ΑΡΘΡΑ

Για μια νέα «Επιχείρηση Πολεοδομικής Ανασυγκρότησης»

Η τραγωδία στην Ανατολική Αττική καθρεφτίζει για άλλη μια φορά την σκοτεινή πλευρά της κοινωνίας μας και του πολιτικού και διοικητικού συστήματος της χώρας μας.

Συμφωνώ ότι, σε όσους είχαν την πολιτική διεύθυνση των δομών και των λειτουργιών της πολιτικής προστασίας, πρέπει να αποδοθούν οι πολιτικές ευθύνες για τα αποτελέσματα αυτής της πυρκαγιάς, έστω και αν πράγματι οι καιρικές συνθήκες ήταν ακραίες. Άλλωστε οι πολιτικοί εκτός της υποκειμενικής ευθύνης που έχουν για τυχόν παραλείψεις τους, έχουν και την αντικειμενική ευθύνη εκ του θεσμικού ρόλου τους.

Ενδεχομένως και η δικαιοσύνη να διαπιστώσει ποινικές ευθύνες σε διοικητικά στελέχη για παράβαση καθήκοντος ή και για βαρειά αμέλεια.

Αλλά αυτά δεν αρκούν. Μπορεί να εκτονώσουν την εύλογη λαϊκή οργή, αλλά καλύπτουν τις βαθύτερες αιτίες των δεινών μας, δεν θωρακίζουν τη χώρα μας απέναντι σε πυρκαγιές, πλημμύρες και σεισμούς και γενικότερα δεν κάνουν αποτελεσματικότερο τον Δημόσιο τομέα στην προάσπιση του δημοσίου συμφέροντος.

Χρειάζεται να αναστοχαστούμε ως κοινωνία τι δεν κάναμε σωστά στα 43 χρόνια της Μεταπολίτευσης, τι πρέπει να κάνουμε τώρα, πριν θρηνήσουμε την επόμενη τραγωδία.

Ο δημόσιος διάλογος στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και ιδιαίτερα οι τοποθετήσεις των πολιτικών μας, μοιάζει σαν να κυνηγάμε την ουρά μας, μοιάζει με ένα «παιχνίδι επίρριψης ευθυνών» (blame game).

Χωρίς βέβαια να επιτρέψουμε στις διαχρονικές αβελτηρίες μας να αποτελούν το άλλοθι για τις σημερινές ευθύνες του πολιτικού και διοικητικού συστήματος, είναι πλέον απόλυτα αναγκαίο να αναζητήσει ο καθένας τις δικές του ευθύνες και όχι μόνο να αναδεικνύει τις τυχόν μεγαλύτερες των άλλων. Αλλιώς δεν έχουμε καμμιά ελπίδα να υπευθυνοποιηθούμε ως κοινωνία και να βελτιώσουμε το πολιτικό και το διοικητικό σύστημά μας.

–  Όταν ως πολίτες αγοράζουμε «αγροτεμάχιο» σε δασική έκταση ή σε σκεπασμένο χείμαρο, όταν χτίζουμε το αυθαίρετό μας και πιέζουμε τον βουλευτή μας για τη νομοθετική νομιμοποίηση των αυθαιρέτων …..

–  Όταν ως μηχανικοί εκπονούμε τον φάκελο της νομιμοποίησης των αυθαιρέτων …..

–  Όταν ως κυβερνητικό κόμμα κάνουμε τα στραβά μάτια στην οικοπεδοποίηση των περιαστικών περιοχών και ψηφίζουμε νόμους, ακόμη και στα όρια του Συντάγματος, για τη νομιμοποίηση των αυθαιρέτων …..

–  Όταν ως κόμμα της αντιπολίτευσης υπερακοντίζουμε τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες, γιατί οι αυθαιρετούχοι είναι «φτωχές οικογένειες» ….

–  Όταν εντάσσουμε στο σχέδιο πόλης περιαστικές περιοχές χωρίς ταυτόχρονη διασφάλιση επιχειρησιακού σχεδίου με τις πράξεις εφαρμογής του πολεοδομικού σχεδίου και με την κατασκευή των τεχνικών υποδομών και δικτύων …..

–  Όταν φτιάχνουμε νόμους και εγκυκλίους πολιτικής προστασίας, χωρίς όμως να εκπονούμε επιχειρησιακό πρόγραμμα εφαρμογής τους, που θα διασφαλίζει την υλικοτεχνική υποδομή, τους ανθρώπινους πόρους και ικανό σύστημα διοίκησής τους …..

  • Τότε δεν μας φταίνε μόνον οι άλλοι και πρέπει να αναγνωρίσουμε και τις δικές μας ευθύνες, γιατί μόνον έτσι υπάρχει η ελπίδα ως κοινωνία να πάψουμε να κυνηγάμε την ουρά μας.

Η αλήθεια είναι ότι δεν είμαι αισιόδοξος, γιατί χτες ξαναδιάβασα ένα άρθρο μου το οποίο δυστυχώς είναι ακόμη επίκαιρο, παρότι το έγραψα στο ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ το 1980 (!) [1] Ορισμένα χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

«Κάθε φορά που το κοινωνικό πρόβλημα της στέγασης αρχίζει να παίρνει εκρηκτικές διαστάσεις, η κυβερνητική πολιτική επινοεί πρόχειρες επιφανειακές λύσεις. Όλη η νομοθεσία από το 1923 μέχρι σήμερα είναι μια ζωντανή απεικόνιση αυτής της πολιτικής.

Τα αυθαίρετα (εκτός σχεδίου) έχουν δημιουργήσει συνοικίες ολόκληρες χωρίς τις περισσότερες φορές τη βασική υποδομή (δρόμους, νερό, φως, αποχέτευση). Είναι αρκετές φορές στατικά επικίνδυνα και παρέχουν δυσμενείς συνθήκες διαβίωσης.

Η κύρια αιτία που δεν λύθηκε μέχρι σήμερα το πρόβλημα των αυθαιρέτων είναι η μέχρι τώρα κυβερνητική πολιτική. Μη μπορώντας να λύσει το πρόβλημα της λαϊκής στέγης, ανέχεται την επίλυσή του μέσα από την αυτοστέγαση με τα αυθαίρετα, κατεδαφίζοντας απλώς ελάχιστα αυθαίρετα κτίσματα, όταν αυτό δεν προκαλεί μεγάλη κατακραυγή. Στην ουσία, έχει ενθαρρύνει τη λύση αυτή μια και βραχυπρόθεσμα δεν απαιτεί καμιά δημόσια επένδυση, και από την άλλη εμφανίζεται κάθε λίγο … μεγαλόψυχη με τη νομιμοποίησή τους, εξασφαλίζοντας με τέτοιες “παροχές” την πολιτική της επιβίωση.

Υπάρχει πιά κανείς που να πιστεύει ότι δε θα ξαναγίνει νομιμοποίηση των αυθαιρέτων, ύστερα από από μια τέτοια ανακόλουθη κρατική πολιτική ; Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι μόλις αποφασίσει η κυβέρνηση πότε θα γίνουν εκλογές, θα ανακοινωθεί πανηγυρικά καινούρια νομιμοποίηση».

Συμπερασματικά, όλα τα πολιτικά κόμματα που είχαν μέχρι σήμερα κυβερνητικές ευθύνες, αλλά και όσα κόμματα συνέβαλαν στη δημιουργία του προβλήματος από τη θέση της αντιπολίτευσης, θα πρέπει να εκπονήσουν όχι μόνον ένα νόμο για την ανάπλαση των οικιστικών περιοχών που δομήθηκαν άναρχα, αλλά μια νέα «Επιχείρηση Πολεοδομικής Ανασυγκρότησης», που θα συνοδεύεται από ένα ολοκληρωμένο Εθνικό Επιχειρησιακό Σχέδιο, το οποίο θα διασφαλίζει την ουσιαστική πολεοδόμηση των περιοχών αυτών και τη σταδιακή κατασκευή των τεχνικών υποδομών, των δικτύων και των δημόσιων εκπαιδευτικών και κοινωνικών υποδομών τους.

Το Επιχειρησιακό Σχέδιο αυτό εμπεριέχει την ολοκλήρωση των εκπονούμενων πολεοδομικών σχεδίων, των δασικών χαρτών και του κτηματολογίου και μπορεί να περιλαμβάνει ως εργαλεία μια ΔΕΠΟΣ και μια ΕΚΤΕΝΕΠΟΛ, όπως προτείνει ο Κώστας Σοφούλης στο χθεσινό άρθρο του. [2] Με την προϋπόθεση ότι δεν θα είναι άλλη μια ευκαιρία να προσληφθούν «τα δικά μας παιδιά».

Προς στιγμήν αναθάρρησα ακούγοντας την κυβερνητική ανακοίνωση για ένα τέτοιο Εθνικό Σχέδιο, αλλά αυτό δεν κράτησε για πολύ. Διάβασα ολόκληρο τον τίτλο του : «Εθνικό Σχέδιο για να αντιμετωπιστούν οι οικιστικές στρεβλώσεις δεκαετιών». Ένας τέτοιος τίτλος δεν ενδιαφέρεται για ένα Εθνικό Σχέδιο, ως αποτέλεσμα εθνικής συνεννόησης. Είναι εργαλείο του blame game.

[1]  ΑΥΘΑΙΡΕΤΑ : Πενήντα χρόνια «νομιμοποιούνται», ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ, 09.03.1980.

[2]  Βλ. Σοφούλης Κ. «Μακάβρια μεν η ευκαιρία,αλλά ας μη τη χάσουμε», 29/07/2018, Metarithmisi.gr

Σχολιασμός

Σχόλια

Ιδιοκτησία
e-Μεταρρύθμιση

Εκδότης
Γιάννης Μεϊμάρογλου

Διεθυντής Σύνταξης
Μιχάλης Κυριακίδης
mkyriak@gmail.com

Επικοινωνία
info@metarithmisi.gr

H «Μεταρρύθμιση» είναι ηλεκτρονικός κόμβος ο οποίος λειτουργεί με αυτήν τη μορφή από τον Μάρτιο του 2012. Από το 2005 κυκλοφορούσε ως έντυπο και στη συνέχεια ως ηλεκτρονικό περιοδικό.

Ξεκίνησε από μια ομάδα ανθρώπων με κοινό χαρακτηριστικό την αγωνία για τη συγκρότηση ενός μεγάλου μεταρρυθμιστικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία. Πρόθεσή μας είναι η ενθάρρυνση των διαδικασιών για μια μεγάλη προοδευτική παράταξη και η ανάδειξη της ανάγκης να εκφρασθεί σε όλα τα επίπεδα – πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό – η οπτική μιας σύγχρονης κοινωνίας, απαλλαγμένης από τις παθογένειές της.

Αναφέρεται στο χώρο της μεταρρυθμιστικής αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας, του ριζοσπαστικού κέντρου, του κοινωνικού και πολιτικού φιλελευθερισμού και επιδιώκει τον διάλογο ανάμεσα στις δημοκρατικές - προοδευτικές δυνάμεις της χώρας.

Copyright © www.metarithmisi.gr.

To Top