ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΥΠΟ

Η ακινησία ως πολιτική πράξη

Σε όλες τις χώρες του κόσμου υπάρχει ένα σύστημα επιλογής για την εισαγωγή στο πανεπιστήμιο.

Σε όλες τις χώρες του κόσμου υπάρχει ένα σύστημα επιλογής για την εισαγωγή στο πανεπιστήμιο. Από όσα συστήματα γνωρίζει ο γράφων στην Ελλάδα έχουμε το χειρότερο, τις πανελλαδικές εξετάσεις. Στο συλλογικό φαντασιακό της κοινωνίας το σύστημα αυτό παρά τις διαπιστωμένες τεράστιες αδυναμίες του ορίζεται ως “αδιάβλητο”. Σε μία χώρα όπου το “μέσο” αποτελεί για δεκαετίες τη συνηθέστερη μέθοδο πρόσβασης του πολίτη στις δημόσιες δομές, το αδιάβλητο είναι σπάνια ιδιότητα και για αυτό βρίσκει μεγάλη υποστήριξη στην κοινωνία. Όμως, ακόμη κι αν κάποτε οι εισαγωγικές εξετάσεις υπήρξαν αδιάβλητες, σήμερα με την πληθώρα των περιπτώσεων και τα πολλαπλά προβλήματα που προκαλούνται κάθε χρόνο ο χαρακτήρας αυτός δεν ισχύει. Για να διατηρήσει την επίφαση του αδιάβλητου, το σύστημα έχει γίνει ισοπεδωτικό, μετατρέποντας οριστικά την πιστοποίηση των γνώσεων σε πιστοποίηση δεξιοτήτων αποστήθισης και στείρων τεχνικών. Οι επιπτώσεις είναι δραματικές. Ουσιαστική κατάργηση του λυκείου, ιδιαίτερα της τελευταίας τάξης, πλήρης υποβάθμιση και απαξίωση του ρόλου των εκπαιδευτικών, οικονομική αιμορραγία της οικογένειας, καταστροφή κάθε ικμάδας κριτικής σκέψης των μαθητών, σοβαρές εκπτώσεις στην πανεπιστημιακή εκπαίδευση, μία πραγματική μαθησιακή και ψυχολογική κακοποίηση με ευρύτερες κοινωνικές επιπτώσεις. Πρόσφατα ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε μία επίδειξη λαϊκισμού πρότεινε το φάρμακο. Κατάργηση των πανελλαδικών εξετάσεων και ελεύθερη πρόσβαση στα πανεπιστήμια. Αν δεν επρόκειτο για φενάκη, θα παρέμενε κανείς στο αστείο του πράγματος. Πέρα από το γεγονός ότι μία τέτοια προσέγγιση θεοποιεί και θεσμοθετεί την ιδεολογία της ήσσονος προσπάθειας, τα πρακτικά προβλήματα είναι ανυπέρβλητα, αν αναλογιστεί κανείς απλώς και μόνον τις χιλιάδες των νέων που θα σπεύσουν να εγγραφούν στις ιατρικές σχολές και την πλήρη ερήμωση μεγάλων τμημάτων της τεχνολογικής εκπαίδευσης. Η μόνη ρεαλιστική πρόταση είναι λοιπόν η αντικατάσταση των πανελλαδικών από ένα άλλο σύστημα επιλογής. Το νέο σύστημα πρέπει να εξουδετερώνει το πιο αρνητικό χαρακτηριστικό των πανελλαδικών, που είναι ότι όλα παίζονται σε μία στιγμή, τη στιγμή των εξετάσεων και μάλιστα έξω από το σχολείο. Ένα σοβαρό περίγραμμα νέου συστήματος έδωσε το Φεβρουάριο του 2012 η τότε υπουργός Παιδείας Άννα Διαμαντοπούλου. Συνοπτικά οι εξετάσεις θα γίνονταν σε δύο “ομάδες”, μία με οκτώ μαθήματα κοινά για όλους με ενδοσχολικές εξετάσεις για το απολυτήριο και μία με τρία-πέντε μαθήματα βαρύτητας με εξωσχολικές εξετάσεις για την εισαγωγή στο πανεπιστήμιο. Τα μαθήματα εισαγωγής θα μπορούσαν να δίνονται δύο ή και τρεις φορές το χρόνο, προκειμένου να πετύχει ένας μαθητής την επιθυμητή βαθμολογία. Λόγο στα μαθήματα και τη βαρύτητά τους θα είχαν και τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Τέλος για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση της χώρας θα συνυπολογιζόταν ο βαθμός από τις τρεις τάξεις του λυκείου, σε μικρό πάντως ποσοστό. Το κύριο πλεονέκτημα του σχεδίου ήταν η διάχυση της προσπάθειας μέσα στο σχολείο και σε εκτεταμένο χρόνο και οι πολλαπλές ευκαιρίες. Απαντούσε δηλαδή πολλαπλά σχεδόν σε όλα τα προβλήματα που χαρακτηρίζουν τις πανελλαδικές. Το σχέδιο αυτό παρέμεινε στα συρτάρια μετά την αλλαγή ηγεσίας στο υπουργείο Παιδείας. Ο κ. Αρβανιτόπουλος επέλεξε μία δοκιμασμένη μέθοδο διεύθυνσης υπουργείου, τη μέθοδο “δεν θίγουμε τα κακώς κείμενα”. Οι λόγοι που οδηγούν έναν υπουργό να καταφύγει στην ακινησία είναι οι ασύμμετρες, μη τεκμηριωμένες αλλά επικοινωνιακά πανίσχυρες αντιδράσεις των συνδικαλιστικών φορέων και των κομμάτων της αντιπολίτευσης και η παντελής έλλειψη διάθεσης να αναμετρηθεί με αυτές. Τις επιπτώσεις της ακινησίας τις πληρώνει το σχολείο, το πανεπιστήμιο, ο μαθητής, ο εκπαιδευτικός, η οικογένεια, η κοινωνία, η οικονομία. Οι μόνες αλλαγές που “επιτρέπονται” είναι όσες κάνουν το πρόβλημα χειρότερο, όπως η πλήρης κατάργηση κάθε συστήματος επιλογής. Όμως έτσι η χώρα δεν θα βγει ποτέ από την κρίση.

Σχολιασμός

Σχόλια

Ιδιοκτησία
e-Μεταρρύθμιση

Εκδότης
Γιάννης Μεϊμάρογλου

Διεθυντής Σύνταξης
Μιχάλης Κυριακίδης
mkyriak@gmail.com

Επικοινωνία
info@metarithmisi.gr

H «Μεταρρύθμιση» είναι ηλεκτρονικός κόμβος ο οποίος λειτουργεί με αυτήν τη μορφή από τον Μάρτιο του 2012. Από το 2005 κυκλοφορούσε ως έντυπο και στη συνέχεια ως ηλεκτρονικό περιοδικό.

Ξεκίνησε από μια ομάδα ανθρώπων με κοινό χαρακτηριστικό την αγωνία για τη συγκρότηση ενός μεγάλου μεταρρυθμιστικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία. Πρόθεσή μας είναι η ενθάρρυνση των διαδικασιών για μια μεγάλη προοδευτική παράταξη και η ανάδειξη της ανάγκης να εκφρασθεί σε όλα τα επίπεδα – πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό – η οπτική μιας σύγχρονης κοινωνίας, απαλλαγμένης από τις παθογένειές της.

Αναφέρεται στο χώρο της μεταρρυθμιστικής αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας, του ριζοσπαστικού κέντρου, του κοινωνικού και πολιτικού φιλελευθερισμού και επιδιώκει τον διάλογο ανάμεσα στις δημοκρατικές - προοδευτικές δυνάμεις της χώρας.

Copyright © www.metarithmisi.gr.

To Top