ΑΡΘΡΑ

Δώστε μου απόδειξη, παρακαλώ!

Ναι είναι πόλεμος. Συμφωνούμε όλοι.

.

Κάθε πόλεμος είχε μέχρι σήμερα οικονομικά κίνητρα, ιδεολογική και εθνική νομιμοποίηση. Κάθε πόλεμος δημιούργησε φαντασιακές σημασιοδοτήσεις που υποστασιοποιήθηκαν μεταξύ άλλων και στα όπλα που χρησιμοποίησαν τα αντίπαλα στρατόπεδα.

.

Ζούμε τον «καθαρό πόλεμο».  Όπου το κίνητρο και το όπλο συμπίπτουν στο ίδιο μέσον.  Την Οικονομία.

.

 

Ναι είναι πόλεμος. Συμφωνούμε όλοι.

.

Κάθε πόλεμος είχε μέχρι σήμερα οικονομικά κίνητρα, ιδεολογική και εθνική νομιμοποίηση. Κάθε πόλεμος δημιούργησε φαντασιακές σημασιοδοτήσεις που υποστασιοποιήθηκαν μεταξύ άλλων και στα όπλα που χρησιμοποίησαν τα αντίπαλα στρατόπεδα.

.

Ζούμε τον «καθαρό πόλεμο».  Όπου το κίνητρο και το όπλο συμπίπτουν στο ίδιο μέσον.  Την Οικονομία.

.

Στην εποχή της οικονομικής παγκοσμιοποίησης και των ψηφιακών συναλλαγών, οι τρομακτικές ταχύτητες μεταφοράς πληροφοριών και κεφαλαίων και η ανεξέλεγκτη εξάπλωση καταστροφικών επενδυτικών υποπροϊόντων, κατέστησαν τους παραχρηματιστηριακούς γίγαντες  παράγοντες άμεσης πολιτικής εξουσίας, αλλοιώνοντας πολιτικές και πολιτειακές δομές. Ενώ τα παραδοσιακά όπλα, ακόμα και με τη μορφή των πιο σύγχρονων οπλικών συστημάτων, αποβλέπουν στη στερέωση των πολιτικών δομών εξουσίας, τα οικονομικά «όπλα» απειλούν πια την ίδια την ουσία του σύγχρονου πολιτικού κεκτημένου, όπως αυτό  αναπτύχθηκε μέσα από μακρόχρονους σπουδαίους κοινωνικούς αγώνες για τη δημοκρατία, τα ανθρώπινα και τα πολιτικά δικαιώματα, τον σοσιαλισμό.

.

Τα τεράστια blocks οικονομικών συμφερόντων, επέβαλαν μέσω μιας μακρόχρονης διαδικασίας εξαγορών, συγχωνεύσεων και διεθνοποίησης της νομοθεσίας, την υπερεθνική ομογενοποίηση του Τραπεζικού Συστήματος, με τις αντίστοιχες εξουσιαστικές ελίτ.                                                                                                                             Η πολιτική-δημοκρατική απάντηση στην εξέλιξη αυτή, είναι αδύνατον να δοθεί σε εθνικό επίπεδο, πράγμα που αποδείχνει την ανάγκη αντίστοιχων υπερεθνικών πολιτικών οργανισμών, όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση.

.

Αυτές οι εξελίξεις σφράγισαν τον 20ό αιώνα και έθεσαν την έννοια του Έθνους στο πολιτικό φαντασιακό των ευρωπαϊκών λαών, κάτω από μεγάλη πίεση.

.

Όσοι εμμένουν ιδεολογικά στον κόσμο πριν από την οικονομική παγκοσμιοποίηση και την ψηφιακή επικοινωνία, οχυρώνονται πίσω από μια παραδοσιακή μονοσήμαντη έννοια του Έθνους: Ως μέσου, δηλαδή, προσδιορισμού συλλογικής ταυτότητας και πολιτισμικής αυτοεπιβεβαίωσης. Η αντίληψη αυτή δεν χαρακτηρίζει, αλλά διατρέχει τα Ευρωπαϊκά Έθνη-Κράτη και τις πολιτικές δυνάμεις τους, με διαφορετική ένταση, ανάλογη του βαθμού επικράτησης παραδοσιακών ή νεωτεριστικών αντιλήψεων, πρωτοβουλιών και πολιτικών αποφάσεων. Πώς λοιπόν να μην επηρεάζει και την οικονομική τους πολιτική, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τον «οικονομικό εθνικισμό» της Γερμανικής δεξιάς, αλλά και μεγάλου μέρους της κοινωνίας.

.

Σημαντική είναι εδώ η εξής παρατήρηση:

.

Στον αντίποδα της ιδέας των παραδοσιακών ότι κινδυνεύουμε να ζήσουμε το θάνατο του Έθνους (μας), δεν βρίσκεται ο αφελής αριστερισμός της παλαιοκομμουνιστικής αριστεράς, περί μαρασμού και τελικής κατάργησής του υπό το βάρος της επικράτησης του διεθνισμού της δικτατορίας του προλεταριάτου.                                                                                                        Αυτή είναι αντίληψη που ζητά να χειραγωγήσει την εξέλιξη μέσω μιας  «κοινωνικής μηχανικής», που όταν υιοθετήθηκε οδήγησε σε Γκουλάγκ και σε Άουσβιτς. Οι δύο αυτές αντιλήψεις αλληλοσυμπληρώνονται, καθώς βρίσκονται στην ίδια όχθη, παρατηρώντας φοβικά και «από απόσταση ασφαλείας» το κοινωνικό γίγνεσθαι.

.

Στην απέναντι όχθη, βρίσκεται η πραγματική νεωτερικότητα.  Η πεποίθηση, δηλαδή, ότι κανένας δεν απεργάζεται το θάνατο του Έθνους. Αντίθετα, το κάθε Έθνος-Κράτος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι στις νέες συνθήκες το υποκείμενο που μπορεί και πρέπει να αναδείξει την έννοια μιας νέας διεθνικότητας. Που μπορεί και πρέπει να πρωτοπορήσει στον δημοκρατικό ευρωπαϊκό συναγωνισμό, για τη θεμελίωση μιας νέας αλληλεγγύης, για να αντιμετωπίσουμε τη διεθνή παραχρηματιστηριακή εξουσία των κρίσεων και της μαζικής καταστροφής ανθρώπινων ζωών. Αλληλεγγύης, που ταυτόχρονα θα μεταλλάξει τη φαντασιακή έννοια του Έθνους, από μία απολιθωμένη, «εκλεκτή» φυσική ιθαγένεια, όπως την κατανοούν και την αναπαράγουν οι φοβικές αντιλήψεις, σε μία μάχιμη κοινωνική ομάδα, αναγκαία και μοναδική, που αντί να θεωρεί την  εθνική ετερότητα «μόλυνση», θα αυτοπροσδιορίζεται με την επαφή μαζί της, συμβάλλοντας στην κίνηση του στροβίλου της ιστορίας.

.

Η ιστορία μας, η δικιά μας ελληνική ιστορία, είναι η καλύτερη απόδειξη για του λόγου το αληθές και ταυτόχρονα η καλύτερη παραίνεση για να κοιτάξουμε την πραγματικότητα, χωρίς την αμφισημία μιας Ελλάδας που βρίσκεται ταυτόχρονα «εδώ και αλλού», ισορροπώντας παραλυτικά και αμετακίνητα μεταξύ δημοσίου συμφέροντος και ιδιωτικών/συντεχνιακών αντικοινωνικών προνομίων.

.

Η σύγχρονη ελληνική αριστερά, ή θα οικοδομηθεί πάνω σ’ αυτήν την πραγματική πραγματικότητα, δημιουργώντας η ίδια τα πολιτικά προτάγματα που απορρέουν από την κατ’ αρχήν θεωρητική αποδοχή της, ή δεν θα υπάρξει.

.

Και αυτό, δεν μπορεί να γίνει ούτε με Συριζέικες αναχρονιστικές τηλεοπτικές σκιαμαχίες και ψευτοαγωνιστικούς ΚουΚουεδισμούς, αλλά ούτε και με όλο αυτό το ατελείωτο δια/εσωκομματικό μπίρι-μπίρι προσωπικών και κομματικών διακανονισμών και διευθετήσεων τύπου Αρβανιτόπουλου, Βενιζέλου και Ρουπακιώτη.

.

Έχει έρθει η ώρα που ο Ευρωπαίος-Έλληνας πολίτης, κοιτάζοντας ασκαρδαμυκτί όσους εμφανίζουν την κομματική πραμάτεια τους ως προλεγόμενο για τη μεγάλη, δημοκρατική, δρώσα αριστερά του 21ου αιώνα, θα τους φωνάξει δυνατά:

.

Δώστε μου απόδειξη, παρακαλώ!

Σχολιασμός

Σχόλια

Ιδιοκτησία
e-Μεταρρύθμιση

Εκδότης
Γιάννης Μεϊμάρογλου

Διεθυντής Σύνταξης
Μιχάλης Κυριακίδης
mkyriak@gmail.com

Επικοινωνία
info@metarithmisi.gr

H «Μεταρρύθμιση» είναι ηλεκτρονικός κόμβος ο οποίος λειτουργεί με αυτήν τη μορφή από τον Μάρτιο του 2012. Από το 2005 κυκλοφορούσε ως έντυπο και στη συνέχεια ως ηλεκτρονικό περιοδικό.

Ξεκίνησε από μια ομάδα ανθρώπων με κοινό χαρακτηριστικό την αγωνία για τη συγκρότηση ενός μεγάλου μεταρρυθμιστικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία. Πρόθεσή μας είναι η ενθάρρυνση των διαδικασιών για μια μεγάλη προοδευτική παράταξη και η ανάδειξη της ανάγκης να εκφρασθεί σε όλα τα επίπεδα – πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό – η οπτική μιας σύγχρονης κοινωνίας, απαλλαγμένης από τις παθογένειές της.

Αναφέρεται στο χώρο της μεταρρυθμιστικής αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας, του ριζοσπαστικού κέντρου, του κοινωνικού και πολιτικού φιλελευθερισμού και επιδιώκει τον διάλογο ανάμεσα στις δημοκρατικές - προοδευτικές δυνάμεις της χώρας.

Copyright © www.metarithmisi.gr.

To Top