ΑΡΘΡΑ

Μα να μην απεργούνε με τίποτα οι γαϊδούρες!

Είμαι που λες Αλεξάκη αραχτός επί του καναπέος, που λέει κι ο Λαζόπουλος ο αγωνιστής, και γυρεύω να πιάσω το νόημα.

Ακαταλαβίστικα τα πράματα.

Να λέει από τη μια ο Αντώνης πως COSCO και Hewlett Packard ψηφίσανε Ελλάδα στο 1103 εκλογικό τμήμα Πειραιά (ενορία Αγίας Σουλουπικίας) και να του τη βγαίνουνε οι «εργατικοί», ξέρεις τώρα, Τσίπρας, Καμμένος, Παπαρήγα, Μιχαλολιάκος κι έτσι, και να του λένε πως αυτά είναι μυστικά κόλπα που κάνουνε οι καπιταλίστες για να υποδουλώνουνε τους λαούς και άμα λέει τέτοια, θα πει πως είναι βαλές αυτονώνε, μαζί με το Βαγγέλη και το Φώτη.

Να λέει από τη μια ο Βρούτσης, πως για να πιάσουμε συρμαγιά στο ασφαλιστικό, χρειάζεται να βρει ο κόσμος δουλειά με πιο μικρό μιστό και μετά βλέπουμε και να τονε στολίζουνε οι εργατικοί (που είναι ψυχοπονιάρηδες και δεν αντέχουνε να βλέπουνε τον άλλονε να καταπιέζεται), τι ανάλγητο, τι νεοφιλελεύθερο, βαριές κατηγόριες…

Να βγαίνει ο Δένδιας και να λέει πως εκεί που πέρσι μπουκάρανε κάτι χιλιάδες λαθραίοι, έγινε φέτος ο φράχτης και μπουκάρανε εικοσιτρείς όλοι κι όλοι και να τονε καταγγέλλει το συνάφι για ρατσιστή. Να ’σαι γονιός, να περιμένεις το καμάρι σου να περάσει κάνα μάθημα παραπάνω στην εξεταστική και να βγαίνει ο Μυλόπουλος να λέει στους εργολάβους, «Να, εδώ παιδιά, πιάστε τα πόστα, κουνούπι να μην περάσει, χωματερή θα το κάνουμε το Αριστοτέλειο, να καταλάβουνε πως η αριστερά δεν αστειεύεται, μοναχά που έχουμε κι εμείς τις αδυναμίες μας, ανθρώποι είμαστε και καμιά φορά ξοδεύουμε κάτι παραπάνω για την ανάγκη μας…» Τέτοια πράματα.

Ή το άλλο, που έτσι και κάνεις να πεις «Δε γίνεται ρε παιδιά να κλείνει κοτζάμ Πανεπιστημίου από εκατό νοματαίους, πώς θα πάμε στο σπίτι μας τόσοι ανθρώποι κουρασμένοι…» σου τηνε πέφτουνε κάτι της περιφρούρησης, «Φύγε με το καλό γιατί θα μπλέξεις, αντιδραστικέ!», Φεύγεις κι εσύ, τι να κάνεις, το ’παιρνες απόφαση, μικροαστός είμαι, έλεγες, αντιδραστικός δεν είμαι σαν τα παλληκάρια που σηκώνουνε πρώτοι τη σημαία και το ’κοβες Ομόνοια-Βύρωνα ποδαράτο. Αμέ η μηχανή που ’χανε στήσει στην Κρήτη, τι αστυνομία, τι γιατροί, τι δικηγόροι, τι Δημάρχοι, μια καραβιά κορμιά μπουζουριάσανε, πως κάνανε χρυσές δουλειές με την παραμύθα και ποιος ξέρει και τι άλλο. Τώρα, ποιος τους «έδωσε» και γιατί, τρέχα γύρευε Αλεξάκη.

Και ξαφνικά, εκεί που καθόμουνα παρέα με τις σκέψεις μου, ακούω από το άλλο δωμάτιο φωνές, αμάν, πετάγομαι πάνω, καυγάς λέω, μπαίνω στο δωμάτιο, τι να δω; Ένας κρεμανταλάς στο γυαλί να σουλατσάρει μέσα στο Δημαρχείο Τρικάλων και να σούρνει τα εξ αμάξης σε κάτι κυρίες που δουλεύανε στα γραφεία και χραπ! Κάτω ο γενικός, σκοτάδι στο δημαρχείο. Πάει μια άλλη που είχε έρθει για πιστοποιητικό γέννησης να του πει «Τι φωνάζεις μεσιέ, να σε φοβηθούμε;» τηνε παίρνει κι αυτήνε η μπάλα, τ’ ακούει χοντρά. Τι είχε γίνει; Η εργατική τάξη του Δημαρχείου Τρικάλων απεργούσε κι ο κρεμανταλάς ήτανε πρόεδρος του ταξικού σωματείου και είπε να βάλει στο σωστό δρόμο τις κυρίες που δεν ψηνόντουσαν να τηνε δούνε αγωνιστικά τη δουλειά και κολυμπάγανε στο πέλαγο του ρεφορμισμού και μεταδίδανε το μικρόβιο της ταξικής συνεργασίας και ποιος ξέρει τι πισωγυρίσματα (με την καλή έννοια) θα ’χανε ν’ αντιμετωπίσουνε οι συνεπείς δυνάμεις. Τι για τη νέα τάξη πραγμάτων τους είπε, τι για τους τοκογλύφους τραπεζίτες, τι για την τρόικα και τα ρέστα, τι για τη διαθεσιμότητα που θα τη γυρίζανε σε απολύσεις, τίποτα αυτές, είχανε πιάσει την καρέκλα λες και ήτανε πρόξενοι της Μαδαγασκάρης και δεν κουνιόσαντε ρούπι.

Άφησε τα αγωνιστικά ο κρεμανταλάς κι έβαλε άλλο σχέδιο. Τι πήρε και τους μοίρασε την απόφαση του Σωματείου, τι μέχρι και μια παράγραφο από το Μισθωτή Εργασία και Κεφάλαιο τους διάβασε, τι για το Μάη του ’36 στο Βόλο που ήτανε και κοντοχωριανοί, χαμπάρι δεν παίρνανε. Και να πεις πως δεν είχε τον τρόπο του! Ευγενέστατος άνθρωπος, με επιχειρήματα, έξυπνος, ευφραδής, καλοσυνάτος, αληθινός Πρόεδρος, όχι σαν κι αυτούς που φωνάζεις στην Ακαδημίας «Πρόεδρε!» και γυρίζουνε καμιά εικοσιπενταριά, «Εμένα φωνάξατε, μεσιέ»;

Ε, αγανάκτησε στο τέλος και το γύρισε στα ελληνικά. Κι αυτές, να μην απεργούνε με τίποτα! Οι γαϊδούρες!

Αυτά λοιπόν, Αλεξάκη, γίνανε προχτές, μέσες άκρες – εξόν που έχασε ο Πανιώνιος από τη Ζιέλονα Γκόρα και κερδίσανε κι οι βάζελοι τη Ρεάλ και μου μισοκάηκε μια πίττα καθώς άκουγα απορροφημένος τον Πρόεδρο Μπαλαμούτη… Μπαλαμώτη… θα σε γελάσω. Θα μου πεις, γιατί σου τα λέω τώρα αυτά και σε απασχολώ από τα διαβάσματά σου για τις εξετάσεις ετοιμότητας που θα δώσεις στο αριστερό (λέμε και κάνα καλό πού και πού) ρεύμα. Στα λέω, γιατί στην άλλη απεργία που αυτές οι γαϊδούρες θα τολμήσουνε πάλι να μπούνε για δουλειά, να πεις εκεί στους αριστερούς της τοπικής, να πάνε με τίποτα γιαούρτια μπας και τις πείσουνε.

Να πούμε τώρα και ένα αστείο.

Μήπως είναι καιρός η κοινωνιολογική έρευνα να αναθεωρήσει τον ορισμό των πολιτικών άκρων;

Μήπως είναι καιρός οι επιστήμονες του είδους να καταλάβουν ότι όσο αυθαίρετο και κοντόθωρο είναι να ταυτίζεις την αριστερά με την πρόοδο, άλλο τόσο αντιεπιστημονικό είναι να ταυτίζεις τα πολιτικά άκρα με την ακροαριστερά και την ακροδεξιά;

Μήπως έχει γίνει πια φανερό ότι ακραίες είναι όλες εκείνες οι απόψεις που δεν καταφέρνουν να αντιπαρατεθούν στις άλλες, γι’ αυτό επιχειρούν να τις εξαφανίσουν;

Μήπως η ακραία συμπεριφορά δεν είναι κομματικά, αλλά κοινωνικά προσδιορισμένη και προσδιορίσιμη και δεν χαρακτηρίζει, αλλά διατρέχει όλα τα κόμματα;

Αλλά σας αφήνω τώρα, γιατί σε λίγο παίζει ο Θρύλος στην Ισπανία με την Κάχα Λαμποράλ και το θέμα είναι σοβαρό, γιατί έχουμε δύο ήττες που έφταιγε για τη μια ο Τόμσεν και για την άλλη η Μέρκελ.

Υγιαίνετε.

Σχολιασμός

Σχόλια

Ιδιοκτησία
e-Μεταρρύθμιση

Εκδότης
Γιάννης Μεϊμάρογλου

Διεθυντής Σύνταξης
Μιχάλης Κυριακίδης
mkyriak@gmail.com

Επικοινωνία
info@metarithmisi.gr

H «Μεταρρύθμιση» είναι ηλεκτρονικός κόμβος ο οποίος λειτουργεί με αυτήν τη μορφή από τον Μάρτιο του 2012. Από το 2005 κυκλοφορούσε ως έντυπο και στη συνέχεια ως ηλεκτρονικό περιοδικό.

Ξεκίνησε από μια ομάδα ανθρώπων με κοινό χαρακτηριστικό την αγωνία για τη συγκρότηση ενός μεγάλου μεταρρυθμιστικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία. Πρόθεσή μας είναι η ενθάρρυνση των διαδικασιών για μια μεγάλη προοδευτική παράταξη και η ανάδειξη της ανάγκης να εκφρασθεί σε όλα τα επίπεδα – πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό – η οπτική μιας σύγχρονης κοινωνίας, απαλλαγμένης από τις παθογένειές της.

Αναφέρεται στο χώρο της μεταρρυθμιστικής αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας, του ριζοσπαστικού κέντρου, του κοινωνικού και πολιτικού φιλελευθερισμού και επιδιώκει τον διάλογο ανάμεσα στις δημοκρατικές - προοδευτικές δυνάμεις της χώρας.

Copyright © www.metarithmisi.gr.

To Top