ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ

Μιχαλολιάκος – Καμμένος – Τσίπρας, μπροστά στον καθρέφτη τους

Θα ξεκινήσω με ένα αξίωμα: Ο καθένας μας, ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΕΙ. Όχι βεβαίως αυτό που πιστεύει για τον εαυτό του, το οποίο δεν έχει καμία απολύτως σημασία, αλλά αυτό που πιστεύει για τους άλλους. Διότι οι άλλοι λειτουργούν ως ο αδιάψευστος καθρέπτης της εικόνας μας, μια και σ’ αυτούς φορτώνουμε τα δικά μας ελλείμματα. Το γιατί, δεν είναι του παρόντος. «Προβολή» θα το πουν όσοι μετέχουν της ψυχαναλυτικής παιδείας. «Εξ ιδίων τα αλλότρια», λέγανε παλιότερα. Οι τρεις χαρακτηριστικές περιπτώσεις «πολιτικών» μας που παρατίθενται, επιβεβαιώνουν τη σχετική θεωρία. Διότι οι ίδιοι, είναι αυτό ακριβώς που αποδίδουν στους άλλους.

.

Θα ξεκινήσω με ένα αξίωμα: Ο καθένας μας, ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΕΙ. Όχι βεβαίως αυτό που πιστεύει για τον εαυτό του, το οποίο δεν έχει καμία απολύτως σημασία, αλλά αυτό που πιστεύει για τους άλλους. Διότι οι άλλοι λειτουργούν ως ο αδιάψευστος καθρέπτης της εικόνας μας, μια και σ’ αυτούς φορτώνουμε τα δικά μας ελλείμματα. Το γιατί, δεν είναι του παρόντος. «Προβολή» θα το πουν όσοι μετέχουν της ψυχαναλυτικής παιδείας. «Εξ ιδίων τα αλλότρια», λέγανε παλιότερα. Οι τρεις χαρακτηριστικές περιπτώσεις «πολιτικών» μας που παρατίθενται, επιβεβαιώνουν τη σχετική θεωρία. Διότι οι ίδιοι, είναι αυτό ακριβώς που αποδίδουν στους άλλους.

.

1) Περίπτωση Μιχαλολιάκου:

.

Ο πυρήνας της ιδεολογίας του είναι ο ρατσισμός. Πιστεύει δηλαδή – μεταξύ των άλλων – πως υπάρχουν κατώτερες φυλές. Παρ’ ότι ψυχαναγκαστικά διαφωνούσα με μία τέτοια εκδοχή – αριστερός γαρ –  εν τούτοις, παρατηρώντας τον ίδιο τον Κο Μιχαλολιάκο, πείστηκα ότι έχει δίκιο. Και δεν πείστηκα από φωτογραφικά κολλάζ σε εφημερίδες, τα οποία, με σκοπό να μας θυμίσουν πόσο μοιάζουν κάποιοι με τον απώτερο πρόγονό μας, εμφάνιζαν δίπλα – δίπλα τον Κο Μιχαλολιάκο με ένα χιμπατζή. Διότι, παρ’ ότι  είναι ο Κος Μιχαλολιάκος αυτός που αποδίδει στους έγχρωμους συμπολίτες μας την ιδιότητα του χιμπατζή, αρνούμαι τη χρήση της δικής του επιχειρηματολογίας,  ακόμη και γι’ αυτόν τον ίδιο. Άλλωστε, ο καθένας μπορεί να πειστεί με άλλο τρόπο, ότι οι ρατσιστές έχουν δίκιο, όταν λένε πως υπάρχουν «κατώτερες φυλές». Αρκεί να παρακολουθήσει κανείς τον Κο Μιχαλολιάκο, είτε μόνο, είτε με  όσες «ντουλάπες» του υποκόσμου τον περιβάλλουν, όταν «αφρίζουν» από το αδιάκριτο μίσος για τους άλλους. Τα ακατέργαστα ένστικτα που αναδύονται στις προγλωσσικές αυτές εκδηλώσεις θηριωδίας, είναι ζωντανή απόδειξη ότι γι’ αυτούς τους ίδιους, η εξέλιξη του ανθρώπινου είδους σταμάτησε σε πρώϊμα στάδια. Ότι δηλαδή δεν ανήκουν στον «κόσμο των ανθρώπων». Και φαίνεται πως το υποψιάζονται. Γι’ αυτό ακριβώς, τους είναι τόσο αποκρουστικός ο ίδιος τους ο εαυτός, ώστε για να τον αντέξουν, φορτώνουν τη δική τους ελλειμματικότητα στο γείτονα. Αυτό δηλαδή που αποδίδουν στους άλλους, είναι το δικό τους πρόσωπο.

.

2) Περίπτωση Καμμένου:

.

Είναι ο επικεφαλής της «εθνικής αντίστασης» κατά των ψεκασμών. Που πάει να πει πως μας θεωρεί όλους ψεκασμένους, με όσα συνεπάγεται η ιδιότητα αυτή.

.

Και εδώ πάλι, όπως ακριβώς ο Κος Μιχαλολιάκος, ο ίδιος ο Κος Καμμένος είναι ζωντανή απόδειξη ότι έχει δίκιο σ’ αυτά που καταγγέλλει. Αρκεί να υποβληθεί στην «εξέταση» μιας ολιγόλεπτης από στήθους ομιλίας. Και δεν χρειάζεται να του τεθούν δύσκολα ερωτήματα, όπως π.χ. για το εθνικό νόμισμα, όπου θα προτείνει το δολλάριο και την επομένη θα πληροφορηθεί αυτά που είπε την προηγουμένη, ούτε να του ζητηθεί η θέση του για τον ορυκτό μας πλούτο, όπου θα μπερδέψει το πετρέλαιο με τα μακαρόνια (υδατάνθρακες). Ούτε βεβαίως να του τεθούν δυσκολότερα θέματα, όπως π.χ. να μας πει μία περίληψη του βιβλίου που δηλώνει ότι έγραψε. Διότι αν – λέω αν – αληθεύει η κακόβουλη φήμη ότι το έγγραψε με αμοιβή ο Γεωργαλάς – εμείς είμαστε με τον Καμμένο και την διαψεύδουμε μετά βδελυγμίας –  ένα είναι βέβαιο: Ότι δεν θα το έχει διαβάσει. Μια και για «αγωνιστές» τύπου Καμμένου, το δύσκολο δεν είναι να γράψουν βιβλίο, αφού μπορούν να αραδιάσουν «ό, τι να ’ναι». Το δύσκολο είναι να διαβάσουν ολόκληρο βιβλίο, ακόμη και γραμμένο στα μέτρα τους. Για να μην τον φέρουμε λοιπόν σε δύσκολη θέση, αρκεί να του ζητηθεί να πει ό,τι να ’ναι (ειδικότης του άλλωστε). Και τότε, από τις ασυναρτησίες που θα αραδιάσει, θα έχουμε ζωντανή απόδειξη των ψεκασμών.

.

Έτσι θα αποκτήσουμε το δικαίωμα μέχρι και να βομβαρδίσουμε την Ευρώπη. Αυτήν την παράξενη και εχθρική «άλλη», η οποία, αφού μας έκλεψε την ελληνική σκέψη – γι’ αυτό και δεν μας έμεινε τίποτα – σήμερα μας ψεκάζει, για να μας φάει και τα μακαρόνια (υδατάνθρακες)!

.

3) Περίπτωση Τσίπρα:

.

Τελευταία ο Κος Τσίπρας στοχοποίησε τους «βλαχοδήμαρχους». Και δικαίως. Λίγα λόγια λοιπόν για τον «βλαχοδήμαρχο» που ξέραμε: Δύο είναι οι πιο γνωστές πτυχές του. Πρώτα απ’ όλα ο «βλαχοδημαρχικός πατριωτισμός», όπως αυτός διαμορφώθηκε στο παρελθόν, υπό την επιρροή του τοπικού ενωματάρχη της Βασιλικής Χωροφυλακής. Ήταν ο πρωτόγονος και ακατέργαστος πατριωτισμός, που διαχώριζε τους Έλληνες, σε «Έλληνες» και «μη Έλληνες».

.

Το δεύτερο είναι ο «βλαχοδημαρχικός τυχοδιωκτισμός», όπου ο «βλαχοδήμαρχος» πολιτικάντης, υπόσχεται σε όλους τα πάντα. Και επανερχόμαστε στον Κο Τσίπρα. Εκφράζοντας τον αναλλοίωτο ανθρωπολογικό τύπο του «βλαχοδήμαρχου»,  ξεδίπλωσε μέχρι σήμερα και τις δύο αυτές πτυχές του.

.

Πρώτα απ’ όλα, με τη γνωστή διακήρυξή του, πως «αυτοί που μας κυβερνούν δεν είναι Έλληνες». Προσοχή! Όχι ότι δεν είναι σοβαροί, ότι δεν έχουν πρόγραμμα, ότι έχουν λάθος πρόγραμμα κ.ο.κ, αλλά «δεν είναι Έλληνες»! Ο ορισμός δηλαδή του  «βλαχοδημαρχικού πατριωτισμού».

.

Αλλά εκεί που ανακηρύσσεται πρωταθλητής, είναι στον «βλαχοδημαρχικό τυχοδιωκτισμό». Ένα μόνο παράδειγμα: Υπόσχεται να καταργήσει τη δανειακή σύμβαση και μπράβο του. Πράγμα που σημαίνει ότι θα πει στους εταίρους μας, «πάρτε τα λεφτά σας και φύγετ’ από δω». Εν πάση περιπτώσει και αν δεν πετύχει να τα πάρουν πίσω, ένα είναι βέβαιο: Θα πετύχει τουλάχιστον να μη μας ξαναδώσουν. Και πάλι μπράβο του. Υπόσχεται επίσης – πράγμα που αποδεικνύει και εμπράκτως με την υπόθαλψη του κινήματος «δεν πληρώνω» – να απαλλάξει το «λαό» από τους φόρους και τις παντός είδους υποχρεώσεις προς το δημόσιο. Θεάρεστον, όλοι το θέλουμε, ακόμη περισσότερα μπράβο. Και αφού θα πετύχει να απαλλαγεί η χώρα από το αβάσταχτο «βάρος» να έχει χρήματα στα ταμεία της, ταυτόχρονα υπόσχεται να γυρίσουμε στους μισθούς, στους διορισμούς, στα δάνεια και γενικά στην αμεριμνησία του 2009.

.

Εδώ τα μπράβο σταματούν και αρχίζει η καζούρα. Διότι, η σουρεαλιστική υπόσχεση για επιστροφή στο 2009 χωρίς λεφτά, θυμίζει το «θάλασσα στα Τρίκαλα», που αποτέλεσε το «αίτημα του λαού», προς τον αξέχαστο διασκεδαστή της μεταπολίτευσης, Μπάμπη Κωνσταντόπουλο.

.

Με μία όμως κρίσιμη διαφορά: Η θάλασσα θα μπορούσε να πάει στα Τρίκαλα, με κάποια τεχνικά έργα. Αντίθετα, η επιστροφή στο 2009 χωρίς λεφτά, είναι απολύτως αδύνατη. Διότι, περισσότερο πιθανό είναι να επαληθευτούν τα οράματα του Κου Καμμένου και να  προκύψουν ως ορυκτός πλούτος μακαρόνια (υδατάνθρακες), ώστε να τρώμε ακατάπαυστα, παρά να μοιράσουμε λεφτά που δεν έχουμε. Όταν μάλιστα, ούτε ο θεός προέβη σε κάποια διακήρυξη για μελλοντικές βροχές με χρήμα.

.

Φαίνεται λοιπόν πως ο Κος Τσίπρας αντιλαμβάνεται το «βλαχοδημαρχικόν» της υπόσχεσής του. Και για να κρύψει το πρόσωπό του και από τον ίδιο του τον εαυτό, δείχνει ως «βλαχοδήμαρχους» τους άλλους, αγνοώντας όμως ότι απλώς δείχνει τον καθρέφτη του.

.

Υ.Γ. Η προηγούμενη γενιά των αντιεξουσιαστών, που είχε και παιδεία και αισθητική, άρα και χιούμορ – καμία σχέση με τη σημερινή – έλεγε στους Κνίτες, «ένα γέλιο θα σας θάψει». Επειδή ο παραλογισμός μόνο με το χιούμορ αποδομείται, μήπως πρέπει…..

Σχολιασμός

Σχόλια

Ιδιοκτησία
e-Μεταρρύθμιση

Εκδότης
Γιάννης Μεϊμάρογλου

Διεθυντής Σύνταξης
Μιχάλης Κυριακίδης
mkyriak@gmail.com

Επικοινωνία
info@metarithmisi.gr

H «Μεταρρύθμιση» είναι ηλεκτρονικός κόμβος ο οποίος λειτουργεί με αυτήν τη μορφή από τον Μάρτιο του 2012. Από το 2005 κυκλοφορούσε ως έντυπο και στη συνέχεια ως ηλεκτρονικό περιοδικό.

Ξεκίνησε από μια ομάδα ανθρώπων με κοινό χαρακτηριστικό την αγωνία για τη συγκρότηση ενός μεγάλου μεταρρυθμιστικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία. Πρόθεσή μας είναι η ενθάρρυνση των διαδικασιών για μια μεγάλη προοδευτική παράταξη και η ανάδειξη της ανάγκης να εκφρασθεί σε όλα τα επίπεδα – πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό – η οπτική μιας σύγχρονης κοινωνίας, απαλλαγμένης από τις παθογένειές της.

Αναφέρεται στο χώρο της μεταρρυθμιστικής αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας, του ριζοσπαστικού κέντρου, του κοινωνικού και πολιτικού φιλελευθερισμού και επιδιώκει τον διάλογο ανάμεσα στις δημοκρατικές - προοδευτικές δυνάμεις της χώρας.

Copyright © www.metarithmisi.gr.

To Top