ΑΡΘΡΑ

Η αριθμητική των ΤΚ, Το Παγκύπριο εκκρεμές

Στην ψηφοφορία για τη νέα «βουλή» ανάμεσα στους τ/κ στις 7 Ιανουαρίου 2018 τα κόμματα λαμβάνουν:

«Κόμμα Εθνικής Ενότητας 35,58% και 21 έδρες, Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα 20,92% και 12 έδρες, Κόμμα του Λαού 17,08% και 9 έδρες, Δημοκρατικό Κόμμα 7,84% και 3 έδρες, Κόμμα Κοινοτικής Δημοκρατίας 8,64% και 3 έδρες, Κόμμα Αναγέννησης 7% και 2 έδρες. Εκτός «βουλής» μένουν το Κόμμα Κοινοτικής Σωτηρίας (συνεργασία με το κόμμα Ενωμένη Κύπρος) με 2,68% και το Κόμμα Εθνικιστικής Δημοκρατίας με 0,13%. Η συμμετοχή έφτασε στο 66,2%» (ΚΥΠΕ, 8/1/2018)

Συνολικά τα αποτελέσματα δεν έδωσαν μεγάλες εκπλήξεις τουλάχιστον για τα τρία κύρια πολιτικά κόμματα. Θυμίζω ότι σε γκάλοπ της εταιρείας «Γκεζιτζί» που διεξήχθη μεταξύ 18-20 Νοεμβρίου στην έλαβαν μέρος 4267 άτομα «το Κόμμα Εθνικής Ενότητας (ΚΕΕ) παίρνει ποσοστό 34,2%, ο Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα με 22,1%,  το Κόμμα του Λαού 18,2%. Στα μικρότερα κόμματα η δημοσκόπηση έπεσε έξω: το Κόμμα Κοινοτικής Δημοκρατίας 13,7%, το κόμμα της Αναγέννησης (των εποίκων) ποσοστό 5,1%, το Δημοκρατικό Κόμμα του Σερντάρ Ντενκτάς 4,2% και το Κόμμα Κοινοτική Σωτηρίας – Νέες Δυνάμεις 1,8%».

Κλειδί παραμένει η εκτίμηση που έκανε ο διευθυντής της εταιρείας Μουράτ Γκεζιτζί, ότι «το Κόμμα Εθνικής Ενότητας θα είναι στην πρώτη θέση και θα μπορεί να σχηματίσει «κυβέρνηση από μόνο του». Προέβλεψε «πενταμελή «βουλή», τελικά μπήκαν έξι κόμματα.

Οι πιο πάνω αριθμοί διαθέτουν σημαντικές πολιτικές ερμηνείες:

Α. Η ενίσχυση του ΚΕΕ οφείλεται στη μετατόπιση τμήματος του εκλογικού σώματος στο κατ’ εξοχήν κόμμα του status quo. Η αποτυχία των συνομιλιών στο Κρανς Μοντάνα και η έλλειψη κάθε επικοινωνίας ανάμεσα στους ηγέτες των δύο κοινοτήτων από τον Ιούλιο του 2017 μέχρι σήμερα, εξέπεμψε αρνητικά μηνύματα στην κοινή γνώμη.  Επίσης το ΚΕΕ απεδείχθη πολύ καλός μαθητής στην αξιοποίηση του μηχανισμού εξουσίας χάριν της δημιουργίας κομματικής πελατείας. Ο ηγέτης του, Χ. Οζκιουργκούν, βλέπει τις επόμενες «προεδρικές» (2020) χωρίς εσωκομματική αμφισβήτηση.

Β. Το ΡΤΚ ως το κατ’ εξοχήν κόμμα της λύσης κράτησε δυνάμεις σε μια δύσκολη, μεταβατική για το ίδιο, συγκυρία.  Σε περίοδο με ελπίδες στο κυπριακό ανεβάζει τις μετοχές του και αυτό είναι πολύ σημαντικό για όλη την Κύπρο. Σε περίοδο πλήρους στασιμότητας, πέφτει. Τι φταίει γι’ αυτό; Κυρίως η απουσία σύγχρονης πολιτικής πρότασης στα ζητήματα οικονομίας και ανάπτυξης, κάτι που αφορά ευρύτερα τα κόμματα της παραδοσιακής αριστεράς. Για παράδειγμα, το ΡΤΚ απορρίπτει την εξάρτηση από την οικονομική βοήθεια της Άγκυρας και ταυτόχρονα απορρίπτει το «μνημόνιο» που επέβαλε η Τουρκία για τη μείωση των ελλειμμάτων στο ψευδοκράτος! Δεν γίνονται και τα δύο, κάποιος πρέπει να διαλέξει ποια πολιτική θέλει και να μιλήσει επί του συγκεκριμένου. Δεν γίνεται να ζητάς τη διαχείριση για το ανά οικία κόστος για τη διανομή του νερού από την Τουρκία να το διαχειρίζονται χρεοκοπημένα συμβούλια τοπικής αυτοδιοίκησης επειδή είναι «δικά σου»!Αυτό το κενό αξιοποίησε ο Χ. Οζκιουργκούν, μπήκε «σφήνα» στα πράγματα αποδεχόμενος άκριτα κάθε πρόνοια του «μνημονίου», και έτσι άνοιξε το δρόμο στην περιθωριοποίηση του ΡΤΚ και στη διετή συνεργασία ανάμεσα στα δύο κόμματα της δεξιάς-ΚΕΕ,ΔΗΚΟ.

Γ. Πέραν κάθε αμφιβολίας, ο Κουντρέτ Οζερσάι ως ηγέτης του «Κόμματος του Λαού» σημείωσε μια μεγάλη προσωπική επιτυχία. Νέος, με καλές σπουδές, φαίνεται να έχει μέλλον. Το ποσοστό του πλησίασε αυτό του ΡΤΚ, ενός κόμματος με δεκαετίες στη μάχιμη πολιτική ζωή των τ/κ. Το «Κόμμα του Λαού» ήδη ανακοίνωσε ότι «αποφάσισε κατά πλειοψηφία ότι δεν πρόκειται να συνεργαστει με το ΚΕΕ και ως εκ τούτου δεν θα συναντηθεί με το κόμμα αυτό για να συζητήσουν γι’ αυτό το θέμα». Αν αυτό δεν συνιστά κίνηση τακτικής, δείχνει ένα καθαρό σήμα ότι ο Κ. Οζερσάι καταθέτει την υποψηφιότητά του για τις «προεδρικές» και επιθυμεί να μείνει «άφθαρτος» ενόψει ζυμώσεων για το 2020.

Δ. Οι αριθμοί και οι τάσεις δείχνουν ότι έχουν αναπτυχθεί σημαντικά «συγκοινωνούντα» δοχεία ανάμεσα στην ε/κ πολιτική συμπεριφορά και τις τ/κ προτιμήσεις. Η μια επηρεάζει την άλλη και αυτό παραμένει το κλειδί για να μιλήσουμε για την επόμενη ημέρα. Κάθε φορά που η τ/κ κοινότητα αισθανόταν ότι κάτι μπορεί να γίνει στο κυπριακό ψήφιζε πλειοψηφικά «ελιά», είτε με τη θετική ψήφο στο σχέδιο λύσης του κυπριακού που υπέβαλε ο ΟΗΕ (2004), είτε με την ψήφο στον Μ. Α. Ταλάτ (2005), είτε με την ψήφο στον Μ. Ακιντζί (2015). Από το 2002, όταν η ε/κ κοινότητα έδειχνε βήματα πίσω, η τ/κ πλευρά κατά βάση ψήφιζε πολιτικούς ντενκτασικής γραμμής-Έρογλου (2010), τώρα Χ. Οζκιουργκούν.

Η ε/κ κοινότητα στερείται ηγετικότητας, δεν έχει παγκύπρια οπτική στα πράγματα, δείχνουμε αμήχανη στο να σχεδιάσουμε το μέλλον μας πάνω σε πιο στέρεα πόδια. Η ομφαλοσκόπησηση παραμένει ένα κύριο εμπόδιο στην ανάπτυξη του  ορθολογισμού  και της αξιοποίησης του στρατηγικού πλεονεκτήματος που κατακτήθηκε με τη συμμετοχή μας στην ΕΕ.

Με εξαιρετικά σαφή τρόπο ο Κ. Σημίτης εξηγεί τις βαθύτερες αιτίες:

«Η αλαζονεία όλων εκείνων που πιστεύουν ότι εμείς κατέχουμε την αλήθεια και μπορούμε να αδιαφορήσουμε για τους άλλους λαούς δεν είναι παρά έκφραση ημιμάθειας και ανασφάλειας απέναντι στο καινούργιο. Προέρχεται από δυσπιστία απέναντι στο διαφορετικό και μερικές φορές από ιδιοτέλεια. Στην κοινωνία μας, όπως και σε άλλες κοινωνίες, υπάρχουν δυνάμεις αλλά και θεσμοί που δεν επιθυμούν να ακολουθήσουμε τον βηματισμό των αλλαγών, του περιβάλλοντός μας, διότι έτσι θα χάσουν τα προνόμιά τους ή τους μηχανισμούς εξουσίας τους. Μπροστά στη νέα εποχή που τους απειλεί, αμύνονται και αντιδρούν». (Κ. Σημίτης, άρθρο στο «Βήμα» στις 17 Δεκεμβρίου 2017 με τίτλο «Το Κυρίαρχο Πολιτιστικό Πρότυπο»)

Ε. Η πτώση των ποσοστών των δυνάμεων που ενδιαφέρονται για τη λύση στο κυπριακό, δεν δημιουργεί τώρα, ή μεσοπρόθεσμα, κάποιο ουσιαστικό ζήτημα στον κεντρικό του παίκτη, τον Μ. Ακιντζί. Το προηγούμενο διάστημα διαφώνησε δημόσια με αποφάσεις της εξουσίας υπό τον Οζκγιουργκιούν που παρεμπόδιζαν την επικοινωνία ανάμεσα στις δύο κοινότητες-αλλαγή της ώρας σε «ώρα Τουρκίας», δασμοί σε προϊόντα στους εγκλωβισμένους, περιορισμός θρησκευτικών τελετών στην κατεχόμενη Κύπρο. Ο Μ. Ακιντζί ενδιαφέρεται για την επίλυση και βρίσκει ισχυρό δίαυλο συνεννόησης με τον Μ. Τσαβούσογλου, τον (συγκριτικά) πιο μετριοπαθή τούρκο Υπουργό Εξωτερικών από το 1974.  Στη δική μου κρίση, κάτω από μια προϋπόθεση, το υλικό που έχει μέχρι τώρα συμφωνηθεί ανάμεσα στις δύο πλευρές επιτρέπει την κατάληξη σε συμφωνία επίλυσης με βάση το «Πλαίσιο Γκουτέρες» μέσα στο 2018. Ο ίδιος ο Α. Γκουτέρες υπογραμμίζει την κατεύθυνση: «πρώτα σύναψη μιας στρατηγικής συμφωνίας», μετά «να εκπονηθούν λεπτομέρειες σε τεχνικό επίπεδο».

Σχολιασμός

Σχόλια

Ιδιοκτησία
e-Μεταρρύθμιση

Εκδότης
Γιάννης Μεϊμάρογλου

Διεθυντής Σύνταξης
Μιχάλης Κυριακίδης
mkyriak@gmail.com

Επικοινωνία
info@metarithmisi.gr

H «Μεταρρύθμιση» είναι ηλεκτρονικός κόμβος ο οποίος λειτουργεί με αυτήν τη μορφή από τον Μάρτιο του 2012. Από το 2005 κυκλοφορούσε ως έντυπο και στη συνέχεια ως ηλεκτρονικό περιοδικό.

Ξεκίνησε από μια ομάδα ανθρώπων με κοινό χαρακτηριστικό την αγωνία για τη συγκρότηση ενός μεγάλου μεταρρυθμιστικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία. Πρόθεσή μας είναι η ενθάρρυνση των διαδικασιών για μια μεγάλη προοδευτική παράταξη και η ανάδειξη της ανάγκης να εκφρασθεί σε όλα τα επίπεδα – πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό – η οπτική μιας σύγχρονης κοινωνίας, απαλλαγμένης από τις παθογένειές της.

Αναφέρεται στο χώρο της μεταρρυθμιστικής αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας, του ριζοσπαστικού κέντρου, του κοινωνικού και πολιτικού φιλελευθερισμού και επιδιώκει τον διάλογο ανάμεσα στις δημοκρατικές - προοδευτικές δυνάμεις της χώρας.

Copyright © www.metarithmisi.gr.

To Top