ΑΡΘΡΑ

(Ξανα)διαβάζοντας τις δημοσκοπήσεις…

Με τους αριθμούς γενικά και τις δημοκοπήσεις ειδικότερα, μπορεί κανείς να αποδείξει ό,τι θέλει, αρκεί να διαβάσει τα νούμερα όπως θέλει και όπως τον βολεύουν, ανάλογα με την τοποθέτησή του ή και την «παραγγελιά» που έχει.

.

Γενικά, οι δημοσκοπήσεις δεν μου λένε και πολλά πράγματα, και πάντως, όχι κάτι περισσότερο από το ότι απλώς δείχνουν την «τάση» που υπάρχει τη στιγμή που διατυπώνονται τα ερωτήματα, σ’ αυτούς που δέχτηκαν να πάρουν μέρος στην έρευνα.

Με τους αριθμούς γενικά και τις δημοκοπήσεις ειδικότερα, μπορεί κανείς να αποδείξει ό,τι θέλει, αρκεί να διαβάσει τα νούμερα όπως θέλει και όπως τον βολεύουν, ανάλογα με την τοποθέτησή του ή και την «παραγγελιά» που έχει.

.

Γενικά, οι δημοσκοπήσεις δεν μου λένε και πολλά πράγματα, και πάντως, όχι κάτι περισσότερο από το ότι απλώς δείχνουν την «τάση» που υπάρχει τη στιγμή που διατυπώνονται τα ερωτήματα, σ’ αυτούς που δέχτηκαν να πάρουν μέρος στην έρευνα. Επειδή ωστόσο εκείνο που οπωσδήποτε δεν με βολεύει είναι «να μου διαβάζουν» τα στοιχεία όπως βολεύει κάποιους άλλους, κάθισα και διάβασα λίγο πιο προσεχτικά τα αποτελέσματα μιας δημοσκόπησης (εταιρεία Rass για τον Ελεύθερο Τύπο), για να βγάλω κι εγώ κάποια, δικά μου, συμπεράσματα.

.

Έχουμε και λέμε, λοιπόν:

.

–  Αυτό που προβάλλεται σε όλες τις παρουσιάσεις της έρευνας, είναι ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ έχει προβάδισμα έναντι της Ν.Δ.». Πράγματι, ο ΣΥΡΙΖΑ συγκεντρώνει στις προτιμήσεις 25,5% και προηγείται έτσι της Ν. Δ που συγκεντρώνει 24,8% (διαφορά 0,7%).

.

–  Αυτό όμως που δεν αναδεικνύεται, δεν αναφέρεται καν σε όλες τις παρουσιάσεις που είδα, είναι ότι τα ποσοστά και των δύο κομμάτων βρίσκονται αρκετά πιο κάτω από αυτά που πήραν στις εκλογές του περασμένου Ιουνίου (29,68%  η Ν. Δ. και 26,89% ο ΣΥΡΙΖΑ).

.

–  Κι αν αυτό για τη Ν. Δ. θα ήταν αναμενόμενο, μιας και αυτή βρίσκεται στην κυβέρνηση που έχει πάρει δύσκολα και αντιλαϊκά μέτρα, το ότι ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται κάτω από τα ποσοστά του στις τελευταίες εκλογές, πώς εξηγείται; Μήπως με το ότι, παρά την σκληρή αντιπολίτευση που έχει ασκήσει εναντίον της κυβέρνησης, δεν έχει πείσει ότι αποτελεί εναλλακτική λύση, δεν έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη των πολιτών;

.

Και αυτό έρχεται να καταδείξει με σαφήνεια η συνέχεια της έρευνας, καθώς στην ερώτηση: «Ποια κυβέρνηση θα εμπιστευόσασταν στην παρούσα φάση για την αντιμετώπιση της κρίσης», το αποτέλεσμα είναι συντριπτικό:

.

–  Το 45% των ερωτηθέντων απαντά ότι εμπιστεύεται τη σημερινή κυβέρνηση και μόλις το 23,7% (δηλαδή, λιγότεροι κι απ’ αυτούς που δήλωσαν ότι θα τον ψήφιζαν!) απαντά ότι εμπιστεύεται μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ!

.

Και βέβαια, όταν το ερώτημα αφορά το ποιον θεωρούν καταλληλότερο πρωθυπουργό, το 49,6% – δηλαδή, οι μισοί από τους ερωτηθέντες – απαντούν ότι θεωρούν τον κ. Σαμαρά και μόλις το 28,8% τον κ. Τσίπρα!

.

Κι εκεί που η απάντηση είναι αποκαλυπτική του πόσο εκτιμούν αυτοί που μετέχουν στην έρευνα τις … ικανότητες του ΣΥΡΙΖΑ, είναι στην ερώτηση:

.

– Με ποια κυβέρνηση οι διαπραγματεύσεις με την τρόικα θα ήταν    καλύτερες ή χειρότερες; Με τη σημερινή ή του ΣΥΡΙΖΑ;

.

* Ε, λοιπόν, το 43,7% πιστεύει πως αν ήταν στη θέση της σημερινής κυβέρνησης ο ΣΥΡΙΖΑ, το αποτέλεσμα στις διαπραγματεύσεις με την τρόικα θα ήταν χειρότερο, το 32,4% θεωρεί ότι θα ήταν το ίδιο και μόλις το 19,8% καλύτερο!

.

Για ποιο προβάδισμα του ΣΥΡΙΖΑ, λοιπόν, γίνεται λόγος, όταν το 80% των ερωτηθέντων δηλώνουν ξεκάθαρα ότι δεν θα εμπιστεύονταν να είχε την ευθύνη των διαπραγματεύσεων ο ΣΥΡΙΖΑ;

.

Εκεί, όμως, που αποκαλύπτεται η πλήρης έλλειψη εμπιστοσύνης που υπάρχει απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ, είναι όταν η ερώτηση αφορά ένα καυτό θέμα, που δίχασε ακόμη και τα ηγετικά στελέχη του κόμματος. Το κατά πόσο, δηλαδή, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι έτοιμος να κυβερνήσει:

.

Κι εδώ η απάντηση έρχεται να καταδείξει ότι η συντριπτική πλειοψηφία των ερωτηθέντων δεν εμπιστεύεται το κόμμα του κ. Τσίπρα, καθώς:

.

Το 73,8% θεωρεί πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι έτοιμος να κυβερνήσει, έναντι του 24,7% που πιστεύει ότι είναι έτοιμος.

.

Πέραν, όμως, όλων αυτών, από την έρευνα προκύπτουν και ορισμένα κρίσιμα ερωτήματα. Όπως:

.

–   Ποια κυβέρνηση θα μπορούσε να προκύψει αν αυτά τα ποσοστά επιβεβαιώνονταν σε μια εκλογική αναμέτρηση;

.

Γιατί, μπορεί να υπάρχει σαφής μείωση του ποσοστού που συγκεντρώνουν σ’ αυτήν την έρευνα και τα τρία κόμματα της συγκυβέρνησης (35,5% έναντι του 48% που είχαν αθροιστικά στις τελευταίες εκλογές), ωστόσο από την άλλη, είναι προφανές ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση, καθώς δεν υπάρχει κόμμα με το οποίο να μπορεί να αθροίσει ο ΣΥΡΙΖΑ αυτό το 25,5% που του δίνει η δημοσκόπηση.

.

Ακόμη και οι Ανεξάρτητοι Ελληνες του κ. Καμμένου, που ψιθυριστά και φανερά αναφερόταν από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ ως πιθανός κυβερνητικός εταίρος, δεν θα έμπαινε στη Βουλή μιας και συγκεντρώνει μόλις το 2,8%!  Όπως δεν θα έμπαιναν και οι Οικολόγοι Πράσινοι με το 1,4% που τους δίνει η έρευνα, αν υποθέσει κανείς ότι θα επιθυμούσαν να συμπράξουν με το κόμμα του κ. Τσίπρα…  Υπάρχει, βέβαια, και ένα ακόμη αντιμνημονιακό κόμμα που εμφανίζεται να συγκεντρώνει 9,1%, αλλά επειδή πρόκειται για τη Χρυσή Αυγή, την αποκλείω «εξ ορισμού»! Όπως αποκλείω ως πιθανό εταίρο και το ΚΚΕ, με το 4,8% που συγκεντρώνει στην έρευνα, καθώς αυτό εμμένει στην πλήρη άρνησή του να συνεργαστεί με οποιοδήποτε κόμμα…

.

Υπάρχουν, βέβαια, το ΠΑΣΟΚ και η Δημοκρατική Αριστερά (που κι αυτά εμφανίζουν μειωμένα ποσοστά (5,7% το πρώτο και 5% το δεύτερο), αλλά μιας και αυτά αποτελούν τα δύο τρίτα της «τρόικας εσωτερικού», όπως την αποκαλεί ο κ. Τσίπρας, δε νομίζω να τα περιλαμβάνει στους πιθανούς κυβερνητικούς σχεδιασμούς του…

.

Επομένως;

.

Από την άλλη, (και) από αυτή την έρευνα προκύπτει ένα ποσοστό γύρω στο 20% με αδιευκρίνιστη πρόθεση ψήφου, καθώς το 12,7% δεν απαντά, το 3,8% δηλώνει ότι θα ψήφιζε «άλλο κόμμα» και το 3,2%  «λευκό – άκυρο», θα ήταν όμως εξαιρετικά παρακινδυνευμένο να υποθέσει κανείς ότι μπροστά στην κάλπη, όλοι αυτοί, ή έστω η πλειοψηφία τους, θα αποφάσιζε να ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ! Ακόμη και στην απίθανη περίπτωση να

.

σκέφτονταν ότι η στάση τους δεν βοηθάει να υπάρξει την επόμενη μέρα βιώσιμη κυβέρνηση (λέμε τώρα…), θα ήταν αρκετά πιθανό να υποθέσουμε ότι ένα μεγάλο μέρος της ψήφου τους θα διαμοιραζόταν και σε άλλα κόμματα…

.

(Ξανα)διαβάζοντας κανείς τα ευρήματα και μιας άλλης έρευνας (Marc για το Εθνος) που δημοσιεύτηκε ταυτόχρονα με την προηγούμενη, διαπιστώνει ότι το κυρίαρχο στοιχείο που αναδεικνύεται από τις απαντήσεις, είναι μια διάχυτη έλλειψη εμπιστοσύνης στο υπάρχον «πολιτικό σύστημα», καθώς το 81% δηλώνει ότι δεν είναι ικανοποιημένο από τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί.

.

Πέραν, όμως, του ότι κάτι παραπάνω από τους μισούς που ερωτώνται (54,5%) θεωρούν ότι τα πράγματα μπορούν να πάνε καλύτερα για τη χώρα «αν δημιουργηθούν νέα κόμματα» και ότι το 35,9% θεωρεί ότι τα πράγματα μπορούν να καλυτερεύσουν αν τα υπάρχοντα κόμματα «βελτιωθούν και ανανεωθούν», αδιευκρίνιστο παραμένει τι θα συνιστούσε «άλλο τρόπο λειτουργίας του πολιτικού συστήματος».

.

Και για μεν τη Ν. Δ. και το ΠΑΣΟΚ, που είχαν μετά τη μεταπολίτευση την ευθύνη διακυβέρνησης της χώρας κι επομένως έχουν και την ευθύνη για το πώς οδηγηθήκαμε στην κρίση, είναι εύλογο να θεωρούνται κόμματα από τα οποία δεν μπορεί κανείς να προσδοκά κάτι καινούργιο.

.

Την ίδια δυσπιστία, όμως, διαπιστώνουμε ότι υπάρχει απέναντι και στον  ΣΥΡΙΖΑ, καθώς μια μικρή μόνο μειοψηφία, της τάξης του 21,3%,  θεωρεί ότι τα προβλήματα της χώρας θα μπορούσε να αντιμετωπίσει μια κυβέρνηση με βασικό πόλο τον ΣΥΡΙΖΑ. (Κι εδώ θυμίζω ότι στην προηγούμενη έρευνα το ποσοστό που θα εμπιστευόταν κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ήταν 23,7%)…

.

Για την ιστορία, το 29,4% θεωρεί ότι τα προβλήματα μπορεί να τα αντιμετωπίσει καλύτερα η σημερινή κυβέρνηση (ακόμη και σ’ αυτήν την έρευνα η σημερινή κυβέρνηση συγκεντρώνει υψηλότερο ποσοστό…), σε αντίθεση με το 49,3% που πιστεύει ότι καμία από τις δύο δεν μπορεί να τα αντιμετωπίσει…

.

Ωστόσο, το ότι η μεγάλη πλειοψηφία των ερωτηθέντων εκφράζει έλλειψη εμπιστοσύνης απέναντι στην πολιτική και τους πολιτικούς, δεν αποτελεί συγκλονιστικό εύρημα. Ούτε και το ότι οι πολίτες ζητούν, γενικώς, νέους ανθρώπους και νέα κόμματα αποτελεί αποκάλυψη. Αυτά τα ακούει κανείς σε διάφορες παραλλαγές, σε όλες τις συζητήσεις που γίνονται στις παρέες και τις κοινωνικές συναθροίσεις ανά την Ελλάδα.

.

Ενδιαφέρον, βέβαια, έχει η σύγχυση που προκύπτει από τις απαντήσεις ως προς το ποιον δρόμο πρέπει να ακολουθήσουν τα κόμματα για την ανανέωσή τους. Μια γενική τάση είναι να «υποδεικνύεται» γενικώς να στραφούν «προς το Κέντρο»… Αν όμως δει κανείς την «πολιτική ταυτότητα» των ερωτηθέντων θα διαπιστώσει ότι η πλειοψηφία τους (39,2%) θεωρεί ότι ανήκει στο Κέντρο και την Κεντροαριστερά, γεγονός που ίσως να εξηγεί την προτροπή…

.

Ειδικότερο ενδιαφέρον πάντως έχουν ότι:

.

Το 26% του συνόλου των ψηφοφόρων δηλώνει ότι του είναι αδιάφορο τι πρέπει να κάνει η Ν. Δ.

.

    .

  • Το 33,1% δηλώνει το ίδιο για το ΠΑΣΟΚ, και
  • .

  • Το 18,8% το ίδιο για το ΣΥΡΙΖΑ
  • .

.

Όπως ενδιαφέρον έχει και το ότι:

.

    .

  • Το 55,7% των ψηφοφόρων της Ν. Δ. δηλώνει ότι επιθυμεί στροφή του κόμματος στο Κέντρο
  • .

  • Το 34% του συνόλου των ψηφοφόρων ζητάει από το ΣΥΡΙΖΑ να μετατοπιστεί σε πιο κεντρώες θέσεις, τη στιγμή που το 38,3% των ψηφοφόρων του θέλει να εκφράσει πιο ριζοσπαστικές απόψεις
  • .

  • Το 43% των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ ζητούν να συμπράξει με άλλες δυνάμεις της Κεντροαριστεράς (έναντι 26,5% του συνόλου των ψηφοφόρων)
  • .

  • Το 33,9% του συνόλου των ψηφοφόρων θεωρεί ότι η μέχρι σήμερα παρουσία της ΔΗΜΑΡ «είναι σε λάθος κατεύθυνση», χωρίς όμως και να προκύπτει με σαφήνεια ποια θα ήταν η «σωστή κατεύθυνση», καθώς οι απαντήσεις κυμαίνονται ανάμεσα στο ότι η στάση του κόμματος είναι υπεύθυνη (22,3%), ρεαλιστική (14,4%), αλλά και υποχωρητική (25,%).
  • .

.

Για το τέλος, άφησα δύο ευρήματα που θεωρώ ότι αξίζουν καλύτερης επισήμανσης:

.

Το πρώτο, αφορά τη Χρυσή Αυγή, καθώς το 64,7% των ψηφοφόρων της δηλώνει ότι την ψήφισε «επειδή ήταν ένας τρόπος διαμαρτυρίας» και μόνο το 35,3% δήλωσε ότι την ψήφισε «λόγω αποδοχής της ιδεολογίας της»…

.

Το δεύτερο, αφορά ένα εύρημα που είναι κοινό και στις δύο έρευνες και το οποίο δεν είναι άλλο από τη σαφή έλλειψη εμπιστοσύνης που εκφράζεται από μια τεράστια πλειοψηφία της τάξης του 75 – 80% απέναντι στην υποτιθέμενη «ανερχόμενη πολιτική δύναμη» στην Ελλάδα (για τους πιο αμετροεπείς, και στην Ευρώπη!), τον ΣΥΡΙΖΑ.

.

Κι ακόμη δεν έχουν γίνει αντιληπτά στην κοινή γνώμη σε όλη τους την έκταση, τα αδιέξοδα στα οποία οδηγείται αυτό το κόμμα και οι παλινωδίες της πολιτικής και των στελεχών του.

.

Αλλά αυτή, είναι μια άλλη ιστορία…

Σχολιασμός

Σχόλια

Ιδιοκτησία
e-Μεταρρύθμιση

Εκδότης
Γιάννης Μεϊμάρογλου

Διεθυντής Σύνταξης
Μιχάλης Κυριακίδης
mkyriak@gmail.com

Επικοινωνία
info@metarithmisi.gr

H «Μεταρρύθμιση» είναι ηλεκτρονικός κόμβος ο οποίος λειτουργεί με αυτήν τη μορφή από τον Μάρτιο του 2012. Από το 2005 κυκλοφορούσε ως έντυπο και στη συνέχεια ως ηλεκτρονικό περιοδικό.

Ξεκίνησε από μια ομάδα ανθρώπων με κοινό χαρακτηριστικό την αγωνία για τη συγκρότηση ενός μεγάλου μεταρρυθμιστικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία. Πρόθεσή μας είναι η ενθάρρυνση των διαδικασιών για μια μεγάλη προοδευτική παράταξη και η ανάδειξη της ανάγκης να εκφρασθεί σε όλα τα επίπεδα – πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό – η οπτική μιας σύγχρονης κοινωνίας, απαλλαγμένης από τις παθογένειές της.

Αναφέρεται στο χώρο της μεταρρυθμιστικής αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας, του ριζοσπαστικού κέντρου, του κοινωνικού και πολιτικού φιλελευθερισμού και επιδιώκει τον διάλογο ανάμεσα στις δημοκρατικές - προοδευτικές δυνάμεις της χώρας.

Copyright © www.metarithmisi.gr.

To Top