ΑΡΘΡΑ

ΣΥΡΙΖΑ: Η σύναξις των αγροφυλάκων του

Η συμπαθέστατη  κατηγορία των αγροφυλάκων εντυπώθηκε ως τώρα στο μυαλό από τα παιδικά μου χρόνια και από το γεγονός , πως μεγάλωσα σε αγροτική περιοχή όπου η επαγγελματική αυτή ομάδα ήταν σε άνθηση . Με τα χρόνια και την πρόοδο καταργήθηκαν εν μέρει ή ενόλω. Τελευταία φορά τους άκουσα ως  ποσοτικό μέγεθος ρουσφετολογικών προσλήψεων επί υπουργίας Β.Πολύδωρα με κάποια διεύρυνση των καθηκόντων , κάτι σαν πρώτες βοήθειες σε μια φωτιά ή πλημμύρα ή οποιαδήποτε γενικευμένη φυσική καταστροφή , που γίνονταν απειλητική  για τις έγγειες ιδιοκτησίες.

Φόραγαν μια περίεργη στολή , καμμιά φορά χαιρέταγαν εκ περισσού στρατιωτικά , τα ρούχα τους δεν είχαν κανένα γαλόνι ή σιρίτι ,  όμως – αγρότες και οι ίδιοι – καμώνονταν τους υπαλλήλους των σωμάτων Ασφαλείας .Πρακτικώς οι διηγήσεις εκείνων των χρόνων έλεγαν  για κατοίκους των χωριών , που προστάτευαν τα χωράφια από τις αλεπούδες , καμμιά φορά λύκους , από σαμποτάζ δηλητηριάσεως των καλλιεργειών , κοκ  , οι ίδιοι δε αθροίζονταν ως μικροεξουσία της κώμης μαζί με τον Κοινοτάρχη , τον Χωροφύλακα , τον Δάσκαλο και τον Ιερέα. Η  διαφορά με τους προηγούμενους ήταν πως ενώ οι άλλοι ήταν κάποιας βασικής γυμνασιακής  ή  παιδαγωγικής μορφώσεως , οι ίδιοι κατά κανόνα ήταν ανεπαρκούς παιδείας πλην εξαιρέσεων.

Μεταφορικώς στο κείμενο αυτό – η επικεφαλίδα του οποίου , παραπέμπει και σε παλιότερη καλή new ταινία – αγροφύλακες επαρκέστατης όμως μορφώσεως και διάνοιας είναι οι  οργανικοί διανοούμενοι που στηρίζουν με τον δικό τους τρόπο τον ΣΥΡΙΖΑ. Η  διαφορά με τους αγροφύλακες της άλλης μεριάς , έγκειται  στο ο, τι  ετούτοι – προερχόμενοι κι από μεριές τις οποίες τώρα με βδελυγμία αποτάσσονται – επιχειρηματολογούν στην βάση μιας  αντι – επιχειρηματολογίας.  Σπανίως έως καθόλου θα τους ακούσεις ή θα τους διαβάσεις να αναφέρονται – έστω μέσες άκρες – στους φορολογικούς συντελεστές , πράγμα που μου δημιουργεί την βάσιμη υποψία πως δεν τους απασχολούν για να τους γνωρίζουν , εξίσου σπάνια μιλούν για τον εκσυγχρονισμό ας πούμε των Ενόπλων Δυνάμεων ή  την ποιότητα των επιστημόνων , που μένουν ή αυτών που φεύγουν , δεν αντιμετωπίζουν ουδεκάν με τεχνοκρατική αντιληπτικότητα την χρηστή λειτουργία των Κοινωνικών Προνοιών πχ. παροχέτευση νερού και ηλεκτροδότηση , κοντολογής δεν αναφέρουν κατι τις πραγματολογικό , που αντικειμενικά και τεκμηριωμένα η Πολιτική την οποία υποστηρικτικά ενισχύουν ως  τρισμέγιστες διανοητικότητες ,  ωφελεί σε μέσο όρο τους πολίτες . Στην επιχειρηματολογία τους δεν θα συναντήσεις κουβέντες για ανάπτυξη υποδομών – άλλωστε αν τους το υπομνήσεις θα σου πούν πως και ο Παπαδόπουλος ή ο Μεταξάς με τεχνικά έργα ασχολιόντουσαν – , για εμπεριστατωμένη αναζήτηση των αρμών των Θεσμών στις σύγχρονες εξελίξεις , για το σημείο κόμβο ανάμεσα στον ουμανισμό των προσφυγικών ή ακόμα και παρατυπικών  ροών και την αυξημένη εγκληματικότητα , που εν πολλοίς δημιουργεί η απουσία πολιτικών δομών.

Μα στ΄αλήθεια τι λένε ; Να , λένε πως η Δημοκρατία αν όχι σήμερα , πάντως αύριο θα κινδυνεύσει από τις αμφίσημες απόψεις  – που επιδέχονται  και πιθανών ορθώς , κάθε κακή ενδεχομένως ερμηνεία – του Μ.Βορίδη , ακόμα λένε πως ο παλιός ΣΥΡΙΖΑ έφυγε με τον Λαφαζάνη και ο καινούργιος είναι αξιωματικώς και εξορισμού δύναμη προόδου στην οποία πιά υποκλίνεται η ΕΕ , λένε πως εξισώνει όπως και όπου μπορεί , όπως στην Παιδεία  , ακόμα διατείνονται πως η Ελλάδα δεν έχει Κ/δεξιό κόμμα παρά ακροδεξιό σχηματισμό ως Αξιωματική Αντιπολίτευση  συμπλήρωμα του οποίου κοινοβουλευτικά ενδέχεται να αποτελέσει το ψευδεπίγραφον Κέντρο , καθόσον Κέντρο είναι μόνον οι μετανοημένοι που γονυπετείς ικετεύουν στον  ριζοσπάστη ηγήτορα. Για τον Καμμένο διατείνονται – με διάφορες φράσεις , με ίδιο όμως καταληκτικό κι αν δεν τον έχουν στο μεταξύ  προσπεράσει για ευνόητο αβαβά  – πως πρόκειται είτε για ΄΄ ανάρμοστη συμπεριφορά ΄΄ είτε για την αληθή εκδοχή της Κ/δεξιάς μιάς και η κανονική λόγω της παρουσίας των διόσκουρων του ΛΑΟΣ είναι το ολιγότερο Α/δεξιά.

Τέτοια μας λένε , φιλοσοφίες της αμπέλου δια των οποίων αναζητείται η αλχημιστική λυδία λίθος της μετατροπής του τενεκέ σε – τουλάχιστον – ασήμι .

Κι αν δώσεις νούμερα για την φτώχεια , για την διάρθρωση της πολιτικής προστασίας , για την σωστή αντιστοίχιση της φορολόγησης με την ανάπτυξη , για την μέση δημόσια Τάξη και Ασφάλεια , για τον Πολιτισμό που γίνεται ολοένα και πιο πολύ ένα κρατικό κιτς θα πούν πως ο αριστερός Διεθνισμός της 18Ης Μπρυμαίρ  τα έχει πεί όλα. Μόνο που μάλλον δεν θυμούνται αυτό το κοινότοπο που έγραφε τόσο σωστά ο Μάρξιος στα λήμματά του …΄΄ αυτά που γράφονται και αναλύονται αφορούν τις παρούσες ή άλλες περιόδους , και απλώς μπορούμε λιγότερο ή περισσότερο να προοικονομήσουμε το μέλλον ΄΄

Μα το εντυπωσιακότερο , είναι που πολλοί από αυτούς – και για νάμαστε δίκαιοι κατά κανόνα γίνεται κι από τους αντίστοιχους των άλλων μεριών – θεωρητικοποιούν τα πάντα , ώστε τα πάντα πάνε σ΄αυτούς κι όχι αυτοί στα πάντα. Εμείς – λένε – σε θεωρητικό  επίπεδο  σχεδόν αείποτε αυτά διατεινόμαστε.

Μη μετρήσιμες προοδευτικότητες , εστίαση σε μεμονωμένες συμπεριφορές – πιθανόν πράγματι κακές ή πονηρές , όπως οι τελευταίες – ώστε να ακολουθεί η γενίκευση , αναπόδεικτα περιτρίμματα από σκονισμένες σημειώσεις Πολιτικής Επιστήμης , Κοινωνιολογίας  ή Επικοινωνίας , απλοϊκότητες με ακατάληπτα λόγια για να μην φαίνεται η κενότητα και μια ναρκισσιστική έπαρση για την θέση τους έως υπόνοιες κανιβαλικής  αντίληψης ή απλώς δολοφονίας ημών προς αυτούς/ές.

Δυστυχώς γι΄αυτούς , από τον Αριστοτέλη ως τον Χιούμ , από τον Μπρεντανό ως τον Φρόιντ , από τον Νεύτωνα ως τον Αϊνστάιν , από  τον  Σμίθ και τον Μαρξ ως τον Βέμπερ , είτε μιλάμε για την Φυσική , είτε για την Οικονομία , είτε για την πραγματολογική Πολιτική απαιτούνται αποδείξεις , αποδείξεις , αποδείξεις…..Την πολυτέλεια αξιωμάτων αναπόδεικτων αλλά ορθών , καμμιά 50 αριά άνθρωποι την είχαν από τον κρυπτομυκηναϊκό πολιτισμό ως τα σήμερα.

Κι εμείς οι άσημοι , που καταλαβαίνουμε δέκα πράγματα δίχως νάμαστε αγροφύλακες παντός καιρού – και συγκεκριμένου σήμερα – τι είμαστε ;

Δίνω έναν ορισμό : μέτοχοι , συμμέτοχοι ενός δημοκρατικού πραγματισμού με όρια , με σκέψεις , με εφαρμογές .

Κλείνω με δυό υστερόγραφα

ΥΓ 1: Ο λόγος τους ως δικαίωμα και ως περιεχόμενο είναι αυτονόητα πραγματοποιήσιμος , όπως και η αντίθεσή μας μ΄αυτά  η κάποια από αυτά που λένε , και τανάπαλιν…Για να μην έχουμε σπέκουλες , το δικαίωμα του όποιου λόγου ισχύει τουλάχιστον από τους καιρούς του Βολταίρου , του Ντιντερό μην πω και  εκείνου του στιγματισμένου Μαρκησίου.

ΥΓ 2 : Ο λόγος τους ως δημόσιος και προτρεπτικός εμπεριέχει με την έννοια του Κ.Γιούνγκ την εντελώς  ολιγόλογη – μπορεί και καθόλου – ουμανιστική αναφορά σε φυσικές καταστροφές , όπως το ΜΑΤΙ ή η  ΜΑΝΔΡΑ , ενώ από κοινού μπορούμε να μιλάμε ώρες για το ανθρωπιστικό θέμα της Αφρικής , τους θαλάσσιους πνιγμούς των προσφύγων ή  τους νεκρούς του Συριακού Εμφυλίου. Προφανώς και πονάνε , μα ο πόνος δεν μπορεί να είναι αντικείμενο κειμένων για την ενότητα των Προοδευτικών Δυνάμεων , όπως αυτοί / ές  τις ορίζουν. Είναι εκείνα τα παλιοαυθαίρετα , είναι εκείνες οι κομπραδόρικες ελίτ , αυτά φταίνε και γι΄αυτό κουνάμε ως άλλοι Καμμένοι το δάχτυλο κατά πάντων..και τέλος – τέλος είναι η γονιδιακή έπαρση των επιγόνων μιάς πάλαι δρακογενιάς  και των εντεταλμένων αγροφυλάκων των εγγείων τεμαχίων της , που κάνει σαν να μην ξέρει πως από ετούτη την πατρίδα επέρασε και ο Καρτάλης , και ο Πλαστήρας , και ο Σβώλος , και ο Παπαναστάσης …για να αναφέρω τους  λιγότερο αναφερόμενους στον χώρο του παλαιού δημοκρατικού πραγματισμού…

Σχολιασμός

Σχόλια

Ιδιοκτησία
e-Μεταρρύθμιση

Εκδότης
Γιάννης Μεϊμάρογλου

Διεθυντής Σύνταξης
Μιχάλης Κυριακίδης
mkyriak@gmail.com

Επικοινωνία
info@metarithmisi.gr

H «Μεταρρύθμιση» είναι ηλεκτρονικός κόμβος ο οποίος λειτουργεί με αυτήν τη μορφή από τον Μάρτιο του 2012. Από το 2005 κυκλοφορούσε ως έντυπο και στη συνέχεια ως ηλεκτρονικό περιοδικό.

Ξεκίνησε από μια ομάδα ανθρώπων με κοινό χαρακτηριστικό την αγωνία για τη συγκρότηση ενός μεγάλου μεταρρυθμιστικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία. Πρόθεσή μας είναι η ενθάρρυνση των διαδικασιών για μια μεγάλη προοδευτική παράταξη και η ανάδειξη της ανάγκης να εκφρασθεί σε όλα τα επίπεδα – πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό – η οπτική μιας σύγχρονης κοινωνίας, απαλλαγμένης από τις παθογένειές της.

Αναφέρεται στο χώρο της μεταρρυθμιστικής αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας, του ριζοσπαστικού κέντρου, του κοινωνικού και πολιτικού φιλελευθερισμού και επιδιώκει τον διάλογο ανάμεσα στις δημοκρατικές - προοδευτικές δυνάμεις της χώρας.

Copyright © www.metarithmisi.gr.

To Top