ΑΡΘΡΑ

Νόμιμη χούντα

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το μακρινό 1963, μετά τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη είχε δικαίως αναρωτηθεί «ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο».

Το εμφυλιοπολεμικό παρακράτος δρούσε τότε, έχοντας (για λόγους που δεν μπορούν εδώ να αναλυθούν) βραχυκυκλώσει κάθε θεσμικό ανακλαστικό της νόμιμης κυβέρνησης.

Γι αυτό και την 21η Απριλίου του 1967 αυτό το παρακράτος, μπόρεσε να ανατρέψει το νόμιμο κράτος και να γίνει κράτος το ίδιο.

Παράνομο κράτος.

Χούντα!

Πενήντα πέντε χρόνια αργότερα διατυπώνουμε βάσιμα και δικαιολογημένα το ίδιο ερώτημα:

Ποιος κυβερνά σήμερα τη χώρα μας;

Τη χώρα κυβερνά σήμερα μία καθ’ όλα νόμιμη εκλεγμένη κυβέρνηση που δρα η ίδια ως παρακράτος. Μία κυβέρνηση συνεπών μαρξιστών, προερχόμενων κατά τη συντριπτική τους πλειοψηφία από τις τάξεις του ΚΚΕ, που διαχειρίζεται τις τύχες της χώρας μας σε συνθήκες κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, προστασίας των ατομικών δικαιωμάτων και ανταγωνιστικού καπιταλισμού, σε καμία από τις οποίες αυτές συνθήκες δεν πιστεύει.

*Που την βαρύνει απόπειρα ανατροπής των μεταπολεμικών πολιτικών και στρατιωτικών συμμαχιών του ελληνικού λαού.

*Που την βαρύνει συνεχής υπονόμευση και περιφρόνηση των δημοκρατικών μας θεσμών.

*Που την βαρύνουν διαρκείς επιθέσεις στην ανεξαρτησία της Δικαστικής Εξουσίας.

*Που την βαρύνουν διαρκείς επιθέσεις στην ελευθερία της ενημέρωσης, διαρκείς προσπάθειες ολοκληρωτικού ελέγχου της.

*Που την βαρύνουν διαρκείς και απροκάλυπτες στοχοποιήσεις πολιτικών αντιπάλων της, τους οποίους στιγματίζει ως εχθρούς της πατρίδας πριν ακόμα καταφέρει να γίνει κυβέρνηση.

*Που την βαρύνει μία καθημερινή, ακραία διχαστική ρητορική εμφυλιοπολεμικού χαρακτήρα με άξονα την ιδεολογικοποίηση της τεράστιας αντιμνημονιακής απάτης.

*Που την βαρύνουν αποφάσεις, λόγοι και πράξεις υπόθαλψης και ανοχής, της ανομίας και της τρομοκρατίας, σε ένα όλο και διευρυνόμενο πεδίο της δημόσιας ζωής και της καθημερινότητας του πολίτη.

*Που την βαρύνει η σχεδιασμένη υπερφορολόγηση της μεσαίας τάξης, με απώτερο σκοπό, μέσω της κατάρρευσής της, τη μετατροπή του μεγαλύτερου μέρους της οικονομίας σε κρατική και το πέρασμά της στα χέρια της πολιτικής εξουσίας, πιστή στο Νεοπερονικό πρότυπο του Καστριστή Μαδούρο, του οικονομικού σπόνσορα του ΣΥΡΙΖΑ και ιδεολογικού καθοδηγητή του Τσίπρα.

Η Δικαστική εξουσία, το υπό Ευρωπαϊκή εποπτεία ανεξάρτητο Τραπεζικό σύστημα, τα δημοκρατικά κόμματα  Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ και ΠΟΤΑΜΙ και οι δημοκρατικών αρχών Έλληνες πολίτες είναι τα μόνα αντίβαρα που μπορούν να ματαιώσουν τα σχέδιά τους.

Σε αυτό το πλαίσιο «ξεσπάνε» το «σκάνδαλο Novartis».

Σε αυτό το πλαίσιο πολιτικοποιούν με ανατριχιαστικό αμοραλισμό την πραγματική διαπλοκή/διαφθορά που χρόνια υπάρχει στο κύκλωμα της ιδιωτικής και δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης.

Κατ’ αρχήν, αξίζει να παρατηρήσουμε ότι εγείρει εύλογες υποψίες διαπλοκής του κυβερνητικού παρακράτους με εταιρείες ανταγωνιστικές της Novartis, το γεγονός ότι παρουσιάζουν το υπαρκτό σκάνδαλο πολυεπίπεδου χρηματισμού ως σκάνδαλο μίας και μόνον εταιρείας(!), ενώ όλος ο πλανήτης βοά για το καθεστώς δωροδοκιών με το οποίο λειτουργούν όλες οι εταιρείες, μικρές και μεγάλες, ντόπιες και ξένες.

Παράλληλα, το κυβερνητικό παρακράτος στρέφει την κοινή γνώμη με επιλογές Γκαιμπελικής επινόησης και ηθικής, εναντίον πολιτικών του αντιπάλων στοχοποιώντας πολιτικά και μόνο πρόσωπα. Έτσι όμως, ομολογούν έμμεσα ότι δεν τους ενδιαφέρει να αντιμετωπίσουν ένα πραγματικό πρόβλημα, αλλά να το μετατρέψουν σε ευκαιρία να λασπολογήσουν όσο και όπου φτάσει η λάσπη  του τεράστιου μηχανισμού ολοκληρωτικής έντυπης/τηλεοπτικής και διαδικτυακής προπαγάνδας που έχουν εγκαταστήσει, μέσω αδίστακτων, διαχρονικά αργυρώνητων, πασίγνωστων αλητών της παραπληροφόρησης, της συκοφαντίας και της δολοφονίας χαρακτήρων.

Το παρακρατικό κυβερνητικό βοθρόλυμμα όχι μόνο δεν θέλει να αντιμετωπίσει το πραγματικό πρόβλημα, αλλά επιχειρεί συνειδητά να στρέψει το ενδιαφέρον όλων μας, αρμόδιων και μη, μακριά από τις πραγματικές αιτίες και τους πραγματικά εμπλεκόμενους στο κύκλωμα διαπλεκόμενων συμφερόντων γύρω από την φαρμακευτική δαπάνη στη χώρα μας.

Επιχειρεί ταυτόχρονα να στρεβλώσει, να συσκοτίσει και να συγκαλύψει το μέγεθος του προβλήματος και την αληθινή του συμμετοχή στο δημόσιο χρέος της χώρας και τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό της, παρουσιάζοντάς το κυρίως ως πρόβλημα παράνομου χρηματισμού, αντί της πραγματικής του-απολύτως κυρίαρχης-διάστασης, ως προβλήματος τιμολόγησης, απαγόρευσης χρήσης γενοσήμων, ένοχα υπερβολικής συνταγογράφησης, μικρής συμμετοχής γενοσήμων στη φαρμακευτική δαπάνη και άλλων ζητημάτων που μπορείτε να δείτε στο παρακάτω εξαιρετικά διαφωτιστικό άρθρο. ΕΔΩ

Η μεθόδευσή τους είναι απολύτως διαφανής λόγω προτέρου ανεντίμου πολιτικού και κυβερνητικού βίου: Έχουν κατασκευάσει ένα διάτρητο, κακοστημένο και επιτήδεια υποκείμενο σε παραγραφή κατηγορητήριο, επειδή το μόνο που τους ενδιαφέρει να απομείνει από το «σκάνδαλο Novartis» είναι η μόνιμη σκιά της μη αθώωσής των πολιτικών προσώπων, η δυνατότητα του κυβερνητικού παρακράτους να αναφέρεται υπαινικτικά στην «μόνιμη ενοχή» τους, απέναντι σε μία κοινή γνώμη που το ίδιο θα χειραγωγεί προς αυτή την κατεύθυνση.

Πρόκειται για αδιάψευστη απόδειξη ότι το συνεπές μαρξιστικό κόμμα που κυβερνά τη χώρα μας οδηγεί σε εκλογές, σε συνθήκες δημοκρατικής εκτροπής. Το «σκάνδαλο Novartis είναι μόνο η αρχή.

Ας είμαστε όλοι αρκετά υποψιασμένοι για το πολιτικό ποιόν τους και έτοιμοι να τους αντιμετωπίσουμε όπως χρειάζεται να αντιμετωπίζει ο κάθε λαός κι ο κάθε δημοκρατικός πολίτης μία νόμιμη κυβέρνηση όταν αυτή λειτουργεί ως παρακράτος.

Ως νόμιμη χούντα δηλαδή!

Σχολιασμός

Σχόλια

Ιδιοκτησία
e-Μεταρρύθμιση

Εκδότης
Γιάννης Μεϊμάρογλου

Διεθυντής Σύνταξης
Μιχάλης Κυριακίδης
mkyriak@gmail.com

Επικοινωνία
info@metarithmisi.gr

H «Μεταρρύθμιση» είναι ηλεκτρονικός κόμβος ο οποίος λειτουργεί με αυτήν τη μορφή από τον Μάρτιο του 2012. Από το 2005 κυκλοφορούσε ως έντυπο και στη συνέχεια ως ηλεκτρονικό περιοδικό.

Ξεκίνησε από μια ομάδα ανθρώπων με κοινό χαρακτηριστικό την αγωνία για τη συγκρότηση ενός μεγάλου μεταρρυθμιστικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία. Πρόθεσή μας είναι η ενθάρρυνση των διαδικασιών για μια μεγάλη προοδευτική παράταξη και η ανάδειξη της ανάγκης να εκφρασθεί σε όλα τα επίπεδα – πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό – η οπτική μιας σύγχρονης κοινωνίας, απαλλαγμένης από τις παθογένειές της.

Αναφέρεται στο χώρο της μεταρρυθμιστικής αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας, του ριζοσπαστικού κέντρου, του κοινωνικού και πολιτικού φιλελευθερισμού και επιδιώκει τον διάλογο ανάμεσα στις δημοκρατικές - προοδευτικές δυνάμεις της χώρας.

Copyright © www.metarithmisi.gr.

To Top