ΑΡΘΡΑ

Mουστάκια

Μετά την κατάκτηση της Αφρίν, με τους εγκλωβισμένους Κούρδους και τους βανδαλισμούς των κατακτητών Τούρκων τού Ερντογάν, μια συζήτηση για τα τεκταινόμενα στην ευρύτερη περιοχή, γύρω από την εκστρατεία τού αδίστακτου Σουλτάνου στη Συρία και μάλλον στο Ιράκ (όπως απειλεί ο αδίστακτος), είναι περιττή οποιαδήποτε συζήτηση περί… δικαίου, ηθικού και της ανάγκης για ειρηνική επίλυση των πολιτικών και λοιπών προβλημάτων τής Μ. Ανατολής.
Κάθε προσπάθεια, για λογική συζήτηση, μάλλον δεν θα είχε αποτέλεσμα αφού μόνο ανεπίδεκτοι δεν μπορούν να κατανοήσουν πως σήμερα, στην εποχή μας, τα ανδρείκελα, τα οποία κυβερνούν σε πολλές χώρες του κόσμου, δεν σταμάτησαν, ούτε στιγμή, να αποφασίζουν και να διατάσσουν τον όλεθρο, αδιαφορώντας  για την ματαίωση της καθημερινότητας εκατομμυρίων ανθρώπων, να μην υπολογίζουν την απώλεια ζωών, να αδιαφορούν για την  καταστροφή πολιτιστικών μνημείων, να κλείνουν τα μάτια μπροστά στον ξεριζωμό και τους σφαγιασμούς αθώων παιδιών και πολιτών, να αχρηστεύονται περιουσίες και δημόσιες υποδομές, να εκτοξεύονται βόμβες τοξικών θανατηφόρων αερίων, και να προβαίνουν ακόμα και σε εθνοκαθάρσεις…
Ο κόσμος γέμισε από παράφρονες ηγέτες τούς οποίους, όλο και συχνότερα οι γελοιογράφοι, σε όλο τον κόσμο, τους σκιτσάρουν με το χαρακτηριστικό χιτλερικό μουστάκι… Υπερβολές; Όχι βέβαια. Απεναντίας, αυτό το μουστάκι που ρίχνει, επί 80 περίπου χρόνια, την βαριά… σκιά του στον κόσμο και σηματοδοτεί την απόλυτη ρατσιστική μανία, όλο και το… φοράνε ηγέτες, για να επιβάλλουν το απόλυτο κενό τού εγκεφάλου τους και συγχρόνως να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα των Μεγάλων Αρχηγών τής διακίνησης πολεμικού υλικού από τις πιο επικερδείς βαριές βιομηχανίες, οι οποίες δεν είναι άλλες από εκείνες της παραγωγής οπλικών συστημάτων! Το μουστάκι αυτό, το πιο διάσημο και φρικτό μουστάκι, δε έχει χάσει τίποτα από τον συμβολισμό του.
Ο Χιτλερισμός, επίκαιρος πάντα, για να σπείρει κανείς τον τρόμο και τη φρίκη, έχει εξελιχθεί κάτι σαν… παράσημο για εκείνους τους μικρόνοες, ηλίθιους, διαστροφείς που επιδεικνύουν τέτοιες συμπεριφορές.
Είναι πολλά τα πρόσωπα-ηγέτες που… εκμεταλλεύονται τις εξουσίες τους, τις μετατρέπουν σε υπερεξουσίες, οργανώνουν το κράτος κατά τη βούλησή τους, με στόχο την απόλυτη αυτοκρατορία τους. Πάρτε παράδειγμα παλιούς και σύγχρονους ηγέτες, οι οποίοι εκφόβιζαν και εκφοβίζουν: Τραμπ-Κιμ-Ερντογάν-Μποκάσα-Μομπούτου, ηγέτες της Αλ Κάιντα-τωνΤαλιμπάν-του ISIS-της ΜπόκοΧαράμ-της Αλ Σαμπάμπ-της Φαρκ-Ασιάτες-Αφρικανοί ηγέτες, αδίστακτοι μακελάρηδες, ακόμα και ανθρωποφάγοι, που δεν σταμάτησαν να ματώνουν τους λαούς τους και να καταχρώνται, μετά βουλιμίας, τον πλούτο τής χώρας τής οποίας ηγήθηκαν και ηγούνται. Τους «πάει» το χιτλερικό μουστάκι και δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα απολύτως από τον Γερμανό… πρωταγωνιστή τού Β’ παγκόσμιου Πολέμου. Μπορεί οι σημερινοί να είναι αντίγραφα, αλλά δεν παύουν να μας προκαλούν μεγάλη ανησυχία για τον μεγαλοϊδεατισμό τους και, κατά περίπτωση, του θρησκευτικού φονταμενταλισμού τους.
Η ζωή μας έχει γεμίσει από τέτοιους δικτατορίσκους και-δυστυχώς-αυτό δεν θα το συναντήσουμε μόνο σε υψηλό επίπεδο ονομάτων, αλλά και σε χαμηλότερο… εξουσιαστικό επίπεδο. Σχετικό παράδειγμα των ημερών, ο μητροπολίτης Αμβρόσιος, ο οποίος με τις λέξεις που χρησιμοποιεί κατ’ επανάληψη, έχει… κερδίσει παρόμοιο μουστάκι πανηγυρικά! Όμως δεν χρειάζεται να είσαι δημόσιο πρόσωπο, για να ταυτιστείς με έναν τέτοιο συμβολισμό. Συναντάς στην καθημερινότητά σου δικτατορίσκους, στους δρόμους, στις πλατείες, στις οικογένειες, στη συζυγική ζωή, στην ερωτική συμπεριφορά, στη νυχτερινή ζωή, στα γήπεδα, στις δικαστικές αίθουσες, στην πολιτική (κι όχι μόνο στο ακροδεξιό τμήμα των καθισμάτων)…

Η κοινωνία και η ζωή μας, παρόλο τον εκδημοκρατισμό που διαθέτει, περιέχει και πλήθος αυταρχισμού, τον οποίο δεν δυσκολευόμαστε να διακρίνουμε από τις κατά περίπτωση συμπεριφορές.
Το συγκεκριμένο μουστάκι μάς συνδέει με ένα κεντρικό πρόσωπο, μια εποχή, πολλές εικόνες, μνήμες άμεσες ή έμμεσες, μια απεχθή α ι σ θ η τ ι κ ή η οποία ρίζωσε στο θυμικό των κοινωνιών, ιδιαίτερα εκείνων που έζησαν από κοντά τις θηριωδίες και την απόλυτα παρανοϊκή σκληρότητα. Έγινε σωματική αίσθηση και ταυτίστηκε με κάτι αποκρουστικό. Για φαντάσου: σαν να ζεις σε μια σπηλιά γεμάτη σκουπίδια και κουφάρια ζώων. Μια ατμόσφαιρα που σε πνίγει από την οσμή θανάτου.
Ο… φίλτατός μου Τσάρλι Τσάπλιν, ενσάρκωσε με επιμονή και επιτυχία, στην ταινία «Ο Μεγάλος δικτάτωρ», τον «μουστάκια» φτιάχνοντας τον απόλυτα πολιτικό κινηματογράφο. Δυστυχώς δεν μου προκύπτει, από πουθενά, πως κάτι αντίστοιχο έγινε και για τον σύντροφο Στάλιν του οποίου το τσιγκελωτό μουστάκι συμβόλισε μια «άλλη όψη» τού αυταρχισμού τής εποχής, με άφθονες δολοφονίες και απαράδεκτες εκκαθαρίσεις διαφωνούντων…

Ναι, όσο πικρό κι αν είναι και φαίνεται, όσο ειρωνικό κι αν ακούγεται, δυο μουστάκια χωρίζουν τους δυο κόσμους, με τους ανθρώπους να πορεύονται αντίστοιχα… Δεν έχει σημασία, ο Πούτιν δεν έχει μουστάκι, αλλά φαλάκρα και μπράτσα. Το μουστάκι του Στάλιν θα του πήγαινε έστω ως αντίθεση… Ο άλλος… σύντροφος (Θοῦ, Κύριε, φυλακὴν τῷ στόματί μου) Πολ-Ποτ, θα μπορούσε να φορέσει και τα δυο μουστάκια (!!!). Ποιος θα ‘χε αντίρρηση; Ο Τραμπ διαθέτει το κίτρινο τσουλούφι του, μαζί με το ύφος του Μουσολίνι, αλλά γιατί όχι και τα δύο μουστάκια; Ο Κιμ διαθέτει κι αυτός κάτι. Μαλί κατακόρυφο, αλλά δεν θα τον χάλαγε ένα ή και τα δυο μουστάκια, Ο Ιντί Αμίν-Νταντά τα διεκδικούσε όλα: το κατακόρυφο, το τσουλούφι, και τα δύο μουστάκια μαζί…
Ο κατάλογος θα μπορούσε να εμπλουτιστεί, αλλά για λόγους οικονομίας λέξεων δεν το συνεχίζω…

Όλα αυτά ίσως φαίνονται σαν ένα σαρκαστικό δικό μου παίγνιο, όμως δεν έχω αυτή την πρόθεση. Επαναλαμβάνω πως αναφέρομαι σε απεχθείς προσωπικότητες, οι οποίες συμβολίζουν αποκλειστικά και εναλλάξ την φρίκη και το απόλυτο κενό εγκεφάλου. Είναι δυνάστες, αλλά και ακριβοπληρωμένες μαριονέτες που εκτελούν διατεταγμένες υπηρεσίες τής πολεμικής βιομηχανίας. Γνωρίζω πως απλοποιώ το πρόβλημα το οποίο είναι πιο σύνθετο, πιο βαθύ, απαίσιο και φρικτό.
Όμως, αυτό που κυριαρχεί στον συναισθηματικό… ορίζοντα είναι ο συμβολισμός του ενός ή του άλλου μύστακος, μουστάκια που έχουν ριζώσει στην ανθρωπότητα και ποιος ξέρει για πόσα χρόνια ακόμα.
Και το χειρότερο είναι πως η ανθρωπότητα δύσκολα μπορεί να προσπεράσει το ένα ή το άλλο. Αυτή τη στιγμή, η ωμή πραγματικότητα λέει πως το χιτλερικό μουστάκι εξαπλώνεται ακατάπαυστα.
Ποιος άραγε θα το σταματήσει;

Σχολιασμός

Σχόλια

Ιδιοκτησία
e-Μεταρρύθμιση

Εκδότης
Γιάννης Μεϊμάρογλου

Διεθυντής Σύνταξης
Μιχάλης Κυριακίδης
mkyriak@gmail.com

Επικοινωνία
info@metarithmisi.gr

H «Μεταρρύθμιση» είναι ηλεκτρονικός κόμβος ο οποίος λειτουργεί με αυτήν τη μορφή από τον Μάρτιο του 2012. Από το 2005 κυκλοφορούσε ως έντυπο και στη συνέχεια ως ηλεκτρονικό περιοδικό.

Ξεκίνησε από μια ομάδα ανθρώπων με κοινό χαρακτηριστικό την αγωνία για τη συγκρότηση ενός μεγάλου μεταρρυθμιστικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία. Πρόθεσή μας είναι η ενθάρρυνση των διαδικασιών για μια μεγάλη προοδευτική παράταξη και η ανάδειξη της ανάγκης να εκφρασθεί σε όλα τα επίπεδα – πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό – η οπτική μιας σύγχρονης κοινωνίας, απαλλαγμένης από τις παθογένειές της.

Αναφέρεται στο χώρο της μεταρρυθμιστικής αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας, του ριζοσπαστικού κέντρου, του κοινωνικού και πολιτικού φιλελευθερισμού και επιδιώκει τον διάλογο ανάμεσα στις δημοκρατικές - προοδευτικές δυνάμεις της χώρας.

Copyright © www.metarithmisi.gr.

To Top