ΑΡΘΡΑ

Πώς θα οργανωθεί ο Νέος Πολιτικός Φορέας του «Κινήματος Αλλαγής»;

Πριν από ένα τετράμηνο, ο αγαπημένος μου ανηψιός, ο Μάριος, ήρθε να με βρεί για να μου πεί τις απόψεις του «για να ακουστεί επιτέλους και η νέα γενιά» και εγώ ανταποκρίθηκα με ένα κείμενο με τίτλο «Θα μιλήσουμε για την ταμπακιέρα;» που αφορούσε στο εγχείρημα της δημιουργίας του νέου ενιαίου προοδευτικού πολιτικού φορέα και δημοσιεύτηκε στις 30.08.2017 στη ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ.

Προχτές ξαναήρθε ο Μάριος φουριόζος, για να συζητήσουμε αυτά που διαβάζει στις εφημερίδες για την οργάνωση του νέου πολιτικού φορέα του «Κινήματος Αλλαγής». Όπως έχω εξηγήσει δεν του χαλάω χατήρι, γιατί μου θυμίζει τη γενιά μου στην ηλικία του, οπότε μεταφέρω αυτούσια τη συζήτησή μας :

Μάριος : Αγαπητέ μου θειέ, υποθέτω ότι αφού συμμετείχες, ως μέλος του «δικτύου εμπιστοσύνης» της Επιτροπής Αλιβιζάτου, στην οργάνωση των εκλογών για τον επικεφαλής του νέου πολιτικού φορέα, θα παρακολουθείς τις διαδικασίες προετοιμασίας της οργάνωσής του.

Πάνος : Ναι. Έχει ανακοινωθεί η συγκρότηση ενός μεταβατικού Πολιτικού Συμβουλίου και προετοιμάζεται η οργάνωση του ιδρυτικού Συνεδρίου.

Μάριος : Η πρώτη μου απορία είναι, εάν θα ξαναφτιαχτεί η παραδοσιακή οργανωτική δομή με τοπικές και περιφερειακές οργανώσεις, κεντρική πολιτική επιτροπή και εκτελεστικό γραφείο. Σε ρωτώ, γιατί αυτός δεν είναι παρά ο παραδοσιακός «κομματικός μηχανισμός», που όχι μόνον έχει χάσει τη στήριξη της ευρύτερης κοινωνίας, αλλά ακόμη και οι περισσότεροι υποψήφιοι για τη θέση του επικεφαλής του φορέα προεκλογικά απέρριπταν τους «μηχανισμούς».

Πάνος : Μάριε, δεν υπάρχει οργανισμός φυσικός ή διοικητικός ή πολιτικός χωρίς σκελετό, χωρίς μια εσωτερική ιεραρχική δομή, γιατί θα είναι «ατελής», όπως μας διδάσκει και η βιολογία. Δεν μπορεί να υπάρχει κόμμα με εθνική εμβέλεια που δεν έχει τα όργανα αυτά. Οι τοπικές και οι περιφερειακές οργανώσεις πρέπει να διασφαλίζουν μια διαπροσωπική σχέση με τα μέλη και τους φίλους, να παρακολουθούν τα προβλήματα κάθε τόπου και να συνδέονται με τον θεσμό της τοπικής αυτοδιοίκησης. Σε κεντρικό επίπεδο πρέπει να υπάρχουν τα όργανα καθοδήγησης, συντονισμού και λήψης των πολιτικών αποφάσεων.

Μάριος : Εάν όμως κάποιος φαντάζεται ότι αυτή η παραδοσιακή ιεραρχική δομή αρκεί για να εκπροσωπηθεί η κοινωνία, τα κοινωνικά αιτήματα και οι προσδοκίες των πολιτών, έχει μείνει στην Ελλάδα της δεκαετίας του ’80, που οι τοπικές οργανώσεις διαμεσολαβούσαν μεταξύ κοινωνίας – κόμματος – κυβέρνησης.

Πάνος : Έχεις δίκιο ότι δεν αρκεί. Εκτός από τον σκελετό που συγκροτεί τον οργανισμό, χρειάζεται και η νοητική λειτουργία του. Χρειάζεται μια επιτελική δομή που θα παρακολουθεί συστηματικά τα προβλήματα, τα αιτήματα και τις προσδοκίες των κοινωνικών ομάδων και ιδιαίτερα των ασθενέστερων ομάδων και θα εισηγείται τις πολιτικές επιλογές του φορέα σε όλες τις δημόσιες πολιτικές, που αφορούν τη διοίκηση, την οικονομία και την κοινωνία. Μια επιτελική δομή που θα παρακολουθεί τα κοινωνικά κινήματα και τα σύγχρονα κοινωνικά αιτήματα, όπως αυτά που αφορούν στα ανθρώπινα δικαιώματα, την ισότητα των φύλων, την προστασία του περιβάλλοντος και την ποιότητα ζωής και θα συνδέεται με την επιστημονική κοινότητα.

Αυτή η επιτελική δομή θα στηρίζει όχι μόνο τα κεντρικά πολιτικά όργανα αλλά και την κοινοβουλευτική ομάδα, που αποτελεί το πρόσωπο του οργανισμού, την πλέον ορατή πολιτική λειτουργία του φορέα και την πλέον αναγνωρίσιμη δημόσια έκφρασή του. Επίσης, θα πρέπει να διασφαλίσει τη συστηματική συνεργασία της με την ομάδα των ευρωβουλευτών, που αποτελεί τον καλύτερο δίαυλο επικοινωνίας με τις κοινωνικο-οικονομικές και τις πολιτικές εξελίξεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Μάριος : Εάν δεχτώ την πρότασή σου που αφορά στην εσωτερική οργάνωση του φορέα ως οργανισμού, πώς αυτός θα επικοινωνεί με το περιβάλλον του ; Πιστεύεις ότι οι 72.000 πολίτες που εκδήλωσαν το ενδιαφέρον τους να είναι μέλη του φορέα, θα εκλέξουν 4.000 συνέδρους και αυτοί με τη σειρά τους τα 100 αιρετά μέλη της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής και το Εκτελεστικό Γραφείο (ή όπως αλλιώς το ονομάσουν) και τελείωσε ; Τα μέλη, οι φίλοι και οι δυνητικοί ψηφοφόροι θα θεωρούν ότι αυτοί τους αντιπροσωπεύουν από Συνέδριο σε Συνέδριο και απλώς θα διαβάζουν τις ανακοινώσεις τους ; Ή θα νιώθουν ότι οι τοπικές οργανώσεις αφουγκράζονται τον κόσμο και μεταφέρουν στα περιφερειακά και τα κεντρικά όργανα τον παλμό του, όπως θεωρούσατε στα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης και σε μεγάλο βαθμό είχατε δίκιο ;

Οι πολίτες πια σήμερα θέλουν αδιαμεσολάβητη αμφίδρομη επικοινωνία με την ηγετική ομάδα του πολιτικού φορέα, χωρίς ενδιάμεσους «μηχανισμούς».

Πάνος : Έχεις δίκιο. Ο νέος πολιτικός φορέας πρέπει να αποκτήσει και αισθητήρια όργανα διαρκούς αμφίδρομης επικοινωνίας με τα μέλη, με τους φίλους του και γενικότερα με τους πολίτες. Η προσωπική επικοινωνία που έχουν οι τοπικές οργανώσεις δεν αρκούν πια σήμερα. Χρειάζεται και η αξιοποίηση των σύγχρονων τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών.

Μάριος : Με όλο το σεβασμό που σου έχω, θα μου επιτρέψεις να συνοψίσω αυτά που μου είπες, με βάση τις επιστημονικές γνώσεις και την εμπειρία μου. Ουσιαστικά προτείνεις ένα Οργανωτικό Επιχειρησιακό Σχέδιο που θα οργανώσει το νέο πολιτικό φορέα με τέσσερεις Οργανωτικούς Πυλώνες :

–  Τον 1ο Πυλώνα με την παραδοσιακή πυραμιδοειδή οργάνωση (τοπικές και περιφερειακές οργανώσεις, κεντρική πολιτική επιτροπή, εκτελεστικό γραφείο και πρόεδρος).

–  Τον 2ο Οργανωτικό Πυλώνα με την κοινοβουλευτική ομάδα του στην Ελληνική Βουλή και την κοινοβουλευτική ομάδα του στην Ευρωβουλή.

–  Τον 3ο Οργανωτικό Πυλώνα που θα είναι μια κεντρική επιτελική δομή για την υποστήριξη του πολιτικού φορέα στη διαμόρφωση της στρατηγικής του, των προγραμματικών επιλογών του στους βασικούς τομείς δημόσιας πολιτικής και του κυβερνητικού προγράμματός του. Μια κεντρική επιτελική δομή που θα διασφαλίσει και διαύλους επικοινωνίας με τις οργανωμένες κοινωνικές ομάδες και τις κοινωνικές οργανώσεις, καθώς και με την επιστημονική κοινότητα.

–  Τον 4ο Οργανωτικό Πυλώνα που θα διασφαλίζει την ηλεκτρονική επικοινωνία των κεντρικών, των περιφερειακών και των τοπικών οργάνων του πολιτικού φορέα μεταξύ τους και με τα μέλη και την αμφίδρομη διαδικτυακή επικοινωνία της ηγεσίας του με τα μέλη, τους φίλους του και τους πολίτες.

Πάνος : Και πώς θα μπορούσε να γίνει πρακτικά αυτή η οργάνωση ;

Μάριος : Το Πολιτικό Συμβούλιο συγκροτεί μια ομάδα που εκπονεί το Οργανωτικό Επιχειρησιακό Σχέδιο, ο «Οργανισμός» του πολιτικού φορέα αποτυπώνεται στο Καταστατικό του και διασφαλίζεται η διοίκηση της εφαρμογής του.

Πάνος : Μάριε σε ευχαριστώ για την κωδικοποίηση των σκέψεών μου σε ένα Οργανωτικό Επιχειρησιακό Σχέδιο, αν και στην πολιτική συνήθως δεν λειτουργούμε επιχειρησιακά, αλλά μάλλον εμπειρικά με βάση το πολιτικό αισθητήριο.

Θα ήθελα μόνο να συμπληρώσω ότι καθένας από τους Οργανωτικούς Πυλώνες, όπως τους ονομάζεις,  θα έχει διακριτό πολιτικό ρόλο και διακριτή επικοινωνία με την κοινωνία, διασφαλίζοντας με τον τρόπο αυτόν την πολλαπλότητα των σχέσεων επικοινωνίας και εκπροσώπησης των πολιτών. Ειδικά δε ο 3ος Οργανωτικός Πυλώνας μέσω της δικτύωσης (networking) των οργάνων και των προσώπων θα μπορέσει να υπερβεί την κλασική πυραμιδοειδή δομή, επομένως και τις παραδοσιακές ιεραρχικές σχέσεις που αυτή δημιουργεί.

Επίσης, για να διασφαλιστεί ο συντονισμός και η σύνθεση του έργου αυτών των τεσσάρων Οργανωτικών Πυλώνων είναι αναγκαίο να συγκροτηθεί ως ανώτατο συλλογικό όργανο του νέου πολιτικού φορέα ένα Εθνικό Συμβούλιο, με εκτελεστικό όργανο, που θα αποτελούν την κεφαλή του οργανισμού. Η οργανωτική δομή αυτή δεν ακολουθεί ένα σχήμα αυστηρής ιεραρχικής πυραμίδας, αλλά διατηρεί στην κορυφή του φορέα ένα ενιαίο κέντρο καθοδήγησης, συντονισμού και λήψης αποφάσεων. Με τον τρόπο αυτό αφενός επιχειρείται ο πλουραλισμός των διαύλων επικοινωνίας και η εσωκομματική δημοκρατία, αφετέρου διασφαλίζεται ένας ενιαίος κεντρικός πόλος κομματικής εξουσίας και πολιτικής έκφρασης του νέου πολιτικού φορέα.

Μάριος : Και πώς ο νέος πολιτικός φορέας θα εκφράζει τα συμφέροντα συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων, αλλά δεν θα στηρίζει συντεχνιακά αιτήματα, γεγονός από το οποίο δεν έχουν γλυτώσει σχεδόν όλα τα κόμματα στη διάρκεια της Μεταπολίτευσης ;

Πάνος : Πρώτα από όλα ο νέος πολιτικός φορέας δεν πρέπει να εκφράζει το άθροισμα όλων των διεκδικήσεων των κοινωνικών ομάδων, αλλά τη σύνθεσή τους, η οποία θα επιχειρεί να εκφράσει «τα κοινά συμφέροντα, προσδοκίες και επιδιώξεις του λαού», όπως αυτά συντίθενται στο Πολιτικό Πρόγραμμά του. Δηλαδή θα πρέπει να επιδιώξει μια κοινωνική συμμαχία με ένα σύγχρονο «κοινωνικό συμβόλαιο».

Επίσης, είναι απαραίτητο να μην έχει κορπορατίστικα όργανα, αλλά μια διαρκή αμφίδομη επικοινωνία με τις οργανωμένες κοινωνικές ομάδες και τις συνδικαλιστικές οργανώσεις τους, καθώς και τις συνδικαλιστικές παρατάξεις που πρόσκεινται στον πολιτικό φορέα. Με διασφάλιση της αυτοτέλειας τόσο του πολιτικού φορέα, όσο και του συνδικαλιστικού κινήματος. Το στοίχημα είναι δύσκολο αλλά πρέπει να κερδηθεί.

Μάριος : Πιστεύεις ότι αυτό το κοινωνικό συμβόλαιο θα αποτυπώνει αυτά που θέλει η κοινωνία ;

Πάνος : Μάριε για να απαντήσω στο ερώτημά σου, πρέπει να ανοίξουμε ένα άλλο μεγάλο κεφάλαιο, που αφορά στις σχέσεις της πολιτικής κοινωνίας με την κοινωνία των πολιτών και με τον παιδαγωγικό ρόλο που πρέπει να παίζει ένας προοδευτικός πολιτικός φορέας και η ηγεσία του, δεδομένου ότι η επικοινωνία τους με τους πολίτες πρέπει να έχει διπλή φορά, να είναι αμφίδρομη. Προς το παρόν σου προτείνω να διαβάσεις το άρθρο του Κώστα Σημίτη στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ με τίτλο «Το κυρίαρχο πολιτισμικό πρότυπο».[1]

Μάριος : Θα το διαβάσω. Στο ερώτημα ομοσπονδιακός ή ενιαίος φορέας τι απαντάς ; Θα συνεχίσει κάθε κόμμα και πολιτική κίνηση να έχει το δικό του «μαγαζί» και θα έχουν μόνον ένα κοινό «εμπορικό σήμα» (trademark) ;

Πάνος : Μάριε δεν είναι πρακτικά δυνατό το σημερινό άθροισμα πολιτικών κομμάτων, κινήσεων και προσωπικοτήτων, μαζί με τους 72.000 πολίτες οι οποίοι δήλωσαν το ενδιαφέρον τους να συμμετάσχουν ως μέλη του νέου πολιτικού φορέα, να συγκροτήσουν μέσα από μια τρίμηνη προσυνεδριακή διαδικασία και ένα ιδρυτικό Συνέδριο, ένα ενιαίο και ομογενοποιημένο κόμμα.

Χρειάζεται μια μεταβατική περίοδος, στην οποία τα μέλη του νέου πολιτικού φορέα θα γνωριστούν μεταξύ τους, θα αποκτήσουν, όσο είναι εφικτό, κοινό κώδικα επικοινωνίας και οπωσδήποτε θα ασκηθούν στους δημοκρατικούς κανόνες του διαλόγου, της σύνθεσης των απόψεων και του σεβασμού των διαφορετικών απόψεων και ιδίως της μειοψηφίας. Στο διάστημα αυτό δεν πρέπει η πλειοψηφία να «καπελώσει» τις μειοψηφίες, αλλά να διασφαλίσει ότι «θα ανθίσουν όλα τα λουλούδια που συμφώνησαν να φτιάξουν ένα κοινό πολύχρωμο κήπο».

Μάριος : Άρα, με τον δικό μου κώδικα, χρειάζεται ένα Οργανωτικό Σχέδιο Μετάβασης, δηλαδή ένας οδικός χάρτης μετάβασης από τη σημερινή «ομοσπονδιακή» μορφή οργάνωσης και λειτουργίας του Κινήματος Αλλαγής, μέσω ενός μεταβατικού «μικτού συστήματος» στο ενιαίο και ομογενοποιημένο κόμμα. Αξιοποιώντας την τεχνογνωσία της «δημιουργίας θεσμών» (institution building) και της «μεταρρυθμιστικής τεχνικής» (reform engineering).

Πάνος : Συμφωνώ, καλά τα λες. Θα ήθελα όμως να τονίσω ότι εξακολουθεί να είναι επίκαιρο αυτό που είπε ο Σπύρος Λυκούδης το 2013 στο 2ο Συνέδριο της ΔΗΜΑΡ «Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για το Συνέδριό μας είναι να μην το αισθανθεί η κοινωνία. Τίποτα δεν συνιστά μεγαλύτερο κίνδυνο στους επόμενους μήνες από την αδιαφορία της κοινωνίας».[2]

Και επομένως ο νέος πολιτικός φορέας σε όλη τη διάρκεια της προσυνεδριακής διαδικασίας, στη διάρκεια του Συνεδρίου και μετά από αυτό, πρέπει να διατυπώνει ρεαλιστικές και πειστικές προγραμματικές επιλογές και επικοινωνιακά πολιτικά μηνύματα, που να απαντούν στα ερωτήματα και τις προσδοκίες των πολιτών και ιδιαίτερα της νέας γενιάς.

Μάριε, εάν δεν έχεις αντίρρηση, θα δημοσιοποιήσω τη συζήτησή μας στη ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ, γιατί μπορεί να συμβάλει στο δημόσιο διάλογο για το νέο πολιτικό φορέα που επιδιώκει η καλή αυτή ιστοσελίδα.

Μάριος : Συμφωνώ να την δημοσιοποιήσεις, γιατί μπορεί να συμμετάσχουμε σε ένα τέτοιο διάλογο και όσοι δεν είμαστε μαθημένοι στις εσωκομματικές λειτουργίες.

 

[1] Σημίτης Κ., Άρθρο στα ΝΕΑ :Το κυρίαρχο πολιτισμικό πρότυπο, 17.12.2017

[2] Λυκούδης Σ. (2017), Δρόμοι Αριστεροί – Διαψεύσεις και Προσδοκίες (σελ. 17), Ίνδικτος, Αθήνα.

Σχολιασμός

Σχόλια

Ιδιοκτησία
e-Μεταρρύθμιση

Εκδότης
Γιάννης Μεϊμάρογλου

Διεθυντής Σύνταξης
Μιχάλης Κυριακίδης
mkyriak@gmail.com

Επικοινωνία
info@metarithmisi.gr

H «Μεταρρύθμιση» είναι ηλεκτρονικός κόμβος ο οποίος λειτουργεί με αυτήν τη μορφή από τον Μάρτιο του 2012. Από το 2005 κυκλοφορούσε ως έντυπο και στη συνέχεια ως ηλεκτρονικό περιοδικό.

Ξεκίνησε από μια ομάδα ανθρώπων με κοινό χαρακτηριστικό την αγωνία για τη συγκρότηση ενός μεγάλου μεταρρυθμιστικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία. Πρόθεσή μας είναι η ενθάρρυνση των διαδικασιών για μια μεγάλη προοδευτική παράταξη και η ανάδειξη της ανάγκης να εκφρασθεί σε όλα τα επίπεδα – πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό – η οπτική μιας σύγχρονης κοινωνίας, απαλλαγμένης από τις παθογένειές της.

Αναφέρεται στο χώρο της μεταρρυθμιστικής αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας, του ριζοσπαστικού κέντρου, του κοινωνικού και πολιτικού φιλελευθερισμού και επιδιώκει τον διάλογο ανάμεσα στις δημοκρατικές - προοδευτικές δυνάμεις της χώρας.

Copyright © www.metarithmisi.gr.

To Top