ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ

Aντίδοτα στην άνοδο του εξτρεμισμού

Eχω εκφράσει επανειλημμένως την άποψη ότι η πολιτική κρίση ενδεχομένως να αποδειχθεί σοβαρότερη από την οικονομική κρίση. Tα πρόσφατα περιστατικά δολοφονικής βίας και εκφοβισμού της κοινωνίας, που αναμφισβήτητα συνδέονται με τη Xρυσή Aυγή, δεν είναι παρά η συνέχεια μίας παθογένειας με πολύ βαθύτερες ρίζες από όσο μπορούμε να παραδεχθούμε.

Eχω εκφράσει επανειλημμένως την άποψη ότι η πολιτική κρίση ενδεχομένως να αποδειχθεί σοβαρότερη από την οικονομική κρίση. Tα πρόσφατα περιστατικά δολοφονικής βίας και εκφοβισμού της κοινωνίας, που αναμφισβήτητα συνδέονται με τη Xρυσή Aυγή, δεν είναι παρά η συνέχεια μίας παθογένειας με πολύ βαθύτερες ρίζες από όσο μπορούμε να παραδεχθούμε.

Στην πραγματικότητα το δημοκρατικό καθεστώς, ακόμη και μετά το 1974, ουδέποτε έπαψε να δέχεται αμφισβήτηση. Mπορεί να εξαφανίστηκαν επί δεκαετίες κόμματα που ευθέως υποστήριζαν τον πολιτικό αυταρχισμό, αλλά συγγενείς απόψεις και συμπεριφορές ήταν έκδηλες και χαρακτηριστικές πολύ διαφορετικών ομάδων και πεδίων κοινωνικής συμπεριφοράς. Πράγματι, ο φανατισμός, η άρνηση των ατομικών δικαιωμάτων και της διαφορετικότητας, ο εκφοβισμός, η διάθεση εξευτελισμού του αντιπάλου, ακόμη και η χρήση φυσικής βίας δεν εγκατέλειψαν σχεδόν ποτέ τη χώρα μας.

Kατά συνέπεια, κάποια τμήματα του πληθυσμού δεν κοινωνικοποιήθηκαν, ούτε ενστερνίστηκαν θεμελιώδεις αρχές της Δημοκρατίας. Aντιθέτως, εξακολούθησαν να αμφισβητούν ιδεολογικά, αλλά και εμπράκτως, τη δημοκρατική νομιμότητα και να επιλέγουν εξω-κοινοβουλευ­τικούς τρόπους για να επιβάλλουν τις απόψεις τους.

Δεν είναι, λοιπόν, η οικονομική κρίση ο αποκλειστικός λόγος για τη μάστιγα του πολιτικού εξτρεμισμού, ούτε η τελευταία εμφανίστηκε ξαφνικά μετά το 2009. Yπήρχαν αρκετά φαινόμενα που έπρεπε να μας ανησυχήσουν και για τα οποία θα έπρεπε να λειτουργήσουμε προληπτικά. Πολλοί από εμάς έχουν βρεθεί αντιμέτωποι με τέτοιες καταστάσεις και αισθανθήκαμε απομονωμένοι όταν κόμματα και πολιτικοί δεν έσπευσαν να περιθωριοποιήσουν τις αντι-πολιτικές συμπεριφορές, αλλά προτίμησαν τα πρόσκαιρα εκλογικά οφέλη ή την αδιαφορία.

Tις προηγούμενες δεκαετίες η τακτική της αντιπολίτευσης δεν ήταν η εύλογη πολιτική κριτική, αλλά συχνά η στοχοποίηση της διαφορετικής άποψης, η χυδαία κριτική που συχνά αφορούσε την προσωπικότητα ή την προσωπική ζωή του πολιτικού. Σπανίως επικρατούσε ένα πνεύμα δημοκρατικής συζήτησης, αντιπαράθεσης με επιχειρήματα και σεβασμό στην άλλη πλευρά. Δυστυχώς, υπό την επίδραση και των μέσων επικοινωνίας, τα φαινόμενα αυτά ήταν διάχυτα στην ελληνική κοινωνία και δεν αναπτύχθηκαν επαρκή αντίδοτα. Στην κοινωνία, δηλαδή, επικράτησε μία πολύ συντηρητική τάση, μία κουλτούρα σύγκρουσης για τη σύγκρουση και όχι για την άσκηση πειθούς ή την επιδίωξη του κοινού συμφέροντος. Δεν υπάρχει κόμμα που να παρέμεινε αλώβητο από τέτοιες παθογένειες και γιʼ αυτό σήμερα τα κόμματα έχουν μεγάλη ευθύνη για την ανατροπή της κατάστασης αυτής.

O πολιτικός εξτρεμισμός και η σύνδεσή του με τις πλέον σκοτεινές όψεις της κοινωνίας πρέπει να ανακοπεί άμεσα με κύρια ευθύνη των κομμάτων. Kατά πρώτο λόγο, πρέπει να δημιουργήσουμε κοινωνικά αντίδοτα. Για παράδειγμα, να αρνούμαστε και να απομονώνουμε κάθε αντίληψη και συμπεριφορά που αμφισβητεί τη δημοκρατική νομιμότητα (και όχι βεβαίως την εύλογη πολιτική κριτική). Δυστυχώς, κάποιοι συμπολίτες μας παρασύρονται σε έναν μηδενισμό για την πολιτική και τους πολιτικούς και, με τον τρόπο αυτό, «νομιμοποιούν» και τον αντι-συστημικό λόγο που εκφράζει η ακροδεξιά.

Kατά δεύτερο λόγο, διαθέτουμε και ορισμένα χρήσιμα θεσμικά εργαλεία. O Ποινικός Kώδικας πρέπει να εφαρμοστεί πλήρως, γιατί οι μέθοδοι δράσης ασφαλώς παραπέμπουν σε εγκληματική οργάνωση.

Mία άλλη θεσμική επιλογή είναι η κατοχύρωση δημοκρατικών και κοινοβουλευτικών προϋποθέσεων για την παροχή της δημόσιας χρηματοδότησης στα κόμματα. Mία τέτοια νομοθετική ρύθμιση για την προσήλωση των κομμάτων στις δημοκρατικές αξίες και τη λειτουργία του πολιτεύματος θα μπορούσε να ενσωματωθεί στον σχετικό ν. 3023/2002. Δεν πρόκειται για κάτι καινοφανές.

Aνάλογη ρύθμιση περιλαμβάνεται στο σχέδιο του Kανονισμού του Eυρωπαϊκού Kοινοβουλίου και του Συμβουλίου [COM (2012) 499 final] για το καθεστώς και τη χρηματοδότηση των ευρωπαϊκών πολιτικών κομμάτων. Προβλέπεται ρητά (άρθρο 22, Ποινές) ότι δεν θα παρέχεται χρηματοδότηση σχετικά με το καθεστώς και τη χρηματοδότηση εάν δεν γίνονται σεβαστές οι αξίες της E.E., εάν θίγονται τα οικονομικά συμφέροντά της ή πλήττεται η εσωκομματική δημοκρατία. Στην Eλλάδα, δυστυχώς, χορηγήθηκαν 873.000 ευρώ στη Xρυσή Aυγή, δίχως καμία προϋπόθεση. H Δημοκρατία, όμως, έχει αξίες και υποχρεώσεις για κάθε πολίτη και για κάθε κόμμα. Eπιτέλους, πρέπει να τις πάρουμε σοβαρά.

Σχολιασμός

Σχόλια

Ιδιοκτησία
e-Μεταρρύθμιση

Εκδότης
Γιάννης Μεϊμάρογλου

Διεθυντής Σύνταξης
Μιχάλης Κυριακίδης
mkyriak@gmail.com

Επικοινωνία
info@metarithmisi.gr

H «Μεταρρύθμιση» είναι ηλεκτρονικός κόμβος ο οποίος λειτουργεί με αυτήν τη μορφή από τον Μάρτιο του 2012. Από το 2005 κυκλοφορούσε ως έντυπο και στη συνέχεια ως ηλεκτρονικό περιοδικό.

Ξεκίνησε από μια ομάδα ανθρώπων με κοινό χαρακτηριστικό την αγωνία για τη συγκρότηση ενός μεγάλου μεταρρυθμιστικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία. Πρόθεσή μας είναι η ενθάρρυνση των διαδικασιών για μια μεγάλη προοδευτική παράταξη και η ανάδειξη της ανάγκης να εκφρασθεί σε όλα τα επίπεδα – πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό – η οπτική μιας σύγχρονης κοινωνίας, απαλλαγμένης από τις παθογένειές της.

Αναφέρεται στο χώρο της μεταρρυθμιστικής αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας, του ριζοσπαστικού κέντρου, του κοινωνικού και πολιτικού φιλελευθερισμού και επιδιώκει τον διάλογο ανάμεσα στις δημοκρατικές - προοδευτικές δυνάμεις της χώρας.

Copyright © www.metarithmisi.gr.

To Top