ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΥΠΟ

Μήνυμα οργής σε λάθος αποδέκτη;

Η οργή του ψηφοφόρου κινεί τη δημοκρατία. Η οργισμένη ψήφος τιμωρεί και διορθώνει, καθιστώντας έτσι το πολίτευμα αποτελεσματικό. Στέλνει ισχυρό μήνυμα – αρκεί να διαλέξει τον σωστό αποδέκτη. Η τυφλή οργή, επί δικαίους και αδίκους, δεν επιτυγχάνει τίποτε άλλο από το να θίξει τον ίδιο τον πολίτη – προστατεύοντας συνήθως αυτούς που θα έπρεπε να τιμωρηθούν.

Η οργή του ψηφοφόρου κινεί τη δημοκρατία. Η οργισμένη ψήφος τιμωρεί και διορθώνει, καθιστώντας έτσι το πολίτευμα αποτελεσματικό. Στέλνει ισχυρό μήνυμα – αρκεί να διαλέξει τον σωστό αποδέκτη. Η τυφλή οργή, επί δικαίους και αδίκους, δεν επιτυγχάνει τίποτε άλλο από το να θίξει τον ίδιο τον πολίτη – προστατεύοντας συνήθως αυτούς που θα έπρεπε να τιμωρηθούν.

Για εποικοδομητική, αντί για τυφλή, οργή απαιτείται ένα ελάχιστο επίπεδο αντίληψης και γνώσης και η συνειδητοποίηση ότι διαφορετικές εκλογές έχουν διαφορετικά διακυβεύματα.

Ομως, στις ευρωεκλογές καταβάλλεται αγωνιώδης προσπάθεια να απουσιάζει ακόμη και στοιχειώδης γνώση. Η έλλειψη ενημέρωσης στήνει παγίδα, ώστε ο πολίτης να στείλει την οργή του σε λάθος αποδέκτη. Και έτσι να βγάλει «λάδι» τους υπόλογους.

Και γίνομαι συγκεκριμένη:

Ο ψηφοφόρος πράγματι έχει λόγους να είναι οργισμένος με τον ευρωπαϊκό χειρισμό της ελληνικής κρίσης: η αντίδραση ήταν αργοπορημένη και αντί εξαρχής να προκριθούν εποικοδομητικές λύσεις, αναλώθηκε χρόνος σε τιμωρητικές διακηρύξεις. Κύριος υπόλογος ήταν η Κομισιόν, η οποία δεν όρθωσε το ανάστημά της απέναντι στις μεγάλες χώρες. Τα δύο μεγάλα κόμματα του Ευρωκοινοβουλίου, το Σοσιαλιστικό και το Λαϊκό, έπαιξαν το παιχνίδι των μεγάλων, αντί να κρατήσουν την ψυχραιμία τους και να ψάξουν μια λύση. Μόνο το τρίτο κόμμα, των Δημοκρατών και Φιλελευθέρων, κράτησε εξαρχής ακριβοδίκαιη στάση.

Σε αυτές τις ευρωεκλογές -για πρώτη φορά στην ιστορία της ΕΕ- μπορεί η ψηφοφόρος να εκφράσει την οργή της απευθείας. Μπορεί, ψηφίζοντας το ένα ή το άλλο κόμμα, να εκφράσει την απαρέσκειά της για τους χειρισμούς και να σηματοδοτήσει ποιον επιθυμεί ως αντικαταστάτη του κ. Μπαρόζο.

Δυστυχώς, στην Ελλάδα, η συζήτηση αγνοεί αυτή τη διάσταση τελείως. Η οργή δεν διοχετεύεται εκεί που πρέπει, στα συγκεκριμένα ευρωπαϊκά κόμματα αλλά διαχέεται τυφλά. Ο ψηφοφόρος σπρώχνεται είτε να εκφράσει την απαρέσκειά του για την Ευρώπη συνολικά, είτε καλείται να ψηφίσει με άσχετα -εθνικά- κριτήρια.

Ετσι όμως στέλνει το μήνυμά του σε λάθος αποδέκτη. Μετατρέπει τη δημιουργική οργή σε τυφλή δύναμη αυτοεξόντωσης.

Σχολιασμός

Σχόλια

Ιδιοκτησία
e-Μεταρρύθμιση

Εκδότης
Γιάννης Μεϊμάρογλου

Διεθυντής Σύνταξης
Μιχάλης Κυριακίδης
mkyriak@gmail.com

Επικοινωνία
info@metarithmisi.gr

H «Μεταρρύθμιση» είναι ηλεκτρονικός κόμβος ο οποίος λειτουργεί με αυτήν τη μορφή από τον Μάρτιο του 2012. Από το 2005 κυκλοφορούσε ως έντυπο και στη συνέχεια ως ηλεκτρονικό περιοδικό.

Ξεκίνησε από μια ομάδα ανθρώπων με κοινό χαρακτηριστικό την αγωνία για τη συγκρότηση ενός μεγάλου μεταρρυθμιστικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία. Πρόθεσή μας είναι η ενθάρρυνση των διαδικασιών για μια μεγάλη προοδευτική παράταξη και η ανάδειξη της ανάγκης να εκφρασθεί σε όλα τα επίπεδα – πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό – η οπτική μιας σύγχρονης κοινωνίας, απαλλαγμένης από τις παθογένειές της.

Αναφέρεται στο χώρο της μεταρρυθμιστικής αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας, του ριζοσπαστικού κέντρου, του κοινωνικού και πολιτικού φιλελευθερισμού και επιδιώκει τον διάλογο ανάμεσα στις δημοκρατικές - προοδευτικές δυνάμεις της χώρας.

Copyright © www.metarithmisi.gr.

To Top