ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ

Σκέψεις για το σύγχρονο παρακράτος με αφορμή…τις φράουλες.

Για περισσότερο από έξη μήνες ένας «εργοδότης», κάποιος -όπουλος κάτω απ’ τ’ Αυλάκι, δεν πλήρωνε το μεροκάματο πείνας όσων μεταναστών απασχολούσε παράνομα.

1. Τα γεγονότα

.

Για περισσότερο από έξη μήνες ένας «εργοδότης», κάποιος -όπουλος κάτω απ’ τ’ Αυλάκι, δεν πλήρωνε το μεροκάματο πείνας όσων μεταναστών απασχολούσε παράνομα.

.

Όταν οι «λάθρο» τόλμησαν να ζητήσουν τα δεδουλευμένα για να φάνε, οι «άνθρωποι» της «επιχείρησης»  τους πυροβόλησαν εν ψυχρώ και τραυμάτισαν 28 από αυτούς.

.

Η είδηση είχε κάνει το γύρο του κόσμου και είχε επισημανθεί ότι δεν επρόκειτο απλά για κάποιο ποινικό θέμα που θα έπαιρνε το δρόμο για τη δικαιοσύνη, αλλά για μία πραγματικότητα ανάλογη της περιόδου της δουλείας.

.

Στην επιφάνεια είχαν έρθει συγκλονιστικές λεπτομέρειες για τις απάνθρωπες συνθήκες και την πρωτοφανή εκμετάλλευση των μεταναστών.

.

Ήταν φανερό ότι όσοι απ’ αυτούς είχαν μπροστά από τη λέξη μετανάστης το πρόθεμα λάθρο-, δεν είχαν πολλές ελπίδες για ανθρώπινη μεταχείριση στα χωράφια της φράουλας.

.

Όποιος κρατικός φορέας είχε ευθύνη να ελέγχει σχετικά, κοιμόταν στα χαμομήλια.

.

Όποιος απλός πολίτης-και ήταν πολλοί-ήξερε τι συνέβαινε και σιωπούσε, αποδεχόταν σιωπηρά την αποτρόπαια πραγματικότητα.

.

Το χαρακτηριστικό λεπτό άρωμα της φράουλας οφειλόταν σε μία καλά οργανωμένη προσθήκη ανθρώπινου αίματος στο χώμα της περιοχής.

.

.

Όταν  ήρθε η ώρα να αποδοθεί δικαιοσύνη, οι συγκεκριμένοι λειτουργοί της, φρόντισαν με την απόφασή τους να μας στείλουν το μήνυμα ότι το αίμα αυτό ήταν λιγότερο ανθρώπινο: Ούτε ο ίδιος ο Κος Κούγιας (που χαιρέτησε την απόφαση ως απόδειξη ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης) δεν αμφιβάλλει ότι αν τα θύματα ήταν Έλληνες η απόφαση θα ήταν τελείως διαφορετική.

.

Αλλά τι πιο φυσικό-απαντά ο Χρυσαυγιτισμός-από το να δικαιώνεται και στα δικαστήρια η υπεροχή του αίματος της φυλής των απογόνων του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη!

.

Η απόφαση του δικαστηρίου τον δικαίωσε!

.

 

.

2. Μία μικρή αναδρομή

.

Αγαπητοί φίλοι της «Μ».

.

Σε αρκετά από τα τελευταία σημειώματά μου όσοι βρίσκετε σ’ αυτά κάποιο ενδιαφέρον και ανεξάρτητα από το αν τα αντιμετωπίζετε εποικοδομητικά ή κριτικά ή αφοριστικά, θα έχετε παρατηρήσει ότι μιλώ για παρακράτος το οποίο δρα σχεδιασμένα και συνειδητά αξιοποιώντας τις σημερινές συνθήκες οικονομικής και βαθειάς πολιτισμικής κρίσης.

.

Υπερβολές ευφάνταστων γραφιάδων του διαδικτύου… λένε κάποιοι.

.

Ίσως, αλλά τι είναι το παρακράτος;

.

Στο ερώτημα αυτό ολόκληρη η κοινωνία μας υιοθέτησε σιωπηρά μία απάντησε με βάση το πρόσφατο ιστορικό παρελθόν και μόνο.

.

«Παρακράτος είναι ένα δίκτυο κατατρομοκράτησης που άπλωσαν πάνω σε όλη την Ελληνική κοινωνία οι νικητές του εμφύλιου, με ιδεολογική βάση του τον αντικομμουνισμό».

.

Κάτι δηλαδή σαν προσωρινή ιδιοκατασκευή που αφέθηκε στην τύχη της μόλις εκπλήρωσε το σκοπό της και κανείς πια δεν ξανάκουσε κάτι γι αυτήν, από τότε που το μεν επίσημο εμφυλιοπολεμικό κράτος ζητούσε πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων, προσπαθώντας να αποφύγει τα Σταλινικά Γκουλάγκ έφτιαχνε Μακρονήσια, το δε ανεπισήμως επίσημο παρακλάδι του, τρομοκρατούσε, έδερνε και δολοφονούσε μέσα στο δρόμο ντάλα μεσημέρι!

.

Όσοι έχουμε «πατήσει» τα εξήντα ζήσαμε τις μεγάλες στιγμές του.

.

*Η ΕΚΟΦ που έδερνε και χαφιέδιζε στα Πανεπιστήμια.

.

*Ο ΙΔΕΑ στις ένοπλες δυνάμεις που ετοιμαζόταν να μας ξανασώσει από τους κομμουνιστάς(!).

.

*Η ένοχη σιωπή και οι πρόθυμοι εθνοσωτήρες τύπου Κόλια στη δικαιοσύνη.

.

*Τα από άμβωνος μισαλλόδοξα ελληνοχριστιανικά  κηρύγματα.

.

*Η εκτεταμένη συμμετοχή ανώτατων αξιωματούχων των σωμάτων ασφαλείας σε παρακρατικές οργανώσεις

.

*Η δολοφονία Λαμπράκη.

.

*Η δολοφονία Τσαρουχά.

.

*Όλα τα εγκλήματα (συμπεριλαμβανομένου και του Κυπριακού) της χούντας του ’67, όταν δηλαδή το παρακράτος έγινε κράτος.

.

Μέχρι την πτώση της χούντας το ’74.

.

Μετά…. έτσι ξαφνικά έπαψε να υπάρχει και μόνο μερικά σταγονίδια επιβίωναν, τα οποία όπως εικάζεται εξαχνώθηκαν στις διακεκαυμένες θερμοκρασίες του εκδημοκρατισμού της Καραμανλικής και Παπανδρεϊκής μεταπολίτευσης.

.

Κανείς, ούτε καν οι παθούσες δημοκρατικές και αριστερές παρατάξεις δεν ένοιωθαν την ανάγκη να ξανασχοληθούν με το φάντασμα που για δεκαετίες στοίχειωνε  ολόκληρη την κοινωνία.

.

Παρέμειναν μόνο τα ερωτήματα:

.

* Τι είδους κοινωνικός φονταμενταλισμός επέβαλλε έναν εμφύλιο σε μία ολοσχερώς κατεστραμμένη από τον πόλεμο χώρα, όταν όλη η άλλη Ευρώπη ανασυγκροτούσε την παραγωγή τις υποδομές και το κοινωνικό κράτος;

.

* Γιατί το κράτος χρειαζόταν ένα παρακράτος με σημαία του τον αντικομμουνισμό, όταν πια το ίδιο τον είχε ως επίσημη ιδεολογία και πρακτική του;

.

* Η ύπαρξη του παρακράτους οφειλόταν αποκλειστικά στον εμφύλιο και στον αντικομμουνισμό; Με άλλα λόγια οι δυνάμεις που το συγκρότησαν αισθάνονται σήμερα να έχουν λόγο ύπαρξης ή όχι;

.

Ενδεικτικά τα ερωτήματα μέσα σε πλήθος άλλων που παρ όλες τις απαντήσεις και τη διαύγαση που επιχείρησαν μεμονωμένοι μελετητές, δεν ενσωματώθηκαν στο πεδίο προβληματισμού της συλλογικής προοδευτικής και αριστερής σκέψης.

.

 

.

3. Ο Ελληνικός εθνικισμός

.

Οι απλοί καθημερινοί άνθρωποι που έχουμε γνωρίσει από μέσα την ελληνική αριστερά, όταν αναφερόμασταν στον ελληνικό εθνικισμό είχαμε την τάση να τον κατανοούμε ως ιδεολογικό αντίποδα της κομμουνιστικής ιδεολογίας και μόνο, δηλαδή απαλλαγμένο από κάποιο ιστορικό φορτίο.

.

Ήταν ένα από τα λάθη μας.

.

Ο ελληνικός εθνικισμός προϋπήρξε του αντικομμουνισμού, ως αλυτρωτική και εθνικοαπελευθερωτική ιδεολογία και υπ’ αυτήν την έννοια έχει και η αριστερά ως απελευθερωτική δύναμη κληρονομήσει κάποια από τα πυρηνικά του χαρακτηριστικά, αφού καθρεφτίζει τόσο τις γενέθλιες εθνικές μας στιγμές, όσο και τις επόμενες επιλογές των κυρίαρχων δομών της καθ ημάς Ανατολής.

.

Αποτελεί μία ιδεολογική ουτοπική υπερκατασκευή, ένα πρωτογενές υλικό από το οποίο άντλησαν τις ιδεολογικές τους νόρμες όλες οι επί μέρους εκφράσεις του, μία από τις οποίες ήταν και ο άγριος, πρωτόγονος αντικομμουνισμός ως συνέπεια του εμφύλιου.

.

Αλλά-όπως πάντα-η πραγματικότητα έβαλε με τη δική της πειστικότητα, τη δική της σφραγίδα στο μέλλον:

.

Σήμερα δεν υπάρχει ούτε το Μαρξικό φάντασμα του κομμουνισμού να πλανιέται πάνω από τον καπιταλιστικό κόσμο, ούτε και η «τεράστια κακιά κόκκινη αρκούδα για να μας πάρει τα σπίτια και τις θυγατέρες μας»!

.

Θα μπορούσε σ’ αυτές τις συνθήκες ο αντικομμουνισμός να είναι ιδεολογικό εργαλείο χρήσιμο σε κάποιες πολιτικές δυνάμεις;

.

Είναι προφανές ότι η απάντηση είναι αρνητική.

.

Η καλύτερη γι αυτό απόδειξη είναι ότι οι μόνοι που εξακολουθούν να τον χρησιμοποιούν είναι οι ένθεν-κακείθεν  μοναχικοί περιθωριακοί σχηματισμοί που έδεσαν ολόκληρη τη ζωή τους στη ρητορική που κρατώντας νωπό το εμφυλιοπολεμικό αίμα , έδινε νόημα και διάρκεια στην πολιτική τους παρουσία.

.

Όσο όμως είναι φανερό ότι έχει σχεδόν εξαφανιστεί από το σώμα του ελληνικού εθνικισμού η αντικομμουνιστική του έκφραση, άλλο τόσο είναι βέβαιο ότι ο εθνικισμός παραμένει ως ιδεολογική υπερκατασκευή ενσωματωμένη στο εθνικό φαντασιακό μας σύμπαν.

.

Μα τότε ποιό είναι το σύγχρονο ιδεολόγημα που αντλώντας και πάλι τη δική του νόρμα, τη δική του ταμπέλα, από αυτήν την υπερκατασκευή, επιχειρεί ν’ αντικαταστήσει τον αντικομμουνισμό και να αναχθεί σε κατεστημένη έκφραση του σύγχρονου ελληνικού εθνικισμού;

.

Είναι βάσιμες οι ενδείξεις ότι:

.

* Είναι η αντικατάσταση του εκλείψαντος εξωτερικού κομμουνιστικού επίβουλου δαίμονα από έναν άλλον πάντα εξωτερικό.

.

* Ο νέος αυτός βολικός και πιασάρικος δαίμονας είναι … η Ενωμένη Ευρώπη!

.

* Σε συνθήκες παγκοσμιοποίησης οι ιστορικά και πολιτικά ξεπερασμένοι ιδεολογικοί δρόμοι και οι αντίστοιχοι κομματικοί σχηματισμοί αριστεράς και δεξιάς (σε όλη την Ευρώπη) κυριαρχούμενοι από φοβική πρόσληψη την νέας ραγδαία μεταβαλλόμενης πραγματικότητας, υφίστανται και προκαλούν σύγκλιση του δεξιού υπερπατριωτισμού και του αριστερού λαϊκισμού, σε ένα ενιαίο εθνικιστικό ρεύμα υπεράσπισης της καταρρέουσας πλέον πραγματικότητας των κρατών-εθνών.

.

Που αλλού να αναζητήσουμε πειστικότερη απόδειξη του τελευταίου ισχυρισμού μας, παρά στη θορυβώδη άνοδο και στην αυτοδιαλυτική ετερογονία  των αντιευρωπαϊκών κομμάτων;

.

Που αλλού (στα καθ’ ημάς) να αναζητήσουμε την αιτία που αν μερικές κομματικές ανακοινώσεις τις παραθέσουμε χωρίς τον εκδότη τους είναι αρκετά δύσκολο να ξεχωρίσουμε ποια είναι του ΚΚΕ, ποια των ΑΝΕΛ, ποια της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ και ποια του ΣΥΡΙΖΑ;

.

Ιδού ένα ερώτημα-πρόκληση προς κάθε προοδευτικό πολίτη:

.

To 10% που συγκέντρωσε η Χρυσή Αυγή στις Ευρωεκλογές αποτελείται από άγριους αντικομμουνιστές  ή από φοβικούς και αφελώς ή και επιμελώς οργισμένους αντιευρωπαϊστές;

.

Που αλλού λοιπόν να αναζητήσουμε την καταγωγή της αντιμνημονιακής φυγής από την πραγματικότητα, παρά στην «παλιά μου τέχνη κόσκινο» του ελληνικού εθνικισμού να κατασκευάζει επίδοξους κατασπαρακτές του ελληνισμού;

.

Που αλλού να αποδώσουμε την άνοδο του νεοφασισμού, την επικράτηση της γελοίας συνομωσιολογικής παραμυθίας, παρά στην «εθνική ανάγκη» ενός σατανικού εξωτερικού εχθρού, πανταχόθεν και πάντοτε βάλλοντος κατά του έθνους;

.

Καπιταλισμός, μονοπώλια, τοκογλύφοι-τραπεζίτες, σατανικά Εβραϊκά λόμπυ, μυστικές υπηρεσίες,  απολογητές του νεοφιλελευθερισμού, ντόπιοι δοσίλογοι, συνομώτες, τερατολόγοι, ακόμα και «σοφοί γέροντες προφήτες» που προφητεύουν τη σωτήρια έλευση του ξανθού γένους, σε ένα αξεδιάλυτο πια αντιμνημονιακό κουβάρι που όσοι μπλέχτηκαν, διαπιστώνουν (εφ όσον τους αφορά) πόσο δύσκολη είναι η έξοδος στον καθαρό αέρα του πραγματικού κόσμου.

.

Σύγκλιση και σύμπραξη του κάλπικου ακροδεξιού πατριωτισμού με τον εξ ίσου κάλπικο αριστερό ριζοσπαστισμό. Αυτή είναι η έκφραση του σύγχρονου ελληνικού εθνικισμού σε συνθήκες οικονομικής και πολιτισμικής κρίσης.

.

4. Οι συνέπειες

.

.

Στους πυρήνες της ελίτ της εξουσίας, υπάρχουν (πάντα υπήρχαν) άνθρωποι που «δονούνται» στο πνεύμα του εθνικισμού. Αυτόκλητοι και μόνιμοι ταγοί φύλαξης  των Θερμοπυλών, της Κερκόπορτας, της εθνικής μας συνείδησης, της Ορθοδοξίας, όλων των καταγωγικών του χαρακτηριστικών.

.

Άνθρωποι σε θέσεις-κλειδιά της εκτελεστικής, της νομοθετικής και της δικαστικής εξουσίας, σε θέσεις κλειδιά στα σώματα ασφάλειας, στις ένοπλες δυνάμεις, σε υψηλά σημεία της διοικητικής πυραμίδας, σε θέσεις κλειδιά της εκκλησιαστικής ιεραρχίας.

.

Ισχυρίζομαι λοιπόν ότι:

.

1. Είναι εξαιρετικά απίθανο να μην αισθάνονται ως απειλούμενοι που χρειάζεται επειγόντως να αναλάβουν δράση, πολύ περισσότερο αφού ασκούν ήδη εξουσία έμμεσα ή άμεσα και παράλληλα αισθάνονται ανέγγιχτοι από τους δημοκρατικούς θεσμούς.

.

2. Είναι αδύνατο να μην θεωρούν τις όποιες μεταρρυθμιστικές προσπάθειες των κυβερνήσεων, τις όποιες προσπάθειες δημιουργίας μιας ευρωπαϊκής κανονικότητας, απειλή για τα ιερά και τα όσια του έθνους.

.

3. Είναι αναμενόμενο να επιχειρούν μία οργανωμένη, προσεκτικά ανεπίσημη μεν, αλλά συμβολικά εξαγγελτική προσπάθεια ματαίωσης ενός ουσιαστικού εκσυγχρονισμού και εξευρωπαϊσμού της χώρας.

.

Στα πλαίσια αυτά επιτρέψτε μου να μην θεωρώ απόδειξη απλής πλεονεξίας όλη αυτή την ολοφάνερα μεθοδευμένη και μεθοδική ανατροπή της δημοσιονομικής πολιτικής από τις «κορυφές» της δικαιοσύνης και των ένστολων συνδικαλιστών, την καθημερινή υπερπροβολή τους στα ΜΜΕ, αλλά ένδειξη ύπαρξης και λειτουργίας παρακράτους.

.

Αν έχω δίκιο, θέλησαν με την απόφαση του δικαστηρίου της Μανωλάδας να κάνουν μία σχεδιασμένη εθνικιστική-ρατσιστική επίσημη εμφάνιση.

.

Από τον ίδιο χώρο της δικαιοσύνης ήρθε εξ άλλου και μία άλλη απόφαση, ενταγμένη στην ίδια αντιμνημονιακή, παρακρατική λογική.

.

Κατηγορείται και παραπέμπεται για δεύτερη φορά ο Γενικός Διευθυντής της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, που ανέλαβε μόλις στα μέσα του 2010, ότι μεγάλωσε τεχνητά το έλλειμμα του προϋπολογισμού για να αναγκασθεί η κυβέρνηση να δεχθεί τον δανεισμό με τους όρους του μνημονίου.

.

Είμαι εξαιρετικά ανήσυχος και πιστεύω μαζί μου και πολλοί άλλοι, να δω αν οι δημοκρατικές πολιτικές δυνάμεις, αλλά και όλοι οι δημοκρατικοί πολίτες στους χώρους όπου δρα το σύγχρονο εθνικιστικό παρακράτος, έχουν την πολιτική διορατικότητα να κατανοήσουν το νέο περιεχόμενό του, να λάβουν το σωστό μήνυμα και τις αναγκαίες αποφάσεις.

Σχολιασμός

Σχόλια

Ιδιοκτησία
e-Μεταρρύθμιση

Εκδότης
Γιάννης Μεϊμάρογλου

Διεθυντής Σύνταξης
Μιχάλης Κυριακίδης
mkyriak@gmail.com

Επικοινωνία
info@metarithmisi.gr

H «Μεταρρύθμιση» είναι ηλεκτρονικός κόμβος ο οποίος λειτουργεί με αυτήν τη μορφή από τον Μάρτιο του 2012. Από το 2005 κυκλοφορούσε ως έντυπο και στη συνέχεια ως ηλεκτρονικό περιοδικό.

Ξεκίνησε από μια ομάδα ανθρώπων με κοινό χαρακτηριστικό την αγωνία για τη συγκρότηση ενός μεγάλου μεταρρυθμιστικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία. Πρόθεσή μας είναι η ενθάρρυνση των διαδικασιών για μια μεγάλη προοδευτική παράταξη και η ανάδειξη της ανάγκης να εκφρασθεί σε όλα τα επίπεδα – πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό – η οπτική μιας σύγχρονης κοινωνίας, απαλλαγμένης από τις παθογένειές της.

Αναφέρεται στο χώρο της μεταρρυθμιστικής αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας, του ριζοσπαστικού κέντρου, του κοινωνικού και πολιτικού φιλελευθερισμού και επιδιώκει τον διάλογο ανάμεσα στις δημοκρατικές - προοδευτικές δυνάμεις της χώρας.

Copyright © www.metarithmisi.gr.

To Top