ΑΡΘΡΑ

Η δυστυχία του να είσαι νέος

Στην καλύτερη περίπτωση, θα βρεις μια δουλειά των 400 ευρώ. Με ελαστικό ωράριο και ευέλικτες συνθήκες εργασίας. Αν απολυθείς, δεν θα αποζημιωθείς και ούτε καν ξέρεις τι ακριβώς σημαίνει εισφορές. Έχεις ακουστά από τον μπαμπά και τη μαμά τι θα πει επίδομα και εφάπαξ. Οι περισσότεροι φίλοι σου είναι άνεργοι και μένουν με τους γονείς τους, όπως άλλωστε κι εσύ. Όλα είναι ακριβά έξω το βράδυ, η κοπέλα σου ψάχνεται να φύγει στο εξωτερικό, βλέπεις τους 30άρηδες με τα μωρά στο καρότσι και αναρωτιέσαι πώς γίνεται αυτό.

Στην καλύτερη περίπτωση, θα βρεις μια δουλειά των 400 ευρώ. Με ελαστικό ωράριο και ευέλικτες συνθήκες εργασίας. Αν απολυθείς, δεν θα αποζημιωθείς και ούτε καν ξέρεις τι ακριβώς σημαίνει εισφορές. Έχεις ακουστά από τον μπαμπά και τη μαμά τι θα πει επίδομα και εφάπαξ. Οι περισσότεροι φίλοι σου είναι άνεργοι και μένουν με τους γονείς τους, όπως άλλωστε κι εσύ. Όλα είναι ακριβά έξω το βράδυ, η κοπέλα σου ψάχνεται να φύγει στο εξωτερικό, βλέπεις τους 30άρηδες με τα μωρά στο καρότσι και αναρωτιέσαι πώς γίνεται αυτό.

Μέχρι τώρα πέρασες καλά. Υπήρχε ένα εξοχικό κάπου κοντά, τώρα «τακτοποιείται», κάτι έδιναν οι γονείς για μια εκδρομή στο νησί ή στο βουνό, το αγαπημένο σου μπαράκι ήταν πάντα γεμάτο και στο πανεπιστήμιο, μπορεί να είναι χάλια το κτίριο και οι υποδομές, αλλά κάποιοι καθηγητές είναι καλοί και η παρέα δεμένη.

Σου είπαν ότι αν τα καταφέρεις στο λύκειο και μετά στη σχολή, ανοίγει ο δρόμος για μια καλή ζωή. Αν δεν σε βοηθήσει κάποιος να μπεις στο Δημόσιο, θα βρεθεί μια γνωριμία στον ιδιωτικό τομέα, θα αποκτήσεις οικονομική ανεξαρτησία, μετά οικογένεια, όλα καλά. Έτσι κι αλλιώς, ο μπαμπάς είχε τις άκρες του, γι’ αυτό έβαλε στο δήμο τη μαμά, λίγα λεφτά αλλά και λίγες ώρες, γιατί κρατούσε και το σπίτι.

Τώρα η μαμά είναι άνεργη γιατί δεν ανανεώθηκε η σύμβαση, η σύνταξη του μπαμπά κουρεύτηκε, είναι στην ουρά για το εφάπαξ και τρέχα γύρευε πότε θα το πάρει, “μας έφαγαν οι φόροι” λένε και οι δύο, μάλλον θα ’χουν δίκιο.

Βρίζουν το κόμμα που ψήφιζαν για δεκαετίες γιατί “μας κατέστρεψε”, μέχρι και έξω από τη Βουλή με τους Αγανακτισμένους πήγαν, κρέμασαν στο μπαλκόνι μια σημαία.

Τα λεφτά τα έστειλαν στην Κύπρο για ώρα ανάγκης και όποτε κάτι ακούγεται για χρεοκοπία φέρνουν στο σπίτι ό,τι απέμεινε στην τράπεζα γιατί “μέσα σε μια νύχτα θα μας πάνε στη δραχμή”.

Εγκατέλειψαν το σκύλο σε μια εξοχή, γιατί όταν τον πήραν δεν τους ένοιαζε να πληρώνουν την τροφή του, ενώ τώρα είναι αλλιώς. Ευτυχώς που έχουν και ένα ενοίκιο, μικρό βέβαια, αλλά αδήλωτο. Και πάλι καλά που ο μπαμπάς βγήκε νωρίς σε σύνταξη και άνοιξε μετά ένα μαγαζί, που τώρα όμως πάει για λουκέτο…

Ο θείος είναι ακόμη στην τοπική και λέει ότι, αν κερδίσει το κόμμα του, θα δούμε άσπρη μέρα. Ο πατέρας δεν αντέχει τους μετανάστες και τους γκέι, η μάνα δεν μπορεί αν δεν δει το αγαπημένο της σίριαλ το απόγευμα.

Τις κάρτες σταμάτησαν να τις πληρώνουν, μόνο το στεγαστικό τους νοιάζει και αποφάσισαν να ψηφίσουν Τσίπρα για να τους δείξουν.

Δεν σε χαλάει αυτό, πάντα έβλεπες με συμπάθεια την Αριστερά, και τον Δεκέμβρη του 2008 βγήκες κι εσύ στο δρόμο. Στις τελευταίες εκλογές δεν ψήφισες γιατί ήσουν κάπου με παρέα και κόλλησες. Τώρα το σκέφτεσαι, γιατί όλοι το λένε πως πρέπει να δοθεί ένα μήνυμα σ’ αυτούς που μας έφεραν εδώ. Παίζει τι θα διαλέξεις, μικρό κόμμα πάντως σίγουρα.

Διάβασες σ’ ένα site ότι το ασφαλιστικό σύστημα είναι διανεμητικό, δηλαδή οι τωρινοί εργαζόμενοι πληρώνουν τις συντάξεις των προηγούμενων. Άκουσες ακόμη ότι οι 18άρηδες θα πληρώσουν το λογαριασμό δεκαετιών ρεμούλας και τεχνητής ευημερίας των “πελατών” του δικομματισμού. Αλλά στο σπίτι σου και στα σπίτια των φίλων σου, τα λένε αλλιώς.

Στο σχολείο έμαθες πως η ιστορία της πατρίδας είναι γεμάτη ένδοξες στιγμές, ότι οι πρόγονοι έδειξαν ηρωισμό, ότι πάντα νικούσαν στο τέλος τον εχθρό και ότι η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει. Δεν έμαθες και πολλά για τους κοτζαμπάσηδες, ούτε για κάτι προβλήματα που αντιμετώπισε ο Κολοκοτρώνης μετά την Επανάσταση, όταν καταδικάστηκε σε θάνατο για εσχάτη προδοσία, λιγότερα για τους δωσίλογους και τι απέγιναν μετά, ούτε για την τύχη όσων συνεργάστηκαν με τη χούντα, πόσο μάλλον για το πώς ξεκίνησε ο εμφύλιος και τι έκαναν οι νικητές στους ηττημένους τις επόμενες δεκαετίες.

Στην τηλεόραση μαθαίνεις ότι οι ξένοι απειλούν και πάλι την κυριαρχία μας και ότι αν έφευγε η τρόικα από τη χώρα, θα ερχόταν η ανάπτυξη και μια καλύτερη ζωή για όλους. Ο μπαμπάς λέει ότι ο Μίκης τα λέει ωραία και όταν του είπες ότι η Ναόμι Κλάιν τα λέει καλύτερα, ρώτησε ποια είναι αυτή.

Σχολιασμός

Σχόλια

Ιδιοκτησία
e-Μεταρρύθμιση

Εκδότης
Γιάννης Μεϊμάρογλου

Διεθυντής Σύνταξης
Μιχάλης Κυριακίδης
mkyriak@gmail.com

Επικοινωνία
info@metarithmisi.gr

H «Μεταρρύθμιση» είναι ηλεκτρονικός κόμβος ο οποίος λειτουργεί με αυτήν τη μορφή από τον Μάρτιο του 2012. Από το 2005 κυκλοφορούσε ως έντυπο και στη συνέχεια ως ηλεκτρονικό περιοδικό.

Ξεκίνησε από μια ομάδα ανθρώπων με κοινό χαρακτηριστικό την αγωνία για τη συγκρότηση ενός μεγάλου μεταρρυθμιστικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία. Πρόθεσή μας είναι η ενθάρρυνση των διαδικασιών για μια μεγάλη προοδευτική παράταξη και η ανάδειξη της ανάγκης να εκφρασθεί σε όλα τα επίπεδα – πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό – η οπτική μιας σύγχρονης κοινωνίας, απαλλαγμένης από τις παθογένειές της.

Αναφέρεται στο χώρο της μεταρρυθμιστικής αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας, του ριζοσπαστικού κέντρου, του κοινωνικού και πολιτικού φιλελευθερισμού και επιδιώκει τον διάλογο ανάμεσα στις δημοκρατικές - προοδευτικές δυνάμεις της χώρας.

Copyright © www.metarithmisi.gr.

To Top