ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Η Ν. Αφρική θρηνεί τον θάνατο της Γουίνι Μαντέλα

mandela-winnie

Η Ν. Αφρική θρηνεί τον θάνατο της Γουίνι Μαντέλα, πρώτης συζύγου του Νέλσον Μαντέλα, μιας από τις πιο λαμπερές, μαχητικές αλλά και αμφιλεγόμενες προσωπικότητες στον αγώνα κατά του απαρτχάιντ. Η κηδεία της θα γίνει στις 14 Απριλίου.

Άφησε την τελευταία της πνοή μετά από μακρά ασθένεια στο Γιοχάνεσμπουργκ, στα 81 της, περιτριγυρισμένη από τους ανθρώπους που αγαπούσε και την αγαπούσαν, ανακοίνωσε χθες βράδυ η οικογένειά της. Ο θάνατός της έρχεται 4 χρόνια μετά τον θάνατο του πρώην συζύγου της, του Νέλσον Μαντέλα.

«Σήμερα η Νότια Αφρική πενθεί», είπε ο πρόεδρος της χώρας Κίριλ Ραμαφόζα, μετά την ανακοίνωση της είδησης. «Πενθούμε τον θάνατο της κυρίας Μαντικιζέλα Μαντέλα, της Μητέρας του Έθνους που έφυγε το απόγευμα. Ξεχειλίζουμε από θλίψη με αυτήν την είδηση που έκανε το γύρο της χώρας. Πολλοί δεν μπορούν να πιστέψουν ότι έφυγε». Η πορεία της γυναίκας που έμελε να γίνει εικόνα εναντίον του απαρτχάιντ στον πλευρό του συζύγου της, αλλά και όταν αυτός ήταν φυλακισμένος, δεν ήταν πάντα καθαρή. Μέχρι το τέλος ασκούσε γοητεία στους Νοτιοαφρικανικούς, και κυρίως στους νέους, αλλά στην διάρκεια των αγώνων της πέρασε πολλές κρίσεις.

Γεννημένη το 1936, κατάφερε να πάρει πανεπιστημιακό πτυχίο κοινωνικής λειτουργού, κάτι που για μια Nοτιοαφρικανή γυναίκα εκείνη την εποχή φάνταζε αδύνατο. Στα 21 της γνώρισε και παντρεύτηκε τον Νέλσον Μαντέλα. Πολύ σύντομα ενεπλάκη και η ίδια στην πολιτική. «Δεν είχαμε ποτέ μια πραγματική οικογενειακή ζωή (…) κανείς δεν μπορούσε να αποσπάσει τον Νέλσον από τον λαό του. Ο αγώνας κατά του Απαρτχάιντ, το Έθνος, έρχονταν πάνω απ’ όλα», έγραφε στα απομνημονεύματά της.

Ο βιογράφος του Μαντέλα, Στέφαν Μπίρλινγκ, καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής στο Πανεπιστήμιο του Ρέγκενσμπουργκ, υποστηρίζει ότι οι μυστικές υπηρεσίες της χώρας που απάρτιζαν λευκοί, προσπάθησαν να χρησιμοποιήσουν τη Γουίνι για να φθείρουν τον Μαντέλα όσο καιρό ήταν ο ίδιος φυλακισμένος στην νήσο Ρόμπεν.

Ωστόσο, συνέχισε την έντονη ανάμιξη στον αγώνα κατά του απαρτχάιντ. Στη διάρκεια της εξέγερσης στο Σοβέτο το 1976 κάλεσε τους φοιτητές «να συνεχίσουν το αγώνα μέχρι το πικρό τέλος».

Στη δεκαετία του ´80 ριζοσπαστικοποιήθηκε σε τέτοιο βαθμό που έγινε βάρος για τον Μαντέλα. Η συμπεριφορά της άλλαξε, έστησε στο Σoβέτο μια ομάδα ροπαλοφόρων, την Mandela United Football Club, που φέρεται ακόμη και να σκότωνε πιθανούς προδότες του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου.

Το 1990 ο Νέλσον Μαντέλα αποφυλακίστηκε, μετά από 27 χρόνια στη φυλακή. Η εικόνα του ζεύγους Μαντέλα, να περπατούν κρατημένοι από το χέρι μετά την αποφυλάκιση του Νέλσον, έκανε τον γύρο του κόσμου και έγινε σύμβολο της απελευθέρωσης και της δικαίωσης ενός μακροχρόνιου αγώνα. Η εικόνα όμως αυτή, όπως και τόσες άλλες, δεν έλεγε όλη την αλήθεια: η κοινή ζωή του ζευγαριού είχε ήδη τελειώσει.

Nelson Winnie Mandela-

Έναν χρόνο αργότερα η Γουίνι κρίθηκε ένοχη για την απαγωγή ενός ακτιβιστή, του Στόμπι Σεϊπέι και καταδικάστηκε σε κάθειρξη έξι ετών, αλλά αργότερα η ποινή μετατράπηκε σε απλό πρόστιμο.

Η πτώση της σιδηράς κυρίας της Νότιας Αφρικής ήταν όμως αναπόφευκτη. Το 1992 η Γουίνι κατηγορήθηκε για διαφθορά και κακοδιαχείριση και καθαιρέθηκε από τα καθήκοντά της στο ANC. Ενώ όμως ήταν ήδη σε διάσταση από τον Μαντέλα, το 1994 εκείνος της ανέθεσε το υφυπουργείο Πολιτισμού, στην πρώτη κυβέρνηση που σχημάτισε μετά τον τερματισμό του Απαρχάιντ. Από τη θέση αυτή, η Γουίνι Μαντέλα απομακρύνθηκε τον επόμενο χρόνο.

Το 1996 η Γουίνι χώρισε επισήμως από τον Νέλσον Μαντέλα και το 1998 η Επιτροπή Αλήθειας και Συμφιλίωσης την έκρινε «πολιτικά και ηθικά ένοχη» για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που διέπραξε η προσωπική φρουρά της. «Ήταν μια παθιασμένη υποστηρίκτρια του αγώνα, ένα σύμβολο της απελευθέρωσης. Και μετά, κάτι πήγε απίστευτα στραβά» είχε σχολιάσει για εκείνη ο Ντέσμοντ Τούτου, ο βραβευμένος με Νομπέλ Ειρήνης αρχιεπίσκοπος και πολύ στενός φίλος του Νέλσον Μαντέλα.

«Δεν είμαι δημιούργημα του Μαντέλα. Είμαι το δημιούργημα των μαζών αυτής της χώρας. Οι υποστηρικτές μου και οι εχθροί μου με έκαναν αυτό που είμαι σήμερα» δήλωνε λίγο καιρό μετά τον χωρισμό. Συνεχίζοντας να προκαλεί και να προβληματίζει την κοινή γνώμη, η Γουίνι δεν δίσταζε να κατακρίνει ανοιχτά την ιστορική συμφωνία του συζύγου της με τους λευκούς. «Ο Μαντέλα μας εγκατέλειψε. Η συμφωνία είναι κακή για τους μαύρους», ήταν η ισοπεδωτική της δήλωση. Η διαμάχη του ζευγαριού συνεχίστηκε και μετά τον θάνατό του, το 2013. Απογοητευμένος κι ο ίδιος από τη στάση της, στη διαθήκη του δεν της άφησε τίποτα. Εκείνη, εξοργισμένη, ξεκίνησε μια δικαστική μάχη για να της αποδοθεί το σπίτι της οικογένειας στο Κούνου. Πρόσφατα, το αίτημά της απορρίφθηκε.

Τα τελευταία χρόνια, τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε την είχαν κάνει να χάσει την ορμή, όχι όμως και την οργή για όλα όσα πέρασε η ίδια και η χώρα της: «Προερχόμαστε από μία πολύ βάναυση περίοδο της Ιστορίας. Η μετάβαση από τότε στο πού βρισκόμαστε σήμερα ήταν μια πολύ επώδυνη διαδρομή» είχε πει σε συνέντευξή της πριν από μερικά χρόνια. Το βαφτιστικό της όνομα ήταν Νομζάμο. Ανάμεσα στις διάφορες ερμηνείες του, υπάρχουν και αυτές οι δύο: «αυτή που αυτή που πασχίζει». Και «αυτή που πρέπει να υπομείνει δίκες».

Τι απομένει από τη Γουίνι; «Η Γουίνι Μαντέλα ήταν μια τραγική φιγούρα», λέει ο Στέφαν Μπίρλινγκ. «Συνετρίβη κάτω από ένα απάνθρωπο σύστημα και ένα πολιτικό ρόλο, για τον οποίο δεν ήταν προετοιμασμένη. Από την άλλη, ήταν η προσωποποίηση μέχρι σε ένα βαθμό της διάλυσης ενός οράματος του Νέλσον Μαντέλα. Ο κατήφορος που πήρε η Ν. Αφρική μετά το θάνατο του Μαντέλα αντικατοπτρίζεται στο πρόσωπο της Γουίνι Μαντέλα».

Σχολιασμός

Σχόλια

Ιδιοκτησία
e-Μεταρρύθμιση

Εκδότης
Γιάννης Μεϊμάρογλου

Διεθυντής Σύνταξης
Μιχάλης Κυριακίδης
mkyriak@gmail.com

Επικοινωνία
info@metarithmisi.gr

H «Μεταρρύθμιση» είναι ηλεκτρονικός κόμβος ο οποίος λειτουργεί με αυτήν τη μορφή από τον Μάρτιο του 2012. Από το 2005 κυκλοφορούσε ως έντυπο και στη συνέχεια ως ηλεκτρονικό περιοδικό.

Ξεκίνησε από μια ομάδα ανθρώπων με κοινό χαρακτηριστικό την αγωνία για τη συγκρότηση ενός μεγάλου μεταρρυθμιστικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία. Πρόθεσή μας είναι η ενθάρρυνση των διαδικασιών για μια μεγάλη προοδευτική παράταξη και η ανάδειξη της ανάγκης να εκφρασθεί σε όλα τα επίπεδα – πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό – η οπτική μιας σύγχρονης κοινωνίας, απαλλαγμένης από τις παθογένειές της.

Αναφέρεται στο χώρο της μεταρρυθμιστικής αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας, του ριζοσπαστικού κέντρου, του κοινωνικού και πολιτικού φιλελευθερισμού και επιδιώκει τον διάλογο ανάμεσα στις δημοκρατικές - προοδευτικές δυνάμεις της χώρας.

Copyright © www.metarithmisi.gr.

To Top