ΑΡΘΡΑ

Αγαπητέ Κε Κουβέλη…

Λέγομαι Παλαιός Αριστερός. Είμαι συνταξιούχος, με σύνταξη 880 ευρώ, ενώ υπολόγισα ότι χωρίς τις περικοπές που έχουν γίνει λόγω χρεοκοπίας του κράτους μας, η σύνταξή μου θα ήταν περίπου 1190 ευρώ. Έχω δουλέψει 44 χρόνια, κατορθώνοντας να μαζέψω ένσημα για τα 33 απ’ αυτά, όλα στον ιδιωτικό τομέα. Απολύθηκα τρείς φορές, όχι επειδή δεν έκανα καλά τη δουλειά μου, αλλά επειδή οι επιχειρήσεις που δούλευα είχαν οικονομικά προβλήματα. Έχω μείνει άνεργος περίπου τρία χρόνια και άεργος ποτέ. Έχω πληρώσει τους φόρους μου μέχρι τελευταίου ευρώ, δηλαδή δεν έχω κλέψει από τους συμπολίτες μου ούτε σέντσι!

Τις τελευταίες ημέρες έχω πληρώσει 82 ευρώ για μετακινήσεις, που αν λειτουργούσαν τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς θα είχα πληρώσει 14 ευρώ. Η διαφορά των 68 ευρώ αντιπροσωπεύει για μένα και την οικογένειά μου ένα ποσό εντελώς απαραίτητο για τα καθημερινά μας έξοδα συντήρησης.

Σκέφτομαι λοιπόν, αγαπητέ Κε Κουβέλη, τα εξής – και σας παρακαλώ να ακολουθήσετε τις σκέψεις μου: Όλο και περισσότερες γίνονται οι συζητήσεις που θέτουν το θέμα της παγκοσμιοποίησης ως αναγκαστικής συμμετοχής μας στο παγκόσμιο χωριό. Είτε μας αρέσει, είτε όχι. Σχεδόν όλοι γνωρίζουμε λίγο-πολύ την πολυπλοκότητα, την ταχύτητα και την αλληλοσύνδεση που υπάρχει στον σημερινό κόσμο στην παραγωγή, στο εμπόριο, στις υπηρεσίες, στις μεταφορές, στις επικοινωνίες, στην εκπαίδευση, στις επιστήμες. Βλέπουμε ακόμα πως υπάρχουν στον κόσμο μας γύρω στα 3 δισεκατομμύρια συνάνθρωποί μας, Κινέζοι, Ινδοί, Βραζιλιάνοι κ.λπ., που προβάλλουν πια την αξίωση να τραφούν, να ντυθούν, να στεγαστούν και να μεγαλώσουν τα παιδιά τους, με τρόπο αντίστοιχο με τον δικό μας, αυτόν δηλαδή του δυτικού κόσμου. Πρόκειται λοιπόν για μία γιγαντιαία μετάβαση σε ένα διαφορετικό καθεστώς, που είναι αδύνατον να γίνει ανώδυνα. Παρατηρώ ότι ανάμεσα στα διάφορα κράτη, προκειμένου να προσαρμοστούν στη νέα πραγματικότητα, έχει αρχίσει ένας οικονομικός πόλεμος με τρόπαιο τις εξαγωγές. Η μάχη γίνεται για να μπορέσει κάθε εθνική παραγωγική μηχανή να εξάγει πιο πολλά απ’ όσα εισάγει, ώστε να μπορεί η αντίστοιχη εθνική οικονομία, αν όχι να έχει πλεονάσματα, να τα φέρνει ίσα βάρκα-ίσα νερά, πράγμα που για να το καταφέρω τον μήνα Ιανουάριο στο μικρόκοσμο της οικογένειάς μου, θα αναγκαστώ ή να δανειστώ τα 68 ευρώ που χρειάστηκα λόγω των απεργιών στα ΜΜΜ, ή να περικόψω από κάποια δαπάνη μας, ας πούμε από τη θέρμανση ή τη διατροφή, για να ισοσκελίσω τον προϋπολογισμό του Ιανουαρίου.

Παρεμπιπτόντως νομίζω ότι κάποιος θα βρεθεί αφού είμαι πολύ πιο αξιόπιστος από το Ελληνικό κράτος που οι περισσότεροι που το δάνεισαν έχασαν μέρος των χρημάτων τους.

Ωστόσο, επειδή δεν έχει καμία σημασία η οικογένειά μου αφού μιλάμε για τον κόσμο ολόκληρο, το Ελληνικό κράτος πρέπει ν’ ασχοληθεί με τον κόσμο ολόκληρο και όχι με την οικογένειά μου, αλλά ούτε και με την οικογένεια του Κου Σταματόπουλου. Εκείνος βέβαια έχει κάθε δικαίωμα να ασχοληθεί μόνο με την οικογένειά του αλλά όχι εις βάρος της δικής μου οικογένειας γιατί αυτό είναι παράνομο. Επειδή αυτό ακριβώς κάνει, έχω την αξίωση να παρέμβει το κράτος και να του απαγορεύσει να παρανομεί εις βάρος της οικογένειάς μου. Ό τρόπος που το κράτος μπορεί και πρέπει να το κάνει είναι έννομος και περιλαμβάνει όλους τους νόμους που υπάρχουν και έχουν ψηφισθεί από νόμιμα εκλεγμένες κυβερνήσεις, μεταξύ των οποίων είναι και η επίταξη και η επιστράτευση. Μην ξεχνάτε Κε Κουβέλη μου ότι σε όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες, το δημοκρατικό κεκτημένο των οποίων θεωρείτε ανώτερο των άλλων χωρών, ισχύουν και έχουν εφαρμοσθεί πολλές φορές αυτοί οι νόμοι, προκειμένου να υπερασπισθεί η νόμιμη κυβέρνησή τους το δημόσιο συμφέρον απέναντι στο συντεχνιακό ή στο ιδιωτικό συμφέρον και αυτό ανεξάρτητα αν τα αιτήματα των απεργών είναι δίκαια ή άδικα.

Στον σημερινό κόσμο λοιπόν Κε Κουβέλη μου, πασχίζουν όλοι να έχουν ισοσκελισμένα εμπορικά ισοζύγια αυξάνοντας τις εξαγωγές τους που σημαίνει αύξηση της παραγωγής που να ξεπερνά τη ζήτηση. Κανείς δεν προτιμά την αύξηση των εισαγωγών και τη μειωμένη ανταγωνιστικότητα.

Αλλά σας ερωτώ, σαν συνετός πολιτικός που δείχνετε, είναι δυνατόν να αυξήσουμε όλοι τις εξαγωγές μας; Όχι βέβαια, κάποιοι θα τα καταφέρουν κάποιοι όχι. Άμα έχεις καλό προϊόν και καλές τιμές μπορεί να τα καταφέρεις. Να για παράδειγμα, διαβάζω πως στην Ιαπωνία κατεβάσανε την τιμή του Γιέν για να κάνουνε πιο φτηνά τα προϊόντα τους και να μπορούμε να αγοράσουμε εμείς με τα ίδια Ευρώ πιο πολλά Ιαπωνέζικα. Είδες Κε Κουβέλη μου ο Ιάπων;

Και τώρα θυμάμαι πως ο Γερμανός εργαζόμενος είχε να πάρει δέκα χρόνια αύξηση αλλά δεν έγιναν περικοπές εκεί και τώρα που εδώ κάνουμε περικοπές, αυτός πήρε μία μικρή αύξηση και είναι και ανταγωνιστικές οι τιμές των προϊόντων του. Είδες Κε Κουβέλη μου ο Γερμανός;

Βέβαια η Γερμανική και η Ιαπωνική οικονομία είναι πολύ μεγάλες σε σχέση με τη δική μας και υποθέτω ότι Ιάπωνες και Γερμανοί θέλουνε ν΄ αναπτυχθεί η οικονομία χωρών σαν τη δική μας, ώστε να μπορούμε να συντηρούμε κάποιο μεγαλύτερο εμπορικό έλλειμμα για ν’ αγοράζουμε πιο πολλά από τα προϊόντα τους. Αλλά πάλι σκέφτομαι Κε Κουβέλη μου ότι δεν γίνεται τέτοιες τεράστιες οικονομίες να περιμένουν από μία αβέβαιη ανάπτυξη χωρών όπως η δικιά μας, ν’ αυξήσουν τις εξαγωγές τους, οπότε αναρωτιέμαι αν η πολιτική των επιχειρήσεών τους θα τα καταφέρει να συμφιλιωθεί με μικρότερα κέρδη και τα κράτη τους με μικρότερα εμπορικά πλεονάσματα, ή χαλάρωση της νομισματικής πολιτικής.

Σα να μου φαίνεται δηλαδή Κε Κουβέλη μου πως ο κόσμος χρειάζεται όσο ποτέ άλλοτε στο παρελθόν συνεργασία και συναίνεση, όχι για να γίνουμε εμείς Ιαπωνία ή Γερμανία (αυτά είναι μαλακίες, για να μην πω δημαγωγία, των αγανακτισμένων οικονομολόγων της Πλατείας) αλλά για να τα καταφέρουμε όλοι μαζί να αποφύγουμε τα χειρότερα.

Αν λοιπόν αγαπητέ Κε Κουβέλη, πριν διαφωνήσετε με την επιστράτευση, ζητούσατε από τον Κο Σταματόπουλο να σας πεί τη γνώμη του για τα παραπάνω, γνωρίζετε καλά ότι στυλώνοντας το κάπως επαναστατικά απλανές βλέμμα του βαθειά στο μέλλον, θα σας έλεγε ότι νόμος είναι το δίκιο του εργάτη. Σκέτο!

Κάντε του λοιπόν δύο πιο απλές ερωτήσεις:

1. Ποιος θα δώσει στον Κο Παλιό Αριστερό τα 68 Ε που του λείψανε τον Ιανουάριο;

2. Ποιος νομίζει ο Κος Σταματόπουλος ότι μπορεί να του δώσει αυτά που ζητάει;

Παρεμπιπτόντως, την ίδια ερώτηση πρέπει Κε Κουβέλη μου, να κάνετε και στους δικαστές μας που δεν δέχονται να προστατεύσουν τη δημοκρατία μας σε περίπτωση μισθολογικών περικοπών.

Αναμένοντας την απάντησή σας:

Παλαιός Αριστερός

Και για την πιστή αντιγραφή

Θεόδωρος Ζαρέτος

Σχολιασμός

Σχόλια

Ιδιοκτησία
e-Μεταρρύθμιση

Εκδότης
Γιάννης Μεϊμάρογλου

Διεθυντής Σύνταξης
Μιχάλης Κυριακίδης
mkyriak@gmail.com

Επικοινωνία
info@metarithmisi.gr

H «Μεταρρύθμιση» είναι ηλεκτρονικός κόμβος ο οποίος λειτουργεί με αυτήν τη μορφή από τον Μάρτιο του 2012. Από το 2005 κυκλοφορούσε ως έντυπο και στη συνέχεια ως ηλεκτρονικό περιοδικό.

Ξεκίνησε από μια ομάδα ανθρώπων με κοινό χαρακτηριστικό την αγωνία για τη συγκρότηση ενός μεγάλου μεταρρυθμιστικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία. Πρόθεσή μας είναι η ενθάρρυνση των διαδικασιών για μια μεγάλη προοδευτική παράταξη και η ανάδειξη της ανάγκης να εκφρασθεί σε όλα τα επίπεδα – πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό – η οπτική μιας σύγχρονης κοινωνίας, απαλλαγμένης από τις παθογένειές της.

Αναφέρεται στο χώρο της μεταρρυθμιστικής αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας, του ριζοσπαστικού κέντρου, του κοινωνικού και πολιτικού φιλελευθερισμού και επιδιώκει τον διάλογο ανάμεσα στις δημοκρατικές - προοδευτικές δυνάμεις της χώρας.

Copyright © www.metarithmisi.gr.

To Top