ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΥΠΟ

Reboot ή Restart;

Παρθενογένεση του νέου στην πολιτική δεν υπάρχει παρά μόνο μετά από επανάσταση, όπου το κοινωνικό, οικονομικό, πολιτικό εποικοδόμημα διαλύεται. Όλα ξεκινούν από την αρχή (reboot). Στην χώρα μας αυτό το ‘νέο’ είναι τελευταία πολύ a la mode.

Παρθενογένεση του νέου στην πολιτική δεν υπάρχει παρά μόνο μετά από επανάσταση, όπου το κοινωνικό, οικονομικό, πολιτικό εποικοδόμημα διαλύεται. Όλα ξεκινούν από την αρχή (reboot). Στην χώρα μας αυτό το ‘νέο’ είναι τελευταία πολύ a la mode. Λέγεται ότι θα γεννηθεί μετά από την ‘επανάσταση’ του ΣΥΡΙΖΑ ή στο βάθος του χρόνου μετά από τον οποίας μορφής φασισμό που πλασάρεται σαν νέα, αντι-συστημική επαναστατική λύση, κόντρα στο συμβατικό, σάπιο παλιό. Βέβαια, το τίμημα που θα πληρώσει η κοινωνία για την γένεση αυτού του ‘νέου’ θα είναι τεράστιο. Στην ουσία θα γυρίσει η χώρα σε μεταπολεμικές συνθήκες. Ο διχασμός συνήθως συνοδεύει τέτοια εγχειρήματα. Ήδη είναι έκδηλα παρών στην σκέψη και στον λόγο των επίδοξων ‘επαναστατών’.

Σε μία σύγχρονη, δημοκρατική κοινωνία το νέο γεννιέται ως μία επώδυνη διαδικασία εκσυγχρονισμού των πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών δομών, του εμπλουτισμού τους από νεωτερικές, δημιουργικές κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις (restart). Στην ουσία, η ιστορία των ευρωπαϊκών πολιτικών κομμάτων, ιδιαίτερα των μεγάλων, είναι η ιστορία της εξέλιξης, της ανανέωσης, του εκσυγχρονισμού τους. Αυτό το νέο δημιουργείται με υπολογίσιμες και κοινωνικά ανεκτές θυσίες και καθορίζεται καίρια από την πειστική διεκδίκηση των νέων δυνάμεων που προτάσσουν αληθινά φρέσκες ιδέες και όχι εύκολες, έτοιμες ιδεοληψίες ή ευφυολογήματα του παρελθόντος. Αυτό το νέο σημαίνει αλλαγή νοοτροπιών, μία νέα συλλογικότητα, ενσυνείδητη και έμπρακτη υποστήριξη από τους παλιούς της ανάδειξης και προώθησης των νέων. Έτσι ελπίζω να γίνει και στη χώρα μας. Δίχως ‘επαναστατικούς’ διχασμούς που οδηγούν σε ένα νέο, χειρότερο από το παλιό (η ιστορία αυτό διδάσκει). Εξ άλλου η ίδια η Φύση λειτουργεί έτσι. Στις μεγάλες αλλαγές του περιβάλλοντος τα είδη που δεν προσαρμόζονται, που δεν εξελίσσονται πεθαίνουν. Αυτά που επιβιώνουν εμπλουτίζονται με νέα όργανα και μέλη τα οποία βοηθούν στην προσαρμογή, στην επιβίωση. Η δαρβινική θεωρία της εξέλιξης αμφισβητείται σήμερα από ανόητους και από θρησκόληπτους, οι οποίοι μέσα στην ‘απολυτότητα’ τους αρνούνται να αποδεχθούν την βιο-ιστορική αλήθεια, προτάσσοντας πάλι την θεωρία της παρθενογένεσης! Οι απόλυτες αυτές θεωρίες του κόκκινου, του μαύρου ολοκληρωτισμού πληρώθηκαν στο παρελθόν με τόνους αίματος. Οι κοινωνίες που δέχθηκαν αυτόν τον απλοϊκό, τον εύκολο, τον απόλυτα ‘θρησκόληπτο’ τρόπο σκέψης έδωσαν μακροχρόνιους αγώνες για να επανακτήσουν την δημοκρατική τους λειτουργία.

Η απελπισία, η αγωνία για το μέλλον οδηγεί πολλούς σήμερα στην αναζήτηση σωτήρων που θα φέρουν το νέο (ακούγονται διάφορα ονόματα, μερικά σημαντικά, άλλα επικίνδυνα), που θα απαλλάξουν την κοινωνία από το σάπιο παλιό εν συνόλω. Μας τελείωσαν όμως οι σωτήρες, τους είχαμε με το τσουβάλι, τους δοκιμάσαμε, τους χορτάσαμε. Η χώρα χρειάζεται μία νέα συλλογικότητα, ένα νέο αφήγημα του Εμείς. Το Εγώ των σωτήρων το ζήσαμε στο πετσί μας. Άλλοι, καλοπροαίρετα αφελείς, επικίνδυνα απλοϊκοί στη σκέψη πιστεύουν ότι το νέο να βγει από παρθενογένεση, από τα ερείπια. Καθαρές σκέψεις, σχεδόν ηρωικές! Θα πρέπει όμως να μας πουν και πιο θα είναι το τίμημα που πρέπει να πληρώσουμε για την διαδικασία της παρθενογένεσης. Σε αίμα, σε ανεπιστρεπτί χαμένα χρόνια. Κάποιοι άλλοι λένε ότι στις μεθεπόμενες εκλογές θα είμαστε σοφότεροι και τότε θα δημιουργήσουμε το νέο. Μερικοί όμως αυτό το νέο δεν θα το δουν ποτέ. Ανευθυνότητες που δεν κοστίζουν τίποτα στους εμπνευστές τους. Την νύφη θα την πληρώσουν άλλοι, αυτοί που συνήθως δεν έχουν λόγο.

Μερικοί λέμε ότι αυτό που χρειαζόμαστε, είναι ένα νέο μείγμα στο οποίο τα άξια στοιχεία του παρελθόντος θα αναμιχθούν με μεγάλη ποσότητα του νέου. ΤΩΡΑ! Δύσκολο αλλά εφικτό. Πιστεύουμε στην επίπονη αλλά δημιουργική αναζήτηση μία νέας συλλογικότητας κορυφής και βάσης. Αρκεί το Εγώ του παλιού να υποκλιθεί με γενναιοδωρία και αξιοπρέπεια στο Εμείς του νέου.

Σχολιασμός

Σχόλια

Ιδιοκτησία
e-Μεταρρύθμιση

Εκδότης
Γιάννης Μεϊμάρογλου

Διεθυντής Σύνταξης
Μιχάλης Κυριακίδης
mkyriak@gmail.com

Επικοινωνία
info@metarithmisi.gr

H «Μεταρρύθμιση» είναι ηλεκτρονικός κόμβος ο οποίος λειτουργεί με αυτήν τη μορφή από τον Μάρτιο του 2012. Από το 2005 κυκλοφορούσε ως έντυπο και στη συνέχεια ως ηλεκτρονικό περιοδικό.

Ξεκίνησε από μια ομάδα ανθρώπων με κοινό χαρακτηριστικό την αγωνία για τη συγκρότηση ενός μεγάλου μεταρρυθμιστικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία. Πρόθεσή μας είναι η ενθάρρυνση των διαδικασιών για μια μεγάλη προοδευτική παράταξη και η ανάδειξη της ανάγκης να εκφρασθεί σε όλα τα επίπεδα – πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό – η οπτική μιας σύγχρονης κοινωνίας, απαλλαγμένης από τις παθογένειές της.

Αναφέρεται στο χώρο της μεταρρυθμιστικής αριστεράς, της σοσιαλδημοκρατίας, του ριζοσπαστικού κέντρου, του κοινωνικού και πολιτικού φιλελευθερισμού και επιδιώκει τον διάλογο ανάμεσα στις δημοκρατικές - προοδευτικές δυνάμεις της χώρας.

Copyright © www.metarithmisi.gr.

To Top