ΣΧΟΛΙΑ - ΔΙΑΛΟΓΟΣ

Αν ζούσε ο Μιχάλης…

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥ ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΗΣ

.

Σήμερα Τρίτη 5 Ιουνίου, δέκα μέρες πριν τις δεύτερες εκλογές και δέκα μέρες μετά την επέτειο τριών χρόνων από το θάνατο του Μιχάλη Παπαγιαννάκη, το ομώνυμο Κέντρο Πολιτικού Προβληματισμού, πήρε την πρωτοβουλία να οργανώσει αυτή την εκδήλωση.

Η ημερομηνία διεξαγωγής της (επιδιώχθηκε να) συμπίπτει με την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, ώστε, συμβολικά, αυτή τη μέρα, να τιμήσουμε τον άνθρωπο που συνέδεσε το πιστεύω του, την πολιτική του δραστηριότητα και την αντίληψή του για την ανάπτυξη και την πρόοδο, με το περιβάλλον.

Πρόθεσή μας δεν είναι μία επετειακή νεκρολογία, για το Μιχάλη, όσο κι αν πιστεύουμε πως τους νεκρούς, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για σημαντικά δημόσια πρόσωπα, πρέπει να τους τιμούμε, μιας και η αναφορά σ αυτούς σημαίνει για τους επιζώντες μνήμη και διδαχή απ’ τη ζωή και το πιστεύω τους. Ωστόσο στην περίπτωσή μας κάτι περισσότερο μας φέρνει σήμερα εδώ. Είναι αυτό που συμπυκνώνεται σε μια φράση, που πολλοί από μας συνομολογήσαμε , αλλά ακόμα και τώρα συνομολογούμε στον εαυτό μας και τους διπλανούς μας: «…αν ζούσε ο Μιχάλης…».

Είναι, βλέπετε, η επικαιρότητα της πολιτικής φιλοσοφίας και των προτάσεων του Μιχάλη για τα μεγάλα ζητήματα της χώρας, της Ευρώπης και της αριστεράς, σε συνδυασμό με την απουσία του από την πολιτική ζωή του τόπου σήμερα, που συνθέτουν αυτή την απώλεια και μας φέρνουν με σύμμεικτα αισθήματα λύπης και αγωνίας σ’ αυτή την αίθουσα.

Η θεματική της εκδήλωσής μας: «Ευρώπη-(Βιώσιμη) Ανάπτυξη- Μεταρρυθμίσεις», αποτυπώνει την πεμπτουσία της πολιτικής φιλοσοφίας και των αγώνων του Μιχάλη, αλλά και συνοψίζει ταυτόχρονα τα μείζονα ζητήματα γύρω απ’ τα οποία επικεντρώνεται και εκτυλίσσεται, σήμερα, η κρίση στη χώρα. Τραγική, ομολογουμένως, επικαιρότητα…

Ήταν βαθειά πεποίθηση του Μιχάλη πως το μέλλον της χώρας είναι συναρτημένο με την Ευρώπη και τις προοπτικές της. Πως γι αυτό το «ταξίδι», που είναι μονόδρομος, πρέπει να θεραπεύσουμε τον εθνικό αλληθωρισμό, να βλέπουμε, δηλαδή, τα πάντα «από τα μέσα», να υπερβούμε τον εθνικό ομφαλοσκοπισμό, να ενδιαφερόμαστε, δηλαδή, «μόνο για τα μέσα». Αγωνιούσε, όμως, παράλληλα, για το έωλο και το αδιέξοδο μιας ευρωπαϊκής πολιτικής, που αρκείται σε μια οικονομικά μόνον ενοποιημένη Ευρώπη, δίχως να προωθεί την πολιτική ενοποίησή της.

Ήταν γνωστή η αποστροφή του σε ένα μοντέλο « φτηνής ανάπτυξης», χωρίς υποδομές, με επιβάρυνση στο περιβάλλον και την ποιότητα της ζωής μας. Μιας ανάπτυξης που δεν δημιουργεί αλλά «καταναλώνει» κοινωνικά αγαθά και σπαταλά τους φυσικούς πόρους. Αντίθετα προέτρεπε στην «ακριβή ανάπτυξη», αυτήν όμως, που σέβεται το περιβάλλον, αναβαθμίζει το δημόσιο χώρο. Ανάπτυξη που διαφέρει ριζικά από τη θνησιγενή μεγέθυνση, δεν στοχεύει στην πρόσκαιρη απασχόληση, δεν προσβλέπει στη συγκυριακή ευημερία των αριθμών, αλλά στηρίζεται στην ανταγωνιστικότητα και την ποιότητα δημιουργεί προϋποθέσεις βιωσιμότητας και συνθήκες αειφορίας

Ο Μιχάλης, δεν πίστευε στα «θαύματα» και τις αδήριτες νομοτέλειες, δεν προσέβλεπε σε μια αριστερή «δευτέρα παρουσία», δεν πρόσμενε τη «στιγμή», όπου όλα θα αλλάξουν ως δια μαγείας- συνειδήσεις, αντιλήψεις, πρότυπα, αξίες, σχέσεις, κουλτούρες, συμφέροντα … Γνώριζε πόσο μάταιο είναι να εκφωνείται απλώς το «όραμα». Έβλεπε το πολιτικό αδιέξοδο που δημιουργεί η διαμαρτυρία και τη φενάκη πως το άπαν είναι η καταγγελία αυτών που μας το στερούν. Οι θεσμοί συγκροτούν τον πυρήνα, τη βάση της δημοκρατίας. Ο αγώνας για τη διαρκή διεύρυνση της δημοκρατίας, ταυτίζεται με τις αλλαγές στους θεσμούς που καθορίζουν και διευθετούν τις σχέσεις των ανθρώπων. Είναι η εσαεί διαδικασία κάθε κοινωνικού μετασχηματισμού, που στοχεύει στην καθολική δικαιοσύνη. Αυτή η πορεία ταυτίζεται με διαρκείς μεταρρυθμίσεις και διαρθρωτικές αλλαγές, σ’ όλο το εύρος της πολιτικοκοινωνικής και οικονομικής μας ζωής.

Επιβάλλεται, λοιπόν, ως εκ τούτου, διαρκής προβληματισμός και διάλογος πάνω στα πραγματικά και σύγχρονα προβλήματα, κριτική ανάλυση, επιστημονική τεκμηρίωση των προτάσεων. Επιβάλλεται, δηλαδή, η άρθρωση ενός συνεκτικού και ολοκληρωμένου προγραμματικού λόγου, ως προϋπόθεση του μεταρρυθμιστικού σχεδίου.

Σήμερα το μέλλον της Ελλάδας σε Ευρώ και Ευρώπη, διακυβεύεται. Η εθνική περιθωριοποίηση και απομόνωση, η οπισθοδρόμηση, μια άγρια και κοινωνικά άδικη λιτότητα, προβάλλει ως εφιαλτική προοπτική για τη χώρα. Θα ναι η αναπόφευκτη συνέπεια της άρνησης μιας κατακερματισμένης κοινωνίας, να δεχτεί αλλαγές. Μιας κοινωνίας μωσαϊκό, που τείνει να γίνει κομμάτια και θρύψαλα, αφού η συγκολλητική της ουσία, η εσωστρέφεια, ο ατομικισμός, ο ωχαδερφισμός, ο κρατισμός, ο αναδελφισμός αποσυντίθεται και η ίδια αδυνατεί να υιοθετήσει μεταρρυθμίσεις για να προσαρμοστεί και να συμπλεύσει με έναν κόσμο που αλλάζει δραματικά . Θα ναι το αποτέλεσμα ενός αυτιστικού πολιτικού συστήματος, εκπαιδευμένου στο λαϊκισμό, τον εθνοκεντρισμό και την πελατειακή λογική, να υπερβεί τον εαυτό του . Θα ναι η μοιραία συνέπεια μιας Ευρώπης, που αδρανεί προσβλέποντας σε θαύματα, που γεννά η θρησκοληψία των κρατούντων της για το νόμισμα-θρησκεία, αντί της απελευθερωτικής προοπτικής της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

Επιθυμία μας, οργανώνοντας αυτή την εκδήλωση, είναι, σε αντίθεση με την ακατάσχετη συνθηματολογία και τα λαϊκιστικά κρεσέντα των ημερών, να συμβάλλουμε στο σχετικό διάλογο, με επιχειρήματα και με καθαρότητα και επάρκεια απόψεων. Το επιβάλλει η κρισιμότητα των στιγμών και η πρόθεσή μας να αποδώσουμε το στοιχειώδη φόρο τιμής, σ έναν ιδαλγό του «απελευθερωτικού πραγματισμού», σε έναν μαχητή του διαλόγου και των αγώνων για το συγκεκριμένο.

Σχολιασμός

Σχόλια

Ιδιοκτησία
e-Μεταρρύθμιση

Εκδότης
Γιάννης Μεϊμάρογλου

Διεθυντής Σύνταξης
Μιχάλης Κυριακίδης
mkyriak@gmail.com

Επικοινωνία
info@metarithmisi.gr

H «Μεταρρύθμιση» είναι ηλεκτρονικός κόμβος ο οποίος λειτουργεί με αυτήν τη μορφή από τον Μάρτιο του 2012. Από το 2005 κυκλοφορούσε ως έντυπο και στη συνέχεια ως ηλεκτρονικό περιοδικό.

Ξεκίνησε από μια ομάδα ανθρώπων με κοινό χαρακτηριστικό την αγωνία για τη συγκρότηση ενός μεγάλου μεταρρυθμιστικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία. Πρόθεσή μας είναι η ενθάρρυνση των διαδικασιών για μια μεγάλη προοδευτική παράταξη και η ανάδειξη της ανάγκης να εκφρασθεί σε όλα τα επίπεδα – πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό – η οπτική μιας σύγχρονης κοινωνίας, απαλλαγμένης από τις παθογένειές της.

Αναφέρεται στο χώρο της μεταρρυθμιστικής αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας, του ριζοσπαστικού κέντρου, του κοινωνικού και πολιτικού φιλελευθερισμού και επιδιώκει τον διάλογο ανάμεσα στις δημοκρατικές - προοδευτικές δυνάμεις της χώρας.

Copyright © www.metarithmisi.gr.

To Top