ΑΡΘΡΑ

Τραμπ ο στεφανωμένος

Ημέρα στέψης τού Τραμπ η 20ή Ιανουαρίου 2017!
Το σχολιάκι αυτό είναι γραμμένο αμέσως μετά την επίσημη ενθρόνιση τού νέου πλανητάρχη στο ανώτατο αξίωμα των Η.Π.Α. Όλος ο κόσμος είδε την αλλαγή Προεδρίας, την τελετή τής πιο διφορούμενης προσωπικότητας Αμερικανού Προέδρου (να μη ξεχνάμε βέβαια και τον εφιαλτικό Μπους junior). Βεβαίως, ο φρέσκος Πρόεδρος δεν έχει δοκιμαστεί έμπρακτα, αλλά ο προεκλογικός του λόγος, η ρητορική, οι απειλές και τα φληναφήματά του, αθροίζουν έναν εριστικό τύπο που σε εμάς θυμίζει τζάμπα μάγκα και ερωτύλο σε στιλ Μπερλουσκόνι! Decadence…
Με όλα όσα έχει πει και έχει δηλώσει (ας μην τα επαναλάβουμε από εδώ, είναι πάρα πολλά…) έχει φτιάξει εικόνα σύμπλευσης και συνταύτισης με αντιδραστικότατες κατευθύνσεις, στηρίζοντας ρητορικά κάθε σκοτεινή και φασίζουσα ιδεολογία, μαζί με εθνικοπατριωτικές κορώνες αίσχιστου είδους, που συχνά τις ταυτίζουμε με ό,τι πιο επικίνδυνο πολιτικά και ανθρωπιστικά.
Ο τύπος θα ξεκινήσει την προεδρική σταδιοδρομία του με μεγάλη λαϊκή αποδοχή και αξιοσημείωτη προσέλκυση ακροδεξιών-φασιστών-εθνικιστών, «πατριωτών» και παραθρησκευτικών οργανώσεων. Μπορούμε τώρα με τον Τραμπ να πούμε ξεκάθαρα πως, η αρχή του 21ου αιώνα, ξεκίνησε με τεράστια μαζικά, λαϊκά κύματα και κινήματα ακροδεξιάς, πολεμοκαπηλίας και φασίζουσας αντίληψης, τα οποία ενδεχομένως θα επικρατήσουν στο μέλλον με άγνωστες και σκοτεινές εξελίξεις…
Η νομοτέλεια μας λέει το εξής σταθερό: Μια διάδοχη πολιτική κατάσταση πραγμάτων, εξαρτάται πολύ από την έκβαση της προηγούμενης κατάστασης. Και εξηγούμαι: Ο Ομπάμα θριάμβευσε επί του γραφικού και επικίνδυνου Μπους junior, όχι μόνο εξαιτίας τής οικονομικής κρίσης αλλά και λόγω τής αθλιότητας του Μπους. Ο Τραμπ τώρα θριαμβεύει διότι ο Ομπάμα, εκτός από τα λάθη του στην επονομαζόμενη και Αραβική Άνοιξη στη Μέση Ανατολή,  άφησε χαραμάδες που δεν άρεσαν σε ένα πόπολο αμόρφωτο και εύκολο στην μιντιακή επιρροή, τόσο, όσο αρκούσε για να πείσει πως ΑΥΤΟΣ, (ο Τραμπ) θα «ξανακάνει μεγάλη και ισχυρή την Αμερική»!!!
Με τέτοια και άλλα δεν μπορούμε παρά να ανησυχούμε απόλυτα. Να ανησυχούμε κυρίως για την τόσο επιτακτική και αναγκαία ειρήνη των εμπόλεμων περιοχών, για τις βίαιες μεταναστεύσεις προσφύγων, για τις γενοκτονίες και τα πογκρόμ σε εμπόλεμες περιοχές, για φιλοπόλεμες απειλές, οι οποίες δημιουργούν άρρωστο παγκόσμιο κλίμα, για τα παιχνίδια τού χρηματιστηρίου και για τη χαρά των πολεμικών βιομηχανιών σχετικά με τις μαζικές παραγωγές φονικών όπλων… Όλα αυτά είναι υπαρκτά σενάρια, μαζί με τις νικητήριες ιαχές τών ακροδεξιών παντός τύπου (…) που απειλούν έναν ολόκληρο πολιτισμό με οπισθοδρόμηση και την εμφάνιση ενός άλλου τύπου σκοταδισμό!

Αποφεύγω να σκέφτομαι τέτοιες εξελίξεις στον διεθνή ορίζοντα. Όχι πως η σύγχρονη παγκοσμιοποίηση έχει παίξει τόσο θετικό ρόλο στην ανάπτυξη των τεχνών και της μαζικής καλλιέργειας και εκπαίδευσης. Υπάρχουν πάντα όμως οι φωτεινές εξαιρέσεις στο βιβλίο, στη μουσική, στο θέατρο, στην κινηματογραφική τέχνη, στην έρευνα (ιδιαίτερα στις τρεις τελευταίες παρατηρήθηκε μεγάλη άνθηση παρ’ όλες τις αντιξοότητες των εποχών). Οι ευρωπαϊκές συνθήκες μετά τον Β πόλεμο δημιούργησαν μεγάλη χρονική περίοδο ειρηνικής ζωής, η οποία επέτρεψε τη ζύμωση ιδεών, επικοινωνιών, σκέψεων και εμπειριών ώστε να συνθέσουν δημιουργικό πόλο έλξης. Δεν μπορώ να γνωρίζω αν ένας τύπος Αμερικανού πλανητάρχη μπορεί να ανατρέψει ή να εμποδίσει μια παγκόσμια δημιουργική εξέλιξη. Εξάλλου, η δύναμη της επικοινωνίας μέσω ηλεκτρονικών ΜΜΕ (που είναι πρόσφατη σχετικά ανακάλυψη), δημιουργεί από μόνη της μια δυναμική, η οποία όσο και αν πατρονάρεται, χειραγωγείται από τους ισχυρούς (ένας απ’ αυτούς είναι και ο περί ου ο λόγος Τραμπ) ωστόσο, δεν αφαιρεί δύναμη αντίδρασης από μεγάλο μέρος των κοινωνιών.
Το μεγάλο θέμα εξακολουθεί να είναι η εξάπλωση της γνώσης και της κουλτούρας στο μεγαλύτερο τμήμα των κοινωνιών. Κάθε εποχή είναι μια χρονική περίοδος που ορθώνει μπροστά μας εμπόδια από ξεπερασμένες ιδεοληψίες και θρησκευτικές αγκυλώσεις, οι οποίες πάντα βρίσκονται υπό την εποπτεία ενός «εκπροσώπου», αυτή τη φορά λέγεται Τραμπ και η επικαιρότητά του, λόγω ορκωμοσίας και όχι μόνο, μας περιστρέφει γύρω απ’ αυτόν και ό,τι συμβολίζει… Φοβάμαι όμως μπας και το πρόσωπο Τραμπ συγκεντρώσει όλο το ενδιαφέρον, και μείς να… ξεχάσουμε τις παράλληλες και όμορες ιδεολογικές δυνάμεις που κατοικοεδρεύουν στην ευρωπαϊκή οικογένεια, καθώς και τις όμοιες Ασίας, Ρωσίας, Αφρικής και αλλού… Το «είδος» αυτό του πολιτικού Τραμπ, εκτρέφεται από όμορες δυνάμεις τής ακραίας παγκόσμιας συντήρησης, όπως και από την αποτυχία και τον ιδεολογικό, πολιτικό διασκορπισμό αντίθετων της ιδεολογίας Τραμπ. Εάν οι αριστερές, δημοκρατικές, σοσιαλιστικές, φιλοπρόοδες, αντισυστημικές δυνάμεις είχαν δημιουργήσει καλή και στέρεη επικοινωνία με τις κοινωνίες, τα εκφυλιστικά φαινόμενα Τραμπ, δεν θα μπορούσαν να είχαν καμία δυναμική…
Θα επαναλάβω πως η άρθρωση ενός πολύτιμου, χρήσιμου και ουσιαστικού πολιτισμού, ίσως γίνει σημαία μιας άλλης ζωής… Όσο και να πλέει σε πελάγη ονειροφαντασίας μια τέτοια «άποψη», θα εξακολουθούμε να την υποστηρίζουμε. Εκτός κι αν βρεθεί κάποιος που θα κατέχει την πραγματική «λύση» στο αριστερό τσεπάκι τού παντελονιού του…
Προς το παρόν, ας απολαύσουμε τις διαδηλώσεις εναντίον του. Νωρίς-νωρίς με γυναίκες και άνδρες, μαύρους και λευκούς, νέους και μεγαλύτερους, για να συντομεύσουν την προεδρική θητεία του. Μπράβο λοιπόν του Τραμπ! Με την εκλογή του, ξεσήκωσε τον κόσμο εναντίον του σκοταδισμού. Είναι κι αυτό μια σημαντική προσφορά…

Σχολιασμός

Σχόλια

Ιδιοκτησία
e-Μεταρρύθμιση

Εκδότης
Γιάννης Μεϊμάρογλου

Διεθυντής Σύνταξης
Μιχάλης Κυριακίδης
mkyriak@gmail.com

Επικοινωνία
info@metarithmisi.gr

H «Μεταρρύθμιση» είναι ηλεκτρονικός κόμβος ο οποίος λειτουργεί με αυτήν τη μορφή από τον Μάρτιο του 2012. Από το 2005 κυκλοφορούσε ως έντυπο και στη συνέχεια ως ηλεκτρονικό περιοδικό.

Ξεκίνησε από μια ομάδα ανθρώπων με κοινό χαρακτηριστικό την αγωνία για τη συγκρότηση ενός μεγάλου μεταρρυθμιστικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία. Πρόθεσή μας είναι η ενθάρρυνση των διαδικασιών για μια μεγάλη προοδευτική παράταξη και η ανάδειξη της ανάγκης να εκφρασθεί σε όλα τα επίπεδα – πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό – η οπτική μιας σύγχρονης κοινωνίας, απαλλαγμένης από τις παθογένειές της.

Αναφέρεται στο χώρο της μεταρρυθμιστικής αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας, του ριζοσπαστικού κέντρου, του κοινωνικού και πολιτικού φιλελευθερισμού και επιδιώκει τον διάλογο ανάμεσα στις δημοκρατικές - προοδευτικές δυνάμεις της χώρας.

Copyright © www.metarithmisi.gr.

To Top