ΑΡΘΡΑ

Τσίτα τα Γκάζια σύντροφε

Η κατάσταση είναι σε γενικές γραμμές γνωστή, αγαπητέ μου Θανάση.

* Δεν υπάρχει φράγκο στο δημόσιο ταμείο.

* Η έννοια «ξένες επενδύσεις» είναι συνώνυμη του «επενδυτής από το Μπαγκλαντές».

* Η σχέση ανώτατης εκπαίδευσης, αγοράς και έρευνας, είναι ένα παραμύθι που μόνο μεγέθη Άντερσεν και Μιγχάουζεν μπορούν ν’ αφηγηθούν.

Η κατάσταση είναι σε γενικές γραμμές γνωστή, αγαπητέ μου Θανάση.

* Δεν υπάρχει φράγκο στο δημόσιο ταμείο.

* Η έννοια «ξένες επενδύσεις» είναι συνώνυμη του «επενδυτής από το Μπαγκλαντές».

* Η σχέση ανώτατης εκπαίδευσης, αγοράς και έρευνας, είναι ένα παραμύθι που μόνο μεγέθη Άντερσεν και Μιγχάουζεν μπορούν ν’ αφηγηθούν.

* Η αλληλεξάρτηση κράτους-εκκλησίας, ή, με άλλα λόγια, η διαπλοκή ΕφραιμοΒαβύληδων με το εθνικό κτηματολόγιο και Αρχιεπισκοπής με την εκπαίδευση, θυμίζει Ισλαμαμπάντ.

* Η διοικητική μηχανή εξακολουθεί να λειτουργεί με τις σαδιστικές προδιαγραφές του λαβύρινθου των υπογραφών και της «στρογγυλής σφραγίδας», προκειμένου να μας λείπουν μονίμως άλλα δύο εκατομμύρια (πάνω-κάτω) διοικητικοί υπάλληλοι, για να μπορεί να εξυπηρετηθεί κανονικά ο πολίτης, που έχει in between μετατραπεί σε άυλη έννοια, κάτι σαν ενοχλητικός καλικάντζαρος που ζητάει πληροφορίες πίσω από το γκισέ του ΙΚΑ, του ΟΑΕΔ, της Πολεοδομίας, του Δήμου κ.λπ.

* Η ΓΣΕΕ συνεχίζει να είναι το αποκλειστικό συνδικαλιστικό όργανο των εργαζομένων (όσων πληρώνονται, όχι μόνο όσων εργάζονται) στις ΔΕΚΟ, αλλά το παίζει προλεταριακή αλληλεγγύη την ώρα που έχει κάτι δεκαετίες ν’ ασχοληθεί με τους εργαζόμενους της βιοτεχνίας στο Μπραχάμι ή στη Νίκαια ή στον Περισσό.

* Οι τράπεζες, ή καλύτερα οι τραπεζίτες, εργάζονται ακούραστα για να μείνουν δύο-τρία σχήματα στη χώρα, που μέσα από συγχωνεύσεις και εξαγορές θα φτιάξουνε μικρά-πλην γωνιακά-μαγαζάκια, που θα συνεχίσουν να δανείζουν οποιονδήποτε άλλον εκτός από την οικονομία μιας βιώσιμης ανάπτυξης, αλληθωρίζοντας πού και πού και κατά swaps μεριά, για τίποτα επισφαλείς αρπαχτές, γεμάτες χρηματιστηριακή αδρεναλίνη.

* Η μεζούρα προσδιορισμού της μικρής και μεσαίας επιχείρησης στην καθ’ ημάς ανατολή, παραμένει αποκαλυπτικά αναντίστοιχη με τον υπόλοιπο κόσμο, οπότε, αν μείνει έτσι, τα ερχόμενα ΕΣΠΑ θα συνεχίσουν να επιδοτούν ή αγροτικές καφετέριες, ή τίποτα.

* Η επίκληση του πολιτισμού μας και της εθνικής ταυτότητάς μας, συνεχίζουν να είναι άλλοθι τρωκτικών του δημόσιου χρήματος και (σε τελευταία ανάλυση χρυσαυγίτικου) εθνοκεντρισμού.

* Ο αντιευρωπαϊσμός έχει εξελιχθεί σε εθνικό σπορ όπου διαπρέπουν, ομού και ταυτοχρόνως, ο αναρχοφασίστας Κασιδιάρης και ο αναρχοτζογαδόρος Αλαβάνος, με τον μίστερ πατριωτική συνείδηση Λάκη Λαζόπουλο (άλλον έναν …όπουλο) να κρατάει σε ήχο πλάγιο τέταρτο το ίσιο της χορωδίας τους.

* Η καθημερινότητά μας είναι πια γεμάτη πικάντικες λεπτομέρειες αποφυλάκισης δολοφόνων, βασανισμού αλλοδαπών (και αν έχουμε υπομονή ίσως και ελλήνων) κρατουμένων, πορισμάτων ΕΔΕ στο δημόσιο όπου κανείς ποτέ δεν φταίει για τίποτα, δηλώσεων τύπου Παναγούλη που αρκετοί αθώοι (μα εντελώς αθώοι) συμπολίτες μας τις θεωρούν πολιτικές δηλώσεις. Τον κατάλογο κλείνουν παρεμβάσεις οικονομολόγων του ΣΥΡΙΖΑ, όπου τα νούμερα και οι στατιστικές αναλύσεις μοιάζουνε με καρδερία (κάτι ανάμεσα σε καρδερίνα και καρχαρία).

Παρ’ όλα αυτά, σύντροφε της κεντροαριστεράς και της προόδου, αισιοδοξώ:

* Γιατί στη χθεσινή εκδήλωση στο Γκάζι, φώναξε παρών η λογική, η μετριοπάθεια και η κουλτούρα της συνεργασίας. * Γιατί εκεί φάνηκε η ελπίδα ότι μπορούνε να ανταμώσουνε και στη χώρα μας (όπως μόνο η μαγκιά της Ευρώπης το έχει καταφέρει), η επιχειρηματικότητα, τα ατομικά δικαιώματα και η ανάπτυξη.

* Γιατί εκεί αναδείχθηκε πως όταν λες Ευρώπη σήμερα (όχι στα χρόνια που τήνε πήρε ο Δίας και πήγε να της δείξει τ’ αξιοθέατα στου Φιλοπάππου, Αλεξάκη), εννοείς τη δημοκρατική πρωτοπορία του πλανήτη που μας έχει δώσει τα πολιτικά του Αριστοτέλη, την Καντιανή ηθική του Πολίτη, το Κεφάλαιο του Μαρξ, αλλά και την κατάκτηση του μεγάκοσμου από το τηλεσκόπιο και του μικρόκοσμου από τον επιταχυντή αδρονίων στο CERN.

* Γιατί χτες, στο Γκάζι, σα να ξαναβρήκαμε το χαμένο νήμα που ενώνει (πάντα ένωνε) τον πολιτικό φιλελευθερισμό, το κοινωνικό κράτος και την ανάπτυξη.

Αλλά, αγαπητέ μου Θανάση της κεντροαριστεράς, θα κλείσω το σημείωμα ανησυχώντας. Γιατί όσα καταγράψαμε παραπάνω, δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα αυταρχικό, συγκεντρωτικό, αντιαναπτυξιακό μοντέλο που κυριαρχεί στη οικονομία μας και μας έφτασε μέχρι εδώ.

Έχουμε άραγε τα κότσια να υπερασπισθούμε το μοντέλο μιας φιλελεύθερης οικονομίας; Γιατί αν δεν τα έχουμε, θα συνεχίσουμε ν’ αφήνουμε αναπάντητη την ακατάσχετη δημαγωγία/μπουρδολογία, που εδώ και δεκαετίες βαφτίζει νεοφιλελευθερισμό το αίσχος του ανατολίτικου αυταρχικού ελληνικού κρατισμού. Σαν τους καλόγερους που βαφτίζανε το κρέας ψάρι για να μην βρεθούν εκτός θρησκευτικής κανονικότητας. Αλλά τότε, πώς -σε ποια βάση- θα πάρουμε μαζί μας τους πολίτες, ώστε με τη δική τους στήριξη και συμμετοχή να γίνουν πράξη όσα λέμε; Μήπως πλασάροντας την κεντροαριστερά ως μία νέα Μεγάλη Ιδέα προς κατανάλωση; Όποιος πιστεύει κάτι τέτοιο, ξεχνά πως στη δημαγωγία υπάρχουν άλλοι, πολύ ικανότεροι από την κεντροαριστερά και τον φιλελεύθερο χώρο. Άσε που μέσα στην αίθουσα είδα μερικές γνωστές φιγούρες να έχουν στο βλέμμα τους μαζί με την αισιοδοξία και την ανησυχία: «Έχουμε άραγε τα κότσια»;

Άραγε, στο Γκάζι, η κεντροαριστερά έδειξε ότι μπορεί να πατήσει γκάζι;

Σχολιασμός

Σχόλια

Ιδιοκτησία
e-Μεταρρύθμιση

Εκδότης
Γιάννης Μεϊμάρογλου

Διεθυντής Σύνταξης
Μιχάλης Κυριακίδης
mkyriak@gmail.com

Επικοινωνία
info@metarithmisi.gr

H «Μεταρρύθμιση» είναι ηλεκτρονικός κόμβος ο οποίος λειτουργεί με αυτήν τη μορφή από τον Μάρτιο του 2012. Από το 2005 κυκλοφορούσε ως έντυπο και στη συνέχεια ως ηλεκτρονικό περιοδικό.

Ξεκίνησε από μια ομάδα ανθρώπων με κοινό χαρακτηριστικό την αγωνία για τη συγκρότηση ενός μεγάλου μεταρρυθμιστικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία. Πρόθεσή μας είναι η ενθάρρυνση των διαδικασιών για μια μεγάλη προοδευτική παράταξη και η ανάδειξη της ανάγκης να εκφρασθεί σε όλα τα επίπεδα – πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό – η οπτική μιας σύγχρονης κοινωνίας, απαλλαγμένης από τις παθογένειές της.

Αναφέρεται στο χώρο της μεταρρυθμιστικής αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας, του ριζοσπαστικού κέντρου, του κοινωνικού και πολιτικού φιλελευθερισμού και επιδιώκει τον διάλογο ανάμεσα στις δημοκρατικές - προοδευτικές δυνάμεις της χώρας.

Copyright © www.metarithmisi.gr.

To Top