ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΥΠΟ

Ευρωεκλογές: Θα ενισχύσουν το αίτημα της ανασυγκρότησης;

Είναι γεγονός ότι η κυβέρνηση διαχειρίστηκε ικανοποιητικά τις λεγόμενες μεγάλες σχέσεις (εν προκειμένω με την ΕΕ , την τρόικα , το ΔΝΤ). Η χώρα κινείται πλέον εκτός του κινδύνου ανοικτής χρεοκοπίας. Όλα δείχνουν ότι τα χειρότερα πέρασαν, ο κίνδυνος γενικότερης πολιτικής ανωμαλίας έχει περιοριστεί και η ποινική δίωξη της Χρυσής Αυγής οδηγεί στη θωράκιση της Δημοκρατίας μας , γεγονότα που δεν ήταν αυτονόητα. Οι εξελίξεις προσφέρουν στρατηγική προτεραιότητα στην κυβέρνηση και το παράδοξο είναι ότι στις επικείμενες εκλογές…

1. Είναι γεγονός ότι η κυβέρνηση διαχειρίστηκε ικανοποιητικά τις λεγόμενες μεγάλες σχέσεις (εν προκειμένω με την ΕΕ , την τρόικα , το ΔΝΤ). Η χώρα κινείται πλέον εκτός του κινδύνου ανοικτής χρεοκοπίας. Όλα δείχνουν ότι τα χειρότερα πέρασαν, ο κίνδυνος γενικότερης πολιτικής ανωμαλίας έχει περιοριστεί και η ποινική δίωξη της Χρυσής Αυγής οδηγεί στη θωράκιση της Δημοκρατίας μας , γεγονότα που δεν ήταν αυτονόητα.

Οι εξελίξεις προσφέρουν στρατηγική προτεραιότητα στην κυβέρνηση και το παράδοξο είναι ότι στις επικείμενες εκλογές δεν φαίνεται να την αξιοποιεί. Ο πιο αδύναμος εταίρος, το ΠΑΣΟΚ, φαίνεται να κινείται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Η δε ΝΔ ανταγωνίζεται το ΣΥΡΙΖΑ για το ποιος θα καταλάβει την πρώτη θέση εκεί γύρω στο 25%. Είναι όντως παράδοξο πως μια κυβέρνηση που κρατά τον κεντρικό κρίκο της πολιτικής συγκυρίας αδυνατεί να τον αξιοποιήσει. Και αυτό το παράδοξο μπορεί να εξηγηθεί μόνο από το γεγονός ότι στο σύνολό της η κυβέρνηση συμπεριφέρεται με όρους του χειρότερου παλαιοκομματισμού. Και είναι χαρακτηριστικό ότι την διαχείριση των σχέσεων που προέκυπταν από το μνημόνιο, τις «μεγάλες σχέσεις», την έφερε σε πέρας ο Γ. Στουρνάρας που δεν προέρχεται από το πολιτικό σύστημα.

2. Την ίδια στιγμή ο ΣΥΡΙΖΑ επιμένει σε ένα δικό του σενάριο που αν ίσχυε θα έπρεπε να είχε εκτοξευτεί στο 40% και πλέον. Είναι φανερό ότι η αφήγηση ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα, και παρά ταύτα ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει περιέλθει σε ανοικτή κρίση στρατηγικής. Αγωνίζεται κι αυτός εκεί γύρω στο 25%. Η κρίση λογικά θα εκδηλωθεί μετά το αποτέλεσμα αν και κάποια προεόρτια είναι ήδη εμφανή. Αλλά το δυστύχημα είναι ότι η κρίση αυτή θα οδηγήσει προς μια τυφλή ρήξη αφού στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ δεν φαίνεται να αναπτύσσεται καμιά στρατηγική ομαλής αποδοχής της νέας πραγματικότητας. Ο «χαρισματικός» αρχηγός του αδυνατεί να κινηθεί προς την διαχείριση σύνθετων καταστάσεων όπως αυτές έχουν διαμορφωθεί στη χώρα μας. Παραμένει στις λογικές του δικομματισμού της δεκαετίας του 80 και η πολιτική της ατάκας στην οποίαν αρέσκεται καταλήγει πάντα στο ή εμείς ή κάποιοι άλλοι (μέχρι την Βαυαρία έφτασε) και ποτέ στη σύνθεση. Είναι χαρακτηριστικό της πολιτικής Τσίπρα το γεγονός ότι κατακρίνει την κυβέρνηση εκεί που πάει έστω ικανοποιητικά(όπως πχ στην αντιμετώπιση της Χρυσής Αυγής) και αφήνει έξω από την κριτική την όλη παλαιοκομματική και πελατειακή διαχείριση που κρατάει καθηλωμένη τη χώρα.

3. Το αβίαστο συμπέρασμα είναι πως η χώρα έχει το πρόβλημα ενός αυτονομημένου ως σύνολο πολιτικού συστήματος το οποίο αρνείται στοιχειωδώς να αυτορυθμιστεί. Και δεν είναι τυχαίο ότι ενώ και οι ίδιοι αναγνωρίζουν ότι αυτό είναι πανεθνικό αίτημα δεν έχει γίνει η παραμικρή αλλαγή και σε κανένα τομέα. Μάλλον έγινε για τις ευρωεκλογές με την είσοδο και σε πανεθνική κλίμακα του σταυρού προτίμησης που οδηγεί στον αποκλεισμό από το ευρωκοινοβούλιο στελεχών πέραν του αναξιόπιστου συστήματος.

Η διάγνωση ότι η χώρα έχει πρωτίστως πρόβλημα πολιτικό που η κύρια πλευρά του έχει ηθικό χαρακτήρα εξακολουθεί να είναι επίκαιρη. Και δεν είναι τυχαίο ότι η εκτίμηση αυτή προέρχεται από το χώρο που βρέθηκε περισσότερο στο μάτι του κυκλώνα, την κεντροαριστερά , και κάποιες φιλελεύθερες δυνάμεις. Από δυνάμεις δηλαδή που θεωρούν ότι η τύχες της χώρας είναι περισσότερο από ποτέ συνδεδεμένες με τις ευρωπαϊκές εξελίξεις. Τόσο οι 58 όσο και το Ποτάμι, και παλιότερα ο Κοινωνικός Σύνδεσμος κινήθηκαν με γνώμονα αυτή την άποψη. Και μάλιστα επιζητούν την ενίσχυσή τους ώστε να επιβάλλουν μια ατζέντα εθνικής συνεννόησης των βασικών πολιτικών δυνάμεων, ως προϋπόθεση για την έξοδο της χώρας από την κρίση.

4. Οι 58, τους οποίους κι εγώ υποστήριξα, προσπάθησαν να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις συνολικής ανασύνθεσης του χώρου, αισιοδοξώντας ότι θα απομονωθούν εν τοις πράγμασι τα βαρίδια που καταδυναστεύουν το χώρο. Ήλπιζαν ότι με το άνοιγμα του όλου ζητήματος στην κοινωνία- ίσως η πιο σημαντική τους συνεισφορά-οι εγκατεστημένες δυνάμεις θα υποχωρούσαν. Η πραγματικότητα αποδείχθηκε πιο σκληρή και το χειρότερο οι 58 δεν είμαστε έτοιμοι να φτάσουμε τα πράγματα ως το τέλος, να κατέβουμε αυτόνομα στις εκλογές.

Ίσως οι εκτιμήσεις ήταν υπεραισιόδοξες παρά τις προειδοποιήσεις από την αρχή της ηγεσίας της ΔΗΜΑΡ αλλά και στη συνέχεια στελεχών της που ενώ άφηναν ελπίδες στη συνέχεια επανήλθαν στην αριστερή πεπατημένη. Όσο για το ΠΑΣΟΚ στις κρίσιμες καμπές ανέλαβε να δείξει ποιο(ς) είναι το αφεντικό στο χώρο οδηγώντας τους 58 σε αδιέξοδο. Καλύτερα εκείνη την ομάδα των 58 που δεν είχαμε την διάθεση να αποδεχθούμε μια τόσο γνώριμη κατάσταση «ΠΑΣΟΚ και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις». Έτσι το πείραμα της ελιάς πορεύεται σε γνώριμα νερά. Εμείς εμμένοντας σε μια στάση περισσότερο ηθική παρά πολιτική ελπίζουμε και προσδοκούμε ότι το αίτημα της ανασυγκρότησης της παράταξης συνυφασμένο με την ανασυγκρότηση της χώρας παραμένει επίκαιρο.

5. Στην αποτυχία των 58 να δημιουργήσουν μια νέα κατάσταση ήρθε το Ποτάμι και έθεσε με νέους όρους το αίτημα πολιτικής και εθνικής ανασύνταξης. Στην κάπως ορθόδοξη δική μας στάση που προέκυπτε από την πολιτική μας παιδεία ο Σταύρος Θεοδωράκης προσπαθεί να αιφνιδιάσει το σύστημα αρνούμενος να συνομιλεί με τους όρους του. Βέβαια μια τέτοια στάση δημιουργεί ένα κλίμα δυσπιστίας αλλά ταυτόχρονα δεν επιτρέπει στο όλο «πολιτικομιντιακό» σύστημα να το εξουδετερώσει, κατά το συνήθειό του. Το Ποτάμι, αποφεύγοντας άχρηστους μεσσιανισμούς, έχει τις προϋποθέσεις να κάνει την έκπληξη στις ευρωεκλογές δημιουργώντας τις συνθήκες για μια άλλη εξέλιξη στις εθνικές εκλογές που σχετικά γρήγορα θα επέλθουν.

6. Είναι γεγονός ότι με τούτα και με κείνα ουσιαστική συζήτηση για τις πιο κρίσιμες ευρωεκλογές δεν μπόρεσε να γίνει. Η χώρα ζει την δική της εσωστρέφεια που την τροφοδοτούν οι κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις οι οποίες κόπτονται για να αλλάξουν όλα εκτός από αυτές.

Και ερχόμαστε στο έσχατο επιχείρημα της διατήρησης της τόσο σημαντικής, πολιτικής σταθερότητας . Είναι γεγονός ότι η προσπάθεια των 58 λάμβανε σοβαρά υπόψη την διατήρηση της πολιτικής σταθερότητας σε κάθε κίνησή της. Γι αυτό θεώρησε ως ευκαιρία τις ευρωεκλογές που δεν θέτουν άμεσα αυτό το πρόβλημα. Την ίδια στάση επέλεξε και το Ποτάμι. Αλλά είναι πλέον φανερό ότι το δίλημμα όπως ετέθη το 2012 τόσο από την ΝΔ όσο και από το ΣΥΡΙΖΑ δεν αντέχει πια. Οι ευρωεκλογές θα αναδείξουν ελπίζουμε με καλύτερους όρους το αίτημα ανανέωσης του πολιτικού συστήματος παράλληλα με το αίτημα της εθνικής ανασυγκρότησης.

Την 26η Μάη όλοι θα σκεφτόμαστε διαφορετικά. Όχι μόνο η κεντροαριστερά αλλά και η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ θα αναγκαστούν να καταλάβουν ότι η ανασυγκρότηση της χώρας δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί με τα δικά τους διλήμματα. Θα τεθεί και γι αυτούς το αδήριτο αίτημα αλλαγής πορείας. Μια εθνική κρίση μόνο με εθνική συνεννόηση λύνεται.

ΥΓ1. Ο Νίκος Δήμου θέτει πολλές φορές υπαρκτά προβλήματα μαμούθ της κοινωνίας μας . Κάποιες φορές «λυγίζει το ραβδί» ανάποδα. Αλλά το γελοίο θέαμα της αερομεταφοράς μιας αναμμένης λαμπάδας με κρατικά έξοδα πόσο μπορεί να το συντηρούμε σωπαίνοντας όλοι μας.

Υ.Γ.2 Σε ένα επόμενο σημείωμα για τις Δημοτικές και Περιφερειακές εκλογές και ιδιαίτερα για την «μάχη της Αθήνας».

Σχολιασμός

Σχόλια

Ιδιοκτησία
e-Μεταρρύθμιση

Εκδότης
Γιάννης Μεϊμάρογλου

Διεθυντής Σύνταξης
Μιχάλης Κυριακίδης
mkyriak@gmail.com

Επικοινωνία
info@metarithmisi.gr

H «Μεταρρύθμιση» είναι ηλεκτρονικός κόμβος ο οποίος λειτουργεί με αυτήν τη μορφή από τον Μάρτιο του 2012. Από το 2005 κυκλοφορούσε ως έντυπο και στη συνέχεια ως ηλεκτρονικό περιοδικό.

Ξεκίνησε από μια ομάδα ανθρώπων με κοινό χαρακτηριστικό την αγωνία για τη συγκρότηση ενός μεγάλου μεταρρυθμιστικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία. Πρόθεσή μας είναι η ενθάρρυνση των διαδικασιών για μια μεγάλη προοδευτική παράταξη και η ανάδειξη της ανάγκης να εκφρασθεί σε όλα τα επίπεδα – πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό – η οπτική μιας σύγχρονης κοινωνίας, απαλλαγμένης από τις παθογένειές της.

Αναφέρεται στο χώρο της μεταρρυθμιστικής αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας, του ριζοσπαστικού κέντρου, του κοινωνικού και πολιτικού φιλελευθερισμού και επιδιώκει τον διάλογο ανάμεσα στις δημοκρατικές - προοδευτικές δυνάμεις της χώρας.

Copyright © www.metarithmisi.gr.

To Top