ΑΡΘΡΑ

Αλέξη, το «σκοπιανό» πάει μακριά, η ΚΝΕ δεν πάει πουθενά

Μου διαφεύγει αν το τελευταίο φεστιβάλ της ΚΝΕ ήταν το 40ο, το 50ο ή το 60ο, αλλά δεν αμφιβάλλω ότι θα υπάρξουν απόγονοί μας που θα γνωρίσουν το 100ο και βάλε. Σε πείσμα δε της πραγματικότητας κανένας, μάλλον, μελλοντικός νεαρός κνίτης δεν πρόκειται να αντιληφθεί ότι αυτό που ο ίδιος θα θεωρεί ως ετήσια πηγή προλεταριακού πολιτικού φρονηματισμού της ελληνικής νεολαίας, θα λειτουργεί στην πραγματικότητα ως ένα ασήμαντο φολκλορικό event αναπαραγωγής δραστήριων αφισοκολλητών ιδεών.

Ο παλαιός κνίτης Αλέξης Τσίπρας είναι ένας έξυπνος άνθρωπος και ταυτόχρονα ένας αριστερός νεαρός που έζησε όλη τη ζωή του μέσα στην ασφάλεια, την ευμάρεια και την αμεριμνησία που του εξασφάλισε διαχρονικά ο οικογενειακός μπεζαχτάς.

Η λενινιστική ηθική του υπέρτατου σκοπού με την οποία διαπαιδαγώγησε το εύπλαστο εφηβικό του μυαλουδάκι η ΚΝΕ (που έρχεται από πολύ μακριά) και η ταυτόχρονη αυτοπεποίθηση που παιδιόθεν του πρόσφερε η γεμάτη τσέπη, αποδείχθηκαν συνδυασμός που δημιούργησε έναν αλαζονικό χαρακτήρα που περιφρονεί και υποτιμά συνεργάτες και αντιπάλους, ένα πολιτικό όν που δεν διστάζει να συκοφαντεί, να διχάζει και να παρουσιάζει το μαύρο ως άσπρο.

Βέβαια, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο πρωθυπουργός μας έχει, ως κνίτης, στο ιδεολογικoπολιτικό του DNA την ανάγκη να έχει εχθρούς και όχι πολιτικούς αντιπάλους γι αυτό και ό,τι αποφάσισε και εφάρμοσε το έκανε «ενάντια στους εχθρούς της χώρας», του ΣΥΡΙΖΑ και του ίδιου.

Ας θυμηθούμε:

*Όταν το κράτος χρεοκόπησε επινόησε το αφήγημα ότι εχθροί-γερμανοτσολιάδες έφεραν τα μνημόνια και αυτά την κρίση

*Όταν κατέρρευσε το αφήγημα των μνημονιακών γερμανοτσολιάδων ανέδειξε το αφήγημα του εκβιασμού των εχθρών-δανειστών.

*Όταν μέσα σ’ ένα βράδυ έκανε το «ΟΧΙ» «ΝΑΙ» παρουσίασε το αφήγημα των τίμιων αυταπατών.

*Όταν η ανεξάρτητη δικαιοσύνη του υπενθύμισε με κλυσματικό τρόπο τα όριά του σε συνθήκες θεσμικής δημοκρατίας εφεύρε το αφήγημα των εχθρών-βοθροκάναλων της διαπλοκής.

*Όταν αντί μεταρρυθμίσεων και μέτρων περιστολής του Κράτους επέλεξε να εφαρμόσει μέτρα πρωτοφανούς υπερφορολόγησης των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων, επινόησε το αφήγημα των φοροφυγάδων/εχθρών της «καθαρής» εξόδου από τα μνημόνια.

Όταν ήμουνα μικρός ζητούσα από τη γιαγιά μου να μου πει παραμύθι για να κοιμηθώ.

Δεν θυμάμαι ποτέ να της ζήτησα να μου πει αφήγημα!

Χρειάστηκα όμως μισό αιώνα για να αντιληφθώ τη σχέση μεταξύ του αφηγήματος (ως παραμυθιού για μεγάλους) και της αριστερής ιδεολογικής παραμύθας (ιδέ Βικιλεξικό) στο πλαίσιο του μηδέποτε πλήρως διαφωτισθέντος νεοελληνικού υβριδικού κοινωνικού παραδείγματος.

Ίσως ο ιστορικός του μέλλοντος, καταφέρει με τη βοήθεια του κοινωνιολόγου συναδέλφου του να αναγνωρίσει, να περιγράψει και να αποδείξει το λειτουργικό/πολιτισμικό αδιέξοδο στο οποίο μαθηματικά οδηγήθηκε η δημοκρατία μας, καθώς τους θεσμούς της διακόνησε (και διακονεί) μία πολυπληθέστατη, αριστερόστροφη, δυτικοφοβική μεσαία τάξη που παραδέρνει στην αντίφαση μεταξύ ριζοσπαστικού αντικαπιταλισμού και λατρείας των καταναλωτικών υπερβολών του.

Και ίσως, στο πλαίσιο αυτό, διερευνηθεί και κατανοηθεί, επιτέλους και η μεταπολιτευτική συμβολή του Ανδρέα Παπανδρέου και του αριστερόστροφου ΠΑΣΟΚ σε αυτό το αδιέξοδο, στο τέρμα του οποίου αργά ή γρήγορα (η κρατική χρεοκοπία το συντόμευσε) θα υπήρχε ένας Αλέξης Τσίπρας που στο όνομα της αντιδεξιάς (αριστερής) ρητορικής θα επέλεγε τη συγκυβέρνηση με τον ακροδεξιό Καμένο.

Όμως, έχει ο καιρός γυρίσματα.

Ο μικρός Αλέξης μεγάλωσε αλλά δεν ωρίμασε: πώς να ωριμάσουν άλλωστε κομμουνιστές και  ορθόδοξοι χριστιανοί όταν και για τους δύο ο παρών χρόνος (δηλαδή οι συνθήκες της ζωής μας) είναι απλά προετοιμασία για τη μελλοντική σωτηρία του κόσμου!

Και όταν αναγκασμένος από ΗΠΑ και ΕΕ υποχρεώνεται σήμερα  να αντιμετωπίσει την εκκρεμότητα του σκοπιανού τι κάνει; Το μετατρέπει με αλαζονική ευκολία σε εσωτερικό ζήτημα για να πλήξει την εσωτερική ενότητα των δημοκρατικών κομμάτων, κυρίως βέβαια της Νέας Δημοκρατίας. Αντί να επιδιώξει την υπεύθυνη ενημέρωση του λαού και την έγκαιρη συνεννόηση και συναίνεση των πολιτικών δυνάμεων, διάλεξε και πάλι να συκοφαντήσει, να προβοκάρει, να φανατίσει και να διχάσει. Να δημιουργήσει και πάλι εχθρούς που δήθεν «συμπορεύονται με την ακροδεξιά που οργανώνει τα συλλαλητήρια»!  Αυτό μόνο έμαθε στην ΚΝΕ αυτό μόνο κάνει.

Σύμφωνα λοιπόν με το νέο αφήγημα του μικρού Αλέξη όσοι «τολμήσουμε» να πάμε στο συλλαλητήριο αδιαφορούμε για το καλό της χώρας μας και απλά θέλουμε να πλήξουμε τον ίδιο και το κόμμα του! Αυτό δηλαδή που συνεργάζεται με τους ΑΝΕΛ, ένα ακροδεξιό κόμμα-εργαλείο στα χέρια ενός ακόμα αδίστακτου πολιτικού με γεμάτες τσέπες.

Η συνύπαρξη αριστερού βολονταρισμού και δεξιού κοτζαμπασισμού στο γήπεδο του εθνικολαϊκισμού δεν θα μπορούσε να βρει καλύτερους εκπροσώπους.

Όμως η αλαζονεία του Αλέξη Τσίπρα κόντρα στην προσωπική του ευστροφία δεν του επιτρέπει πια να δει ούτε καν το αυτονόητο:

Ότι το νέο παραμύθι, δεν μπορεί να σταθεί ούτε στον σκληρό κομματικό του πυρήνα. Αυτό απόδειξε η πρεμούρα του «τσαλακωμένου» αστού/κομμουνιστή Τσακαλώτου να πάρει απόσταση ασφαλείας από τον Τσίπρα δηλώνοντας ότι είναι δημοκρατικό μας δικαίωμα να διαδηλώνουμε!

Έτσι λοιπόν, όσοι βρεθούμε στο συλλαλητήριο να ξέρουμε ότι δεν είμαστε εκεί καταγγέλλοντας την ανικανότητα του Τσίπρα και της κυβέρνησής του να αντιμετωπίσουν και να λύσουν τα μεγάλα εσωτερικά και εξωτερικά μας ανοιχτά ζητήματα, αλλά να συμπορευθούμε με την ακροδεξιά με την οποία ο ίδιος συγκυβερνά από την αρχή με επιλογή του.

Τι να πεί κανείς βρε Αλεξάκη!

Λυπάμαι που ούτε ο Κυριάκος Μητσοτάκης ούτε η Φώφη Γεννηματά δεν κατάγγειλαν τα συλλαλητήριο ως ακροδεξιές συνάξεις. Λυπάμαι που φρόντισαν να μετατραπούν σε παλλαϊκή διαμαρτυρία για ό,τι καταστροφικό μέχρι σήμερα επισώρευσες εσύ κι ο ακροδεξιός συνέταιρός σου στις πλάτες μας και σε διαδήλωση για την ανικανότητά σας να διαχειριστείτε εθνικά μας θέματα.

Ιδιαίτερα δε Αλεξάκη, λυπάμαι για την υποχώρηση του Κυριάκου στον εθνολαϊκισμό!

Τόσο που αν αύριο, ως πρωθυπουργός της χώρας, μου φέρει καμιά γερή μεταρρύθμιση του Κράτους και καμιά μείωση του ΦΠΑ ή της φορολόγησης των επιχειρήσεων, θα βγω να πω άαα όχι Κυριάκο διαφωνώ, δεν τις θέλω τις μεταρρυθμίσεις που κάνεις επειδή υποχώρησες στον εθνολαϊκισμό και δεν διάλυσες τη Νέα Δημοκρατία όπως νόμιζε ότι σου την είχε στημένη ο έξυπνος Αλεξάκης, ο κνίτης με τις γεμάτες τσέπες.

Σχολιασμός

Σχόλια

Ιδιοκτησία
e-Μεταρρύθμιση

Εκδότης
Γιάννης Μεϊμάρογλου

Διεθυντής Σύνταξης
Μιχάλης Κυριακίδης
mkyriak@gmail.com

Επικοινωνία
info@metarithmisi.gr

H «Μεταρρύθμιση» είναι ηλεκτρονικός κόμβος ο οποίος λειτουργεί με αυτήν τη μορφή από τον Μάρτιο του 2012. Από το 2005 κυκλοφορούσε ως έντυπο και στη συνέχεια ως ηλεκτρονικό περιοδικό.

Ξεκίνησε από μια ομάδα ανθρώπων με κοινό χαρακτηριστικό την αγωνία για τη συγκρότηση ενός μεγάλου μεταρρυθμιστικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία. Πρόθεσή μας είναι η ενθάρρυνση των διαδικασιών για μια μεγάλη προοδευτική παράταξη και η ανάδειξη της ανάγκης να εκφρασθεί σε όλα τα επίπεδα – πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό – η οπτική μιας σύγχρονης κοινωνίας, απαλλαγμένης από τις παθογένειές της.

Αναφέρεται στο χώρο της μεταρρυθμιστικής αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας, του ριζοσπαστικού κέντρου, του κοινωνικού και πολιτικού φιλελευθερισμού και επιδιώκει τον διάλογο ανάμεσα στις δημοκρατικές - προοδευτικές δυνάμεις της χώρας.

Copyright © www.metarithmisi.gr.

To Top