ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ

Καθρέφτης σου είμαι κοινωνία και σου μοιάζω…Νίκο μου

Με αφορμή το τελευταίο άρθρο του φίλου και σ. Νίκου Μπίστη στο «Εθνος» και με τίτλο «Η διάχυση της βίας» θα ήθελα κι εγώ με τη σειρά μου, να καταθέσω κάποιες σκέψεις μου.

.

Ολο το σκεπτικό του Νίκου (περι αντιμετώπισης της ΧΑ) θα μου επιτρέψετε να πω ότι στηρίζεται σε λάθος πυλώνες (και μία ευγενή προσδοκία… την γνώριμη σε όλους μας κεντροαριστερή πολύφερνη νύφη, που ουδείς γνωρίζει ποία εστί και που ακριβώς κατοικοεδρεύει)…Tα της παρενθέσεως

.

 

Με αφορμή το τελευταίο άρθρο του φίλου και σ. Νίκου Μπίστη στο «Εθνος» και με τίτλο «Η διάχυση της βίας» θα ήθελα κι εγώ με τη σειρά μου, να καταθέσω κάποιες σκέψεις μου.

.

Ολο το σκεπτικό του Νίκου (περι αντιμετώπισης της ΧΑ) θα μου επιτρέψετε να πω ότι στηρίζεται σε λάθος πυλώνες (και μία ευγενή προσδοκία… την γνώριμη σε όλους μας κεντροαριστερή πολύφερνη νύφη, που ουδείς γνωρίζει ποία εστί και που ακριβώς κατοικοεδρεύει)…Tα της παρενθέσεως,

.

θα τα αναλύσω άλλη φορά, δεν είναι της παρούσης. Ας τα πιάσω όμως όλα, ένα ένα.

.

Και θα αρχίσω κάπως ανάποδα (τέτοιος ανάποδος που είμαι) απο το τέλος δηλαδή.

.

Γράφει λοιπόν ο Νίκος.

.

«Αν ο Ρουσβελτ, ο Σταλιν και ο Τσωρτσιλ περιμεναν να λυσουν τις μεταξυ τους διαφορες για να αντιμετωπισουν τον Χιτλερ η σβαστικα θα κυριαρχουσε.»

.

Εδώ, θα παρακάμψω τον άτυχο ιστορικό παραλληλισμό μεταξύ Γιάλτας και Κασσιδιάρη και θα ζητήσω  απλώς να θυμηθούμε το τι επακολούθησε (αργά και βασανιστικά) εκείνης της λυκοφιλίας. Μεγάλα παιδιά είμαστε και όλοι μας, λίγο ως πολύ, γνωρίζουμε. (Το τοίχος του Βερολίνου, Ο Μακαρθισμός, το παρ’ ολίγον πυρηνικό ολοκαύτωμα του ’63 με τα γεγονότα της Κούβας, το Βιετνάμ και ο κατάλογος μακρύς)… «Αγιο είχαμε όλα αυτά τα χρόνια» και δεν γίναμε «στάχτη και …Μπέρμπερυ’ς» που λέγαν και οι παλιοί.

.

Εδώ θα κάνω ένα …«salto mortale» στο άρθρο,  και θα πάω στην εισαγωγή των σκέψεων του Νίκου.

.

«Το χειρότερο που έφερε μαζί της η κρίση δεν ειναι η οικονομική δυσπραγία. Ειναι η διάχυση της βίας και κυρίως ο εθισμος σε αυτήν. Φυσική, ωμή βία αλλα και λεκτική. Ας μην ξεχνάμε οτι και οι λέξεις που φτιάχνουν ιδέες ενίοτε «δολοφονούν» ετοιμάζοντας το έδαφος για άσκηση φυσικής βίας. Και όταν η βία διαχυθει στρέφεται προς καθε κατεύθυνση . Δεν διαχέεται μόνο στην Κερατεα και την Χαλκιδική, φτάνει και στο Τυμπακι όπου οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ προπηλακιστηκαν και γιαουρτωθηκαν.»

.

Και ενώ ξεκινά το άρθρο του ο Νίκος με τη σωστή (κατ’ εμέ) βάση, κατόπιν ο ίδιος το…ναρκοθετεί με την ακόλουθη φράση: «Τώρα όμως δεν ειναι ώρα για κοινωνιολογικες αναλύσεις.»

.

Μα αν δεν είναι τώρα Νίκο μου η ώρα για κοινωνιολογικές αναλύσεις, πότε θα είναι ;

.

Και όχι μόνο (το πάω μακρύτερα) αναλύσεις αλλα και άμεσες λύσεις θα πρόσθετα. ΛΥΣΕΙΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΑΜΕΣΟ ΑΠΟΔΕΚΤΗ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ (την συγκεκριμένη, κακομαθημένη κοινωνία). Εδώ δεν θα σταθώ (στο περι κακομαθημένης) για το ποιοί, πως και γιατί. Πάλι θα πω, μεγάλα παιδιά είμαστε και μνήμη γνώση κλπ, διαθέτουμε.

.

Εκτός βέβαια και αν δεν έχουμε λύσεις (που δεν έχουμε, είναι βέβαιο αυτό) οπότε θέλουμε να κάνουμε, τι ακριβώς ;

.

Να πατήσουμε, φερ ειπείν, το κουμπί και να εξαφανίσουμε την ΧΑ ;

.

Ας υποθέσουμε ότι το κάνουμε. Θα εξαφανιστεί στην πραγματικότητα (και όχι φαινομενικά) η θα μεταμφιεστεί εκ νέου και θα την ξαναβρούμε, ως «το φάντασμα της όπερας» αν δεν, προηγουμένως όπως προείπα, αναλύσουμε και σχεδόν ταυτόχρονα επιλύσουμε τα αίτια που την προκαλούν και εν συνεχεία την διογκώνουν και τέλος την συντηρούν ;

.

Να μην ξεχάσουμε εδώ, την ΕΠΕΝ που κάποτε έγινε ΛΑΟΣ και τώρα ΧΑ (για του επιχειρήματος το αληθές αυτή η μίνι ιστορική αναδρομή) και τις διάφορες ετικέτες με τις οποίες λανσαρίστηκαν, μεταπολιτευτικά, ως αιχμή ενός κοινωνικού δόρατος, οι αντίστοιχες με την ΧΑ, ιδεολογικές…ανησυχίες εν είδη κομματικών φορέων).

.

Και θα κλείσω με τον περίφημο «άξονα» και το αν και κατα πόσο, είναι η όχι, λάθος χαρακτηρισμός κάτι τέτοιο.

.

Να μιλήσω εδώ για την ουσία του πράγματος, η απλά του φαίνεσθε ;

.

Ας ξεκινήσω απο την ουσία.

.

Η μία πλευρά του άξονα λοιπόν σε μερικούς όσο και χαρακτηριστικούς  τίτλους:

.

ü Η 17N και τα συν αυτής.

.

ü Το 2008 (υπόθεση Γρηγορόπουλου) και τα πλιάτσικα που ακολούθησαν.

.

ü Ο ξυλοδαρμός του Χατζηδάκη το 2010.

.

ü Οι θηριωδίες με τους 3 νεκρούς της Marfin.

.

ü Το κάψιμο του ιστορικού κέντρου της Αθήνας.

.

ü Οι μπούκες του ΚΚΕ σε πλοία, εστιατόρια, πανσιόν (που έλεγε και το παλιό άσμα).

.

ü Το αίμα μόνο για εργάτες (κατά το αίμα μόνο για Ελληνες).

.

ü Οι ληστείες  μετα συνοδείας απαγωγών (στο όνομα της…Αναρχίας).

.

ü Η Βίλλα Αμαλία και ατυχώς…πάει το «Δημοκρατικό τόξο», με την φαρέτρα και τα βέλη μαζί.

.

Φαντάζομαι ότι αντιλαμβάνεστε πως, δεν έχει νόημα η απαρίθμηση των αντίστοιχων…κατορθωμάτων και επιδόσεων της άλλης άκρης, γνωστά σε όλους μας, ας μη το κουράσουμε…

.

Ομως.

.

Μεταξύ των 2 άκρων, σε «στενοχωρώ» Νίκο, το ξέρω αλλα ο άξονας υπάρχει (δυστυχώς για όλους εμάς τους υπόλοιπους).

.

Και ο άξονας αυτός που περιέχει αυτούς τους 2 πόλους δεν είναι τίποτα περισσότερο άλλα και τίποτα λιγότερο παρά σημαντικά κομμάτια  της  κοινωνίας !!

.

Της συνολικά κακομαθημένης, και κακοεκπαιδευμένης, από συστάσεως του νεοελληνικού κράτους, Ελληνικής κοινωνίας.

.

Μία ματιά άλλωστε να ρίξουμε στα τελευταία δημοσκοπικά ευρήματα της “Marc”,

.

αυτά  που έχουν να κάνουν με τα νούμερα που αφορούν τα κόμματα και τους συμπαθούντες την ΧΑ ψηφοφόρους τους, είναι νομίζω αρκετή για να μας προβληματίσει…

Σχολιασμός

Σχόλια

Ιδιοκτησία
e-Μεταρρύθμιση

Εκδότης
Γιάννης Μεϊμάρογλου

Διεθυντής Σύνταξης
Μιχάλης Κυριακίδης
mkyriak@gmail.com

Επικοινωνία
info@metarithmisi.gr

H «Μεταρρύθμιση» είναι ηλεκτρονικός κόμβος ο οποίος λειτουργεί με αυτήν τη μορφή από τον Μάρτιο του 2012. Από το 2005 κυκλοφορούσε ως έντυπο και στη συνέχεια ως ηλεκτρονικό περιοδικό.

Ξεκίνησε από μια ομάδα ανθρώπων με κοινό χαρακτηριστικό την αγωνία για τη συγκρότηση ενός μεγάλου μεταρρυθμιστικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία. Πρόθεσή μας είναι η ενθάρρυνση των διαδικασιών για μια μεγάλη προοδευτική παράταξη και η ανάδειξη της ανάγκης να εκφρασθεί σε όλα τα επίπεδα – πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό – η οπτική μιας σύγχρονης κοινωνίας, απαλλαγμένης από τις παθογένειές της.

Αναφέρεται στο χώρο της μεταρρυθμιστικής αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας, του ριζοσπαστικού κέντρου, του κοινωνικού και πολιτικού φιλελευθερισμού και επιδιώκει τον διάλογο ανάμεσα στις δημοκρατικές - προοδευτικές δυνάμεις της χώρας.

Copyright © www.metarithmisi.gr.

To Top