ΑΡΘΡΑ

Μόνο με δύο λόγια…

Λένε μερικοί πως με την ρύθμιση του επίσημου δανείου και με την ολοκλήρωση της τελευταίας αξιολόγησης του Προγράμματος Σταθεροποίησης, «ήλθε η ώρα της Αλήθειας». Συμμερίζομαι την άποψη αυτή. Με μια επιφύλαξη. Την θεωρώ πολύ γενική και αφηρημένη. Την «ώρα» την καταλαβαίνω ως «τώρα». Την Αλήθεια, όμως; Για ποια Αλήθεια μιλάμε;

Νομίζω η περί ης πρόκειται «αλήθεια» ορίζεται εύκολα. Το υποστηρικτικό πρόγραμμα ολοκληρώθηκε αλλά άφησε το αποτύπωμά του στην πολιτική δεοντολογία της χώρας με την μορφή των «προαπαιτούμενων» που συμφωνήθηκαν με τα τρία μνημόνια (τέσσερα, στην πραγματικότητα αν συμπεριλάβουμε και τις υποχρεώσεις που καταγράφηκαν ως όροι για την ρύθμιση του χρέους). Αυτό ο κατάλογος των υποχρεώσεων είναι η πολιτική παρακαταθήκη με την οποία λογικά οφείλει να κατέβει στις επόμενες εκλογές η υπεύθυνη γιαυτές αριστεροδεξιά κυβέρνηση. Ωραία  και σαφές.

Αλλά υπάρχει και μια κρυφή «αλήθεια» που πρέπει να την προσέξουμε. Είναι ή αλήθεια των κενών μεταρρύθμισης που έχει αφήσει έξω από την σκοπιά της η πολιτική των μνημονίων. Αναφέρομαι στις μεταρρυθμίσεις που αφορούν στους μη οικονομικούς θεσμούς, και μάλιστα στους πυλώνες της έμπρακτης δημοκρατίας, όπου σκοπεύει η κρυφή ατζέντα των Συριζανέλ. Αναφέρομαι, για παράδειγμα στο θεσμό της ανεξάρτητης δικαιοσύνης, στον ιδεολογικό προσανατολισμό της εκπαίδευσης, στη διαχείριση των παραγόντων έκφρασης της ελευθερίας του λόγου κ.ο.κ. Τελικά, όμως, εκεί θα παιχτεί το παιχνίδι για το μέλλον της ελληνικής δημοκρατίας. Το κρυφό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ που εκτυλίσσεται με αρκετή μαεστρία, είναι η «λαϊκοποίηση» των θεσμών, δηλαδή ο εκφυλισμός της αστικής δημοκρατίας μας σε εθνικολαϊκίστικο μόρφωμα. Στη πραγματικότητα, πρόκειται για ένα συνωμοτικό πρόγραμμα ersatz γκραμσιανής έμπνευσης που αποβλέπει στην υπονόμευσης των θεμελίων της αστικής δημοκρατίας.

Εδώ, λοιπόν, έχουμε το παράδοξο μια κυβέρνησης που εφαρμόζει πιστά ένα νεοφιλελεύθερο σχέδιο οικονομικής μεταρρύθμισης (στο μέτρο που το εφαρμόζει), ενώ ταυτοχρόνως και χωρίς λαϊκή νομιμοποίηση εφαρμόζει ένα συνωμοτικό σχέδιο στρέβλωσης των θεμελιωδών θεσμών της αστικής δημοκρατίας μας. Δεν πρέπει, λοιπόν, τα κόμματα του φιλελεύθερου δημοκρατικού τόξου να περιλάβουν τα ζητήματα αυτά στις προτεραιότητες των πολιτικών προγραμμάτων τους;

Ξεκαθαρίζει, έτσι, ότι τα προεκλογικά προγράμματα της αντιπολίτευσης θα πρέπει να αντιπαραβληθούν σε αυτή την διπλή πολιτική πλατφόρμα, κυρίως, και εντελώς δευτερευόντως με τα φληναφήματα που θα ακουστούν πάλι από τον Τσίπρα ως υποσχέσεις για το μέλλον. Θα πρέπει, δηλαδή, να εγκαταλείψει στο έσχατο κατώτατο όριο την όποια ανάγκη πολιτικής του μπαλκονιού που ναι μεν επιβάλλει ο πολυσυλλεκτισμός, αλλά σήμερα είναι μάλλον άχρηστη για την πορεία της χώρας.

Το ερώτημα είναι, τώρα, αν η αντιπολίτευση θα θελήσει να αναμετρηθεί με το δικό της πρόγραμμα σε αυτή την πέτρινη σκληρή πραγματικότητα ή θα παρασυρθεί σε θολές τοποθετήσεις αντίστοιχες προς το προβλεπόμενο τυχοδιωκτικό δρόμο που θα ακολουθήσει ο Τσίπρας; Στην ουσία το ερώτημα μεταφράζεται ως εξής: Η αντιπολίτευση θα μιλήσει ξεκάθαρα και θα πει την πλήρη αλήθεια για τα διακυβεύματα στο εκλογικό σώμα, ή θα ακολουθήσει την γνωστή τακτική της δημιουργικής ασάφειας του μπαλκονιού;

Εάν η αντιπολίτευση ακολουθήσει τον πρώτο δρόμο, όπως εύχομαι, η πρακτική του έκφραση είναι πολύ απλή: Να βάλει κάτω τα μνημόνια και για μία προς μία τις επιβεβλημένης υποχρεώσεις να δηλώσει με σαφήνεια, πώς θα την εφαρμόσει, πώς θα την τροποποιήσει αν έτσι θεωρεί σκόπιμο, και τι άλλο θα κάνει πέραν των συμβατικά επιβαλλομένων. Τόσο απλά.

Ο φιλελεύθερος δημοκρατικός χώρος έχει επάρκεια στελεχών που μπορούν με επαγγελματική αξιοσύνη να κωδικοποιήσουν το πεδίο αυτό και να χαράξουν τις γραμμές πάνω στις οποίες οι πολιτικές ηγεσίες θα γράψουν το ακριβές περιεχόμενο της πολιτικής ατζέντας.

Ο χρόνος που μένει είναι λίγος και για τούτο μια τέτοια δουλειά πρέπει να αποκτήσει πρώτη προτεραιότητα σε σχέση με τις «οργανωτικές» ανακατωσούρες που κυριαρχούν τον τελευταίο καιρό. Αυτό το λέω κυρίως για το Κίνημα Αλλαγής, για να μη παρεξηγηθώ.

Σχολιασμός

Σχόλια

Ιδιοκτησία
e-Μεταρρύθμιση

Εκδότης
Γιάννης Μεϊμάρογλου

Διεθυντής Σύνταξης
Μιχάλης Κυριακίδης
mkyriak@gmail.com

Επικοινωνία
info@metarithmisi.gr

H «Μεταρρύθμιση» είναι ηλεκτρονικός κόμβος ο οποίος λειτουργεί με αυτήν τη μορφή από τον Μάρτιο του 2012. Από το 2005 κυκλοφορούσε ως έντυπο και στη συνέχεια ως ηλεκτρονικό περιοδικό.

Ξεκίνησε από μια ομάδα ανθρώπων με κοινό χαρακτηριστικό την αγωνία για τη συγκρότηση ενός μεγάλου μεταρρυθμιστικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία. Πρόθεσή μας είναι η ενθάρρυνση των διαδικασιών για μια μεγάλη προοδευτική παράταξη και η ανάδειξη της ανάγκης να εκφρασθεί σε όλα τα επίπεδα – πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό – η οπτική μιας σύγχρονης κοινωνίας, απαλλαγμένης από τις παθογένειές της.

Αναφέρεται στο χώρο της μεταρρυθμιστικής αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας, του ριζοσπαστικού κέντρου, του κοινωνικού και πολιτικού φιλελευθερισμού και επιδιώκει τον διάλογο ανάμεσα στις δημοκρατικές - προοδευτικές δυνάμεις της χώρας.

Copyright © www.metarithmisi.gr.

To Top