ΑΡΘΡΑ

Βαλντέν: Αν δεν υπήρχε θα έπρεπε να εφευρεθεί

Στην «Μεταρρύθμιση» αναδημοσιεύτηκε από την δεύτερη εφημερίδα που διαθέτει ο ΣΥΡΙΖΑ, μιας και η Τρίτη είναι η Ελευθεροτυπία, άρθρο κάποιου Κου Βαλντέν με τίτλο: «ΔΗΜΑΡ: Αν δεν υπήρχε θα έπρεπε να εφευρεθεί».

Στα σχόλια που ακολούθησαν υπήρξε και ένα ιδιαιτέρως περιεκτικό και εύστοχο του Κου Αλέξη Καραγεωργίου το οποίο όμως είναι διατυπωμένο σε γλώσσα που δεν καταλαβαίνουν οι γιατροί/δικηγόροι/βουλευτές.

Στην «Μεταρρύθμιση» αναδημοσιεύτηκε από την δεύτερη εφημερίδα που διαθέτει ο ΣΥΡΙΖΑ, μιας και η Τρίτη είναι η Ελευθεροτυπία, άρθρο κάποιου Κου Βαλντέν με τίτλο: «ΔΗΜΑΡ: Αν δεν υπήρχε θα έπρεπε να εφευρεθεί».
Στα σχόλια που ακολούθησαν υπήρξε και ένα ιδιαιτέρως περιεκτικό και εύστοχο του Κου Αλέξη Καραγεωργίου το οποίο όμως είναι διατυπωμένο σε γλώσσα που δεν καταλαβαίνουν οι γιατροί/δικηγόροι/βουλευτές.
Επειδή συμβαίνει να μην είμαι βουλευτής αλλά συνταξιούχος σερβιτόρος, άρα έχω κάθε λόγο να είμαι μεταρρυθμιστής, κατάλαβα απολύτως το σχόλιο, αλλά εκείνο που με έκανε να καταγράψω το δικό μου, που ακολουθεί, είναι το ίδιο το άρθρο του Κου Βαλντέν.
Από την πρώτη παράγραφό του γίνεται αντιληπτό ότι ο αρθρογράφος ευρισκόμενος σε διατεταγμένη υπηρεσία αποδίδει εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ τα εύσημα στην ΔΗΜΑΡ για την απόφασή της να αποχωρήσει από την συγκυβέρνηση θεωρώντας ότι ο ίδιος έχει την έξωθεν καλή μαρτυρία για να παίξει τον ρόλο του γεφυροποιού μεταξύ των κομματικών μεγαλοστελεχών των δύο ελληνικών ανανεωτικών αριστερών κομμάτων.

Όντως την έχει!

Και τα δύο αυτά κόμματα έχουν μαζί με το μη ανανεωτικό ΚΚΕ την πατέντα της αγωνιστικότητας, της αξιοπρέπειας και των δημοκρατικών ευαισθησιών, την ιεροεξεταστική συμπεριφορά προς όποιον διαφωνεί με τους Ταλμουδιστές των κομματικών τους μηχανισμών και την παπικής έμπνευσης διανομή αφορισμών και συγχωροχαρτιών σε όσους απομακρύνονται από την κομματική τους στρούγκα, ή αντίστοιχα, όσους επιστρέφουν σ’ αυτήν μετά την περιπλάνησή τους στην ιδεολογική αμαρτία που παραμονεύει στα σοκάκια της ιδιωτικής οικονομίας.
Όσο ανανεωτής και ανανεωμένος είναι ο Κος Βαλντέν άλλο τόσο ανανεωτική και ανανεωμένη είναι η ελληνική αριστερά.
Ουδέποτε υπήρξα μέλος ή ψηφοφόρος της ΔΗΜΑΡ.

Ανήκω σ’ αυτούς που σύμφωνα πάντα με τον αρθρογράφο έχω «….αποχαιρετήσει όλα αυτά από καιρό…» ως απλός ψηφοφόρος της «ΔΡΑΣΗΣ».

Τιμώ ιδιαιτέρως όσους αριστερούς συμπολίτες μου κατάφεραν (με πολύ κόπο αν είναι ειλικρινείς) να αποτινάξουν από πάνω τους την υπερσυντηρητική αριστερή σκόνη του κρατισμού, της υπεριδεολογικοποίησης παντός επιστητού και της αντιεπιστημονικής ερμηνείας της ανθρώπινης κοινωνίας, στο όνομα της «επιστήμης» του Μαρξισμού-Λενινισμού, λες και οποιαδήποτε επιστήμη μπορεί να υπάρξει στον 21ο αιώνα μέσα στην ακραία συντήρηση του γεωμετρικού τόπου των «….ισμών».
Γι αυτό ακριβώς, θεώρησα χρήσιμο να καταθέσω την προσωπική μου διαφοροποίηση όχι μόνο στην λογική Βαλντέν αλλά και στην μεταφυσική αυτοαναφορικότητα της έννοιας της «αριστεράς της ευθύνης».
Τίποτα τέτοιο δεν υπάρχει στον πραγματικό κόσμο.

Η αριστερά και κάθε άλλος πολιτικός σχηματισμός δεν είναι εξ ορισμού υπεύθυνος ή ανεύθυνος. Η υπευθυνότητα μετράται μόνο εκ του αποτελέσματος.

Αμέτρητες χιλιάδες αριστερών, κεντρώων και δεξιών πολιτών υπήρξαν υπεύθυνοι ως πολιτικοί, ως κρατικοί παράγοντες, ως αντιφασίστες, ως φορολογούμενοι, ως εργαζόμενοι ή επιχειρηματίες, ως εκπαιδευτικοί, ως επιστήμονες, ακόμη και ως απλά μέλη των οικογενειών τους.

Και υπήρξαν (και θα υπάρξουν) αντίστοιχες χιλιάδες αριστερών, κεντρώων και δεξιών πολιτών που η ανευθυνότητά τους εκδηλώθηκε ακόμη και με ακραίο τρόπο είτε υποστηρίζοντας τον Σταλινικό και τον Χιτλερικό φασισμό, είτε κλέβοντας δημόσιο χρήμα (δηλαδή όσους συμπολίτες τους πλήρωναν φόρους) είτε απλώς λουφάροντας το πρωΐ στο σχολείο για να είναι ξεκούραστοι στα «μαύρα» ιδιαίτερα το απόγευμα, είτε υπογράφοντας την κατασκευή τουαλετών των 30.000 Ευρώ μέσα σε πανεπιστημιακούς σκουπιδότοπους, είτε κλείνοντας για μήνες το εθνικό οδικό δίκτυο, είτε πυρπολώντας με τρείς νεκρούς την Μαρφίν, είτε απλώς ξυλοφορτώνοντας τη γυναίκα τους!

Από αυτήν την άποψη το άρθρο του Κου Βαλντέν δεν προσφέρει τίποτα καινούργιο. Αναμασά με σωτηριολογικό στόμφο (μιας και λέγεται και Σωτήρης, ενώ θα μπορούσε να το αλλάξει και σε Σωτήρας αν δεν τον προλάβαινε ο Κος Τσίπρας) τις κοινοτυπίες και τα στερεότυπα περί μιας Δημοκρατικής Αριστεράς που κατά τη γνώμη του πρέπει να συγκροτηθεί με κορμό (αν είναι δυνατόν) την ΔΗΜΑΡ και μιας (κεντρο)αριστερής κυβερνητικής λύσης που δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς τον ΣΥΡΙΖΑ «…όσο αυτός θα διαθέτει το σημερινό του ποσοστό» και ας έχει, (τι να κάνουμε κανείς δεν είναι τέλειος μας λέει) πολύ από το παλιό ΠΑΣΟΚ!

Αυτό κι αν είναι sic!

Η πλάκα αγαπητοί φίλοι της «Μεταρρύθμισης» είναι ότι έχει δίκιο από την οπτική της αριστεράς. Ο Κος Σωτήρης είναι η επιτομή του ανανεωτή αριστερού Έλληνα

Γι αυτόν όλα είναι α λα καρτ.
Αν η πραγματικότητα είναι διαφορετική κακό του κεφαλιού της.

Η ΔΗΜΑΡ για παράδειγμα ήταν δεξιούλα μεν όσο ήταν εντός της κυβέρνησης και αμέσως μετά την αποχώρησή της απέκτησε και πάλι «…τις δημοκρατικές ευαισθησίες, την αξιοπρέπεια και τα αντανακλαστικά που πρέπει να χαρακτηρίζουν της Αριστερά», όπως ακριβώς γράφει.

Οπότε μαζί με τα υπόλοιπα συμφραζόμενά του, περί απόρριψης του «Βενιζελικού ΠΑΣΟΚ» οδηγούμαστε αβίαστα στο πως εννοεί την κεντροαριστερή κυβερνητική λύση (επαναλαμβάνω για να το εμπεδώσουμε) ως συνεπής ανανεωτής αριστερός, σε αντίθεση με τον Κουτσούμπα που θέλει εργάτες στα Υπουργεία και (γιατί όχι) επαναστατημένους ναύτες στο ναύσταθμο της Σαλαμίνας!

Προφανώς δηλαδή ως ένα σχήμα με κορμό το κόμμα του Αλέξη αλλά και του Λαφαζάνη και του Ρούντι και του Νταβανέλου και του αναρχικού ΟΤΕτζή και του παρεκλίνοντος παππού (αφού ένα είναι το κόμμα), όπου ο ανανήψας Φώτης θα ξαναβρεί τα φώτα και το φώς του και όπου το πραγματικά αριστερό ΠΑΣΟΚ του Φωτόπουλου της ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ, του Καλφαγιάννη της δημόσιας (λέμε τώρα) ΕΡΤ και του Μπαλασόπουλου της ΠΟΕ/ΟΤΑ, ομού ίσως μετά του συμπαθούς μορφώματος του ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα μας βγάλει από την οδό της απωλείας όπου μας έχει καταδικάσει (εδώ θέλει προσοχή παιδιά), όχι ο παράλογος δανεισμός, όχι το αντιπαραγωγικό κράτος, όχι οι εκατοντάδες χιλιάδες νόμιμοι και παράνομοι διορισμοί, όχι η τρομακτική ρεμούλα, μίζα και σπατάλη πολλών δεκαετιών αλλά οι «…νεοαποικιακοί εκβιασμοί της Γερμανικής δεξιάς, της προχωρημένης σήψης του παλιού πολιτικού κατεστημένου, αλλά και της πολιτικής ανωριμότητας μεγάλου μέρους της δικής μας ριζοσπαστικής αριστεράς…».

Τέτοια ωραία.
Κι αν τα κουκιά δεν βγαίνουν στη Βουλή μπορεί (λέει ο Αλέξης) η κυβέρνηση σωτηρίας του Σωτήρη να έχει και την διακριτική στήριξη του καθόλου δεξιού (Ψε)Κα(σ)μένου, γνωστού αντιμνημονιακού πατριώτη.

Με λίγα λόγια αγαπητοί φίλοι ο Κος Βαλντέν μας προτείνει να δούμε το πολιτικό μέλλον της χώρας μας με κορμό την ΔΗΜΑΡ.
Αν δεν υπήρχε ένας Βαλντέν η ανανεωτική αριστερά θα έπρεπε να τον εφεύρει.

Σχολιασμός

Σχόλια

Ιδιοκτησία
e-Μεταρρύθμιση

Εκδότης
Γιάννης Μεϊμάρογλου

Διεθυντής Σύνταξης
Μιχάλης Κυριακίδης
mkyriak@gmail.com

Επικοινωνία
info@metarithmisi.gr

H «Μεταρρύθμιση» είναι ηλεκτρονικός κόμβος ο οποίος λειτουργεί με αυτήν τη μορφή από τον Μάρτιο του 2012. Από το 2005 κυκλοφορούσε ως έντυπο και στη συνέχεια ως ηλεκτρονικό περιοδικό.

Ξεκίνησε από μια ομάδα ανθρώπων με κοινό χαρακτηριστικό την αγωνία για τη συγκρότηση ενός μεγάλου μεταρρυθμιστικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία. Πρόθεσή μας είναι η ενθάρρυνση των διαδικασιών για μια μεγάλη προοδευτική παράταξη και η ανάδειξη της ανάγκης να εκφρασθεί σε όλα τα επίπεδα – πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό – η οπτική μιας σύγχρονης κοινωνίας, απαλλαγμένης από τις παθογένειές της.

Αναφέρεται στο χώρο της μεταρρυθμιστικής αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας, του ριζοσπαστικού κέντρου, του κοινωνικού και πολιτικού φιλελευθερισμού και επιδιώκει τον διάλογο ανάμεσα στις δημοκρατικές - προοδευτικές δυνάμεις της χώρας.

Copyright © www.metarithmisi.gr.

To Top