ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Γ. Μεϊμάρογλου: «Να εστιάσουμε σε εκείνα που μας ενώνουν απέναντι στο κλίμα πόλωσης»

meimaroglou

Για την δυναμική του Κινήματος Αλλαγής και τις μετακινήσεις στελεχών προς τον ΣΥΡΙΖΑ,  το πόσο προοδευτικός είναι ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα και τη Συμφωνία των Πρεσπών

Σημεία συνέντευξης  του Γιάννη Μεϊμάρογλου* με τον δημοσιογράφο Παύλο Τσίμα στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΙ 100,3 και την εκπομπή «Ημερολόγιο» – Παρασκευή 8/3/19

Π.Τ.: Εκεί που νομίζαμε ότι ανοίγει μόνο πόρτα εξόδου από το Κίνημα Αλλαγής, εσείς προσπαθείτε να ανοίξετε μια πόρτα εισόδου, έτσι;

Γ.Μ.: Αυτός ήταν και ο στόχος της ανακοίνωσης που βγάλαμε, όλοι εμείς που συμβαδίσαμε στη δημιουργία και την συγκρότηση του Κινήματος Αλλαγής και που επιμένουμε. 70 μέλη συνυπογράφουμε, και είναι και άλλοι σε ολόκληρο το Κίνημα Αλλαγής, γιατί επιμένουμε ότι το Κίνημα Αλλαγής χρειάζεται να προχωρήσει και να υλοποιήσει τον στόχο για τον οποίο δημιουργήθηκε. Και έρχεται η χθεσινή δήλωση του κ. Βερναρδάκη που λέει πως πιο πιθανό βλέπει να μπαίνει ο Βελόπουλος στη Βουλή.  Δεν ξέρω αν αυτό προορίζει τον κ. Βελόπουλο, ως τον επόμενο Καμμένο για την επόμενη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Επίσης να σας πω τώρα, διάβαζα μια δήλωση χθες στην ομιλία του κ. Χαρίτση σε μια εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ στη Γλυφάδα που είπε, ακούστε, «όταν είναι το διακύβευμα η Δημοκρατία, δεν υπάρχει μεσαίος χώρος. Διαλέγεις Αριστερά ή Δεξιά και ψηφίζεις.» Ακούστε! Στο όνομα της Δημοκρατίας θα καταργήσουμε έναν ιστορικό χώρο: της σοσιαλδημοκρατίας, των μεταρρυθμιστών, του κέντρου. Αυτό δείχνει πόσο μεγάλη σημασία έχει να βάλουμε στην άκρη τις αμφισβητήσεις, τις αμφιβολίες, τις ενστάσεις που έχουμε όλοι – και πάντα είχε αυτός ο χώρος, φημίζεται στον τομέα αυτό- και να τον φτιάξουμε όσο πιο ισχυρό μπορούμε. Γιατί η χώρα χρειάζεται πολιτική σταθερότητα, χρειάζεται να ξεπεράσει το διχαστικό κλίμα, χρειάζεται να μη μείνει ακυβέρνητη, χρειάζεται να μείνει σταθερή στην ευρωπαϊκή πορεία, χρειάζεται να βγει από την κρίση πραγματικά. Και αυτός ο χώρος έχει να παίξει σημαντικό ρόλο, κατά την γνώμη μας.

Π.Τ.:  Αγαθές είναι οι προθέσεις και σωστά είναι αυτά που λέτε. Το ερώτημα είναι αν μπορεί. Δηλαδή εδώ που φτάσαμε είναι ρεαλιστικό; Ή δίνετε έναν ωραίο ευγενή αγώνα, αλλά καταδικασμένο; Γιατί, τουλάχιστον για την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, προεξοφλείται η αφομοίωση του χώρου από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Γ.Μ.:  Νομίζω ότι τα στοιχεία μέχρι στιγμής δεν δικαιολογούν κάτι τέτοιο. Οι υπογραφές στελεχών που εμφανίστηκαν πως στηρίζουν την προσπάθεια της «γέφυρας», οι περισσότερες δεν είναι από στελέχη που προέρχονται από τον μεσαίο χώρο. Θέλω απλώς να πω ότι δεν έχουνε θίξει επί της ουσίας, και δημοσκοπικά, το Κίνημα Αλλαγής αυτή τη στιγμή. Το αν θα μπορούσε στο μέλλον, αυτό είναι κάτι το οποίο εξαρτάται και από εμάς. Εξαρτάται δηλαδή από τους ανθρώπους, όχι μόνον που συμβαδίζουν με το Κίνημα Αλλαγής, αλλά και από αυτούς που κρατούν κάποια απόσταση, έχουν κάποιες αμφιβολίες. Προφανώς κανένας δεν έπεσε από τον ουρανό. Όλοι έχουμε την ιστορία μας. Ποιο είναι όμως σήμερα το καίριο ζήτημα; Να εστιάσουμε σε εκείνα που μας ενώνουν απέναντι στο κλίμα της πόλωσης. Κλίμα που βασικά οφείλεται στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά, κακά τα ψέματα, βολεύει και τη ΝΔ. Αντικειμενικά, το σύνθημα αυτό της αυτοδυναμίας τι σημαίνει;

Π.Τ.: Δεν ξέρω αν την βολεύει.. Όντως τη βολεύει. Από την άποψη της αυτοδυναμίας. Μετεκλογικά δεν ξέρω.

.Μ.: Επί της ουσίας την βολεύει, η αυτοδυναμία όμως δεν έδωσε ποτέ λύσεις στα προβλήματα. Αλλά δεν υπάρχει και  η κουλτούρα της πολιτικής συνεργασίας στη χώρα μας. Κι αυτό δεν αφορά μόνο τη ΝΔ, αφορά γενικά όλες τις δυνάμεις.

Π.Τ.: Τώρα υπάρχουν ερωτήσεις και η συζήτηση πάντα γυρίζει όταν κάνετε αυτή την κουβέντα, γιατί αν γυρίσουμε το ρολόι κάτι παραπάνω από ένα χρόνο πίσω, δηλαδή όταν τόσες χιλιάδες άνθρωποι πήγαν σε εκείνες τις εσωκομματικές εκλογές για να ψηφίσουν για αρχηγό μιας παράταξης που ακόμα δεν είχε δημιουργηθεί. Τότε   φανταζόταν κανείς ότι θα συζητάμε για το πόσο ψηλά θα είναι τα ποσοστά αυτού του Κινήματος στις εκλογές, όχι για το αν μπαίνει ή δε μπαίνει στη Βουλή. Και είναι λογικό το ερώτημα πώς βρεθήκαμε από την ευφορία του περασμένου Νοεμβρίου 

 Γ.Μ.: Δεν ξέρω αν συζητά κανείς την υπερβολή του κ. Βερναρδάκη. Το ότι θα ήταν διαφορετική η δυναμική αν όλες οι δυνάμεις που πήραν μέρος στην συγκρότηση του Κινήματος Αλλαγής εξακολουθούσαν να συμμετέχουν με την ίδια αποφασιστικότητα, προφανώς είναι σωστό. Αλλά η δυναμική, ξέρετε, δημιουργείται και από τις εξελίξεις, δημιουργείται και από τις πολιτικές θέσεις. Το Κίνημα Αλλαγής διεκδικεί την ψήφο των πολιτών προκειμένου να συνεισφέρει στην πολιτική σταθερότητα και στην ευρωπαϊκή πορεία της χώρας. Λέει στον πολίτη: «αυτή τη δύναμη που θα μου δώσεις θα την χρησιμοποιήσω για να σταθεί η χώρα όρθια και να προχωρήσει  όσο γίνεται περισσότερο σε προοδευτική κατεύθυνση». Αυτός είναι νομίζω ένας πάρα πολύ ισχυρός λόγος και μια εγγύηση για τους πολίτες προκειμένου να εμπιστευτούν την ψήφο τους στον ιστορικά αναγκαίο μεσαίο χώρο.

Π.Τ.: Αυτό που έλεγα, το νιώσατε εσείς; Δηλαδή αυτές οι κινήσεις, εξαιρετικά επιθετικές, εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ, οι μεταγραφές στελεχών κ.λπ. δημιούργησαν μια αντίδραση; Αυτό αφορά το πολιτικό προσωπικό, ή αφορά και τον κόσμο; Το νιώσατε καθόλου;

Γ.Μ.: Ακούστε με, ο κόσμος έχει μια αγωνία. Μιλάμε κατ’αρχήν ότι ένα μέρος του κόσμου που συμμετέχει σήμερα στο Κίνημα Αλλαγής ανήκει στο ΠΑΣΟΚ – και πρέπει να πούμε ότι οι άνθρωποι αυτοί έχουν υποστεί τις εκλογικές συνέπειες της κρίσης. Μιλάμε για εκείνους που μείνανε στο κόμμα τους, το ΠΑΣΟΚ, και σήμερα συμμετέχουν στην προσπάθεια να γίνει κάτι μεγαλύτερο από όλους μαζί, κλείνοντας τα αυτιά τους στις σειρήνες της εξουσίας που προσφέρει ο  ΣΥΡΙΖΑ, στις οποίες πάρα πολλοί από τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ και, δυστυχώς, και κάποια από τα στελέχη του παίρνουν ενεργά μέρος. Αυτή τη στιγμή όμως πράγματι παρατηρούμε κινητοποίηση και συσπείρωση, και όχι μόνο από την πλευρά των μελών του ΠΑΣΟΚ. Αναφέρομαι στην ενεργοποίηση ανθρώπων που είχαν τις αμφιβολίες τους, αλλά  τώρα λένε «χρειάζεται να συναντηθούμε και να συμπορευτούμε». Θέλω να σας πω ότι είχαμε πολύ θετική ανταπόκριση στο κάλεσμα που κάναμε. Δεν ζητάμε να ταυτιστούμε όλοι με μία πολιτική. Δεν μπορεί να γίνει αυτό. Και ευτυχώς δεν γίνεται. Αλλά πρέπει να πούμε ότι χρειάζεται ένας ισχυρός μεσαίος χώρος που να μπορέσει να ισορροπήσει το πολιτικό σύστημα, να ξεπεράσουμε το διχαστικό κλίμα – είναι πολύ σημαντικό αυτό, γιατί διχασμένοι δεν θα μπορέσουμε να πάμε πουθενά.

Και κυρίως πρέπει να καταλάβουμε όλοι ότι αυτό που κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ, το να κλείνει το μάτι σε κάποιους, με στιγμές προοδευτικής νομοθέτησης, ως αντίβαρο σε μια 4χρονη προγραμματική σταθερή διακυβέρνηση με την ακροδεξιά, δεν μπορεί να περάσει ως «προοδευτικό». Τρανταχτό παράδειγμα είναι η πολιτική που ακολούθησε ο ΣΥΡΙΖΑ για τις Πρέσπες, ένα ιδιαίτερο εθνικό θέμα που έπρεπε να λυθεί.

Π.Τ.: Θα σας το ρωτούσα…

Γ.Μ.: Τη Novartis δεν την αντιμετώπισε για να ξεπεράσει τη διαφθορά και να αποκαλύψει το σκάνδαλο, αλλά για να κατηγορήσει τους πολιτικούς αντιπάλους. Την απλή αναλογική δεν την έφερε για να υπάρχει ένα δημοκρατικότερο σύστημα για το οποίο πάντα αγωνιζόταν η Αριστερά. Την έφερε, αφού πήρε δύο φορές το μπόνους των 50 εδρών,  όταν άρχισε να κατρακυλάει δημοσκοπικά. Δεν πρέπει λοιπόν να κλείνουμε τα μάτια μας σ’ αυτή την πραγματικότητα και να χρησιμοποιούμε δύο-τρία σημεία για να δικαιολογήσουμε μία πολιτική που ήταν καταστροφική για τη χώρα. Πώς να το κάνουμε;

 Π.Τ.: Απαντάτε σε αυτό που ακούγεται. Δηλαδή οι άνθρωποι οι οποίοι λένε αυτό, ότι εν πάσει περιπτώσει, τι να κάνουμε, έχουμε τις διαφωνίες μας με τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά τώρα δεν υπάρχει τίποτ’άλλο στο χώρο αριστερά του κέντρου. Οι Πρέσπες είναι γι’αυτούς το απόλυτο επιχείρημα. 

Γ.Μ.:  Έτσι είναι και υπήρχε πραγματική ανάγκη το θέμα αυτό να λυθεί. Αλλά ακούστε τώρα. Ο Ζάεφ συγκαλούσε το συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών της χώρας του όπου υπήρχαν διαφωνίες, διακοπές συνομιλιών κλπ. και τις αξιοποιούσε ασκώντας πιέσεις για να κερδίσει περισσότερα στη διαπραγμάτευση. Κι εδώ θα μπορούσε να συγκληθεί το συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών και το συμβούλιο εξωτερικής πολιτικής και να αξιοποιηθούν οι διαφωνίες για τον καθορισμό παραμέτρων της Συμφωνίας όπως της εθνικότητας και της γλώσσας για παράδειγμα. Αλλά δεν νομίζω ότι ήθελε αυτή η κυβέρνηση να λύσει το εθνικό θέμα παρά για να κλείσει το μάτι σε ορισμένους πολίτες, συνεχίζοντας επί της ουσίας την πολιτική της. Τα είπατε στην αρχή της σημερινής εκπομπής που άκουγα. Είναι δυνατόν τώρα για να μην χάσει τη δεδηλωμένη να αλλάζει το ασυμβίβαστο μεταξύ ευρωβουλευτών και βουλευτών; Και να γίνονται αυτά που γίνονται με την τοπική αυτοδιοίκηση; Κατηγορούμε άλλα κόμματα, τον παλαιοκομματισμό ότι τα έκανε- και όντως τα έκανε – αλλά εμείς σήμερα; Ακολουθούμε την ίδια πολιτική. Δεν το σκέφτονται αυτό οι φίλοι αυτοί που βλέπουν σήμερα στον ΣΥΡΙΖΑ μια διέξοδο; Δεν βλέπουν ότι λαϊκισμός είναι στην ουσία αυτή η πολιτική. Δεν είναι αριστερή πολιτική, ούτε καν προοδευτική πολιτική.

*Ο Γιάννης Μεϊμάρογλου είναι εκδότης του ηλεκτρονικού περιοδικού Μεταρρύθμιση–www.metarithmisi.liberal,gr και μέλος της εκτελεστικής γραμματείας του Κινήματος Αλλαγής

Σχολιασμός

Σχόλια

Ιδιοκτησία
e-Μεταρρύθμιση

Εκδότης
Γιάννης Μεϊμάρογλου

Διεθυντής Σύνταξης
Μιχάλης Κυριακίδης
mkyriak@gmail.com

Επικοινωνία
info@metarithmisi.gr

H «Μεταρρύθμιση» είναι ηλεκτρονικός κόμβος ο οποίος λειτουργεί με αυτήν τη μορφή από τον Μάρτιο του 2012. Από το 2005 κυκλοφορούσε ως έντυπο και στη συνέχεια ως ηλεκτρονικό περιοδικό.

Ξεκίνησε από μια ομάδα ανθρώπων με κοινό χαρακτηριστικό την αγωνία για τη συγκρότηση ενός μεγάλου μεταρρυθμιστικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία. Πρόθεσή μας είναι η ενθάρρυνση των διαδικασιών για μια μεγάλη προοδευτική παράταξη και η ανάδειξη της ανάγκης να εκφρασθεί σε όλα τα επίπεδα – πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό – η οπτική μιας σύγχρονης κοινωνίας, απαλλαγμένης από τις παθογένειές της.

Αναφέρεται στο χώρο της μεταρρυθμιστικής αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας, του ριζοσπαστικού κέντρου, του κοινωνικού και πολιτικού φιλελευθερισμού και επιδιώκει τον διάλογο ανάμεσα στις δημοκρατικές - προοδευτικές δυνάμεις της χώρας.

Copyright © www.metarithmisi.gr.

To Top