ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΥΠΟ

Όμηροι Φοβιών

Τα όσα άνευ ουσίας διαδραματίστηκαν τις προηγούμενες μέρες σχετικά με το περιβόητο «έγγραφο Ντάουνερ» καταδεικνύουν μερικές από τις παθογένειες του κυπριακού πολιτικού συστήματος: την εσωστρέφεια, την ομφαλοσκόπηση και την ενασχόληση με τα επιμέρους και όχι με τα κύρια.  Αυτό, βέβαια, δείχνει ότι ένα σημαντικό μέρος του πολιτικο-κοινωνικού συστήματος δεν έχει καταφέρει να αποβάλει αγκυλώσεις του παρελθόντος και παραμένει, δυστυχώς, όμηρος διαφόρων φοβιών.

.

Φοβία πρώτη: μια νέα πρωτοβουλία για λύση του Κυπριακού.  Ενώ επιζητούμε διπλωματική κινητοποίηση για λύση, κάθε φορά που συζητείται η επανέναρξη συνομιλιών εμφανίζονται διάφορα «επιχειρήματα» για τους, δήθεν, κινδύνους που ελλοχεύουν από μια τέτοια εξέλιξη.  Τα ίδια ακούσαμε και τις προηγούμενες μέρες: ότι θα μας βάλουν το πιστόλι στον κρόταφο να δεχτούμε «αντεθνική» λύση.  Ότι μας βρήκαν αδύναμους λόγω της οικονομικής κρίσης και θα μας επιβάλουν ένα επιζήμιο συμβιβασμό κλπ.  Επιχειρήματα που εδράζονται σε μια φοβική προσέγγιση και ανήκουν, εν πολλοίς, στον κόσμο των Νεφελίμ.

.

Φοβία δεύτερη: η εμπλοκή του «ξένου παράγοντα».  Είναι αλήθεια ότι ο ρόλος ξένων δυνάμεων (ΗΠΑ, Ρωσία, Βρετανία, κλπ) σε διάφορες φάσεις του Κυπριακού δεν ήταν αθώος.  Υπήρξε δε και επιζήμιος.  Ωστόσο, η δαιμονοποίηση του «διεθνούς παράγοντα», ειδικά των Αγγλο-Αμερικανών, έγινε συνήθεια κάθε φορά που ξεκινούσε μια νέα πρωτοβουλία για λύση.  Η συμμετοχή Ευρωπαίων, Αμερικανών, Βρετανών και άλλων χαρακτηρίζεται εκ προοιμίου ως «επικίνδυνη» στη βάση μιας συνωμοσιολογικής λογικής ότι «μας την έχουν στημένη», «θέλουν να καταστρέψουν τον κυπριακό ελληνισμό» και διάφορα άλλα φαιδρά.  Στην κατηγορία των «υπόπτων για εχθρική στάση» μπήκαν και τα Ηνωμένα Έθνη τα ψηφίσματα των οποίων επικαλούμαστε και την αιγίδα των οποίων ζητούμε!

.

Η ουσία όμως είναι ότι επειδή το κυπριακό είναι και διεθνές πρόβλημα θα πρέπει να ενθαρρύνουμε την εμπλοκή του «ξένου παράγοντα» σε μια λογική δημιουργίας σύγκλισης συμφερόντων που θα είναι ωφέλιμη για τους στόχους μας.  Επομένως, στη νέα προσπάθεια που θα ξεκινήσει το φθινόπωρο θα πρέπει να επιδιώξουμε την ενισχυμένη εμπλοκή της ΕΕ και να αξιοποιήσουμε με ανοιχτό μυαλό το αμερικανικό ενδιαφέρον.

.

Φοβία τρίτη: οι συνομιλίες.  Κάθε φορά που ξεκινούν συνομιλίες καλλιεργείται από ένα σημαντικό μέρος του πολιτικού και μιντιακού φάσματος ένα κλίμα άρνησης και απαισιοδοξίας για τις προοπτικές τους.  Καλλιεργείται, επίσης, και μια φοβία για τα όσα θα τεθούν στο τραπέζι για συζήτηση, αν θα μπουν χρονοδιαγράμματα ή αν θα τραβηχτούν κόκκινες, μπλε ή πορτοκαλί γραμμές.  Ο φόβος είναι να μην συζητηθούν προτάσεις που, εκ προοιμίου και πάλι, χαρακτηρίζονται ως επικίνδυνες. Αποτέλεσμα είναι ότι ο εκάστοτε Κύπριος πρόεδρος δε μπορεί να διαπραγματευτεί με ευελιξία και με ρηξικέλευθο τρόπο.

.

Φοβία τέταρτη: η Τουρκία.  Η παρουσία του κατοχικού στρατού και η απουσία κινήσεων καλής θέλησης από την Άγκυρα ενισχύουν τον δικαιολογημένο φόβο έναντι της Τουρκίας και των προθέσεών της.  Η φοβία αυτή, ωστόσο, οδήγησε πολλές φορές σε μια λανθασμένη ανάλυση της ίδιας της Τουρκίας και των επιδιώξεών της.  Η συζήτηση για την Τουρκία γίνεται, πολλές φορές, με όρους της δεκαετίας του ‘80 και του ‘90 με αποτέλεσμα να οδηγούμαστε σε εσφαλμένα συμπεράσματα και εκτιμήσεις.  Ενδεικτικό είναι ότι, ανεξαίρετα, κάθε δήλωση τούρκου αξιωματούχου διάβαζεται ως «πρόκληση» προς την ελληνοκυπριακή πλευρά.  Χρειάζεται, επομένως, μια πιο αντικειμενική και ψυχρή ανάλυση των σημερινών γεωπολιτικών δεδομένων καθώς και του ρόλου και των στόχων της Τουρκίας μακριά από στερεότυπα και όρους του παρελθόντος.

.

Φοβία πέμπτη: η ίδια η λύση του Κυπριακού.  Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η λύση που θα συμφωνηθεί μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων θα δημιουργήσει νέα δεδομένα και μια νέα κατάσταση πραγμάτων.  Υπάρχει, επομένως, μια, σε κάποιο βαθμό δικαιολογημένη, ανησυχία και φοβία για το τι θα φέρει και τι θα σημαίνει η λύση. Παράλληλα, όμως, λειτουργούν κατεστημένα συμφέροντα τα οποία επένδυσαν στη λογική της μη λύσης και τα οποία αναπόφευκτα θα επηρεαστούν από αυτήν.  Καλλιεργείται, λοιπόν, ο φόβος για την επόμενη μέρα.

.

Είναι προφανές ότι για να πετύχει η όποια νέα προσπάθεια επίλυσης του κυπριακού, εκτός από τη σωστή προετοιμασία, θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε και να ξεπεράσουμε αυτές και άλλες φοβίες.  Πρώτη προτεραιότητα της πολιτικής ηγεσίας πρέπει να είναι η δημιουργία των προϋποθέσεων για να αποβάλει τόσο το πολιτικό σύστημα όσο και η κοινωνία τον φόβο.  Έχει την ευθύνη να βγει μπροστά και να συγκρουστεί με τη λογική και την πολιτική του φόβου.  Διότι σε αυτή την δύσκολη συγκυρία για την Κύπρο η λύση του κυπριακού αναδεικνύεται ως η μόνη διέξοδος προς ένα ελπιδοφόρο μέλλον.

.

 

Σχολιασμός

Σχόλια

Ιδιοκτησία
e-Μεταρρύθμιση

Εκδότης
Γιάννης Μεϊμάρογλου

Διεθυντής Σύνταξης
Μιχάλης Κυριακίδης
mkyriak@gmail.com

Επικοινωνία
info@metarithmisi.gr

H «Μεταρρύθμιση» είναι ηλεκτρονικός κόμβος ο οποίος λειτουργεί με αυτήν τη μορφή από τον Μάρτιο του 2012. Από το 2005 κυκλοφορούσε ως έντυπο και στη συνέχεια ως ηλεκτρονικό περιοδικό.

Ξεκίνησε από μια ομάδα ανθρώπων με κοινό χαρακτηριστικό την αγωνία για τη συγκρότηση ενός μεγάλου μεταρρυθμιστικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία. Πρόθεσή μας είναι η ενθάρρυνση των διαδικασιών για μια μεγάλη προοδευτική παράταξη και η ανάδειξη της ανάγκης να εκφρασθεί σε όλα τα επίπεδα – πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό – η οπτική μιας σύγχρονης κοινωνίας, απαλλαγμένης από τις παθογένειές της.

Αναφέρεται στο χώρο της μεταρρυθμιστικής αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας, του ριζοσπαστικού κέντρου, του κοινωνικού και πολιτικού φιλελευθερισμού και επιδιώκει τον διάλογο ανάμεσα στις δημοκρατικές - προοδευτικές δυνάμεις της χώρας.

Copyright © www.metarithmisi.gr.

To Top