ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΥΠΟ

Η τομή του Μακρόν

Η κρίση των σοσιαλιστικών κομμάτων της Ευρώπης έχει χαρακτήρα υπαρξιακό. Μάλιστα, τα περισσότερα εξ αυτών είναι αποστεωμένα, κουρασμένα, ακόμη και γερασμένα. Έτσι ο κίνδυνος της αποκαλούμενης «πασοκοποίησής» τους μοιάζει ορατός. Το ναυάγιο των Γάλλων σοσιαλιστών το επιβεβαιώνει. Μετά τον Τρίτο Δρόμο του Μπλερ, του Σρέντερ, του Πρόντι, του Κλίμα, του Σημίτη κ.ά. η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία βρέθηκε μετέωρη. Δεν μπόρεσε να εναρμονιστεί με τις ανάγκες της παγκοσμιοποίησης, της ελεύθερης οικονομίας, καθώς και με τις συνθήκες που δημιούργησε η  διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η παλινδρόμησή της σε παρωχημένα πολιτικά υποδείγματα, σε συνδυασμό με την έλλειψη ικανών ηγετών, επέτεινε τα αδιέξοδά της. Κορυφαία απόδειξη το βρετανικό Εργατικό Κόμμα. Ο νέος αρχηγός του, ο  Κόρμπιν, το έχει μετατρέψει σε γραφικό σχήμα, απαξιώνοντάς το πλήρως.

Η δυστοκία των σοσιαλιστικών κομμάτων να θεμελιώσουν μια νέα στρατηγική που να ανταποκρίνεται στο σημερινό οικονομικό περιβάλλον της γηραιάς ηπείρου είναι προφανής. Η προσχώρησή τους σε λαϊκίστικες και κρατικίστικες πολιτικές, τα υποσκάπτει. Τα αποκόπτει από τον ζωτικό τους χώρο. Και κυρίως από τα πληγέντα μεσαία στρώματα. Τα καθιστά ανήμπορα να παρακολουθήσουν τις συνεχώς μεταβαλλόμενες εξελίξεις. Χαρακτηριστική είναι η πολιτική και τεχνοκρατική υστέρησή τους ως προς την ευρωπαϊκή ενοποίηση. Εξ ου και στην Ευρώπη, αλλά και στην Ευρωζώνη κυριαρχούν οι συντηρητικές δυνάμεις και η μονοκαλλιέργεια της δημοσιονομικής εξυγίανσης.

Το άλλοτε επίκαιρο και ελκυστικό κοινωνικό κράτος, το οποίο ενσάρκωναν τα σοσιαλιστικά και εργατικά κόμματα δεν ανταποκρίνεται πλέον στη ζώσα πραγματικότητα. Ούτε και οι αναδιανεμητικές πολιτικές που προέτασσαν. Οι αλλαγές που συντελέστηκαν στις ευρωπαϊκές κοινωνίες και οικονομίες ανέτρεψαν προηγούμενες βεβαιότητες. Οι παλιοί φορμαλισμοί αποδεικνύονται ξεπερασμένοι. Χρειάζονται νέες προσεγγίσεις για το παραγωγικό, οικονομικό και αναπτυξιακό μοντέλο των χωρών της Ευρώπης.  Οι απαντήσεις που απαιτούν τα σημερινά προβλήματα δεν μπορούν να δοθούν στο πλαίσιο απονεκρωμένων ιδεολογικών υποδειγμάτων.

Ως εκ τούτου, επιβάλλεται η αναζήτηση ενός  σύγχρονου κοινωνικού προτάγματος. Αν τα σοσιαλιστικά κόμματα δεν προχωρήσουν με τόλμη στην αναθεώρηση των πολιτικών που πρέσβευαν, η εκλογική καθίζηση δεν θα έχει τέλος. Το σημαντικότερο, θα αφυδατωθούν πλήρως. Θα απολέσουν την όποια ζωτικότητά τους – ειδικά αν παγιδευτούν σε αριστερόστροφες αναζητήσεις. Θα μετατραπούν σε θεατές των εξελίξεων, επιτρέποντας στην Κεντροδεξιά και στον εθνολαϊκισμό να εδραιώνουν περαιτέρω την κυριαρχία τους.

Για παράδειγμα, το  ΠΑΣΟΚ, με την αναπαλαίωση και τη δήθεν αριστεροσύνη του, απομειώνει τις όποιες δυνατότητες ανάκαμψής του. Το «μικρό και δικό μας κόμμα» περισσότερο εξυπηρετεί τις επιθυμίες των γόνων, παρά την ανάγκη ανασύνθεσης μιας νέας προοδευτικής παράταξης. Στην ουσία οι δυνάμεις της συντήρησης και της αδράνειας επιμένουν, για λόγους δικής τους επιβίωσης, σε απολιθωμένες πολιτικές δομές και φαντασιακές κομματικές ιεραρχίες.

Ο Εμανουέλ Μακρόν φαίνεται να αποτελεί τομή στον ενδιάμεσο χώρο, προσδίδοντάς του νέα υπόσταση. Το συγκριτικό του πλεονέκτημα έγκειται στο ότι στις αποσκευές του φέρει καινούργιες ιδέες και προτάσεις, υπερβαίνοντας νεφελώδη ιδεολογήματα και ατελέσφορα στρατηγήματα. Απορρίπτει αγκυλώσεις και αναχρονισμούς. Κυρίως ενσαρκώνει τον πραγματισμό και τον ρεαλισμό, διαθέτοντας παράλληλα την απαιτούμενη ηγετικότητα.

Σχολιασμός

Σχόλια

Ιδιοκτησία
e-Μεταρρύθμιση

Εκδότης
Γιάννης Μεϊμάρογλου

Διεθυντής Σύνταξης
Μιχάλης Κυριακίδης
mkyriak@gmail.com

Επικοινωνία
info@metarithmisi.gr

H «Μεταρρύθμιση» είναι ηλεκτρονικός κόμβος ο οποίος λειτουργεί με αυτήν τη μορφή από τον Μάρτιο του 2012. Από το 2005 κυκλοφορούσε ως έντυπο και στη συνέχεια ως ηλεκτρονικό περιοδικό.

Ξεκίνησε από μια ομάδα ανθρώπων με κοινό χαρακτηριστικό την αγωνία για τη συγκρότηση ενός μεγάλου μεταρρυθμιστικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία. Πρόθεσή μας είναι η ενθάρρυνση των διαδικασιών για μια μεγάλη προοδευτική παράταξη και η ανάδειξη της ανάγκης να εκφρασθεί σε όλα τα επίπεδα – πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό – η οπτική μιας σύγχρονης κοινωνίας, απαλλαγμένης από τις παθογένειές της.

Αναφέρεται στο χώρο της μεταρρυθμιστικής αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας, του ριζοσπαστικού κέντρου, του κοινωνικού και πολιτικού φιλελευθερισμού και επιδιώκει τον διάλογο ανάμεσα στις δημοκρατικές - προοδευτικές δυνάμεις της χώρας.

Copyright © www.metarithmisi.gr.

To Top