ΑΡΘΡΑ

​Οι χαρούμενοι των Πρεσπών και η λήθη

Επειδή το μακεδονικό δεν θα ξεχαστεί ούτε σε δέκα ούτε σε εκατό χρόνια ας τα πάρουμε πάλι από την αρχή.

Η αναγνώριση της ΣλαβοΑλβανοΜακεδονίας ως Βόρεια Μακεδονία χωρίς Μεγαλέξανδρους στις πλατείες είναι καλύτερη από την ντε φάκτο αναγνώριση ως Μακεδονία.

Είναι χειρότερη ωστόσο από έναν έντιμο συμβιβασμό που θα αναγνώριζε την αληθινή εθνικότητα των κατοίκων της Βόρειας Μακεδονίας έστω ως Βορειομακεδονική και την αληθινή  γλώσσα που είναι (βουλγαρο)σλαβική και Αλβανική.

Η ιστορική ευκαιρία που πήραμε από το Ζαεφ και από την ανάγκη των γειτόνων να ενταχθούν σε ΝΑΤΟ και ΕΕ χρησιμοποιήθηκε από την κυβέρνηση όπως τα δάνεια του 1823 – 25. Σαν όπλο για να επικρατήσουν οι κυβερνώντες σε έναν εμφύλιο που οι ίδιοι προκάλεσαν και συντηρούν. Όχι για να οχυρώσουν το κράτος και το έθνος.

Όσοι δείχνουν τη συμφωνία ως καλύτερη από την μη συμφωνία και σταματούν εκεί, παίζουν στον διχασμό του ΣΥΡΙΖΑ εκουσίως ή ακουσίως και σπρώχνουν τη χώρα στην άγνοια των επιπτώσεων. Προσφέρουν κακή υπηρεσία.

Αφού οι γείτονες κέρδισαν να είναι Μακεδόνες (εθνικότητα) που κατοικούν στη Βόρεια Μακεδονία, σύντομα θα επανέλθουν ζητώντας «μακεδονικά» συμφέροντα και στην υπόλοιπη Μακεδονία. Ως Μακεδόνες φυσικά. Κι αυτό θα ξεσπάσει μόλις ολοκληρώσουν την ένταξη σε ΝΑΤΟ και ΕΕ. Θα διογκωθεί μόλις αλλάξει η κυβέρνηση τους. Σε λίγα χρόνια.

Ο καυγάς βέβαια, σχετικά με τα ονόματα των προϊόντων είναι ήδη εδώ.

Η φασαρία περί μειονότητας τώρα αρχίζει.

Δεν μιλάμε φυσικά για μια διεκδίκηση Βορειομακεδόνων που θα μπορούσε κάποτε να συζητήσει η Ελλάδα. Μιλάμε για έξαλλες απαιτήσεις «Μακεδόνων». Η διαφορά είναι τεράστια.

Το «Ουράνιο Τόξο», η μειονοτική μπάντα των Σλαβομακεδόνων, έκανε απολύτως διαφωτιστικές δηλώσεις. Θα μας βοηθήσει λέει να …μεταρρυθμιστούμε ιδεολογικά. Θα βοηθήσουν τους Βορειοελλαδίτες να προβληματιστούν για το εθνικό ευαγγέλιο που χρόνια ακούνε. Θα μας απαλλάξει από το εθνικό κόμπλεξ (!!!) να είμαστε αυτονόητα Έλληνες Μακεδόνες. Καταλάβατε τίποτα αγαπητοί χαρούμενοι για τη συμφωνία; Ο Τοξικός Βοσκόπουλος καλεί ένα ολόκληρο έθνος να βοσκήσει στα βοσκοτόπια του. Έμμισθος ή όχι δεν μας αφορά. Εκφράζει την κεντρική ιδέα των Σλαβόφωνων Βούλγαρων που κέρδισαν την εθνικότητα Μακεδόνας με τη συμφωνία. Έχουν αποφασίσει πως εμείς βιολογικά εξαφανιστήκαμε και οι εναπομείναντες εξ ημών είναι η ανάμειξη με τους βρειοδυτικούς Βούλγαρους που δικαιούνται να είναι μοναδικοί Μακεδόνες.

Δεν μας διαφεύγει ότι η πλειοψηφία των Σλαβομακεδόνων εκ των κατοίκων της Βόρειας Μακεδονίας εμμένει στην εθνική πλαστογραφία και πως οι Αλβανοί ήταν που έδωσαν την πλειοψηφία για να προχωρήσει η συμφωνία.

Το βάθος της γαλούχησης των γειτόνων στο ανιστόρητο τέχνασμα είναι μεγάλο. Η συμφωνία θα τους δίνει πάντα χέρι να υπονομεύουν τον γεωγραφικό προσδιορισμό προβάλλοντας τον εθνικό που τους παραχωρήσαμε πανηγυρίζοντας.

Άραγε έχουν υπ όψη τους οι χαρούμενοι των Πρεσπών τι λέει η εξωφρενική προπαγάνδα των «καθαρών και μοναδικών» Μακεδόνων;

Αναμασάει τις θεωρίες του Φαλμεράυερ και έχει αποφανθεί πως δεν υπάρχουμε ως Μακεδόνες και ούτε ως Έλληνες. Το έχουν ψάξει καλά…. Οι κλινικές εξετάσεις που έκαναν μας βρίσκουν σκέτη βαλκανική σαλάτα έως Κινέζους. Αλλά για το «Έλληνες», χαλάλι μας, μας το χαρίζουν, δεν τους ενδιαφέρει. Όχι όμως και το «Μακεδόνες».

Η ιδέα να χωρίσουμε τα έθνη με βάση το τεστ dna δεν είναι καινούργια. Τους πρόλαβε ο Χίτλερ. Μόνο που αυτοί έχουν πάει ένα βήμα πιο πέρα. Ζητάνε να σεβαστεί η παγκόσμια κοινότητα το δικαίωμα να προσδιορίζουν οι λαοί την εθνικότητά τους με μόνο κριτήριο τη πεποίθησή τους για το ποιοι είναι αλλά το αρνούνται σε μας. Μας ζητάνε να εξαφανιστούμε από την ιστορία. Σ αυτό το παιχνίδι έχουμε μπλέξει. Να αποδείξουμε ότι δεν είμαστε ελέφαντες. Με όπλο τη μακεδονική εθνικότητα δεν προβλέπεται να ησυχάσουν ποτέ κατά τη γνώμη μας.

Και φτάνουμε στους χαρούμενους της Ελλάδας.

Οι μονόπλευροι διεθνισμοί που επικαλούνται κάποιοι, είναι εθνικές αυτοκτονίες. Σαν εκείνη που επιχείρησε κάποτε το ΚΚΕ και ευτυχώς το ξανασκέφτηκε.

Κάποιοι νιώθουν «απελευθερωμένοι» από την εθνική τους κοινότητα και χαρίζουν εθνικές ταυτότητες ως ασήμαντο θέμα μπροστά στη «φιλία των λαών». Ακούνε προσεχτικά τις αστοχίες του Μαρξ περί την οικονομική βάση ως μοναδικής κινητήριας δύναμης στην ιστορία. Είναι βέβαια θεόκουφοι σ αυτά που φωνάζει η πραγματικότητα. Διότι αν ήταν έτσι, για ποιο λόγο δεν το αντιλαμβάνονται αυτό και οι γείτονες;

Αν ζούσαν οι λαοί με μόνο κριτήριο το εισόδημα θα είχαν αλλάξει εθνικότητα πρώτοι οι Εβραίοι και δεν θα είχαμε ζήσει ολοκαύτωμα. Όπως δεν θα είχαμε και εθνική επανάσταση το 21 αλλά και καμία στον κόσμο. Το μεγάλο γεγονός κατά το Μεσαίωνα υπήρξε η δημιουργία των εθνών. Η ταξική συνείδηση δεν διέλυσε ποτέ την εθνική. Ο άνθρωπος ισορροπεί υπαρξιακά σε περισσότερους πυλώνες από τον οικονομικό. Ένας απ αυτούς είναι η καταγωγή του και το έθνος του. Όχι φυσικά για να επικρατήσει έναντι άλλων (αυτό είναι η ναζιστική στρέβλωση) αλλά για να αποδεχτεί τον εαυτό του μέσα σε ένα διαχρονικό κοινοτικό σύνολο.

Τα διεθνιστικά κολλυβογράμματα που έμαθαν οι χαρούμενοι δεν πιστοποίησαν πουθενά την αλήθεια τους και στην πράξη υπονόμευσαν και τα δίκαια οικονομικά συμφέροντα των εθνών που ανήκαν. Θα παραμείνουν εθνικά υπόλογοι για τις ανάλογες πολιτικές τους.

Και τέλος

Σε όσους προβάλλουν τους επαίνους των ξένων για τη συμφωνία, συντηρητικών ή προοδευτικών, να τους θυμίσουμε όσα ενδεχομένως τους διαφεύγουν.

Η ΕΕ και το ΝΑΤΟ έχουν γεωπολιτικά και οικονομικά συμφέροντα. Όπερ κάνουν τη δουλειά τους. Εξυπηρετούνται από τον πολιτικό γάμο της ζωντοχήρας – που πήρε διαζύγιο από τη Γιουγκοσλαβία – με την Ελλάδα. Τους συμφέρει να την μπάσουν στην οικογένεια αλλά την προίκα τη βάζουμε εμείς.

Για τους υπόλοιπους, τους τρίτους, κάθε συμφωνία που συνεπάγεται ειρήνη πάντα εκτιμιέται. Το τι θα συμβεί όμως στο μέλλον δεν το επωμίζονται αυτοί και πρώτα απ όλα οι περισσότεροι δεν ξέρουν τι λέει και που θα οδηγήσει.

Να αναφέρουμε για παράδειγμα τη συμφωνία για το Κασμίρ μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν το 1949. Χαιρετίστηκε από όλο τον κόσμο. Έκτοτε έχει τρέξει πολύ αίμα που δεν ήταν εκείνων που έστελναν χαιρετίσματα αλλά των κατοίκων του. Να θυμίσουμε την ένωση των Νοτιοσλάβων στην ενιαία Γιουγκοσλαβία μέχρι το ματωμένο διαζύγιο; Πόσες ακόμη; Όλοι ξέρουμε εκατό τέτοια παραδείγματα χαιρετισμών για συμφωνίες που δεν αποδείχτηκαν βιώσιμες. Κατέρρευσαν και ματώθηκαν σε επόμενο ιστορικό χρόνο όταν περιείχαν πλασματικούς και άδικους συμβιβασμούς για μία πλευρά.

Οι Τσίπριοι σπατάλησαν την ιστορική ευκαιρία. Έδωσαν στο έθνος το λιγότερο και το επικίνδυνο. Δεν κέρδισαν βέβαια τα αναμενόμενα από τη μονίμως διχαστική αλητεία τους αλλά αυτό δεν αλλάζει το κόστος για τη χώρα.

Στο εξής θα είναι μακρύς ο δρόμος και μεγάλος ο κόπος να ανατρέψουμε τα συμφωνημένα περί την εθνικότητα των γειτόνων, ειρηνικά.

Γνώμη μας είναι πως οφείλουμε να προβάλλουμε τα αυτονόητα.

Τι επικαλέστηκαν διεθνώς και κέρδισαν το παιχνίδι της αναγνώρισης οι βόρειοι Μακεδόνες; Το δικαίωμα εθνικού αυτοπροσδιορισμού κάθε ατόμου και λαού.

Αυτό ακριβώς οφείλουμε να προβάλλουμε και να αντιστρέψουμε. Ότι είναι δικαίωμά τους να προσδιορίζουν τη δική τους ταυτότητα αλλά δεν έχουν κανένα απολύτως δικαίωμα να προσδιορίζουν τη δική μας. Η εμμονή τους να λέγονται εθνικά Μακεδόνες και όχι γεωγραφικά Βορειομακεδόνες αφαιρεί από τους άλλους το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού. Άρα αυτοί καταπατούν το δικαίωμά μας και όχι εμείς το δικό τους.

Μετά απ αυτό μπορούμε να ανοίξουμε οποιαδήποτε συζήτηση για την ιστορία. Σ αυτό το στίβο δεν έχουν καμιά τύχη. Αλλά προηγείται η ανάδειξη της δικής τους καταπάτησης του εν λόγω δικαιώματος προς τους άλλους γεωγραφικούς κατοίκους της Μακεδονίας. Αλβανούς, Βούλγαρους και φυσικά Έλληνες. Τη συμμαχία σ αυτό το θέμα με τους συγκεκριμένους συγκάτοικους της Μακεδονίας τη χρειαζόμαστε και δεν πρέπει να την υποτιμούμε.

Αν ωστόσο κάποιος – ναζιστής – έχει την άποψη πως πρέπει να ξανασχηματίσουμε τα έθνη και τα κράτη με βάση το dna των κατοίκων του, ας κάνει πρώτος αυτός το τεστ. Για να έχει τουλάχιστον στοιχειώδη συνέπεια ο μύθος του. Μιλάμε ασφαλώς για μια επικίνδυνη γελοιότητα. Οφείλουμε όμως, έτσι που έχουμε μπλέξει, να την αναδείξουμε κι αυτή και να την χρεώσουμε ως ναζιστική σε όσους την επικαλούνται. Στους απογόνους των κομιτατζήδων που νομίζουν πως έγιναν μαγικά, καθαροί και μοναδικοί Μακεδόνες.

Σχολιασμός

Σχόλια

Ιδιοκτησία
e-Μεταρρύθμιση

Εκδότης
Γιάννης Μεϊμάρογλου

Διεθυντής Σύνταξης
Μιχάλης Κυριακίδης
mkyriak@gmail.com

Επικοινωνία
info@metarithmisi.gr

H «Μεταρρύθμιση» είναι ηλεκτρονικός κόμβος ο οποίος λειτουργεί με αυτήν τη μορφή από τον Μάρτιο του 2012. Από το 2005 κυκλοφορούσε ως έντυπο και στη συνέχεια ως ηλεκτρονικό περιοδικό.

Ξεκίνησε από μια ομάδα ανθρώπων με κοινό χαρακτηριστικό την αγωνία για τη συγκρότηση ενός μεγάλου μεταρρυθμιστικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία. Πρόθεσή μας είναι η ενθάρρυνση των διαδικασιών για μια μεγάλη προοδευτική παράταξη και η ανάδειξη της ανάγκης να εκφρασθεί σε όλα τα επίπεδα – πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό – η οπτική μιας σύγχρονης κοινωνίας, απαλλαγμένης από τις παθογένειές της.

Αναφέρεται στο χώρο της μεταρρυθμιστικής αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας, του ριζοσπαστικού κέντρου, του κοινωνικού και πολιτικού φιλελευθερισμού και επιδιώκει τον διάλογο ανάμεσα στις δημοκρατικές - προοδευτικές δυνάμεις της χώρας.

Copyright © www.metarithmisi.gr.

To Top