ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΥΠΟ

Έχει μέλλον το Κίνημα Αλλαγής;

Ανήκω σε αυτούς που είχαν έντονες ιδεολογικοπολιτικές επιφυλάξεις για τον ανορθόδοξο τρόπο ανασυγκρότησης της «κεντροαριστεράς». Ωστόσο, μετά από πολλή σκέψη αποφάσισα να συμβάλω στην εκλογική διαδικασία, αναλαμβάνοντας τον οργανωτικό συντονισμό της,  προκειμένου να δοθεί μια νέα ευκαιρία για αναστοχασμό και εκλογική ανάκαμψη.

Παρότι όμως η διαδικασία υπήρξε πράγματι ελπιδοφόρα, τόσο ως προς τη γνησιότητα όσο και ως προς την προσέλευση,  η συνέχεια δεν υπήρξε ανάλογη στο πρόσφατο «Συνέδριο» ( εξ ού και δεν μετείχα). Η μεν εκλεγείσα επικεφαλής δεν σηματοδότησε, με τις εν γένει πολιτικές και προσωπικές επιλογές της, την πολιτική κεφαλαιοποίηση της νέας δυναμικής τα δε υπόλοιπα μέλη του Πολιτικού Συμβουλίου είτε επέβαλαν εκβιαστικά είτε ενέδωσαν σε ανεπίτρεπτους συμβιβασμούς, που θόλωσαν την εικόνα του όλου εγχειρήματος.

Κατά την άποψή μου, με δεδομένο ότι η ιδεατά ορθότερη λύση –της αυτοδιάλυσης των κομμάτων, με απόφαση των μελών τους– δεν έχει ακόμη  ωριμάσει, η μόνη ρεαλιστική επιλογή ήταν να διατηρηθούν μεν οι ποικίλες συνιστώσες αλλά να ενταχθούν σε μια σφικτή «ομοσπονδιακή» δομή, με ισχυρά κεντρικά όργανα και με διπλή δημοκρατική νομιμοποίηση: αφ’ενός μεν έμμεση, από τα συνιστώντα μέρη (Συμβούλιο Αρχηγών), αφ’ετέρου δε άμεση, από το σύνολο του εκλογικού σώματος του νέου φορέα (Κεντρική Επιτροπή), με την πρόβλεψη όμως συγκεκριμένων εκλογικών εγγυήσεων για αντιπροσώπευση και των μειοψηφιών. Απαρέγκλιτες, βέβαια, συνέπειες θα ήταν τόσο η συναπόφαση, για όλα τα κρίσιμα θέματα, όσο και η ενιαία έκφραση προς τα έξω…

Αντ’αυτού, όμως, αποφασίσθηκε στο παρασκήνιο, με μεθοδεύσεις που αναιρούν την εσωκομματική δημοκρατία, μια χαλαρή εκλογική συμμαχία, το κύριο χαρακτηριστικό της οποίας είναι η έλλειψη άμεσης δημοκρατικής νομιμοποίησης σε οποιοδήποτε άλλο όργανο, πλην της επικεφαλής. Οι σύνεδροι στο σύνολό τους διορίσθηκαν, για να συμμετάσχουν εν τέλει σε Συνδιάσκεψη και όχι σε «Συνέδριο»… Στην συνέχεια δε εκχώρησαν στα κόμματα και τα «σχήματα», εκόντες άκοντες, την ανάδειξη των μελών της Κεντρικής Επιτροπής, με βάση μια περίεργη ποσόστωση (την λογική της οποίας δεν κατάλαβε κανείς, εκτός από τους εμπνευστές της…).

Αλλά τα παράδοξα δεν τελείωσαν εδώ. Δεν υπήρξε ούτε καν δέσμευση για μια στοιχειωδώς δημοκρατική διαδικασία στα επί μέρους κόμματα, με αποτέλεσμα μόνο η ΔΗΜΑΡ να διεξαγάγει εκλογές…

Οι εγγενείς αδυναμίες της νέας δομής, μετά από μια πρώτη προειδοποιητική βολή (συνάντηση  Τσίπρα – Θεοδωράκη), φάνηκαν ανάγλυφα στην πρόταση για την συνταγματική αναθεώρηση, που εξελίχθηκε εν τέλει σε πεδίο αναμέτρησης ποικίλων αποκλινουσών στρατηγικών. Υποτίθεται ότι θα υπήρχε μια μόνο πρόταση, με βάση την απόφαση του «Συνεδρίου». Τελικά εκτός από αυτήν, υπήρξαν, άλλες τρεις, με ετερόκλητες αιτιολογίες, που κλιμακώνονται από την «μίνι αναθεώρηση», του Αλιβιζάτου, στην «διευρυμένη», του Θεοδωράκη –λες και δεν μετείχε στο «Συνέδριο»…– και στην μη αναθεώρηση, του Βενιζέλου (που εντάσσεται μεν σε μια προσωπική ατζέντα, αλλά με δικαιολογημένες διαμαρτυρίες για το ότι δεν ρωτήθηκε).

Πλήρης αδυναμία, δηλαδή, να εκφρασθεί ενιαία άποψη, και μάλιστα σε ένα θέμα προνομιακό για την διατύπωση εναλλακτικής και πράγματι προοδευτικής πολιτικής, που δεν θα ταυτίζεται ούτε με την αμήχανη, συντηρητική –και ψοφοδεή απέναντι στο κρατικοεκκλησιαστικό κατεστημένο– στάση της Νέας Δημοκρατίας αλλά ούτε και με τις συνεχιζόμενες αμετροέπειες του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος επιμένει  να καλλιεργεί αυταπάτες περί  «ριζικής» και «ταξικής» αναθεώρησης, ερήμην των σημερινών συσχετισμών και των δικών του ασυγχώρητων λαθών…

Εφ’όσον παραμένουν, λοιπόν, φέουδα και βιλαέτια, δεν μπορεί να είναι κανείς ιδιαίτερα αισιόδοξος για το μέλλον αυτού του χώρου, ο οποίος θα μπορούσε πράγματι, με τις αναγκαίες ιδεολογικοπολιτικές συνθέσεις, να εξελιχθεί σε μια νέα –αξιόπιστη και ρηξικέλευθη– εκδοχή του δημοκρατικού σοσιαλισμού. Δεν υποτιμώ τις δυσκολίες ούτε αγνοώ τα ειδικότερα προβλήματα. Ωστόσο, όταν οι στιγμές είναι τόσο κρίσιμες για το μέλλον του τόπου, οι αποφάσεις πρέπει να είναι ανάλογες. Και αν δεν ληφθούν σύντομα,  το νέο σχήμα είτε δεν θα φθάσει καν μέχρι τις εκλογές είτε, αν φθάσει, θα αποτύχει και θα διαλυθεί στα εξ ων συνετέθη…

Σχολιασμός

Σχόλια

Ιδιοκτησία
e-Μεταρρύθμιση

Εκδότης
Γιάννης Μεϊμάρογλου

Διεθυντής Σύνταξης
Μιχάλης Κυριακίδης
mkyriak@gmail.com

Επικοινωνία
info@metarithmisi.gr

H «Μεταρρύθμιση» είναι ηλεκτρονικός κόμβος ο οποίος λειτουργεί με αυτήν τη μορφή από τον Μάρτιο του 2012. Από το 2005 κυκλοφορούσε ως έντυπο και στη συνέχεια ως ηλεκτρονικό περιοδικό.

Ξεκίνησε από μια ομάδα ανθρώπων με κοινό χαρακτηριστικό την αγωνία για τη συγκρότηση ενός μεγάλου μεταρρυθμιστικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία. Πρόθεσή μας είναι η ενθάρρυνση των διαδικασιών για μια μεγάλη προοδευτική παράταξη και η ανάδειξη της ανάγκης να εκφρασθεί σε όλα τα επίπεδα – πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό – η οπτική μιας σύγχρονης κοινωνίας, απαλλαγμένης από τις παθογένειές της.

Αναφέρεται στο χώρο της μεταρρυθμιστικής αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας, του ριζοσπαστικού κέντρου, του κοινωνικού και πολιτικού φιλελευθερισμού και επιδιώκει τον διάλογο ανάμεσα στις δημοκρατικές - προοδευτικές δυνάμεις της χώρας.

Copyright © www.metarithmisi.gr.

To Top