ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Η Ώρα Αποφάσεων για το Μακεδονικό

MACEDONIA-360x230

Η κυβέρνηση Τσίπρα συνάντησε στο δρόμο της την «ευκαιρία» επίλυσης του «Μακεδονικού» ζητήματος. Ευκαιρία για λόγους που αφορούν στην επαναφορά των Δυτικών Βαλκανίων ως προτεραιότητα της Δύσης (ΝΑΤΟ-ΕΕ) και άρα πίεση για την επίλυση του «Μακεδονικού», καθώς και επειδή τόσο η ΝΔ όσο και το ΠΑΣΟΚ είχαν διατυπώσει από το Βουκουρέστι τη συμφωνία τους στους βασικούς όρους που αφορούν συνολικά στο ζήτημα, κι όχι μόνο στην ονοματοδοσία.

Η επίλυση του ζητήματος είναι πρωταρχικής σημασίας για την ΠΓΔΜ και σημαντική για την Ελλάδα, ώστε να ισχυροποιηθεί ο ρόλος της χώρας μας στα Βαλκάνια και να σταματήσει μια για πάντα την σημερινή καταχρηστική χρήση του ονόματος «Μακεδονία» από πολλές χώρες-μέλη του ΟΗΕ. Η συμφωνημένη με τους γείτονες πολιτική αποτροπής του αλυτρωτισμού τους με πολιτειακά θεσμικό τρόπο και η σύνθετη ονομασία είναι προφανώς η βάση μιας αμοιβαία επωφελούς συμφωνίας.

Η συγκρότηση εθνικής στρατηγικής που βάζει την Πατρίδα πάνω από το κόμμα είναι προφανώς η βάση της πολιτικής συνεννόησης και της λαϊκής αποδοχής.

Η κυβέρνηση είναι αυτή που θα έπρεπε να έχει την πρωτοβουλία για να εξελιχθούν όλα αυτά.

Όμως η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα αντί να φερθεί υπεύθυνα, ενημερώνοντας τα κόμματα για τη δική της θέση και αναγνωρίζοντας με γενναιότητα τις προσπάθειες των προηγουμένων κυβερνήσεων (αντί να τις απαξιώνει), ώστε να δημιουργηθεί κλίμα εθνικής ενότητας, ενέταξε το εθνικό ζήτημα στον πολιτικό της σχεδιασμό για την εκλογική της ισχυροποίηση, ενόψει της επερχόμενης εκλογικής αναμέτρησης.

Ο στόχος του σχεδιασμού της ήταν πολλαπλός:

  • Να δημιουργήσει διάσπαση στη Ν.Δ επιδιώκοντας την ίδρυση εθνικιστικού-μακεδονικού κόμματος
  • Να δημιουργήσει σύγχυση και, τελικά, να πιέσει το Κίνημα Αλλαγής να συνεργαστεί μαζί του, ενόψει της επιδίωξης της μεγάλης κεντροαριστεράς, ως μεσοπρόθεσμο σχέδιο επόμενης διακυβέρνησης
  • Να αποστασιοποιηθεί σταδιακά από τους ΑΝΕΛ
  • Να ενισχυθεί το ηγετικό προφίλ του κ. Τσίπρα ως του πολιτικού που λύνει δύσκολα εθνικά προβλήματα, εκεί που απέτυχαν όλοι οι άλλοι και
  • Να «κρύψει» επιτυχώς τις δυσμενείς επιδράσεις από τα δύσκολα μέτρα των αξιολογήσεων και κυρίως των πλειστηριασμών.

Ενώ η πολιτική αυτή άρχισε να έχει αποτελέσματα, δημιουργώντας κατ’ αρχάς σοβαρά προβλήματα στη ΝΔ και στο Κίνημα Αλλαγής, προέκυψε το συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης, το οποίο πέραν του ονοματολογικού, ανέδειξε το καίριο ζήτημα της αντίδρασης του κόσμου απέναντι στο πολιτικό σύστημα και ιδιαίτερα απέναντι στην κυβέρνηση Τσίπρα.

Το μήνυμα του συλλαλητηρίου ήταν ότι αυτός ο κόσμος, ο οποίος έχει την αίσθηση μιας διαρκούς ήττας σε όλα τα επίπεδα και φτωχοποιείται συνεχώς, αντιδρά απέναντι σε πολιτικές συμπεριφορές που μετατρέπουν, με κύρια ευθύνη της κυβέρνησης Τσίπρα, το εθνικό ζήτημα σε εργαλείο αναδιάταξης του πολιτικού συστήματος μέσα από τον κομματικό ανταγωνισμό και δηλώνει ότι δεν τους εμπιστεύεται. Φοβάται ότι επέρχονται νέες εθνικές ήττες. Βίωσε στο εθνικό υποσυνείδητο την σκαιά συμπεριφορά του Ερντογάν και ενοχλείται από τους αλβανικούς λεονταρισμούς.

Η πλειοψηφία των συμμετεχόντων στο συλλαλητήριο δεν έχει καμία σχέση με τα διάφορα περιθωριακά και γραφικά άκρα που βρέθηκαν εκεί, ανάμεσα σ’ ένα μεγάλο πλήθος κανονικού κόσμου όλων των κοινωνικών και ηλικιακών κατηγοριών. Ενός κόσμου που υπερέβη, για πρώτη φορά, τη διχαστική κατάσταση του ΝΑΙ και του ΟΧΙ του δημοψηφίσματος του 2015.

Σαφώς πιστεύουμε ότι η εξωτερική πολιτική δεν ασκείται με συλλαλητήρια, αλλά από την άλλη πλευρά δεν μπορούμε να μην επισημάνουμε ότι, δυστυχώς, η πολιτική ζωή της χώρας, συνεχίζει να ανακυκλώνεται αενάως γύρω από χρόνιες παθογένειες στον κρίσιμο τομέα των εθνικών θεμάτων. Πρόκειται για αμετανόητο πολιτικό σύστημα.

Οι παθογένειες μια λειψής, αν όχι ανύπαρκτης, στρατηγικής, έχουν τρία, κυρίως, χαρακτηριστικά:

  • Υποτάσσουν το εθνικό στις κομματικές στρατηγικές.
  • Ιδεολογικοποιούν την εθνική στρατηγική η οποία γίνεται δεξιά ή αριστερή, εθνικιστική ή ενδοτική, ενώ η ιστορία διδάσκει πως για τα ενήλικα κράτη στο πεδίο των διεθνών ανταγωνισμών και σχέσεων δεν υπάρχει δεξιά ή αριστερή, εθνικιστική ή ειρηνιστική εθνική στρατηγική. Υπάρχει Εθνικό Συμφέρον. Αυτό είναι κάτι που αρνούνται να κατανοήσουν ο ψευδοεθνικισμός που μέσα από πολλές μορφές σπέρνει το διχασμό, ο ρηχός εκσυγχρονισμός που προστρέχει και βιάζεται να καταθέσει άποψη αποκομμένη από το εθνικό συναίσθημα και χωρίς να καταλαβαίνει τις ευρύτερες πολιτικές επιδιώξεις κάποιων, η εθνομηδενιστική ριζοσπαστική αριστερά, αλλά και κάθε ανόητος λεβεντόμαγκας που καταγγέλλει κάθε τόσο εθνικές προδοσίες.
  • Υπάρχουν προχειρότητες, αποσπασματικές προσεγγίσεις και ερασιτεχνισμοί. Οι ηγεσίες δεν διαλέγονται με τα εθνικά λαϊκά αισθήματα, δεν προετοιμάζουν και δεν προσπαθούν να πείσουν τον κόσμο για τις κρίσιμες εθνικές προτεραιότητες, τους επωφελείς συμβιβασμούς και την ανάγκη διαμόρφωσης συμμαχιών. Λειτουργούν με τη λογική της εκμετάλλευσης και της χειραγώγησης.

Πιστεύουμε ότι είναι η ώρα να συγκροτήσουμε την εθνική μας στρατηγική. Κάποιοι, ελάχιστοι, πριν μερικά χρόνια προφήτευσαν την «παρασιτική κατάρρευση» της χώρας. Σχεδόν κανείς δεν ήθελε να τους πιστέψει. Όμως η κατάρρευση επήλθε. Οι ίδιοι εξέφρασαν τις έντονες ανησυχίες τους και για εθνική κατάρρευση μέσω ενός νέου εθνικού ακρωτηριασμού. Σήμερα, αρκετοί το ψιθυρίζουν ως ενδεχόμενο να συμβεί, αλλά το απωθούν στη σκέψη τους.

Ο σχεδιασμός της εθνικής μας στρατηγικής μπορεί να βασιστεί σε τρεις πυλώνες:

  • Την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας με το βλέμμα στο μέλλον
  • Την ασφάλεια, με κοινωνική δικαιοσύνη και αλληλεγγύη
  • Τη συγκρότηση Εθνικού Σχεδίου που κρατά τη χώρα στον πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ορίζει το νέο ρόλο της στην περιοχή, όπου νέα δεδομένα γεωπολιτικών ανακατατάξεων, ενεργειακής πολιτικής, προσφυγικών ροών και οικονομικού ανταγωνισμού έχουν αλλάξει το προηγούμενο τοπίο του 20ού αιώνα.

Αυτοί οι τρεις πυλώνες διασφαλίζουν την εθνική αξιοπρέπεια των Ελλήνων και διαμορφώνουν κοινή αντίληψη του εθνικού συμφέροντος.

Όμως, τα κλειδιά για την κατάστρωση αυτού του σχεδίου είναι μια σοβαρή πολιτική ηγεσία και ένα ώριμο πολιτικό σύστημα. Δυστυχώς αυτά δεν υπάρχουν σήμερα. Και όσο λείπουν, ο μεγάλος κίνδυνος μια δεύτερης κατάρρευσης, πιο επώδυνης και τραυματικής, είναι μπροστά μας.

Σχολιασμός

Σχόλια

Ιδιοκτησία
e-Μεταρρύθμιση

Εκδότης
Γιάννης Μεϊμάρογλου

Διεθυντής Σύνταξης
Μιχάλης Κυριακίδης
mkyriak@gmail.com

Επικοινωνία
info@metarithmisi.gr

H «Μεταρρύθμιση» είναι ηλεκτρονικός κόμβος ο οποίος λειτουργεί με αυτήν τη μορφή από τον Μάρτιο του 2012. Από το 2005 κυκλοφορούσε ως έντυπο και στη συνέχεια ως ηλεκτρονικό περιοδικό.

Ξεκίνησε από μια ομάδα ανθρώπων με κοινό χαρακτηριστικό την αγωνία για τη συγκρότηση ενός μεγάλου μεταρρυθμιστικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία. Πρόθεσή μας είναι η ενθάρρυνση των διαδικασιών για μια μεγάλη προοδευτική παράταξη και η ανάδειξη της ανάγκης να εκφρασθεί σε όλα τα επίπεδα – πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό – η οπτική μιας σύγχρονης κοινωνίας, απαλλαγμένης από τις παθογένειές της.

Αναφέρεται στο χώρο της μεταρρυθμιστικής αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας, του ριζοσπαστικού κέντρου, του κοινωνικού και πολιτικού φιλελευθερισμού και επιδιώκει τον διάλογο ανάμεσα στις δημοκρατικές - προοδευτικές δυνάμεις της χώρας.

Copyright © www.metarithmisi.gr.

To Top