ΑΡΘΡΑ

Νεοφιλελευθερισμός για Αρχαρίους

Πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Επίκεντρο» το βιβλίο του Ανδρέα Ανδριανόπουλου «Νεοφιλελευθερισμός για Αρχάριους». http://www.epikentro.gr/index.php?isbn=9789604580095

Ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος ήταν από τους ελάχιστους πολιτικούς διανοούμενους που μαζί με τον Στέφανο Μάνο, προειδοποιούσαν, ενάντια στο ρεύμα της σοσιαλιστικής δημοσιονομικής πορείας που από κοινού εφάρμοσαν το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου και η Νέα Δημοκρατία του Κώστα Καραμανλή, ότι το τέλος της θα ήταν σκληρό και βίαιο, ειδικά για όσους υποτίθεται ότι προστάτευε και βοηθούσε το σοσιαλιστικό δημοσιονομικό ξεχείλωμα.

Σήμερα ξέρουμε ότι επιβεβαιώθηκαν σε όλα.

Δυστυχώς όμως «δεν εδικαιούντο δια να ομιλούν», σε μία κοινωνία που τυρβάζοντας γύρω από την οκνηρή θεωρητική αριστερίλα περί διανομής του πλούτου, είχε και έχει αναπτύξει μία εθιστική απέχθεια στον κόπο και το ρίσκο που συνεπάγεται η παραγωγή του. Καταλήξαμε έτσι, επί τριανταπέντε τουλάχιστον χρόνια, να διανέμουμε δανεικά, να ξοδεύουμε δανεικά και πολύ μας κακοφάνηκε όταν δεν υπήρχαν πια δανεικά για να πληρώνουμε τις δόσεις του σοσιαλιστικού μας παραδείσου εις το διηνεκές.

Χρειαζόμασταν επειγόντως κάποιον που να έφταιγε για όλα και αυτός ήταν ο Νεοφιλελευθερισμός. Μία σατανική μορφή που ξαφνικά ξύπνησε από το καμπανάκι που χτύπησαν οι διεθνείς αγορές χρήματος, ότι τα δημοσιονομικά στοιχεία, η δημόσια Διοίκηση και το παραγωγικό μοντέλο της χώρας είναι για τα πανηγύρια, οπότε τα ελληνικά ομόλογα ήταν πια χαρτοπόλεμος.

Και ξύπνησε …πεινασμένος όπως όλα τα θεριά από τη χειμέρια νάρκη τους! Και μέσα στην πείνα του μας έφαγε από το 2010 μέχρι το 2014 το ¼ του ΑΕΠ μας!

Τότε μόνο, η υβριδική νεοελληνική συλλογικότητα έμαθε τι περίπου είναι το ΑΕΠ γιατί μέχρι τότε πίστευε στα λεφτόδεντρα.Μέχρι τότε νόμος ήτανε το δίκιο του δημοσίου υπαλλήλου μεταμφιεσμένο σε δίκιο του εργάτη. Τότε έμαθε ότι ήτανε στα χαρακώματα ενός πολέμου με τον Νεοφιλελευθερισμό και διάλεξε αμέσως για αρχηγό έναν Ταρζανάκο που τον διαβεβαίωσε ότι ο Νεοφιλελευθερισμός δεν θα περάσει.

Και πράγματι. Ο Νεοφιλελευθερισμός ποτέ δεν πέρασε!                                    

Η νεοελληνική κοινωνία, το νεοελληνικό κράτος, όλες οι κυβερνήσεις της κρίσης, μετά από επτά χρόνια καταστροφικής ύφεσης αρνούνται να δουν ολόκληρη την πραγματικότητα. Αρνούνται το αυτονόητο:  Ότι το κράτος έφθασε στην έβδομη κατά σειρά πτώχευσή του ακριβώς επειδή στο σύστημα εξουσίας (καθρέφτη της κοινωνίας) ουδέποτε κυριάρχησε ο πολιτικός και ο οικονομικός φιλελευθερισμός.         

Και τι σημαίνει αυτό;

Έ διαβάστε το βιβλίο! Είναι όντως για αρχαρίους αλλά (διευκρινίζω εγώ) για αρχαρίους που έχουν ξεκολλήσει από τις αριστερές βεβαιότητες και την σοσιαλιστική αμεριμνησία της μεταπολίτευσης.

Για αρχαρίους πολίτες που ανεξάρτητα από τις κομματικές τους προτιμήσεις αναζητάνε νέες απαντήσεις σε παλιά και νέα ερωτήματα:

* Ποια είναι η πρωταρχική ιδέα του φιλελευθερισμού;

* Ποιο είναι στο κόσμο το πολυτιμότερο, το άτομο ή η συλλογικότητα;                                                                           *Γιατί χρειαζόμαστε την αμφιβολία απέναντι στην εξουσία;

*Τί είναι η κοινωνία των πολιτών, τί είναι οι ελεύθερες αγορές, τί η ανεκτικότητα, τί ο περιορισμός της κυβερνητικής εξουσίας;

*Μπορεί να υπάρξει κράτος δικαίου χωρίς Νομοκρατία;

Αλλά θα πει ο αριστερός: «Και γιατί δηλαδή ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος είναι ο αρμόδιος να εξηγήσει τι πραγματικά είναι ο νεοφιλελευθερισμός και να επιχειρήσει να απαντήσει στα παραπάνω ερωτήματα»;

Καλό το ερώτημα.

Λοιπόν αριστερά αγόρια και κορίτσια της μεγάλης αντιδεξιάς, δώστε βάση:  Ο Ροζέ Γκαρωντύ ήταν προτεστάντης, μετά κομμουνιστής, μετά καθολικός και στο τέλος μουσουλμάνος με το όνομα Ραγκάα! Ο Ροζέ Γκαρωντύ ήταν μία από τις σημαίες της «ανανεωτικής» ελληνικής αριστεράς, μέχρι που έγραψε ένα βιβλίο που έλεγε ότι το ολοκαύτωμα δεν συνέβη «έτσι ακριβώς» και του έδωσε βραβείο ο Καντάφι, με τον οποίο αν θυμάστε (μαζί με Τίτο και Αραφάτ) συναποτελούσαμε τη σουρεαλιστική, αντιιμπεριαλιστική Παπανδρεϊκή πλατφόρμα του κινήματος των αδεσμεύτων! Προς το τέλος της ζωής του μάλιστα, θεωρούσε όπως και ο Κασιδιάρης και ο νέος Αντιπρόεδρος της Βουλής μας, ο Κος Δημήτριος Καμένος, ότι η πτώση των δίδυμων πύργων ήτανε συνομωσία των Εβραιοαμερικάνωνε!

Ο Ροζέ Γκαρωντύ, υπήρξε λοιπόν σε όλη του τη ζωή φανατικός κάποιας σωτηριολογικής σχολής σκέψης.  Είτε ως φανατικός καθολικός είτε ως φανατικός κομμουνιστής, μέλος του ΓΚΚ, είτε φυσικά ως Ραγκάα!

Το 1954 επέλεξε τη Μόσχα για να  παρουσιάσει  τη διατριβή του «Το πρόβλημα της ελευθερίας και της αναγκαιότητας υπό το φως του μαρξισμού». Κατά την επίσημη αναγόρευσή του σε διδάκτορα του Πανεπιστημίου της Μόσχας ένας δημοσιογράφος τον ρώτησε γιατί επέλεξε τη Μόσχα για να μιλήσει για την ελευθερία του ανθρώπου και ο Γκαρωντύ του απάντησε ότι αν είχε γράψει ένα βιβλίο για την παιδική εγκληματικότητα θα διάλεγε τη Νέα Υόρκη για να το παρουσιάσει!

Ιδού τα αδιαμφισβήτητα πια στοιχεία που τεκμηρίωναν την άποψή του ότι η Μόσχα ήταν εκείνη την εποχή η κοιτίδα της Ελευθερίας του Ανθρώπου:

Την περίοδο από το 1927 μέχρι το 1954:

*1.000.000 άνθρωποι φυλακίστηκαν ή εξορίστηκαν μεταξύ 1927-1929.

*9-11.000.000 αγρότες εκδιώχθηκαν από τη γη τους.

*2 με 3.000.000 αγρότες συνελήφθησαν ή εξορίστηκαν κατά το πρόγραμμα μαζικής κολεκτιβοποίησης

*6-7.000.000 άνθρωποι σκοτώθηκαν από τον τεχνητό λιμό από το 1932 έως το 1934.

*1.000.000 άνθρωποι εξορίστηκαν από τη Μόσχα και το Λένινγκραντ το 1935.

*1.000.000 άνθρωποι εκτελέστηκαν κατά τη διάρκεια της » Μεγάλης Τρομοκρατίας » του 1937-1938.

*4-6.000.000 άνθρωποι στάλθηκαν σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας.

*10 έως 12.000.000 άνθρωποι μεταφέρθηκαν βίαια κατά τη διάρκεια του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου.

*1.000.000 άνθρωποι συνελήφθησαν για διάφορα «πολιτικά εγκλήματα» 1946-1953.

Αυτή ήταν η πραγματικότητα που για χρόνια επικαλυπτόταν από το Σταλινικό έρεβος και από το τοξικό νέφος  του Μαρξισμού-Λενινισμού. Η ιδεολογική τύφλωση και ο φανατισμός της πρόδρομης νεωτερικής φασιστικής ιδεολογίας, της κομμουνιστικής, εμπόδισαν για δεκαετίες ακόμα και σπουδαία μυαλά που βρέθηκαν στην επιρροή της να δουν το αυτονόητο.

Ποιο είναι αυτό;

Μα ότι, όπως δεν γινότανε να μάθεις από τον Ραγκάα τι είναι η Ελευθερία, δεν γίνεται να μάθεις από τον Κοτζιά το Φίλη και τον Γαβρόγλου να σου πούνε τι είναι ο Νεοφιλελευθερισμός!

Εκτός αν χρειάζεσαι ακόμα να αναπαύεις την πολύτιμη αριστερή σου ψυχούλα στο παραμυθάκι με το Νεοφιλελεύθερο Δράκο που τονε νίκησε το 2014 (έ έστω στις καθυστερήσεις το 2017) εκείνο το κοντούλι τσαμπουκαλεμένο μαχαλομαγκάκι της ΚΝΕ από ένα μπαλκόνι στη Θεσσαλονίκη.

Και εδώ που τα λέμε ρε υπερήφανε για την αυταπόδεικτη(;!) δημοκρατικότητά σου παλιέ Ρηγά, ο Φίλης κι ο Σκουρλέτης κι ο Βούτσης κι ο Κουβέλης, Ρηγάδες που είχανε αποκηρύξει τον Σταλινισμό δεν ήτανε;

Κι επειδή ο τόπος μας είναι μικρός και γνωριζόμαστε κι από τις πλάτες λέω λοιπόν:

Δε θες να ήτανε κι αυτοί μεταξύ των «αντισταλινικών» τραμπούκων του Ρήγα, που το 1965 επιτέθηκαν μέσα στο ΘΕΜΕΛΙΟ στον Γκαρωντύ και τον έσωσε ο Τσίρκας φωνάζοντας «δεν είμαστε υπέρ της ιδεολογικής τρομοκρατίας σύντροφοι»;

Θέλω να πω δηλαδή συντρόφισσες και σύντροφοι ότι καλό είναι ν’ αρχίσουμε, πριν μπιτσιλίρουμε ολότελα, να εξοικειωνόμαστε με την ιδέα πως η Αριστερά δεν είναι πια ούτε ιστορική συνθήκη, ούτε πολιτική πρόταση, ούτε ιδεολογία.Κατάσταση μυαλού είναι.                                                                                                                               Αντιφιλελεύθερου.

Αλλά όσοι δεν «φοβηθήκαμε» να μάθουμε από τον Καστοριάδη ότι το θεμέλιο της δυτικής μας κοινωνίας δεν είναι το σύστημα παραγωγής, κόντρα στις Μαρξιστικές μας, εξ απαλών ονύχων, βεβαιότητες, γιατί να «φοβηθούμε» να μάθουμε από τον Ανδρέα Ανδριανόπουλο τι είναι ο Νεοφιλελευθερισμός;                                                                                 Όχι μικρέ μου ήρωα δεν συγκρίνω τον Ανδρέα Ανδριανόπουλο με τον Κορνήλιο Καστοριάδη.

Αλλά, επιτέλους, αν θέλεις συγκρίσιμα μεγέθη υπάρχει και ο Χάγεκ.

Σχολιασμός

Σχόλια

Ιδιοκτησία
e-Μεταρρύθμιση

Εκδότης
Γιάννης Μεϊμάρογλου

Διεθυντής Σύνταξης
Μιχάλης Κυριακίδης
mkyriak@gmail.com

Επικοινωνία
info@metarithmisi.gr

H «Μεταρρύθμιση» είναι ηλεκτρονικός κόμβος ο οποίος λειτουργεί με αυτήν τη μορφή από τον Μάρτιο του 2012. Από το 2005 κυκλοφορούσε ως έντυπο και στη συνέχεια ως ηλεκτρονικό περιοδικό.

Ξεκίνησε από μια ομάδα ανθρώπων με κοινό χαρακτηριστικό την αγωνία για τη συγκρότηση ενός μεγάλου μεταρρυθμιστικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία. Πρόθεσή μας είναι η ενθάρρυνση των διαδικασιών για μια μεγάλη προοδευτική παράταξη και η ανάδειξη της ανάγκης να εκφρασθεί σε όλα τα επίπεδα – πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό – η οπτική μιας σύγχρονης κοινωνίας, απαλλαγμένης από τις παθογένειές της.

Αναφέρεται στο χώρο της μεταρρυθμιστικής αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας, του ριζοσπαστικού κέντρου, του κοινωνικού και πολιτικού φιλελευθερισμού και επιδιώκει τον διάλογο ανάμεσα στις δημοκρατικές - προοδευτικές δυνάμεις της χώρας.

Copyright © www.metarithmisi.gr.

To Top