ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ

Ποιός κυβερνά αυτόν τον τόπο: Ο νόμος της σιωπής

Ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο; Το ερώτημα επανέρχεται διαχρονικά στην Ελλάδα από την ίδρυση σχεδόν του ελληνικού κράτους. Δεν το έχουν πει τυχαία σε στιγμές αγανάκτησης ηγέτες όπως ο Κωνσταντίνος Καραμανλής στη δεκαετία του 60, αναφερόμενος σε εξωθεσμικά κέντρα που οδήγησαν τη χώρα σε περιόδους ανωμαλίας. Δεν είναι επίσης τυχαίο ότι η επιρροή του ξένου παράγοντα στο νεοελληνικό κράτος ήταν πάντα τόσο σημαντική σε σχέση με άλλες χώρες αναλόγου μεγέθους. Το μεγάλο πρόβλημα της χώρας ήταν πάντα η αδυναμία της πολιτικο-οικονομικής «ελίτ» της να κινηθεί αποδεχόμενη κάποια όρια στη συμπεριφορά της που να προκύπτουν από το ευρύτερο συμφέρον της χώρας. Δημιουργώντας έτσι μια μόνιμη εστία έντασης με τον ελληνικό λαό, που ευφυής σε θέματα πολιτικής αισθανόταν βιωματικά ότι δεν υπήρχε κοινωνικό συμβόλαιο που να περιλαμβάνει το καλό του ευρύτερου συνόλου και παρασυρόταν πάντα από την τάση του να επιβιώσει ατομικά ή οικογενειακά διαχειριζόμενος τη δική του ατομική σχέση με την εξουσία. Υποκύπτοντας από θέσεως αδυναμίας στον συστηματικό εκμαυλισμό που επιχειρούσε η εκάστοτε πολιτική εξουσία.

Δεν ήταν τυχαίο το «μαζί τα φάγαμε». Σε μια στιγμή ειλικρίνειας συνόψιζε, σε μια φράση, την στρατηγική του μαζικού εκμαυλισμού. Ούτε είναι τυχαίο ότι το νέο ελληνικό κράτος χρεοκόπησε με τόση συχνότητα στη διάρκεια της ιστορίας του. Χωρίς δανεικά ήταν αδύνατο να προωθείται ταυτόχρονα ο εκμαυλισμός και η προνομιακή πρόσβαση στο δημόσιο χρήμα από τα εξωθεσμικά κέντρα εξουσίας, με τη συνεργασία πάντα του πολιτικού συστήματος.

Η χρεοκοπία αποκαλύπτει με τον πιο σκληρό τρόπο την πραγματική φύση της συμπεριφοράς των εξωθεσμικών αυτών κέντρων εξουσίας. Με αφροσύνη συμπεριφερόμενα οδηγήθηκαν πολλά από αυτά στα όρια της χρεοκοπίας, όπως και τα πολιτικά κόμματα και οι τράπεζες. Ενώ λοιπόν εμφανίζονταν επί δεκαετίες ως αντιμαχόμενα και ανταγωνιζόμενα, στα πλαίσια της σημερινής κυβέρνησης έχουν βρεθεί ομόθυμα να την στηρίζουν μια αναγκαστική «συμμαχία της χρεοκοπίας». Βασικό κίνητρο αυτής της συμμαχίας είναι η επιβίωση –πολιτική και οικονομική- όσων εμμέσως ή αμέσως οδήγησαν τη χώρα στην καταστροφή, εις βάρος του κοινωνικού συνόλου. Προϋπόθεση επιβίωσης αυτής της συμμαχίας είναι διατήρηση του μεγάλου κράτους, μέσω της εξοντωτικής φορολογίας, για να μπορεί να συνεχιστεί η πολιτική του μαζικού εκμαυλισμού, χωρίς την οποία δεν θα υπάρχει η ελάχιστη πολιτική στήριξη που είναι αναγκαία για το σύστημα. Βασικό εργαλείο της «συμμαχίας της χρεοκοπίας» είναι ο έλεγχος της πληροφόρησης, με τον οποίο επιβάλει το νόμο της σιωπής για όποιο θέμα μπορεί να διαταράξει τα συμφέροντά της.

Η Δράση είναι μικρό κόμμα κι έτσι δεν έχει την απαίτηση να απολαμβάνει ευρύτερης δημοσιότητας. Δεν εντάσσεται (και δεν θέλει να εντάσσεται) στους σχεδιασμούς του συστήματος εξουσίας, όπως κινήσεις διανοουμένων που απολαμβάνουν τεράστιας προβολής. Έχει όμως κάθε τόσο την ευκαιρία να διαπιστώνει από πρώτο χέρι το «νόμο της σιωπής», όταν αναδεικνύει θέματα που αποτελούν σε οποιοδήποτε πλανήτη, μεγάλης σημασίας ειδήσεις.

Την περασμένη Δευτέρα έγινε γνωστό σε απάντησή που έδωσε σε ερώτηση μου ο Επίτροπος της ΕΕ Αλμούνια ότι τα δύο κυβερνητικά κόμματα, ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία, δεν εξυπηρετούν κανονικά τα δάνειά τους. Είδηση, που για πρώτη φορά γινόταν ευρύτερα γνωστή και η οποία (μη κανονική εξυπηρέτηση δανείων , δηλαδή χρεοκοπία των κομμάτων που κυβερνούν), θα κατελάμβανε τα πρωτοσέλιδα και θα απασχολούσε τα δελτία ειδήσεων σε οποιαδήποτε κανονική χώρα του κόσμου. Εδώ τίποτε. Σποραδικές αναφορές που και που, χωρίς δημοσιογραφική έρευνα και κατά τα άλλα τίποτε.

Τα ίδια τα κόμματα πιστά στο νόμο της σιωπής σιώπησαν κι αυτά.

Η Νέα Δημοκρατία, δια του κ. Μουρούτη (μάλλον από επιπολαιότητα), επιχείρησε να ψελλίσει κάτι περί κανονικής εξυπηρέτησης, αλλά μετά όταν τους ζητήθηκε να δώσουν λεπτομέρειες σιώπησαν αιδημόνως. Το ΠΑΣΟΚ προτίμησε να σιωπήσει εντελώς.

Για τους φίλους αναγνώστες που δεν γνωρίζουν τις λεπτομέρειες (που να τις διαβάσουν άλλωστε;) επαναλαμβάνω τα βασικά γεγονότα ως ερωτήσεις προς τα δύο κόμματα, τα οποία δεν έχουν ακόμα απαντήσει:

• Πόσα χρωστούν σήμερα ΠΑΣΟΚ & ΝΔ στις κρατικοποιημένες τράπεζες (το 2012 είχαν χρέη άνω των 270 εκ. ευρώ);

• Πόσους τόκους πληρώνουν (με 8% που ήταν το παλαιό επιτόκιο της κρατικής Αγροτικής, που ήταν ο κύριος δανειστής, οι τόκοι μόνο πρέπει να ξεπερνούν τα 22-23 εκ. ευρώ, ενώ η κρατική επιχορήγηση που λαμβάνουν και τα δύο κόμματα μαζί δεν ξεπερνά τα 9 εκ.);

• Πόσο αύξησαν το 2012 τον δανεισμό τους (η ΝΔ ξέρουμε από τον ισολογισμό της ότι τον αύξησε κατά 15 εκ.) και γιατί το έκαναν όταν γνώριζαν ότι δεν μπορούν να αποπληρώσουν τα παλιά δάνεια;

• Η τροπολογία που ψήφισαν το τέλος του 2012 αμνήστευε τους τραπεζίτες αποποινικοποιώντας την «απιστία» για χορήγηση επισφαλών δανείων σε κόμματα;

• Επίσης με την ευκαιρία ρωτώ και την Τράπεζα της Ελλάδος, τι προβλέπουν οι δικές της ελεγκτικές αρμοδιότητες για την χορήγηση επισφαλών δανείων από τράπεζες με γνώση της επισφάλειας από τους τραπεζίτες που κάνουν τις σχετικές χορηγήσεις;

Δεν πρόκειται ασφαλώς να απαντήσουν. Είναι απασχολημένοι βλέπετε να διαγράφουν τα δάνεια των Μεγάρων, να επιβλέπουν την χορήγηση νέων δανείων στα γνωστά ΜΜΕ και να τακτοποιούν άλλα θέματα με παρόμοιο τρόπο. Μην έχετε όμως παράπονο. Θα σας κάνουν και «παροχές» από το δήθεν «πλεόνασμα». Αυτά που σας έχουν πάρει διπλά και τρίδιπλα με το άλλο χέρι μέσω της εξοντωτικής φορολογίας, του αγρίου κυνηγήματος των ασφαλισμένων του ΟΑΕΕ κ.λπ. «Παροχές» μείον κάτι μικροέξοδα «διαχείρισης»! του συστήματος εξουσίας.

Θα σπάσει ο νόμος της σιωπής; Η πρόσφατη χρεοκοπία και η είσοδος της χώρας σε μια μακρά περίοδο έλλειψης δανεικών, μαζί με τις δυνατότητες πληροφόρησης και απελευθέρωσης από τον ασφυκτικό έλεγχο των εξωθεσμικών κέντρων εξουσίας, που προσφέρει το διαδίκτυο, αποτελούν σημάδια ελπίδας. Ακόμα και μικροί φορείς που είναι απέναντι στο σύστημα εξουσίας αρχίζουν και βρίσκουν απήχηση. Στις σελίδες της Δράσης για παράδειγμα, περιλαμβανόμενων αυτών για τα ακίνητα («ΑντιΔράστε στην εξοντωτικη φορολογία των ακινήτων») και τους ασφαλισμένους του ΟΑΕΕ («Ασφαλισμένοι του ΟΑΕΕ αντιΔράστε»)μετέχουν πάνω από 150 χιλιάδες άνθρωποι, που ακούν και αναμεταδίδουν το μήνυμα μας. Και αυξάνονται καθημερινά. Ο κόσμος θέλει να γυρίσει σελίδα και να ζήσει σε μια κανονική χώρα. Και με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα το καταφέρει.

Σχολιασμός

Σχόλια

Ιδιοκτησία
e-Μεταρρύθμιση

Εκδότης
Γιάννης Μεϊμάρογλου

Διεθυντής Σύνταξης
Μιχάλης Κυριακίδης
mkyriak@gmail.com

Επικοινωνία
info@metarithmisi.gr

H «Μεταρρύθμιση» είναι ηλεκτρονικός κόμβος ο οποίος λειτουργεί με αυτήν τη μορφή από τον Μάρτιο του 2012. Από το 2005 κυκλοφορούσε ως έντυπο και στη συνέχεια ως ηλεκτρονικό περιοδικό.

Ξεκίνησε από μια ομάδα ανθρώπων με κοινό χαρακτηριστικό την αγωνία για τη συγκρότηση ενός μεγάλου μεταρρυθμιστικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία. Πρόθεσή μας είναι η ενθάρρυνση των διαδικασιών για μια μεγάλη προοδευτική παράταξη και η ανάδειξη της ανάγκης να εκφρασθεί σε όλα τα επίπεδα – πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό – η οπτική μιας σύγχρονης κοινωνίας, απαλλαγμένης από τις παθογένειές της.

Αναφέρεται στο χώρο της μεταρρυθμιστικής αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας, του ριζοσπαστικού κέντρου, του κοινωνικού και πολιτικού φιλελευθερισμού και επιδιώκει τον διάλογο ανάμεσα στις δημοκρατικές - προοδευτικές δυνάμεις της χώρας.

Copyright © www.metarithmisi.gr.

To Top