ΑΡΘΡΑ

Το χέρι του Θεού

Σύμφωνα με δημοσίευμα της 12/6/18 ο κ. “Φ”  της ΜΚΟ “Αλληλεγγύη” που ανήκει στη Εκκλησία της Ελλάδος καταχράστηκε 6 εκ. ευρώ από χρηματοδότηση του ΥΠΕΞ στο διάστημα 2005-7, ποσόν που προοριζόταν για αγορά κατεψυγμένων κοτόπουλων και αποστολή τους στο δοκιμαζόμενο Ιράκ. Αντ αυτού, ο κ. Φ, με τις ευλογίες προφανώς της Εκκλησίας, ξόδεψε τα χρήματα σε “ανοίκειες πληρωμές”, κατά τη έκφραση του δικαστηρίου, το οποίο έγινε με καθυστέρηση δεκαετίας, και εν τέλει καταδίκασε τον Φ σε φυλάκηση 16 ετών, όμως με αναστολή (!) λόγω προτέρου εντίμου βίου (δηλαδή δέχτηκε το δικαστήριο ότι το κόλπο με τα κοτόπουλα δεν το είχε ξανακάνει). Επίσης του επέβαλε εγγύηση 10.000 ευρώ για να μη βγει από τη χώρα, καθώς και άλλες εξίσου εξοντωτικές μη χρηματικές ποινές, ενώ δέσμευσε ακίνητα της Εκκλησίας στο ύψος του καταχρασθέντος ποσού κτλ.

Το τελικό συμπέρασμα είναι βέβαια ότι ο καταδειχθείς ως ένοχος δεν είναι άλλος από την Εκκλησία της Ελλάδος, αφού αυτή εκλήθη “να πληρώσει το μάρμαρο” και όχι ο κ. Φ ο οποίος εκτελούσε εντολές τρίτων και ο οποίος την “έβγαλε σχετικά καθαρή” και δεν εστάλη σε κάποιο στρατόπεδο να σπάζει πέτρες μέχρι να αποπληρωθεί το ποσόν.

Το άλλο βέβαια συμπέρασμα είναι ότι πρέπει να είμαστε εξαιρετικά κουμπωμένοι απέναντι στη δραστηριότητα των φιλανθρωπικών οργανώσεων, ιδιαιτέρως των εκκλησιαστικών και παραεκκλησιαστικών. Όχι μόνο γιατί ενδέχεται να έχουν ροπή προς την κατάχρηση δημοσίου χρήματος, αλλά  ιδίως γιατί δια των κρατικών κονδυλίων ασκούνται σε άλλα έργα, μη συνάδοντα με τον προς τα έξω δεδηλωμένο χρακτήρα τους. Η υποστήριξη π.χ συλλαλητηρίων για το Μακεδονικό,  θα έπρεπε κανονικά να συνοδεύεται από το πόθεν έσχες των χρημάτων, μια και όπως αποδεικνύεται ουδείς αναμάρτητος. Αντιθέτως θα έλεγα, η ηγεσία της Εκκλησίας επιδίδεται με ιδιαίτερο ζήλο στην υποστήριξη μιας «δικαιωματικής» αδιαφάνειας στην οικονομική της διαχείριση καθώς και στη  διεκδίκηση δημόσιων και Κοινοτικών κονδυλίων, χωρίς να ακολουθείται αναγκαστικά η οδός της συντεταγμένης (και γραφειοκρατικής) νομιμότητας τις συνέπειες της οποίας υφίστανται όλοι οι άλλοι – αυτοδιοίκηση, δημόσιοι οργανισμοί, επιχειρήσεις και πολίτες.

Επανερχόμενος στην υπόθεση της ΜΚΟ «Αλληλεγγύη» πρέπει να  σημειώσω ότι η οργάνωση αναδύεται σε μια εποχή όπου ο Γιώργος Παπανδρέου ως πρωθυπουργός αλλά και ιδιαιτέρως ως ΥΠΕΞ στην προηγούμενη κυβέρνηση, έχει υποστηρίξει με κάθε τρόπο (ιδεολογικό και θεσμικό) την ανάγκη ενίσχυσης του αριθμού και του ρόλου των ΜΚΟ στο πολιτικο-κοινωνικό, ακόμα και στο οικονομικό γίγνεσθαι, θεωρώντας, και πολύ σωστά, ότι έβαζε τις βάσεις για την εξόρυξη ενός κρυμένου θησαυρού από τα βάθη της λεγόμενης και κοιμώμενης Κοινωνίας των Πολιτών. Η πραγματικότητα στην συνέχεια ανέτρεψε το σκηνικό. Μέσα από την έκνομη δρατηριότητα ορισμένων ΜΚΟ, μέσα από έναν ρεβανσισμό με διέκρινε τις διάδοχες στο ΥΠΕΞ πολιτικές ηγεσίες και ιδίως μέσα από την αποκάλυψη υπαρκτών και μη σκανδάλων (όπως αυτό της ανάμειξης του Άλεξ Ρόντου σε παρακυβερνητική δράση στην πρώην Γιουγκοσλαβία) δόθηκε το σύνθημα της πλήρους απαξίωσης όλων συλλήβδην των οργανώσεων (μη κυβερνητικού και μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα) και του διασυρμού τους στα πρόθυμα προς τούτο ΜΜΕ. Μαζί με τα απόνερα πετάξαμε και το μωρό, μαζί με τα ξερά κάηκαν και τα χλωρά. Επίσης, καταργήθηκε στην ουσία του όλο το πρόγραμμα της Αναπτυξιακής Βοήθειας προς τρίτες χώρες. Ο νόμος 4430 για την ”Κοινωνική και Αλληλέγγυα Οικονομία” που έφερε στη συνέχεια το 2016 η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν φαίνεται να έσωσε την παρτίδα.

Για τον ΓΑΠ όμως, τον αρχιτέκτονα της όλης επιχείρησης στην επίμαχη περίοδο, υπάρχει ακόμα ένα ανοικτό κεφάλαιο που δεν μπορεί να κλείσει με την παραπομπή του στις Ελληνικές Καλένδες. Οφείλεται μια – έστω και θεωρητική – αποτίμηση και γιατί όχι και μια υπεράσπιση αυτής της κατά τεκμήριο αυτοαναιρούμενης ουτοπίας. Το ελάχιστο στο οποίο θα μπορούσε να συμβάλει η αναψηλάφιση του θέματος, θα ήταν η συνειδητοποίηση της τεράστιας δυσκολίας  που έχει η μετάβαση από την υπανάπτυξη στον προοδευτικό Ευρωπαϊκό εκσυγχρονισμό. Ο ρόλος της Εκκλησίας, με την οποία ξεκίνησε το άρθρο, ως παράγοντος ανάσχεσης αυτής της μετάβασης, δεν είναι αμελητέος.

Σχολιασμός

Σχόλια

Ιδιοκτησία
e-Μεταρρύθμιση

Εκδότης
Γιάννης Μεϊμάρογλου

Διεθυντής Σύνταξης
Μιχάλης Κυριακίδης
mkyriak@gmail.com

Επικοινωνία
info@metarithmisi.gr

H «Μεταρρύθμιση» είναι ηλεκτρονικός κόμβος ο οποίος λειτουργεί με αυτήν τη μορφή από τον Μάρτιο του 2012. Από το 2005 κυκλοφορούσε ως έντυπο και στη συνέχεια ως ηλεκτρονικό περιοδικό.

Ξεκίνησε από μια ομάδα ανθρώπων με κοινό χαρακτηριστικό την αγωνία για τη συγκρότηση ενός μεγάλου μεταρρυθμιστικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία. Πρόθεσή μας είναι η ενθάρρυνση των διαδικασιών για μια μεγάλη προοδευτική παράταξη και η ανάδειξη της ανάγκης να εκφρασθεί σε όλα τα επίπεδα – πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό – η οπτική μιας σύγχρονης κοινωνίας, απαλλαγμένης από τις παθογένειές της.

Αναφέρεται στο χώρο της μεταρρυθμιστικής αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας, του ριζοσπαστικού κέντρου, του κοινωνικού και πολιτικού φιλελευθερισμού και επιδιώκει τον διάλογο ανάμεσα στις δημοκρατικές - προοδευτικές δυνάμεις της χώρας.

Copyright © www.metarithmisi.gr.

To Top