ΑΡΘΡΑ

Ο φίλος το φύλο εν ελευθερία γιγνώσκει

Καλοί μου άνθρωποι, Γυναίκες και Άνδρες, Πιστοί και Άπιστοι. Δεξιοί κι Αριστεροί. Σχετικά με τη συζήτηση περί της του φύλου ταυτότητας ενηλίκων και ανηλίκων.

Οι χριστιανικές δοξασίες σχετικά με τα ταυτοτικά χαρακτηριστικά της ανθρώπινης οντότητας, έχουν, πέραν πάσης αμφιβολίας, μελετητικό ενδιαφέρον για πολλούς πνευματικούς ανθρώπους πιστούς και μη. Αλλά τί δουλειά έχουν οι δοξασίες οποιουδήποτε θρησκευτικού δόγματος με τις συμβολαιακές αναγκαιότητες ενός κοσμικού κράτους;  Σε μία αμιγώς νεωτερική κοινωνία καμία απολύτως. Καταλάβατε καλοί μου άνθρωποι;

Όχι; Έ να το πούμε και με άλλα λόγια τότε:

Ούτε μαθαίνεις ούτε αποφασίζεις αν είσαι άντρας ή γυναίκα. Απλά το νοιώθεις. Αν πας σε έναν παιδικό σταθμό και ρωτήσεις τα παιδάκια αν είναι αγοράκια ή κοριτσάκια θα σου απαντήσουν όλα(;) πολύ εύκολα. Το έχουν νοιώσει!Αυτό όμως ξέρουμε ότι δεν σημαίνει πως τα παιδάκια είναι φυλετικά ώριμα.  Αυτό γίνεται με τις ορμόνες που αρχίζουν να εκκρίνονται σημαίνοντας την εφηβεία σε συνδυασμό με την καθημερινή εμπειρία.

Τότε όμως αρχίζουν να υπάρχουν παιδάκια που ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΝ ότι έχουν παγιδευτεί σε σώμα άλλου φύλου και αυτό είναι ένα καθημερινό σκληρότατο πρόβλημα για όλα αυτά τα παιδάκια, γιατί πιστεύουν ότι οι άνθρωποι τους συμπεριφέρονται λες και είναι κάποια «άλλα» παιδάκια.

Πρέπει δηλαδή  να καταλάβουμε, καλοί μου άνθρωποι, ότι όλοι μας βιώνουμε το φύλο μας μέσα από πάρα πολλές καθημερινές λειτουργίες που διαφοροποιούν τη φυλετική μας ταυτότητα και όχι μόνο μέσω του σεξ ή της αναπαραγωγής του είδους μας. Αλλιώς δημιουργούν φιλίες τα αγόρια και αλλιώς τα κορίτσια, αλλιώς αισθανόμαστε τον κόσμο άνδρες και γυναίκες, αλλιώς διαφωνούμε, αλλιώς ερωτευόμαστε, αλλιώς κάνουμε έρωτα, μέχρι και αλλιώς καυγαδίζουμε. Άλλο πράγμα είναι η Εξουσία ή ο Πόλεμος για όσους αισθάνονται γυναίκες και άλλο για όσους αισθάνονται άνδρες.

Κατά συνέπεια καλοί μου άνθρωποι, όλοι έχουμε δικαίωμα να ζούμε το φύλο που αποφασίζουμε ότι είμαστε, μέσα από την ίδια μας τη ζωή με τους άλλους.

Αυτό το πρόβλημα λοιπόν πρέπει να λύνεται και αυτό συνιστά αναγκαιότητα για ένα κοσμικό Κράτος. Προφανώς με κατάλληλη νομοθεσία που να το λύνει έγκαιρα.

Ο Νόμος όμως καλοί μου άνθρωποι στην κοινωνία μας, δηλαδή σε μία αυτόνομη κοινωνία, δημιουργείται από τα ίδια τα άτομα που την αποτελούν και το κύρος του (το κοινωνικό συμβόλαιό μας να τον τηρούμε μέχρι εμείς οι ίδιοι να τον αλλάξουμε) πηγάζει από το σύνολο των ατόμων ή αλλιώς το ΔΗΜΟ, γι’ αυτό και η κοινωνία μας είναι ΔΗΜΟκρατική!

Αντίθετα, σε μία ετερόνομη κοινωνία ο Νόμος δίνεται «απ’ έξω» και το κύρος του οφείλεται σε μία αναμφισβήτητη αυθεντία, είτε αυτή είναι θρησκευτική, είτε κοσμική.

Σε κάθε μορφής ετερόνομη κοινωνία ο νόμος είναι αιώνιος και αναμφισβήτητος από τα άτομά της και οι μόνοι που έχουν δυνατότητα να τον αλλάξουν είναι οι εκπρόσωποι της θρησκευτικής ή της κοσμικής αυθεντίας!

Στην  Ισλαμιστική κοινωνία για παράδειγμα, οι άνθρωποι θεωρούν λογικό να μιλούν εξ ονόματός τους οι ιερείς, επειδή πιστεύουν ότι οι Νόμοι τους δεν είναι δικό τους κατασκεύασμα αλλά θεϊκό.

Εδώ όμως η κοινωνία μας εξελίχθηκε και το κράτος μας είναι κοσμικό, δεν ζούμε ακόμα στη Βυζαντινή εποχή, όπου το Κράτος ήταν ό,τι ακριβώς είναι σήμερα ένα Ισλαμικό Κράτος. Κατά συνέπεια στη χώρα μας και σε κάθε δημοκρατική χώρα, νομοθετούμε εμείς οι ίδιοι δια των αντιπροσώπων μας που λογοδοτούν σε μας και είναι ανακλητοί από εμάς. Φυσικά οι ιερείς κάθε θρησκείας έχουν τις απόψεις τους και μπορούν να τις εκφράζουν ελεύθερα, όπως όλοι μας.  Είναι δικαίωμά τους να προσπαθούν να μας πείσουν να επιστρέψουμε στο Βυζαντινό Θρησκευτικό Κράτος και την αντίστοιχη οργάνωση της κοινωνίας μας γύρω από αυτό.

Καταλάβατε τώρα καλοί μου άνθρωποι περί τίνος πρόκειται;

Πάλι όχι;                                                                                                                                                                                              Έ καλά τι να κάνουμε. Πιστεύω ότι μερικοί καταλάβατε τουλάχιστον, πως έχει ιδιαίτερη αξία να καταλαβαίνουμε πάντα περί τίνος πρόκειται!

Ας πάμε τώρα στο ζήτημα του ποιο κόμμα θα ψηφίσει και ποιο όχι το νομοσχέδιο, αν τελικά έρθει στη Βουλή για ψήφιση. Ο ΣΥΡΙΖΑ που έφερε το νομοσχέδιο, υποστηρίζει ότι είναι απόδειξη της προοδευτικότητάς του και κατηγορεί προκαταβολικά τη Νέα Δημοκρατία για συντηρητισμό. Αυτό φυσικά έχει επαναληφθεί αμέτρητες φορές στο παρελθόν.

Ακούστε λοιπόν καλοί μου άνθρωποι.

Είμαι μέλος της Νέας Δημοκρατίας και προσωπικά είμαι υπέρ της έννομης δυνατότητας αλλαγής φύλου και σε ανηλίκους, με το σκεπτικό που σας παρουσίασα ήδη. Είμαι όμως, ταυτόχρονα, απολύτως συμφιλιωμένος με την δυσκολία που έχει κάθε κόμμα να υπερβεί επί της ουσίας και όχι επί της διαδικασίας ιδεολογικοπολιτικές οχυρώσεις πολλών δεκαετιών, απέναντι σε ιδέες που ωριμάζουν υπό το βάρος της επιστήμης και του ορθού λόγου μέσα στην κοινωνία, δηλαδή στο μυαλό των μελών του. 

Δεν υπάρχουν καλοί μου άνθρωποι δημοκρατικά κόμματα «τελείως προοδευτικά» και δημοκρατικά κόμματα «τελείως συντηρητικά». Αυτή είναι μία ιδέα μη δημοκρατική, είναι μία ολοκληρωτική ιδέα, γιατί ένα «τελείως προοδευτικό κόμμα» είναι ένα «τελείως φωτισμένο κόμμα», μία «τελείως φωτισμένη πρωτοπορία» δηλαδή, που έχει το «χάρισμα» της μόνιμης απόστασης από τον «συντηρητισμό» όλης της υπόλοιπης ανθρώπινης κοινωνίας, οπότε θα πρέπει «φυσιολογικά» και «πάση θυσία» αυτό το κόμμα να βάλει τον εαυτό του στη θέση του καθοδηγητή της ανθρώπινης κοινωνίας, μέχρι να την απαλλάξει οριστικά από τον «συντηρητισμό» της.

Με αυτό το «πάση θυσία» η ανθρωπότητα δημιούργησε καλοί μου άνθρωποι αντιανθρώπινες θεοκρατίες τύπου Μπιν Λάντεν και αιματόβρεκτες αυθεντίες τύπου Στάλιν Και Χίτλερ.

Κάθε ολοκληρωτική θεωρία για να σταθεί χρειάζεται το αφήγημα μιας αντίστοιχης ολοκληρωτικής ιδεολογίας. Αν αυτή είναι φασιστική ή κομμουνιστική δεν υπάρχει διαφορά, αφού στο τέλος οι δρόμοι τους συναντώνται στην απόλυτη καταστροφή, στην απόλυτη άρνηση των θεμελιωδών χαρακτηριστικών της ανθρώπινης κοινωνίας.

Ποτέ δεν θα υπάρξει κάτι χειρότερο από τα Γκουλάγκ και το Άουσβιτς. Ποτέ δεν θα υπάρξουν χειρότερες αυθεντίες από τον Στάλιν, τον Μάο και τον Χίτλερ. Οι δευτεροκλασάτοι θαυμαστές τους, τύπου Πούτιν, Κάστρο και Μαδούρο που θαυμάζει και τιμά ο πρωθυπουργός μας, είναι η απόδειξη ότι αν δεν καταλάβουμε περί τίνος πρόκειται, ο ολοκληρωτισμός θα βρίσκει πάντα νέες ευκαιρίες και νέες εκφράσεις.

Κατά συνέπεια οι μόνοι που δεν έχει νόημα να παραδίδουν μαθήματα προοδευτισμού στα Φιλελεύθερα, Δημοκρατικά Ευρωπαϊκά μας κόμματα είναι οι εκφραστές ολοκληρωτικών αντιλήψεων, ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ και η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ.

Αυτά προς το παρόν καλοί μου άνθρωποι και επιφυλάσσομαι σε άλλο μου άρθρο να σας εκθέσω τις αγεφύρωτες διαφορές που έχουν, από τη μία μεριά οι Παπαδημο ΠαπανδρεοΣαμαροΒενιζελοΘεοδωρακοΓεννηματοΚαμίνηδες, από τους ΤσιπροΚαμενοΚουτσουμποΜιχαλολιάκους, στο θέμα της σχέσης Καπιταλισμού και Ελευθερίας, με στόχο και πάλι να συμβάλλω με τις ελάχιστες γνώσεις ενός συνταξιούχου καφετζή στο να καταλάβουμε επιτέλους περί τίνος πρόκειται.

Σχολιασμός

Σχόλια

Ιδιοκτησία
e-Μεταρρύθμιση

Εκδότης
Γιάννης Μεϊμάρογλου

Διεθυντής Σύνταξης
Μιχάλης Κυριακίδης
mkyriak@gmail.com

Επικοινωνία
info@metarithmisi.gr

H «Μεταρρύθμιση» είναι ηλεκτρονικός κόμβος ο οποίος λειτουργεί με αυτήν τη μορφή από τον Μάρτιο του 2012. Από το 2005 κυκλοφορούσε ως έντυπο και στη συνέχεια ως ηλεκτρονικό περιοδικό.

Ξεκίνησε από μια ομάδα ανθρώπων με κοινό χαρακτηριστικό την αγωνία για τη συγκρότηση ενός μεγάλου μεταρρυθμιστικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία. Πρόθεσή μας είναι η ενθάρρυνση των διαδικασιών για μια μεγάλη προοδευτική παράταξη και η ανάδειξη της ανάγκης να εκφρασθεί σε όλα τα επίπεδα – πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό – η οπτική μιας σύγχρονης κοινωνίας, απαλλαγμένης από τις παθογένειές της.

Αναφέρεται στο χώρο της μεταρρυθμιστικής αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας, του ριζοσπαστικού κέντρου, του κοινωνικού και πολιτικού φιλελευθερισμού και επιδιώκει τον διάλογο ανάμεσα στις δημοκρατικές - προοδευτικές δυνάμεις της χώρας.

Copyright © www.metarithmisi.gr.

To Top