ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΥΠΟ

Η αυτοϋπονόμευση του πολιτικού συστήματος

Στην καθιερωμένη ετήσια έκδοση του Economist, στο πρόσφατο τεύχος για το 2014, περιέχεται άρθρο για την απειλή της δημοκρατίας από την άνοδο των ακραίων κομμάτων, κυρίως στην Ευρώπη. Προκαλεί όμως έκπληξη, στην αναφορά που γίνεται για την Ελλάδα, η ευκολία με την οποία το κείμενο εξισώνει τον ΣΥΡΙΖΑ με τη Χρυσή Αυγή, στη λογική της δικής μας θεωρίας των δύο άκρων, από την οποία ασφαλώς εμπνεύστηκε και ο αρθρογράφος.

Αλλά τι να καταλογίσει κανείς σε ένα δημοσίευμα έγκυρου διεθνούς εντύπου όταν η εικόνα για έναν ακραίο ΣΥΡΙΖΑ, σε αναφορά και σύγκριση με το φασιστικό μόρφωμα της Χρυσής Αυγής, καλλιεργείται συστηματικά στο εσωτερικό κατά τα τελευταία δύο χρόνια.

Πέρα από το προφανώς αβάσιμο της ταύτισης ή εξομοίωσης, είναι πραγματικά εξοργιστικό να υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις και ομάδες στην Ελλάδα που ακόμη αναπαράγουν αυτή τη θεωρία και που προσπαθούν επίμονα να καταδείξουν την ορθότητα αυτής της εξίσωσης. Δεν χρειάζεται να τονίσουμε πόσο κολακευτικό είναι για τη χώρα να παρουσιάζεται το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης και εν δυνάμει κόμμα της πλειοψηφίας, ως ένα ακραίο κίνημα οργής και διαμαρτυρίας, εξομοιούμενο με μια φασιστική και ναζιστική οργάνωση, η οποία με τη σειρά της καταγράφει ποσοστά άνω του 10% και κατατάσσεται ως τρίτο κόμμα σε όλες τις μετρήσεις.

Με δεδομένη την παθογένεια και την απειλή από την ύπαρξη ενός νεοφασιστικού και ουσιαστικά εξωθεσμικού κόμματος , η συνεχιζόμενη προσπάθεια όχι απλά φθοράς αλλά θεσμικής αμφισβήτησης του ενός εκ των δυο μεγαλύτερων κομμάτων εξουσίας, είναι προφανές ότι αντανακλά συνολικά σε ολόκληρο το πολιτικό μας σύστημα και συνιστά αυτοϋπονόμευσή του.

Και όχι μόνο αυτό, αλλά η σύγκριση και η εξομοίωση του νεοφασιστικού κόμματος με τον ΣΥΡΙΖΑ, ίσως να λειτούργησε και να λειτουργεί περισσότερο ως εξωραϊσμός και ως πολιτική απενοχοποίηση για τη Χρυσή Αυγή και για όσους την υποστηρίζουν, παρά ως φθορά και μείωση της απήχησης του ΣΥΡΙΖΑ.

Πέραν όμως των εντυπώσεων που δημιουργούνται για τη συγκρότηση των πολιτών αυτής της χώρας, για τον πολιτικό πολιτισμό μας, αλλά και για την γενικότερη κουλτούρα μας εντέλει, είναι προφανής η βλάβη που προκαλούν στην οικονομία μας και στην προσπάθεια για εθνική ανασύνταξη οι απερίσκεπτοι και κοντόφθαλμοι διακινητές αυτής της θεωρίας.

Ποιος παραγωγικός επενδυτής θα ασχοληθεί άραγε με την οικονομία μιας χώρας που το κόμμα της μείζονος αντιπολίτευσης και εκ θέσεως πιθανό κόμμα πλειοψηφίας, καταγράφεται ως ακραίο και ως απειλή για τη δημοκρατία («η δημοκρατία απειλείται» αναφέρει ως υπότιτλο το σχετικό άρθρο στον Economist). Και είναι θλιβερό το ότι αυτή η εικόνα για το πολιτικό σύστημα της χώρας έχει δημιουργηθεί από ενέργειες και δηλώσεις στελεχών των κομμάτων που συμμετέχουν στην κυβέρνηση, την στιγμή που ο εθνικός στόχος της ανάκαμψης συνδέεται αυτονόητα, αλλά και με βάση τις κυβερνητικές διακηρύξεις, με τη βελτίωση της εικόνας της Ελλάδας στο εξωτερικό.

Στις ακραίες και υπερβολικές φωνές στη Ν.Δ. -από στελέχη της οποίας εκπορεύτηκε αρχικά η θεωρία των δύο άκρων και η προσπάθεια δαιμονοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ- ήρθε να προστεθεί πρόσφατα και ο εμπρηστικός λόγος του Ε. Βενιζέλου στην Κ.Π.Ε. του ΠΑΣΟΚ που μίλησε για «εκτσογλανισμό» της κοινωνίας, τον οποίο, όπως υποστήριξε, καλλιεργεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά και από στελέχη της νέας κίνησης για την ανασυγκρότηση της λεγόμενης κεντροαριστεράς δεν λείπουν οι απαξιωτικές και ακραίες αναφορές στο κόμμα της μείζονος αντιπολίτευσης, που ξεφεύγουν από τα όρια της πολιτικής κριτικής, ακόμη και από κάποιους που μέχρι πριν από λίγα χρόνια συγχρωτίζονταν με αυτό στον πρώην Συνασπισμό.

Κατανοητή ως μέρος του πολιτικού παιχνιδιού και ως στοιχείο της πολιτικής αντιπαράθεσης, η προσπάθεια φθοράς του πολιτικού αντίπαλου, αλλά όχι όμως χωρίς κανένα όριο, χωρίς καμία φειδώ.

Και στην προκειμένη περίπτωση το επιβαλλόμενο όριο και μέτρο, δεν τίθεται απλώς χάριν της πολιτικής ευπρέπειας ή για την προστασία ενός κοινοβουλευτικού δημοκρατικού κόμματος, αλλά, κυρίως, για την διαφύλαξη του κύρους της χώρας και του πολιτικού της συστήματος.

Σχολιασμός

Σχόλια

Ιδιοκτησία
e-Μεταρρύθμιση

Εκδότης
Γιάννης Μεϊμάρογλου

Διεθυντής Σύνταξης
Μιχάλης Κυριακίδης
mkyriak@gmail.com

Επικοινωνία
info@metarithmisi.gr

H «Μεταρρύθμιση» είναι ηλεκτρονικός κόμβος ο οποίος λειτουργεί με αυτήν τη μορφή από τον Μάρτιο του 2012. Από το 2005 κυκλοφορούσε ως έντυπο και στη συνέχεια ως ηλεκτρονικό περιοδικό.

Ξεκίνησε από μια ομάδα ανθρώπων με κοινό χαρακτηριστικό την αγωνία για τη συγκρότηση ενός μεγάλου μεταρρυθμιστικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία. Πρόθεσή μας είναι η ενθάρρυνση των διαδικασιών για μια μεγάλη προοδευτική παράταξη και η ανάδειξη της ανάγκης να εκφρασθεί σε όλα τα επίπεδα – πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό – η οπτική μιας σύγχρονης κοινωνίας, απαλλαγμένης από τις παθογένειές της.

Αναφέρεται στο χώρο της μεταρρυθμιστικής αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας, του ριζοσπαστικού κέντρου, του κοινωνικού και πολιτικού φιλελευθερισμού και επιδιώκει τον διάλογο ανάμεσα στις δημοκρατικές - προοδευτικές δυνάμεις της χώρας.

Copyright © www.metarithmisi.gr.

To Top